De schismate omnium longissimo perniciosissimoque, quod in ecclesia Rhomana inter Vrbanum Papam, & Clementem Antipapam, eorumque successores, per 39. annos, scilicet ab anno Christi 1379. usque ad Concilium Constantiense uiguit atque durauit, libri 3

발행: 1532년

분량: 211페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

rusa

is fidelitatis

obstet, quo

m tirum quomodo acupienti.

LIBER

sanctum cordialiter nominare. Igitur idem augustus sic faciendo n5 peccauit uel excellit,quin imo ut dei minister optime secit, qui fuit ais deo gloriosus S constantis animi, deificus mundus p imperator, ut eius magnificentia dc memoriae digna gesta testantur, sicut uiau, filii aliquis stomanus patricius rex uel Augii stus, nec tenetur sorte comam uni utilitate suadente imperator Dei rex Romanorum fidelitatis tuis ramentum praestitum tali peruerso Papa uel alteri ecclesiastico prae, lato notorio peccatori uel incorrigibili obseruare, quia ibi uirtus de scit potes tatis ubi succellit abusus, de iuramentu iniquitatis uinculii esse non debet aliis enim sequeretur, quod artante illo iuramento tales peruersos de malos nemo impedire, at o ut ad uiam redirent adis monere posset, quod iuri communi &reciae rationi repugnat; de ceαderet in rcip. detrimentum, quia non perturbando peruerses cu posusis est ipsos in eorum malici js consoucre, & error cui no rc sistitu rapis probari uidetur. Cu oporteat esse Episcopum fine crimine quasi diis

spensatorem dei, sed multo magis Papam qui omnibus praeest. Nec credo illud obstare quod canoni stae dicunt, quod Papa nisi a fide sit deuius delici non pollit ae quod nemo iudicat primam sede, quodq; nullus potest auferre aut horitatem uel potestatem quam conserre nopotest. Ex his &similibus uolunt inserre, quod nemo nisi istus deus Papam potest seu licet iudicare quia Papatus omnes dignitates excellit qa Papa est dei uicarius, dc iple omnes iudicat. Quae licet ita teneo

antur, tamen in putativo εc contendente de Papatu in schismate uariantur, nec subsistunt nec etiam intelliguntur rationabiliter in uno&indubitato Papa malefico Secclesiam scandalizante, quia ille reuera proprie dici non potest Claristi uicarius. quia Christi opcra dc manis data non sequitur, nec obseruat in detrimentum maximum omnium Christianorum &sic non Papa sed bestia magis proprie appellatur, qui enim a ratione deuiat, non homo sed animal irrationale iure ccninsetur. Et talis existens Papa uidetur etiam esse tyrannus potius quam dei minister & ideo propter eius demerita fit omnibus despeetior de Di indignus a tanto regimine sanctissimo remouetur, quia malus saae cerdos non dicitur iacerdos, de malus Episcopus non est Epis opus. hoc probare uidetur authoritas euangeli j, ubi dicitur Petro conditionaliter, Si diligis me pasce oves meas, ex quo inseri, quod qui no di- Iigit deum scilicet si est symoniacus, adulter uel aliis publicus pecca,tor incorrigibilis, non meretur esse nec est uerus pastor ovium,sed mercenarius siue lupus, quia boni 6c ueri pastoris officium non exer

cet, de ideo poterit di debet per alios iudicari

142쪽

De coronatione Gregorij,eius simulata pietate.Cap. X I I. Tredeundo ad propositum historiam cotinuare curabo, dum praedictus Errorius apud eandem Basilicam principis apostolorum suae coronationis ut moris est insignia reciperet me privsente, ipse erectis oculis in coelum fleuit Priu gaudio,quod per hoc ut puto alliceret homines ad credendum quod ipse huiusmodi Papatus honorem ad ipsem regendum se misnus reputares idoneum ,nec illum curaret habere, nisi ad hoc quod dictam faceret unionem,ut totiens uoui promisit & iurauit di cum successive primum teneret cosistorium post eius coronationem, iterum

