Praxeos medicae universae praecepta. 1826-43

11쪽

CONSPECTUS

RERUM PARTIS I. VOLUM. II. SECΤION. 1 et 2. PERTRACTATARUM. Vol. II. SECT. 1. C A P.

Introductio. P. 1. Desinitio. AntiquitateS. f. I. P. 3. Definitio. 1. AntiquitateS. 2. Chronologia et Eleratura. g. II. P. T. Secul. VI. 1. Secul. VII. 2.fecul. VIII. 3. Secul. IX. 4. Secul. X. 5. Secul. XI. 6. Secul. XII. T. Secul. XIII. 8 Secul. XIV. 9.Secul. XV. 10. Secul. XVI. 11. Secul. XVII. 12. Secul. XVIII. 13. Secul. XIX. 14. Θ tomata. l. III. P. 113.

Decursu S. 1. Continuatio argumenti. 2.

Bubo pestilentialis. 3. Anthrax pestilentialis. 4.

Frank Prax. I. 2. 2.

Carbunculus pestilentia lis. 5. Observationes. 6. Exanthemata varia. 7. Monitum. 8.Convalescentia. 9. croscopia. f. IV. P. 136. Habitus cadaveris etateT-

nus. 1.

Sectio cadaveris. 2. Causaae. f. V. P. 140. Enumeratio opinionum. 1. Adversarii contagii. 2. Caussae Praedis ponentes. 3. Contagii pestilentis origo. 4' . introductio. 5. propagatio. 6. Caussa proXima. 7.

Diagnosse. f. V s. p. 189.

Momentum et errore S. 1. Caussae error. 2.

Morbi pesti similes. 3. Praecepta generasia ad diagnostri pestis. 4.Formae pesti8. 5. a Conti.

12쪽

CONSPECTUS.

Continuatio argumenti. 6. Pestis indoles. 7. Pestis simpleX. 8.inflammatoria. 9.gastrica. 10.

Prognosse. f. VII. P. 214.

Pernicies. 1. Pestis duratio. 2. Recidivae. 3. Mortalitatis ratio. 4. Dies seralis. 5. Genus mortis. 6. Semio sica. 7.

Medicorum culpa 2 8. Cura. f. VIII. p. 238.

Generatim. 1. Cura pestis simplicis. 2.

bunculi. 7.Μonitum. 8. Prophy laxis. f. IX. P. 268. Introductio. 1. Desiderium. 2. Interea aggeres opponendi. 3. Historia quadragesimae medicae. 4. De pestis regimine ingeriere. 5.

Pestis in viciniis. 6. Noso comia pro pestiferis. 7. Translatio cadaverum. 8. Diversorium Pro Conua Iescentibus. s. Contumacia pro hominibus suspectis. 10. Pro rebus Sus.

Pectis. 11. Dispositiones ulterio-Tes. 12.

Sanitatis publicae in apector. 13. Continuatio argumenti. 14. Continuatio argumenti. 15. Coemeteria. 16.

Custodia loci infecta. 17. Alia ad praecavendum

malum. 18. Continuatio argumenti. 19. Custodia universae Provinciae. 20. Terminus curarum. 21.

Viri de pestibus bene meriti. 22. CAP. II. Do e Phemera suda toria an gli C a.

p. 32. - 349. Dessinitio. Momentiam. Titeratura. Itinerarium.

f. X. P. 324.

Definitio. 1. Momentum. 2.Literatura. 3. Itinerarium. 4.Θmplomata. Ne rOSCOPA.

f. XI. P. 334.

f. XII. p. 336.

Caussae. 1.

Diagnosis. 2. Prognosse. Cura. f. XIII. P. 343. Prognosis. l. Cura. 2.Vo L.

13쪽

CONSPECTUS.

