장음표시 사용
11쪽
clinatur . Unus itaque tuendae lihertatis amor, sive immodica in rebus ad mores pertinentibus opinandi libertas in caussa esse potuit cur tot inter veritatis lumina pauci quidam in foedam illam prolapsionem devenerint, qua scilicet praxim qua in impugnamus, vitio tribuendam non esse asse
Haec igitur cum ita per se se evidentia sint, ut nullam penitus exceptionem patiantur, quemlibet percipere volentem propria ipsorum perspicuitate facile persuadeant ea omnia hoc loco praetermittenda esse videntur argumenta , quae ab aliis petuntur ex rei insolentia, sive ex ipsa declinandi sic jejunii consuetudine omnibus retro populis Deum timentibus sive in Evangelicae . sive in Mosaycae Legis statu in rebus similibus ignorata ex pravitare, di turpitudine finis; ex spiritu intemperantiae comessationis ehri etaintis, de voluptatis, de quibus scriptum et . quoniam qui talia agunt, regnum Dei non consequenturi atque ex aliis hujusmodi sontibus. Haec enim ultra Proserens testes adducerem in re jam satis probata minime necessarios. D ius ergo fuerit certa quaedam praecipua excusationum capita , quibus se
transfuga tueri conantur, paucis excludere.
VI. Atque ut rem ipsam aggrediar, quod ex recepta sic fugiendi consumtudine repeti solet, innumeris aberrationibus obnoxium esse convincitur. Primo etenim generatim repeti solita ex multorum contra legem agentium Praxi excusatio per quam saepissime eam alleganti minime suffragatur. Tam multas enim consuetudo, ut legitima cen1eatur, conditiones postulat, ut dissicillime simul omnes consuanto contra legem agentem innoxiuin
reddane, quemadmodum ipsas singillatim perpendenti patebit. Hinc illud
Spiritus Sancti oraculum Sapient. v. Convalescente iniqua consuetudine, error tamquam ex custodietis est. Hinc etiam illud Augustini lib. de fide. spe, de charitate Frustra quidam, qui ratione vinetinetur, consuetudinem nobι objiciunt quasi consuetudo major si veritate. In Evangelio Dominus ait Ego sum veritas. Non dixit Ego sum constietudo. Itaque cedat consuetudo veritati.
4ecundo. Revera haec ipsa, de qua res est, qualiscumque praxis ipsius Divi Caroli aetate vigebat nec tamen ossicere potuit quominus sic discedentes, eo-- rumq. in fugiendo patriae ritu ingluviem damnaverint sup Cit. Cone. Patres. Terti . Et sane quam multa sunt, quae praelatam agendi rationem ad abusus 8 corruptelas ablegandam enedemonstrant et primis enim legitima Consuetudo requiris, ut sit rationabilis, lectam rationabili sic agendi ea tioni innixa ut ad dispensationem prudenter, ac licito concedendam, aut ad legem abrosandam egislatorem posset induceres cap. ult de conis tudine, ibi tacet etiam longava eo uetudinis non sit uis auctoritas; non tamen em que adeo valitura, ut vel juri positivo debeat praejudicium generare, ni fuerit rarimabilis. Quae nam autem talis, ac tanta finSi
12쪽
potest eaussa in regionum sinitimarum incolis seu Mediolanum . seu ad
alia quar libet loca ambrosiano ritu instituta turmatim confluenta hus ut prudens ac licita ipsis concedi posset dispensatio cum non alia quam carnibus vescendi . aut sista ij j indulgendi caussa recurrere supponatur. Confugiant ad Ecclesiarum Antistites aut supremum animarum Pastorem
incolae regionum vitam arum dispentationem Po tulantes ea tantum de Caussa , ut nempe carnibus vel cantur, vel consuetis solatiis indulgeant de