Sendam secit arengam in publico coram ipsis Cardinalibus &suis

'urialibus necnSmii ultitudine populi copiosa ubi eius uota dc tur menta praedicta publice repetrit, at irmans quod illa indubitater exae ecutioni debitae demandaret. Sed tunc durante trimestri tempore,infra quos nuncios suos Petrus de Luna suisq; Cardinalibus iuxta e dem uota dc iuramenta dirigere tenebatur, ad inuitandum eos faciendae secum unioni,priuatis persenis de quibus ei uidebatur pa ssim loquebatur,perscrutando subtiliter ab eis intentiones eorum,si sorte stahi consulerent ne cederet suo Papatui. Cosulentibus autem sibi quod dictam faceret unionem exhortabatur humiliter ut eum in hoc adius Darent,quasi per ipses haec staret sed mittendo dicios nuncios ab eosdem Petro S suis Cardinalibus usep ad penultimum diem dicti trix mestris temporis expectabat de quo multi eorundem Cardinalium uana loquebant,astirmantes quod lupus lateret in fabula, ipset Errorius maliciose tam diu dictos nuncios apud se retardasset,interim uesroide Errorius aliquas gratias heiacficiales praesertim expectativas

sacere noli tit,asserens se non Lisse assumptum ad aliud nisi quod unionem faceret antedictam , quod dicti Curiales licet hoc esset eis satis

graue,tamen aequanimiter tollerabant, attendentes quod serie taliis

ter dicta per eum factis adimpleret. Nuncij destinantur ad Benedictium seper unione ineunda. G. YHI. Rarducti autem nuncii Derui, dominus Antonius nepos dicti Errord quem interim quod in eadem ambasiata ibit

creauit Episcopum Bononies ,&honae memoriar Guil. linus Episcopus Tuderiinus Thesaurarius suus natione Normannus,&quondam Antonius de Buthio in utroin iure doctor excellens natione Bononiensis, qui abeuntes accesserunt ad Petrum

143쪽

LIBER

& suos Cardinales qui tunc apud monasteri u sancti Victoris Masisiliae residebant, qui eos gratanter receperunt & benigne pertractarunt, at*post multa consilia tractu longo dierum inter eos habito, quod dieta unio per cessionem utriust contendentium de Papatu Meret,inu tuo cocluserunt, de edictis multis capitulis super hoc negociolinionis per Petrum dc suos Cardinales dc nuncios praefatos, inter alia cotinentibus,quod dicita unio fieret in ciuitate Saonensi, quae est in Ripparia lanuensi, pro eo quod ipsi contendentes de Papatu aut de aliis, de quibus uidetur eisdem illic nauali subsidio infra paucos dies commodius cp per terram accedere possent,& tunc in stati festo sancti Michaelis inense Septembris aut ad ultimum ad sellam omniatim sanctorum tunc proxime sequenti in fallibiliter fieri deberet unio memorata copia at. unioe praed ietis ostensis. Insea paucos dies misit ea d ictus Errorius mirari uidebatur, quod tot erat de tam subtiliter facta capitula, ut ipse mei mihi dicebat, tamen tunc aliquo alio me nopraetente ad inciendo quod cum hic ageretur, bona fide tales solennia tales hoc casu non uendi carenis hi locum. Interim uero praedicti nua cinuidelicet Episcopus Tudertinensis oc Antonius partes Galliae ac

regnum Franciae ulterius penetrantes, demum Parisius peruenerunt,

ubi etiam aliquandiu degentes,& pacem generalem, scilicet unionis huiusmodi in proximis appropinquante annuciantes, facta fuit ibi. dem laeticia magna in populo, de Errorium praedictum comunis cleariis 5c populus Galliae miris laudibus extollebant, dicentes eum esse angelum lucis pro certo, per que tota languens Christianitas per eandem unionem turari deberet, ipseSU nuncios tam regulares quam alii magnates re proceres regni praefati ac etiam uniuertitas studii Parisiensis plurimum honorabant haesitantes tamen de dicto Petro ipse cessionem sui Papatus ut sic dicam nun si facere uellet. Praedicti autem duo nuncia Gallicis partibus in huius inodi eorum ambasiata agendo diu steterunt appropinquante uero uernali tempore, dictus