Introductio. P. 1. Definitio. Nominis ratio. Syn- Ouma. Antiquitas. Historia et literatura. I. I. P. 2. Definitio. 1. Nominis ratio. 2. Synonyma. 3. Antiquitas. 4. Historia et literatura. 5. Continuatio argumenti. 6. Continuatio argumenti. 7. Finis argumenti. 8.Θmylomata. f. II. P. 41. Monitum. 1. Periodus invasionis. 2.augmenti. 3.

declinationis. 6. Convalescentia. 7. Mors. 8.Necroscopia. S. III. P. 63. Aspectus cadaveris. 1. Eiicephalum. 2. Specus vertebralis, Hervi, aures. 3. I. p. 1 - 197. LarynX et pectoris cavitas. 4. Cava abdominis et pelvis. 5. Observatio. 6.

Aetiolonia. l. IV. P. 73.

Contagium. 1. Origo contegit. 2. Quid sit contagium. 3. ia introitus et qualita

tes. 4.

Essentia morbi. 5. Monitum. 6. Contagii propagatio. T. . directa. 8.in directa. 9. Finis argumenti. 10.

Praedispositio. 11. Diagnosia. f. V. P. 106.

Morbus sui generis. l. Distinctio a febre interis mittente. 2. a febribus catarrhalibus.

a febribus in

14쪽

CONSPECTUS

Typtii cum inflammatio.

no Viscerum complicatio. 5. Distinctio a febribus gastricis. 6.a febribus ner-Vosis. 7. a peste. Argumentum maximi momenti. 8.a febre Sudatoria angli-

Cana. s.

a morbis cum peticulis. 10. a morbis cum miliaribus. 11. Quid de specifico eXanthemate typhoideo cogitandum P 12. Prognosas. f. VI. P. 125.

Generatim. 1. Prognosis eX aegrotΟ-Tum conditione. 2. ex genio epi-demico. 3.eX Curriculo morbi eX-que complicationibus. l. ex semiotica.

Transitus in alios morbos. 7. Secunda infectio. 8.

Momentum. 1.

DifficuItas. 2. Neglectus. 3. spes. 4. Literatura. 5. ProphylaXeos fundamentum. 6. Cautelae. 7. Cautelae respectu mercium, cursus publici. 8. rusticorum migrantium, mendicantium, Vagabundorum. 9.cauponarum aliarumque domuum. 10. Carcerum. 11.nosocomiorum. 12.domiciliorum. 13 Noso comia temporaria. 14. Cautelae tempore belli. 15. Res purificantes. 16.

Apparatus purgationi dicatus. 17.

Cura. f. VIII. p. 161.

An naturae committenda 8 1. Expulsio contagii. 2. Misε1o sanguinis gene

Tatim. 3. Venaesectio. 4. Cucurbitulae scarificantes et hirudines. 5. Monitum. 6. De emesi. 7. De catharsi. 8. Continuatio argumen ii. 9.

Adspersio, lotio frigida. 10. Epithemata frigida. 11. Potus frigidus. 12. Regimen diapnoicum. 13. Basilea calida. 14. Epispastica. 15.

Frictiones. 16 Methodus excitans. 17. Vinum. 18. - Opium.

15쪽

CONSPECTUS.

CAP. II.

De febre flava.

P. 198 - 433. Introductio. P. 198. Definitio. Historia et Iit ratura. g. IX. P. 201. Definitio. 1. Antiquitas. 2.Morbus in archipelago

Mexicano. 3. in continente Americae. 4.

in Europa. 5. Num morbus in Africa et India Orientali. 6. Superstes literatura. 7. S mylomata. f. X. P. 261.

Invasio. 1. Incrementum. 2. Acme. 3. Mors. 4.

Conversio in convalescentiam aut in alios morbos. 5. Convalescentia. 6.

cr copia. f. XL p. 287.

