장음표시 사용
131쪽
6. Invasio typhi cum sapore oris depravato, nausea, vomitu; item di arrhoea et meteorismus serius accedentes, Confusionem illius cum febri-hus gastricis facillimam reddunt; in primis si istiusmodi febres exarathematibus stipantur. Immo in ea versamur opinione, fautores doctrinae ga-istricae, typhum nomine febrium praesertim bidiosarum descripsisse, illorumque adversari OS OP Sositum errorem Commisisse. Ex hoc ultimo er- Irore vero similiter pars observationum, de mitis-Eimo adeo typho, ut aegroti extra lectum ver-
Eari potuerint, pullulat*7 . De quo argumeΠto, taliam quaestionem includente plura infra *β . Hic meminisse sussiciat, nil magis ad ty hum a febribus gastricis distinguendum ConduCere, quam Taussarum investigationem. Quodsi contagii ve-Atigia desint, ingluvies praegressa sit, aut annittempus et regio morbis viscerum chilopoletico trum faveant, Symplomata catarrhalia et affectio peculiaris εystematis nervosi desiderentur, et se. stiris gastricae symptomata etiam in Provectiori aegritudine remissiones ConspicuaS retineant, qualiacunque ceterum adfuerint Symplomata, mortium ad typhum non revocamus. Ipsum autem
cap. 3. p. 62. ; a B resci a nel 1537. A. MUNDELLAE epist. medicinal. etc. Epist. 16. p. 134.); quelletoccate ad alcimi Loghi delia Germania nel 1565. J. SCHEN HII observat. med. rar. lib. VI. P. 773. etc. 27 PER civAL I. c. 28 No. 7. 8. et praesertim 10. Distinctio a se-bribus gastricis.
132쪽
lyphum εaepe com licationem gastricam inire. haud miraberis, si Perpenderis tum confien8um qui cerebrum inter et Ventriculum ac hepar cx- flat, cuique Prae Cipue nausea et vomitus, typho familiares, tribuendi videntur, tum rationem victus hominum typho praecipue obnoxiorum, tum qiue assectionem membranae mucosae tubialimentarii, huic morbo propriam, utpote digestionis negotium Certe non promoventem. Inter omnes complicationes generis gastrici typho D- miliares, nulla tam frequens et memorabilis e8t, quam verminosa *S), ex doctrina alibi tradita eruenda. Antequam vero qualemcunque demum complicationem gastricam in typho admittas, Probe eXamina, UtrUm non lateat potius yhlogo sis cujusdam Tisceris abdominalis. Bespice PO-tissimum ad lienit idem 3IJ, cujus εymptomata plura epist axis, vomitus, di arrhoea cruenta sa-cile directe a typho repetuntur. Altera ex parte
133쪽
caveas, ne ex ε Ola aegrorum navedine illico ad hepat itidem concludas 3 ). . Typhus, aliorum ad eXemplum, a nobis quondam ββ), ad febres Nervosas revocatus fuit: ac re quidem Vera , Cur labris, quae a Caussa excitatur systema nervo Sum prae omni alio assi ciente, quaeque a εymptomatibus labefactationem tum generis nervosi universi, tum partium illius specialium 3- , indicantibus, stipatur, Nerυosa dici haud debeat, vix intelligitur. Altera vero ex parte, Si Concedatur, quod morbus urethrae. cffluvio materiae purulentae stipatus, prout vel a contagio, vel ab aliis stimulis excitatur, in bienti Orrho eam contagiosam et insontem dividi debeat; sat eri quoque Oportet, febres nervosas, a contagjo ortas, ab illis, quibus reliquae caussae
distinguendas esse. Re enim Prope Perspecta, Phus
32 Dia Melion der am TFphus ic erodes Verstorbenen xe re in Ilino hi der Leber keine ara ullande Abnormitat. HORN I C. .aa) Videlicet in prima huiusmet operis editione. 34 n. REiD l. c. partes ' systematis nervosi in typho praecipue affectas prope designat. Conatus isto, debitos inter limites, laudabilis est, inprimis si ille veluti per coniecturam fiat. Utrum vero paYS Systema tis nervosi praecipue assecta cognosci possit, ex conditione sanguinis , quippe assecto cerebro ad superficiem Coccinea Cum crusta, assecta medulla spinali ad superficiem Teliquae massae concoloris et sero obducti, du
bitare licet. Distinctio a febribus
134쪽
ynhus nihil aliud est, nisi febris nervosa meci- fea )ΤJ. Quodsi apud nos, quo loco genus febris
nervosae exponitur, de typho ut 3 ecie, mentio injecta non est; hoc una de causε a Contigit, quod in ea Versamur opinione, tantum morbum cumque Vecificum, qualis typhus est, tractatum specialem , aeque ac pestem aliosque hujus generis morbos, mereri. Ad lectulos aegrotorum distinctio typhi a febribus nervosis secundariis facilis erit. Hic enim morbus praegressus, eX quo nimirum febris nervosa evoluta est, diagno εingatis illuminat. Nec arduum omnino erit, typhum a febre nervosa Drimaria lenta, Sequentis tabulae ope distinguere 3 si). Febris nerNosa lentia. a. Homines graciles,
tabili instructos aggreditur 3D.