Errorius estuans ad promouendum eundem suum nepote,caro enim&fanguis sibi hoc reuelabant in praeiudicium alienum, unde domi, num Leonti ardum Episcopum Firmanum qui suus tunc ac praedim Innocenti j camerarius fuerat, ab huiusmodi Oftficio amouit,ae eunde Antonium licet absentem surrogauit eide, de quo Curiales ipsi murmurabant, dicentes hoc esse malum signum faciendae unionis. Ac in principio mensis Maii aduenerunt solennes ambasiatorcs Ianuenses

Romam in praesentia Erroria suorum Cardinalium lc Curialium tunc congregatorum pro maiori parte in palatio Papali apud Basiliocam sancti Petri,qui me praesente multum congratulabantur Angeloci sui ,

144쪽

TERTI VS. . LXV. di sitis Cardinalibus quod tantum bonum Christianitati languenti

sacere per unionem huiusmodi decreuissent exhortando eos quanta poterant,quod in hoc firmi persisterent, nec a tam pio propolito alis qualiter resilirent,offerentes etiam in publieb eis adhoc ciuitatem I nuensem dc cius distri mim necno terras dc oppida ipsis subiecta dc to. tu in posse eiusdem comitatus Ianuensis ad complementum unionis. Sed postest dicti ambasiatores tracstando hac rem frequenter cum Erroriod suis Cardinalibus, per aliquos dies Romae memorati suisissent,superuenerunt de nouo etiam alii notabiles ambasiatores coma munitatis dictae ciuitatis Saonensis similia facientes, dc iuxta eorum posse osterentes prout praedi sti nuncii Ianuenses fecerunt. Quomodo Gregorius Pontificatum retinere discupiens loci faciendae unionis iniquitatem causatur. Cap.ri IIII.

T quia quod quis non diligit iacile colemnit iam ipse Ero

ut rorius nutare uidebatur ad faciendam ibi di fiam unione, ita igitur coepit causari de insecuritate di me ciuitatis Saoneisu sis, allinando quod sibi non esset conueniens illuc ire ad iaciendam ibi di stam unionem, eo quod tunc praedietae ciuitates IMnua dc Saona erant sub regis Francorum regimine constitutae,& quia etia eidem Petro de Luna in spiritualibus obediebant. Quod cum sentirent dieti ambasiatores earundem ciuitatum magnas fideiussionesta cautelas alias se facturos daturos Errorio dc suis Cardinalibus . peorum securitate nomine di starum ciuitatum reuerenter dc humiliter

offerebant ad acientes, quod si ipse Errorius oc sui Cardinales sorsan in galeis siue nauigi js delicerent ipsi parati essent eis de illis sufficienister dc liberaliter prouidere. Sed tandem praefatus Errorius tunc apte ulteriora subterfugia quaerere non ualens, promisssiones huiusmodi acceptauit, et scp consensit, praedictis autem ambasiatoribus ciuitatu uix paratis ut ad propria redirent superuenerui solennes nucia regis Francorum dc uniuersitatis studii Parisiensis, S post aliquot dies ad, uenerunt etiam nuncii Petri de Luna dc suorum Cardinalium ad Eris rorium 8c suos Cardinales, qui singulis diebus de mane dc sero us quo dictus Errorius ab urbe recessit, cu adhibita diligentia possibili oportune dc importune solicitarunt ec exhortabantur eosdem,ne deficerent in conceptis tractatibus ad ipsam unionem faciendam, assio mantes quod eorum domini in pactis non deficerent ullo modo, de similia multa dixerunt de etiam promiserunt.