Cadaveris adspectuS. 1. Cutis et musculi. 2. Enceptialum. 3. Cottamna vertebralis. 4. Nervi. 5. organa Tespirationis. 6. Pericardia, cor et Va-

oris cavum, PhRITI X, oesophagus. 8. Ventriculus. 9. Intestina. 10. Hepar. 11.Lien. Pan Teas. 12. Peritonaeum cum propa ginibus. 13. Renes, uretereS, Vesica urinaria. 14. Penis, scrotum. 15. Uterus, ovalia. 16.

Caussae. f. XII. P. 306.

Diversae opiniones. 1. Imperium climatis. 2. Contagium. 3. Objectiones. 4. ResponSa. 5. opinio nostra. 6. Continuatio argumenti. 7. Caussae praedisponen tes. 8.Leges contagii. s. Caussa proXIma. 10.

Diagnosis. f. XIII. P. 363. Facilis confusio. 1. Distinctio a febribus intermittentibus. 2.

tico . in staminmatoria. 3. a peste. 4.

Febris flava variae inrdolis. 7. Prognosse. f. XLV. P. 383.

Pernicies. 1. Mortalitatis Tatio. 2. Crisis. 3. digna pessima. 4.

Cura. f. XV. p. 395.

16쪽

CONSPECTUS.

Hirudines, cucurbitulae scarificantes, ligatu

rae. 3.

Nitrum. 4. Emetica. 5. Purgantia. s. Sudorifera. 7. Frigus. 8.Vesicatoria, sinapismi, moxa aliaque eXterna. 9.Mercurialia. 10. Acida. 11. Cinchona. 12. Serpentaria, campliora, ammonia, optum. 13. Regimen. 1 i. Cura convalescentiae. 15.

Propho laxis. XVI. p. ι27.

17쪽

Introductio.

Doctrinam tyyhi, non ut illam pestis et

ephemerae Anglicae, ex aliorum duntaxat observationibus depromere coacti sumus; sed ex Propria experientia desumere fas est. Agitur nimirum de morbo, cujus sub triginta Sex annorum Curriculo, quo praxe Os medicae exemitio incumbimus , Plura millia exempla vidimus. Nec id in Una tantum regione et uno tantum civium in Ordine. Observavimus nimirum typhum in Italia, Germania et Rossia; curavimus eum in no-εo com iis, tam civilibus quam militaribus, inter divites et pauperes. Quid quod eundem morbum nos ipsi sustinuimus, ejusque culpa dilectissimum fratrem ' , innumerosque collegas ami

simus.

Vir magnae spei, FRANCIsc. FRANK, M. D. , Instituticlinici Vindobonensis medicus assistens, die 6. Ianuarii a. 1774, Bruchsaliae natus, febro nosocomiali die 19. Martii 1796. Viennae obiit.

Frank Prax. I. 2. 2.

18쪽

Des nitio. Nominis

ratio.

2 DE TYPHO. s. I.

Definitio. Nominis rotio. Synonyma. Antiquitas. IIistoria et litoralia ra.

1. Tryhus est morbus εui generis, 'fructus contagii specifici, bellorum aliarumque calamita tum sobolis), stipatus febre, virium j ctura, Stu'

pida insania, Symplomatibus catarrhalibus, variis exanthematibus, Praecipue peticulis et miliaribus. 2. Vocabulum ty hus I) antiquitus modo stuporem', modo delirium 'b , modo que febrem ardentem a Jecinoris crysi elate excitatam q), signi ficaverat. Quum huic morbo stupor insimul cum delirio familiaris sit, composita vox tyyhomauiae maxime illi accommodata foret. Nihilominusty hi nomen, utpote communissimum, et insons si) retinem US.

Hippocratem dicitur stupor at oratius, cum quis mutus aut attonitus considet.