facili experimento percipient, utrum rationabilis au potius illuloria censenda sit caussa uuanquam nullo opus esse videtur experimento ex quo hanc agendi ratiouem fraudulentam esse probavimus uti num. I. . fraudem vero rationabilem esse repugnat. Si veto toties improbatam fugiendi pra-xim irrationabilem pervicacius quispiam nec dum fateri volueris illam saltem a Proin Fagnam inter Canoesilas celeberrimo condemnatam agnoin stat tu cap. Explicari de observ jejun. num xx x in haec verba Conis Deliado, ut sit valida, debet esse inducta ex bonem. rationabili eatissas non autem, ut homines intendant ventri, dr gaudiis temporalibias. Quarto. Rursus non aliter puro cisari posse intelligitur utcumque inveter ea contra legem consuetudo, quam si penes majorem simu I, Meliorem Communitatis partem sit recepta . Non enim aliter per consuetudinem induci, aut abrogari possunt humanae leges quam si Pellectae communitatis in consuetudinem conspirantis consensus accesserit cum inducendae aut delendae legis ratio omnibus notissima soli possit perfectae communitati competere quam tamen non nisi major ia melior nusquam vero j-nor, aut certe deterior ejusdem pars repraesentat. Nimis autem multam fi- . limarum regionum Communitatibus injuriam irrogaret, ac nimiam ipsius praxis imperitiam proderet, qui maiorem simul ac meliorem earunindem partem Mediolanum. aut alia in loca media lanea si ritu Instituta quoistannis migrare Comenderet in qua quidem ovorum, ac vere Deum tiamentium, propriamque salutem cum Dei timore operantium hominum tum utriusque Cl eri, tum etiam laicorum testimoniis facile revincereris. minis. Consuetudo non aliter conrra legem praevalere posse intelligitur, quam si inducatur cum notitia ipsius legis., animo ejusdem abolendar. Voluntas enim tu incognitum ferri nequit. nihil magis contrarium Contentui, quam error actus insuper non valent ultra intentionem agen- . tium ut cum naturali ratione ara loquuntur. lerosque autem discedere consuevisse cum ignorantia extantis in contrarium legis, prohibitionis. adeoque sine animo eiusdim abolendae res est omnibus explorat j iii ma. Sexto . Item postulat consuetudo legi lima ut expleta, aut saltem tacito vel uti dico, seu legali saltem per sileratum δε taciturnitatem manitellaria superiorum consensu firmetur. Leges enim per superioris consensum Conicitia uuntur di abroga utu omnis res per quoscumque ous nascitur. ἔσDisiligo by Ooste
13쪽
per easdem dissolvitur; cap. . de reg. iuris. At vero multum abfuit, ut eam
unquam consuetudinem probaverint Ecclesiarum astores, cum potius illam diaeceianis constitutionibus, pastoralibus monitionibus, aliisque contrariis documentis delendam, atq; eradizandam curaveriat. Illam etenim condemnare centetur lunoc lil cit saepius cap. v. ωxur de Rescriptis expresse decernens , quod fraus, ct dolus non debent Iisui patrocinari. illain reprobant cum D. Carolo Mediolanensis Concilii atres illorum. ut vidimus damnantes ingluviem, qui sic patriae ritum in jejunio, ciborum abitinentia fugerent. Eandem nominatim proscribit Synodus Be gomensis anni MDCXXVIII. p. r. it. 7. ihi: Admoneant Parochi ebristianum hominem partim admodum redolere, qui sub initium quadragesimatis jejunii more romano inclituti, ut gula morem faciat ad Ambrosianae Diaee.