R Nepos

145쪽

Nepos Pontificis ac monachus quidam a Ladislao rege

submissus, Pontificem ne unioni consentiat adruhortantur. Caput

Ed dum haec agerentur, reddi idem Antonius nepos Eris ror i e partibus Gallicis ad Errorium, at is secum missiununcinsin Gallia dimissis, narrando ipso Errorio quoa praelati Petrus 6c sui Cardinales ipsum comitescp suos

secum luerant in eadem ambasiata multum laonorifice pertractarunt, tamen dicitum unionis negocium cum praelato Erroris quantum p tuit secretius impedivit, de circa haec tepora suprascriptus rex Ladita Iaus multa preciosa localia eidem Errorio pro eius mensa donauit. Ego autem audiens quod ipse Errorius gratanter illa recepit indolui aduertes illud,Beatus uir qui excutit manum tuam ab omni munere. timens reuera quod ex hoc in posterii ad ipsam impediendam unionem multa dispendia orirentur.Ipse ii Ladisi aus rex uidens quod Er. rorius ipsa munera absq; contradictione recepit, exhilaratus est suis mens inde fiduciam quendam solo nominereligios ina ordinis fratruminorum quasi in eodem ordine nouitium,qui tamen Prosectus erat aetate sed in seculo conuersando multis erat sceleribus irretitus quem ipse rex suuna uocauit confestarem, eidem Errorio delimauit, qui ut sagitta volans in die dc negocium perambulans in tenebris S daemotantum meridianum ab ipsius Error a praesentia no recessit, suggerens dii omnem maliciam S deceptionem daemoniacam, quo retro de an te plenus erat lc inducendo ipsum ne faceret unionem antedicta, necianw dictum Errorium dimisit euntem de Roma ad Uiterbiu dc de Viterbio ad ciuitatem Senarum S de Senis ad Lucam &ibidem coistinue ipsi assistendo postea etiam recedentem de Luca de redeunteiri ad ciuitatem Senensem sequebatur, quia uidit eum facilem ad declitinandam uiam unionis, ecfaciliter inclinare aures suas ad insaniam.

Quodam uero die ego loquendo cum quodam honesto cive Lucano hospite dicti fratris, inuestigaui cuius conditionis existeret, qui rea spondens ait nunci' se peiorem hominem conspexisse, dc timore do, minoru Lucanora eum teneret in sua domo,quia ipsum alias propter eius maliciam pro nulla re mundi pateretur in sua domo remanere. Gregorius de nepotibus extollendis cogitans , . multa belli flagitia atq; semina suscitat.

146쪽

Rae satus uero Errorius dum adhuc esset in urbe praedicta proposuit,quod uellet remouere supradictum Ludovicude Melioratis a regimine marchiae Anchonitanae, cui eudietus Innocentius duxerat praeficiendum, dc aliquem de suis nepotulis Rectore dictae prouinciae deputare quod sentiens di ctus Ludovicus Errorio subito rebellabat, necnon ciuitatem Esculaisnam dictae prouinciae marchiae Anchonitanae fatis insignem uiolen, ter cepit multa sacrilegia dc maleficia per se suosi complices ibi comis mittendo ac ciues Nincolas eiusdem ciuitatis suis rebus dc bonis spo, Itando re etiam multa alia castra in eadem prouincia per ipsum Ludovicum tunc uiolenter capta,ec eorum habitatores male tractati de bonis suis spoliati suerunt. Idem Ludovicus ciuitatem Firmana,quae est caput dictae prouinciae cum eius castro re dc nomine sortissimo, quorum tunc oc prius possessionem habuit dc multa alia, uidelicet clauitates, oppida εἱ castra in eadem prouincia consistentes, dc ad ipsam Romanam ecclesiam pertinentes pro se tenuit manu sorti,sed nouiter illa recepit de tenet a moderno domino Alexandro Papa v.sub titulo uicariatus. Sed praedictam ciuitatem Esculanam postcb illam in sua potestate habebat inta pauca tempora sub titulo cuiusdam permutationis pro certis castris ec terris praefato regi Ladislao dimisit. Nam idem Errorius quendam nepotem suum Paulum nomine, quem multum diligebat praedictae marchiae praeficere uoluit Rectorem, sed resistente sibi dicto Ludovico nihil prosecit, dc alium nepotem suum Marcum Viterbiensium d Montisfalconensiu ciuitatum de praediη ista prouincia patrimonii sancti Petri in Tuscia Rectore deputauit,&etiam quibusdam suis consanguineis quaedam alia castra terras dcloaca eiusdem ecclesiae regenda commisit, dc in regi stris supplicationum taliterarum Papalium in Romana Curia quosda de suis nepotibus, quorum unus sitit seater ordinis Praedicatorum dc alter Episcopus penitus in ritibus dictae Curiae necnon in talibus inexpertos simul dc inutiles prouidendo offici js huiusmodi publicis 8c notabilibus, sed coissulendo auariciar suorum praeposuit, ad quorum quidem osticiorum exercitium requirebatur potius quod uiri diligentissimi dc e&pertis, simi praepositi extitissent, quae scilicet uidebantur esse certa indicia, quod idem Errorius dictam unionem facere nollet. De aperta tergiversatione Gregor a super unione fienda, dc de quaestione super ea re iurisconsultis proposita.