b. Caussas excitantes in sic dictis sex rebus non naturalibus agnoscit.
TrahuS. a. Constitutioni cor. poris nulli parcet.
h. Caussa eXcitans Conintagium est.
35) PuIeherrime HILDEN BRAND l. c. p. 7.): H. . . estrae aucti dor Iogistae Feriter ein, daas a natate denTFphus ala Species zu den Neroeni bern ais Genus Zu reducisen, umgehehre alia NerMenseber unter dem ς neraschen Namen TFPhus Dor amen' 36 Legi de hoc argumento meretur ΟΜΟDEI; Iieet opinionibus suis sub No. 5. 6 et 13. exaratis, non indiscriminatim subscriberem.
135쪽
c. Ingruit et evolvitur sensim εensimque. d. Aegrotum vix ante εeptimum diem morbi lectum petere Cogit. e. Remissiones plerumque sine ordine decurrentes habet. f. Nullis aut tardis eXanthematibus Stipatur. g. Raro epide mica est. c. Invadit derepente. d. Aegrotum ingruente morbo ad lectum affigit. e. Remissiones Utplurimum regulares exhibet
L EXanthemata plerumque ante finem primae morbi hebdomadis prae se fert.
Longe magis ardua est distinctio tyyhi a febribus nervosis Primariis acutis, inprimis stu idis. Ad illam impetrandam solitae tabulae diagnosticae vix sufficiunt; ex unis enim symptomatibus, quippe nil aliud nisi symptomatis nervosi labefactationem indicantibus, character Specificus morbi vix emergit, et dum ad hoc auxilium ex aeti Ologia petitur, periculo in petitionem principii incidendi circumdamur 38 . Febris
37 P. I. Uol. Ι. Seor. II. Cap. v. f. XXXI. 6. 38) Tentaminis diagnosin febris nervosae simplicis et
febris typhosae, opo tabulae illustrandi auctor est II DEN BRAND Ratio medendi in schola Practica Vindobonensi. Pars altera. Viennae 181ι. P. 214.)Verum hoc in tentamine res, quae prius demonstIan
136쪽
a. Symplomata Prodroma ad nonnullos dies Protracta agnoscere Solet. b. Raro symptomatibus catarrhalibus stipa
Provectiori in morbo exhibet. d. Ex caussis solitis febrium explicari potest.
φ. Stadia minus CXaryta agno FCit. f. Vel nullis exanthematibus vel tardis stipatur. 70 hus. a. Cito evolvitur. b. Fere uonstanter cum symptomatibus catarrhalibus ingruit. c. Ruborem oculorum primis morbi diebus εο-cium habet. d. Solum ex cauε Sa insolita, contagio, eX-plicatur. e. Stadia sat distincta habet.
f. Exanthemata jam circa quartum morbi diem exhibere Solet. 8. Hyhus
dae fuissent, jam ad demonstrandum inserviunt. Idem de simili quodammodo tentamine, auctore 'OMODEr l. c. p. 60. dicendum. Hio praeterea Plurima non
admittenda obveniunt e. c. ,,che ii senso di calor mordace manca rassatio nella Mera febbro Pete chiale, tranne νθ εὶ complicata da febbre putrida . . . . che Paν-Morsione dei cibi animali ed un' inclinarione marcata Per D coso acide mancano nelia febbre poreochiale non Complicata . . . che Ia j obbre putrida e ser re sporad Ca . . . Me Iutte L em Cuazioni, e Seg natamente Ie fccasse, ed ii δudoro, hanno nelia febbre putrida uia odore
137쪽
1218. 2 vhus a Peste distinguitur D: per conta. Distin-
hium ad communIcationem et Propagataonem sto. Aia minus idoneum . per symptomata catarrhalia illi uuam maxime familiaria; per Characterem longe Ximi. mo-
magis febrilem ita ut aegri sere omnes ad cubitum cogantur, cum in peste plurimi deambulari queant); per immunitatem , quam infantibus con . cedere solet, per absentiam bubonum et anthracum ; perque decursum longiorem et plerumque mitiorem. Interea morbi hujusmodi in radice Conveniunt et circiter ad se invicem ita se habent, ut vari cella ad variolas, rubeola ad mor-hillos et biennorrhoea contagiosa ad syphilidem. Typhum, pestem modo praecedere, modo sequi, experientia docet 'Q); posse vero Unum in alterum commutari morbum ' b , non credimus.