F Dea earne . aeterisque hujusmodi cibis ad usque primam Quadrages in
Dominuam vestiturus commigrat; curentque, quoad poterunt, omnes ab δε-jusmodi intemperantia removere tandem rursus jam pridem improbasse, Metiamnum improbare censetur Ecclesia Novocomensis, in qua sanctis quadragesimale jejunium die Cinerum inchoandum, atque ab omnibus distriis este custodiendum esse denunciatur , qualibet improbata in contrariun consuetudine. Quid hac de re sentia Eminentiss. uteoboaelli Mediolanensis Ecclesiae Archipraesul satis constat ex ejuidem Panorali xxv x. Apri-
lis MDCCLl V. de observantia Rogationum, in qua aperte testatur, non
sine animi dolore cernere se lugendam multorum corruptelam huic nostra persimilem qui ipsarum Rogationum observantiam studiose effugere, atque in loca jejunii observatione immunia declinare satagunt. Qua nam vero in hoc eodem negotio mens δε sententia suerit ejusdem Arischipraesulis Antecetarum colligi potest ex subtracto ambrosiano ritu , privilegio duabus Mediolanensis Diadicesis paraeciis Casalensi conterminis. Frassineto, salmacchae, quo turmatim, ut a Glet, declinare consueverant incola regionum finitimarum quam fuisse partialem saltem caussam subtracti ambrosiani. induetique exceptis quibusdam capitibus 4omani ritus ex privato populorum placito minime dependeatis, omnino pronum est credere, sicut nec pauci, nec imperiti testantur. Atque ut proximiora, prorsus indubitata Pallorum damnabili corruptelae obsistentium argumenta proserantur. pessimam consuetudinem nimio scandalo invalescentem in ipsis primordiis faustissimi sui Viglevanensis Eccle. sic regiminis pastoralis pro religioso suo animarum Zelo eradicandar curavit magnaq; ex paIte abolevit vigilantissimus ejuidem Ecclesiae taesul Franci lcus Maria Ioseph Scarampi ipse enim anno DCCLVR., instante adragesima ad optimam iglevanensis Cleri institutionem edi et cir
Promulgavit in quo tum alia multa juxta normam sacrorum canonum.&conciliorum sancivit, atque prohibuit tam praesertim universos .in singulos Disilias by Orale
14쪽
Sulos clericos, quorum hic una, eademque est caussa cum uicis, ex quo nulla peculiaris prohibitio viget in clericis emacissimis verbis hortatus est ne de caetero primis plis Quadi agesimae diebus carnibus vescendi caussa in loca finitima ambrosiano ritu instituta diverterent, sperare se asserens, fore, ut laici clericorum abstinentia cedificati hujusmodi abusum non pra-xim indit Terentem paulatim derelinquerent addens, confidere se. Obedien- tiam quae praeceptum supponit sibi esse exhibendam abique eo , quod adulteriora procederet. Quo quidem pastoru propriam ea de re animi sententiam privatis etiam sermonibus crebro manifestatam satis declaravit M. Ecclesiasticos praesertim magna cum laicorum aedificatione te majori in Polterum eorundem progreu ab antiquata sic discedendi multorum conis suetudine constanter atque stabiliter revocavit; praeclarum aliis lae-cesibus. quod imitentur, exemplum praebuit. Prae caeteri autem sedulam, atque utilissimam eam in rem navavit operam
religiosissimus atque omnigena eruditione clarissimus Novariensis hujusce nostrae Diaeceiis Antistes Marcus Aurelius Balbis Bertone, cujus sapientissimis institutis, atque indefessis episcopalis curae laboribus seliciter adeo gubernamur, Wregimur. Ipse enim tum efficacissimis suis coram it quenti populo divinorum caussa congregato concionibus ea de re non semel habitis per Urbem. per Diarcesim quanto maxime vale pastorali zelo gravissimoque rationum pondere hanc ipsam cousuetudinem improbavit, vituperavit condemnavit tum privatis admonitionibus alias discedere solitos consueta persuadendi facilitate propriaque ipse auctoritate compescuit, tum et designatos divini verbi Concionatores corruptelam non ferendam e propriae Diaecesi finibus eliminandam curavit, di ma- . ima ex parte eliminavit tum hanc ipsam doctrinam a me ipso in Seminario Urbano Theologiae Moralis Alumnis superioribus annis traditam probavit eamque solemni eorumdem periculo propriis sub auspiciis, Publicisque thesibus propugnandam curavit tum denique Parochis transmissa ad Calendati casum hac de re consulto propositum responsione, atque hac ipsa qualicumque me Di rtatione ipso jubente adornata Propriam ea de re mentem, animique sententiam dilectissimo Diaecessi suae Clero. populo universo, annuam peculiari atque essicaciori pastorali admonitione . ulterius significare intendit ac palam facere. Hucusque productis Episcoporum pellimam corruptelam condemnautium movi numentis operae pretium acturum. magnum Dissertationi pondus alla- eurum me esse arbitiabor, si sere unanimem contra eandem praxim amplissimae hujus Diaectas Novatiensis quadringentorum circiter arochorum Consensionem addidero consuetis proditam eorumdem remonsionibus ad
Casum ea de re in ipsorum Congregationibus anno elapso propositum. Ia illis enim ad Episcopalem Secretariam mox transmustis,in magna cum
15쪽
animi jucunditiite a me pervolutis, paucis duntaxat exceptIs, collatia veluti manibus multiplici eruditione. juxta graviisimis rationum momenii sic discedentes gravis culpae , fractique jejunii condemnantur, atque a multis in contrarium cavillationibus veritas strenue vindicatur.