. Caput m VII.

147쪽

LIBER

Am circa principium mensis Iunii ipse pater non miseri cordiarum sed discordiarum praedietis suis Cardinalibus& quibusdam magnae authoritatis Curialibus manifesta A uit ea, quae intrinlecus conceperat, quoad impediendam unionem conando se penitus excusare quod ad ipsam ciuitatem Sacianensem in statutis terminis pro perficienda illic unione praedicta nec posset nec de iure teneretur accedere propter deses bim galearii, pro quibus habendis ut adiecit cum Venetis ad hibuisset magnam diligetiam,sed eas ustp tunc non potuisset habere. Veruntame aliud respoissum expectaret ab ipsis,& si pro eo concluderetur,quod dictas galeas

haberet tempestive, paratus esset transfretare ad eandem ciuitatem

Saonensem ut die a unio in statuto termino fieret. Subiunges quod in galeis & nauigi js Ianuensili nullatenus iret, ipsos enim lanuenses merito suspectos haberet propter antiquum odium, quod inter eondem Ianuenses & Venetos erat. Per terram uero ad Saonam propter defectum iacultatum ad hoc sibi necessariarum transire non posset re sic per terram S mare suum transitum implicite denegabat. Quibus sic se habentibus Errorius satagebat qualiter sub aliquo colore consiodiestam unionem declinaret, unde subdole iniunxit dictis dominis Cardinalibus importune circa eum Iaborantibus,quod ad facienadam dictam unionem properaret, ta quod ipsi per notabiliores in v. trom iure peritos Curiales dubium per eum compositum recenseri faQ-go. cerent,quod est tale: Utrum ex tradiatu praesentis instrumenti Maiasiliae celebrati teneamur ire ad locum Saonae in casu, quo non possit, mus habere galeas nec stat, nec stetit per eos ita quod teneamur tranasire sine galeis & adiecit illud, sed aduertat quod ex traelatu apparet, quod est conuentum degalcis pro securitate, quia alias contrahentiis hias locus ipse n5 uidebauir securus neci; ad inciebat quod si illi deteris minarent iure,quod utiq; teneretur ad Saonam ire, ec in altero huiusmodi terminorum saetiarus esset, in quod ipsi periti consulerent, re iuxta conscientias suas quoad hoc iudicarent. Hoc tamen dubium dis eius Errorius non fecisset, nisi credidisset quod ipsi scribentes metu ipsius non essent ausi scribere ueritatem, scilicet determinado in iure quod ipse nihilominus obligabatur facere dii tam unione iuxta eius uota de iuramenta S illae conuentiones de pacta cum alia parte inita re firmata per ipsum. Dato igitur ordine pro bonae memoriae Angelu Episcopum Ostiensem tunc uice cancestarium Error', quod sorsan NXii i l .peritiores in Curia super eodem quaesito in iure scripserunt,

quae quidem scripta eidem Errorio insta paucos dies postea praesenatata fuerunt, qui quidem scribentes pene omnes unam conclusionem sentiebant

148쪽

sentiebat scilicet quod idem Errorius siue per mare aut per terra quo modocuno hoc commodius fieri posset in eadem ciuitate Saonensi

in altero ipsorum terminorum clie deberet ad faciendam unionem antedictam, sicut concordatum dc acceptu erat inter ipsum&eiusada Dersarium.&hui ut modi peritorum consili4s in quodam uolumine coscriptis dictus Errorius uir in stabilis dictis 5c factis secutus n5 est, tanon erubuit dicere quod ipsi scribentes suspectos haberet, tanquam magis fauentes dictis Cardinalibus in sibi, de quo etiam praedicti