3) EROTiANUs Galeni et Herodoti glossaria in Hippocratem. Lips. 1786. p. 356.) typhos definit pro febribus , ,quae cum tempore fiunt et quibus laborantes cum Vehementia alienantur; et GALEN Us In eXeg.) promentis statu deturbato, cerito, idem quod Cereris ii vexato. PLAUT.).4 GALENI comment. in Aphorism. 43. lib. II. 5 Tυι ομα υια, videlicet assectus ex lethargo et phremtide mixtus. GALEN. lib. IV. epid. Comment. I s. in Prorrhet.).6 Sic quoque HiLD Nnn AND op. citand. p. 16. seΠ-

19쪽

DE TYPHO.

guor Panonicus nil aliud nisi morbum quatenus ex Hungaria quondam proficiscebatur, indicant. Febris Mur ura, culicularis, Puncturalis, Vetechizans, Melechialis, Peticularis, e Xanthema Commune qui dem, at non sat constans symptOma β) designat. Vocabula Mestis bellicae , febris castrensis, militaris, naυalis, nauticae, Carceralis, IIOSOcomicilis, minus de morbo, quam de rerum positionibus illius evolutioni faventibus, rationem reddunt. Illa febris nervosao, febris asthenicao, e Consu-sione cum aliis febribus et ex hypothesibus pullulant.

trit: se murum icti librigens don alten Namen Typhus 3o geme bobehallen habe, geschah aus den Sachen, as dieses alto more .... zu heiner νOrgefassten Meiuung, zu Ieiner eramungenen Theorie, unci et u heines rhspothetis chen Hei lung hin rotast. Malignι alis epitheton alioquin iis tantum febribus convenit, quae sub mitissimo aspectu summum discrimen abscondunt; typhus autem, quod mox palam fiet, utplurimum periculum aperte prae se fert. 8 f. II. num. 3. 25 . . 9) MAssA op. citand. p. 6. - ΜΑssARIA Pra t. med. lib. I. de febr. cap. 95. p. 431. - DACIA No traitato Uella peεte e delia pelocchie. cap. n. p. 31. - DA

20쪽

DE TYPHO.

CAsTRo l. citando. Sect. V. s. 6. - Fodis ECA Consuli. med. T. I. Consuli. 47. P. 166. - LANGE I. citando. epist. 15. P. 110. - WELSCH Curat. proPr. Dec. 6. Curat. I. p. 287. - BONET Polyattes. T. II. Lib. III. art. 9. p. 369. - GRUN En morborum antiquitates. p. 110. - SPHENGEL Verauch einer Pragmatischen Geschichte der Arznei unde. Th. 2. P. 121. 583. 587. 606. et Th. 3. P. 118.10) De bello Peloponnesiaco L. VIII. gr. et Ial. edit. Io. Hudson. Oxon. 1696. Loquitur quidem THUC DIDEs de Atheniensium peste; ast suspicio, quam HALLER Us Bibl. pract. Tom. II. f. 124. p. 192. , BLU MEN BACH snt r. in hist. med. lit. S. 42. p. 38. , Ι- D. METet GER Shizete einer pragmat. LitercirgesCh. N 'nimberg 1792. f. 58. p. 43. , HEBENsTREiT Ihς polag. p. 133. et GRUNER Bibliothesk der ation Aerzte. St. 2. p. 525. aluerunt, illum morbum veri Dominis pestem non fuisse, ANDREAs WAwRUcri in tentamine philologico - medico Antiquitates typhi contagiosi.

Viennae a. 1816. , docte aeque ac eleganter conscripto, magis magisque confirmavit; docens simul, historiographo graeco de t)pho, belli Peloponnesiaci progenie,

quaestionem fuisse. Interea si duce egregia dissertatione Halensi a. 18 15. auctore THEODos Io GEORGIADE

de peste Atheniensi, a THUCYDIDE descripta) perpendam, morbum Atheniensium initium in AEthiopia cepisse, in portu PFraeo apparuisse Athenienses enim

frumentum ex Aegypto, docente DEMos THENE, in Dionys. c. 12. acceperunt), rapidos progressus habuisse , tantamque SaeVitiam exhibuisse, quantam typhus utut perniciosus, vita unquam manifestat; quin de an-