Ull. Hinc sacile corruit quod ex multorum Eeclesiarum Pastorum . ipso.
rumque Pontificum Maxirnorum silentio a quibusdam eruitur contrarium argumentum. Primo enim Corruere iolent negativa argumenta quibus positiva adversantur.
Secundo . Quam multa palum deprehenduntur vitia, quae nullo superiorum silentio probari censentur Id autem in casu hoc nostro vim suam exerere constat, tum quia non omnes eo tempore Mediolanum divertentes in fraudem jejunii eo se conterunt non paucis, nec facile distinguendia proptet instantem necessitatem migrantibus tum etiam quia superiores non omnia malefacta prosequuntur poenis, sed ea serme tantum, quas Reipublicae selicitati adversantur. Celebre est illud Ovidii Si unties peceant fomines, sua fulmina mittat 7upiter exiguo tempore inermis erit. Tertio . Ex alio multiplici quam probanda consuetudinis fine prodire silentium potuit, veluti ex lassicienti jam faeta prohibitione sive a Provinciali Concilio atque ab universis in eo congregatis Provinciae Pastoribus. sve a communi jure omnem fraudem, dolum reprobante, .condemnante ex insperata emendatione, aut Progressio ex animo rebus gravioribus occupato ne dicam ex incogitantia, in advertentia aliisque hujusmodi caussis. Summi vero Pontifices tum fraudem maxime in hac praxi vigentem nemini suffragari osse decernunr, ut innocentius III. tum in s milibus casibus discedentes in Iesem peccare, ejusque obligatione adstrictos manere declarant ut relati superius Urbanus Vli I. ωClemens X.; tum subditum solo animo declinandae legis e diaeresi egredientem legis
vinculum secum ferre universim docent, ut Benedictus XIV. supra citatus. Aliunde vero privatas regionum corruptelas per quam frequentee ignorant easdem in luper, si quae sint, singularum Ecclenarum Pastoribus corrigendas relinquunt. Quarto Re quidem vera hanc agendi rationem, quamin traudulentam. Mirrationabilem esse probavimus nullum unquam cohonestare silentium poterit nisi fortassis trandes silenti cohonestari posse dicantur. Quinto . Silentibus, si qui sint aut fuerint quibusdam Praesulibus opponiis mus loquentes totisque Sacerdotalia animi vitibus in contrarium obsistenistes Ecclesiarum Pastores quorum specimen paulo ante exhibuimus it , primisque laudaram saepius Concilii dispositionem meridiano sole clariciis em eam praxim condemnantem, atque universam lovinciam obstrin-
16쪽
gentem opponimus nec non communis iuris dispositionem nulla, ut vi-
climus contraria consuetudine extinctam, quae Perpetuo clamavit,in clamat: ratis, dolus non debent atιcui patrocinari.
Sexto. Huc facit thesis proscripta a Gallicano Clero in Generalibus Comitiis
anni MDCC congregato. Non sunt Icondatosae , aut erroneae opiniones, quas Eeelesia non eorrigit. Huc omnia argumenta, quibus consitnilis murutorum hallucinatio in olutione Calus ut currentis anui sub num. I. a. besa stata est.