Cardinales dc Curiales cu hoc sentirent dolentes quasi omnes tile seruentius dubitabant, Q. P certo Errorius ipsam unione sacere nollet. De Vaseo insignis nequitiae commento a Gregorio Pontio status retinendi gratia apparato. Caput. XVI l. Vibiis sic stantibus Errorius cum Ladislao rege per inter med ias personas secrete tractauit, quod rex ipse exercitu mitteret cum Nicolao & Ioanne de Columna fratribus S quibusdam alths Baronibus oc ciuibus Romanis contra ipsam urbem fouentibus partes regis, nec sesellit opinio, nam hostes quadam nocte aperta eis secrete per aliquos porta Tiburtina urbis per eam dc per duo alia loca urbem claculo in magna multitudine subaintrariit i norantibus hoc ciuibus Romanis dc Curialibus ipsis.Taomen aliqui Cardinales hoc subito sentientes dissimulatis habitibus eadem nocte urbem exierunt prosecti ad Uiterbiu. Ipse aute Errori. iis simulans se quoin timere dictos Columnenses de eorum complioces qui urbem furime subintrarunt, circa medium noctis de suo pala,

ito ad Cepe dictum castrum sancti Angeli accessit,se continuit in ii, Io nullo Curialium nisi qui secum tunc erant in palatio, id sciente, flta men ex industria secit ut si hostes praeualuissent, at* eum obsedis.sent in castro etiam simulate excusatus ad faciendam dictam unione in primo uel secundo termino huiusmodi extitisset dixisset liquod

per eum non staret, quominus eandem unionem faceret si in eius liis hcrtate maneret.Sed in diluculo matutino rumor magnus factus sitit in urbe ipsa de ingressu hostium .qui tamen non omnes, sed maiores capitanei & etiam Ucules aliqui aut relegati ab eade urbe cum ducetis equitibus uel circa intrariit sed ali j magno numero extra urbem proxpe portam Tiburtinam in insidiis remanserunt ubi tendebant insidiisas d icto Paulo de Ursinis 5c suis armigeris qui tunc erant in urbe sed co rare es pauci respective quoad multitudinem hostium praedictorum ita viis V simi

delicet quod si Paulus ipse cum suis comilitonibus&alii contra ipsos . R iii insidiantes

149쪽

Li tu mi

LIBER

insdiantes illuc uenirent, illi qui intra portam erant simulate fugere extra dictam portam deberent, εἰ post ν dictus Paulus cum suis eos

extra eandem portam fugando sequeretur, praedictus Nicolaus de Columna qui erat super eandem porta mox ut Paulus exivisset motas obseruaret, quod tunc Paulus cum suis illam ingredi ec manus eoarundem insidiantium nullatenus euadere posset. Et ita etiam iactum suisset nisi res huiusmodi quasi miraculose ad alium euentum subito peruen isset. Pleriin autem satellites, qui cum Ioanne de Columna feali js capitaneis necnon exulibus ipsis urbem nocte intrauerunt, nescientes manus suas a rapinis dc uiolenti js cohibere, statim monasterili sanctae Bibianae prope dictam portam Tiburtinam eadem nocte uiolenter intrarunt, Abbatissam & moniales eiusdem monasteriss more suo inhoneste tractando quas etiam quibusdam iocalibus de suppetis lectilibus spoliarunt. Quo facto etiam aliquas tabernas in uicino consistentes ut aperiendo de ingrediendo uinum exhaulcrunt, di comestibilia ibidem reperta inuitis dominis deuorarunt, quae audies dictus Ioannes de Columna uehementer contra ipsos satellites iratus est. Ruix compescere potuit ut ab inceptis molestiis resiliret. Unde statim rumor popularis magis inualuit in urbe. Sed ipse Paulus S pleriQ armigeri cum eis ac etiam multi de populo contra eosdem hostes in auo rora uiriliter procedentes eos repente sagittis, lapidibus prostraue rvt. Quod sic contigit in causa fuit uir strenuus tunc praesens in bello cum ipso Paulo nomine Harimanus, qui secum habuit plures socios armigeros audaces, imo potius temerarios, qui aliquos ex hostibus extra dictam portam fugientes ad locum, ubi fuerunt positae insidiae incaute persequebantur, sed dii coopertis insidijs persequetes ipsi per aduersarios ilico captiuati de detenti fuerunt, credebant tamen insidiis atores quod ipse Paulus inter captiuos est ei. Unde dominus Nicolaus de Columna etiam eadem opinione seductus, intcruallum dictaαrum portarum de alto ad ima praecipitauit, sic illi ex hostibus,qui intus urbem erant, nec fugere per portam, nec ioci j eorum,qui extra erant, ipsis succurrere potuerunt. Quamobrem domini Nicolaus de Ioannes praedicti de quidam ali j Barones de nobiles ciues Romani ac etiam exules dictusq; miles, que praelatus rex Ladistatis olim in ipsa urbe creaverat per Paulii eiusa: socios capti de ducti fuerunt per urbe satis misere etiam per pontem sancti Angeli ante castrum in quo erat Errorius, & eo uidente, qui author S inuciator fuit tantae naaliciae,ut