Distinctio Ophi a febre sauci, in istiusmet morbi
39 Quodsi verum sit, ut 8TDENHAM Opp. Omnia. Epist. 11. Bespons. de lue Venerea suspicatuT: ,,morbum vegetabilium instar, in alienum a patrio solo transplantatum, Europaeo nostro non perinde laetari, sed languere in dies et mitioribus fatiscere phaenomenis forte typhus nil aliud est, nisi pestis orientalis apud nos mitigata. 40 SYDEN HAM I. c. Epid. a. 1665. . 41 ORRAEUs de peste etc. p. 53. - SHORT G generat chronoIMical histos of the air, wealher, SeiaSonS etc Vol. 2. P. 436.
138쪽
Dist. a. s. Quoniam e hemera sudatoria in Anglia
datori, a isdem tem Poribu8 comparuit, quibus typhi epi- Πgu. δ' donatae in Italia grassabantur μη). et quoniam exempla haud desint typhi εudoribus profusi 8εimis stipati μὴ) opinio, ephemeram εudatoriam anglicanam nil nisi typhum fuisεe, locum invenit μ'). At quisne unquam typhum obεervavit instar ephemerae ε udatoriae anglicanae , jam primis morbi horis lethalem; paucorum mensium εpatio Super magnam Europae partem divulgatum; naturae commissum certissime lethalem, rectaque medendi ratione adhibita vix periculosum 8 Adde typhum sistere morbum Summopere eXanthematicum, a febre vero sudatoria legitima exanthemata sat aliena eSSe. Distinctio 10. Sicuti bubones. anthraces et carbunculi
cum peti. etsi eSSentialia pestis sistant symptomata, pestem
tamen per se non ConstItuunt; Ita quoque Petι-culae respectu tyyhi. Ad hujus enim morbi praesentiam proclamandam, plurimae in ejus definitione exaratae Conditiones requiruntur, quae in
P. 16. a. - MERCURIALIs de peste. C. 13. P. 49. I. PRIMEROSI Us do peste. cap. 4. 28. p. 175. - ΟΜΟ DEI I. c. Τ. I. p. 348.
139쪽
ter sttiyida insania ultimum non occupat locum. Quod si aliter in diagno si incedas, Continuo Ver-ε aberis in periculo, febres longe mi Doris momenti, Ut e. c. gastricas M). quatenus haud raro peticulis stipatas, cum typho confundendi. De-εideratur nimirum, ut monuimus 'si , criterium
Cujus ope peticulae typhi ab aliis similibus jamdudum pro spuriis declaratis μ' ) distingui pos-εent. Altera ex parte, quot non typhi sine peliculis μη)l
febres peticulares seras a febribus petechizantibus distinxerat. Cfr. J. A. RAYΜANN Petechiarum mendacium historia, earumque a sinceris disserentia. Αet. acad. nat. Cur. Vol. 9. p. 87. .
48 omni laude dignus est OMO DEI, qui, etiamsi in
140쪽
124 DE TYPHO. Distinctio Q. lydonita haec de peticulis, etiam milia
eum mi- ribus quadrant. Nemo fiane, morborum, εub qui-
laus no C exanthema obvenire Potcet, memor, ex
illius apparitione ad typhum concludet. Quod ε it ibi arrideret, essentiam morbi in miliaria loca Te, typhumque Nostrum, ubi miliaribus εtipa.tur, febrem miliarem salutare; dic quaeso, quodnam lucrum inde expectas 2 Forte morbum istum Cum febribu S rheumaticis, catarrhalibus, gastri CiS, et Cum puerperio, non minus con Suetis miliarium fomitibus, confundendi 8 Et quid de muria, si, ut εaepe εaepius vidimus '' , typhus uno eodemque in aegroto peticulas et miliaria simul exhiberet 'Quid de 12. Complicatio hujusmodi peticularum Cum
specifico exanilio- miliaribus, HILDENERANDIO FQ) , pro peculiari
dum 2 exanthemate, ab eo typhoideo nuncupato F P, im
posuit, quod aliis injuriarum ope obtrudere Voluit F*J. s. VI.
ι9 In nos oeomio Vindobonensi ab anno 1796 - 1804. Ipse frater meus peticulis et miliaribus εimul obsessus