Vill ino vero ex generali principio colligitur, quo edocemur vigentis
in aliquo, aut multiplici territorio leges ejusdem finibus egressos non obstringere . cap. in de Constit in s cujusvis Ecclesiae, ad quamcumque aliquis sorte devenerit, consuetudinem servandam esse, romanoque more Romae, alio vero alibi esse vivendum ac nemini injuriam . vel fraudem sacere, qui suo utitur jure discedendi, aut permnendi affrem non est. Illud enim in lubdito solo animo declinandae legis, sive in fraudem discedente limitandum esse, sub num. I. gravissimis, ni fautor , intrinsecis atque extrinsecis argumentis comprobatum est . Neque enim Divus Ambrosius, qui jejunabat, aut non jejunabat pro varietate locorum, in quibus existebat, e animo declinandae legis sed plane gravissimis de caussis, ut omnibus notum est, migrare solebat. Nemo etiam eo jure quod passim obtruditur, uti posse intelligitur , quod naturali aequitate . quod positivis legibus eum communibus, tum etiam particularibus sublatum esse constat e Praecedentibus numeris . II. IX. Denique quod ex incolis mediolanensibus ad regiones nostra romano more institutas primis ipsis Quadrageuma diebus divertentibus, uom ni ritus obligationem eo ipso contrahentibus objiciunt aliqui contendentes, vicissim incolas regionum finitimarum Mediolanum ni igrantes ambrosiani privilegii esse debere participes, ut contrariorum eadem ratio,& disciplina esse dicatur nullius est ponderis . Illi enim in regiones nostrasmigrantes fiunt transeunte subditi, proindeque ipsarum legibus obstringuntur . Isti solo declinandae legis animo discedentes legis vinculum secum deserunt illi nullis utentes fraudibus legem sequuntur. Isti per fraudulentam discessionem legem conantur eludere. Tametsi autem eadem esse possit utrorumque conditio in sortienda legis obligatione aut privit gio ejus loci in quo reperiuntur, si nempe caetera in utrisque sint paria, fraudibus utrimque cessantibus, veluti si Civis Novariensis ex sussicienti aliquo, prudentique motivo gravium negotiorum tunc temporis neces sario gerendorum Mediolanum migraverit, aut certe casu quopiam se tuito, non fraudulento ibidem reperiatur, quo in casu ambrosiani ritus,
di privilegii particeps esse posse conceditur; si tamen patia non sint caete
17쪽
ea si fraus,in dolus ut in casu altera ex parte intercesserit, non et cueadem esse debeat ultorumque conditio . Caeteris enim imparibus alia prorsus esse poterit, aut debebit contrariorum ratio,& ilciplina. Atqunoc quidem usque adeo verum est, ut ne ille quidem jejunii obligatione censeri posset immunis qui ut amico Mediolanensi morem gereret, aut clatia exhiberi solita Mediolani capraret , eo se conserret quemadmodus viris haud mediocriter eruditis observatum est, cum Ecclesiae potius in rgravi praecipienti quam amico invitanti, aut animo solatia captare volesti obtemperare teneatur quisqui se christianum magis, quam saeculi, audeliciatum ejus sectatorem esse meminerit. Hucusque deducta iunt argumenta, quibus romani ritus homines seu Mediolanum, te alium quemcumque in locum ambrotiano more initi ictum migrantes, eoque titulo ineuntis jejunii quadrageli malis observantia ideclinantes tanqua in reos violatae legis jejunii , lethali crimine se se oti tringere probandum susceperam. Praecipua insuper discussi , rejectaquiunt excusationum capita, quibus transfugae se te tueri.& adhuc invalitiori rei totius discussione perpendere. secum ipse conferre voluerit si modo fortasse jam praeconcepta praejudiciorum semina assequendae vertatis studio posuerat, plane non dubito quin veritatem ipsam hactent Propugnatam tandem perspexerit; quod erat in votis.