se in suo natu posset per fas de neptias quomodolibet remanere. qui quidem miles postea infra paucos dies ligatis manibus retro, ec pedibus subtus iumentum super quo sedebat, per medium urbis us p ad

Capitoliu

150쪽

Capitolium circa meridiem ducebatur,& in ecliseo quasi totaliter coafractus demum capitali sentetia uitam miseram gladio ultore finiuit. Sic ρ etia Ricardus de Sangreis supradictus luc etiam captus &pcraliquot dies in carcere Capitol 3 detentus, postremo decapitatus ococubuit cuius sororem dictus Paulus habebat in uxorem. Ecce quales fructus parturit ambitio ae auiditas dominandi. Quod autem sic coistigit Errorium S regem in simul conspirare causa fuit , quod uter in ipsorum habuit secum contendentem super eius principatu Errorius scilicet Petrum de Luna super Papatu, &rex Ladislaus dominu Ludovicum ducem Andegauensem super regno Siciliae, existimantes Errorius & Ladistatis quod funiculus duplex difficile rumpatur, sed contra diuinam ordinationem astutia non sistragatur humana.

De discessu Gregorii ab urbe,& his quae tunc ViteJqsuper unione acta fuerunt. Caput Nix.

I hostibus uidiis at profligatis Errorius simulans uicto

ribus, ac ipsis Cardinalibus & Curialibus, qui de huius. modi uictoria primum laetabantur, se congaudere & iri

Praemium tantae uictoriae praedictum Paulum de Ursinis remunerando quandam concessionem sibi ad certum tempus factam per praefatum innocentium de ciuitate Narniensi & eius comitatu ad Iongiorem terminum proro auit quamuis idem Paulus ciuitatem I ut canensem haud longe distantem a Viterbio ad ipsam Romanam ecclesiam pertinentem, nec diu ante ut amicus ingressus eius ciues Mincolas utrius in sexus in hoc improuisos rebus suis spoliando S male tractando pro se retinuisset. Item si Paulus de liberatione dictorii in captiuorum quos tunc in diuersis locis detinebat, aliqua oppida &castra, necnon magnas pecuniarum summas ab eisdem captiuis exegit, ex quo creuit in diuiti j sin tantum quod etiam ipse Errorius quamuis huiust nodi temporale dominium in urbe tunc tenerei,de Paulo tunc teporis dubitaret,nec auderet in ipsa urbe diutius remanere. Quaminobrem decreuit de Roma in fine mensis Iuni j abire.&ad Uiterbium declinare sed allectus per quosdam Curiales, ne tantopere sestinaret multas illic res misit cum belli js oneratis in principio mensis Iuli j ut sic in suspenso eosdem Curiales teneret, aestimaturos quod utio dioctam unionem statuto termino sacere uellet quod tamen ut docuit experientia in corde non habebat nam ustu ad uigiliam sancti Laurenti j martyris in urbe remansit, que ab urbe tunc recedentem de mane

tempestiue Romani subpallio sericco ut moris est extra portam ura

SEARCH

MENU NAVIGATION