장음표시 사용
51쪽
eonni suit' indoles contagiosa della Iebbre ches ora infesta gli abitanti della citia o Provincia di Neggio. Ne io 1817.; - G. R Icci stillo stabilimonio doli' os pediato della genorata, ait' occasions doli' videmia eteochiales dominantes in Plomonis. Torino 1817.ς L. PERLA memoria stilla Dbbro Petocchiala. Lodi 181 .,
Cir. momoria storica sulla Petocchia cho negli scoria
52쪽
53쪽
diernum usque diem prosequutae sunt F= . Ac
comparatiet o dena sobbro Peteochialo chs ha regnato idemicamento negi anni 1817 o 1818. Por tis O ds' modici o do' magistrati deputati alla SOArintendent
1701.; -- SCHRE in En dis s. de febre maligna. Exiord. 1704.; - CRAUsius dis s. de morbo castrensi. Vieri. 1704.: - VATEn diss. de febribus continuis maliguised ruridemque medendi rationibus. Witeb. 1711. Eiu d. Di43. de febris petechialis indole et medicina. Miteb. 1712. ; - Vnsae I dis s. de febribus malignis in gene e-E L 1711. Eius d. De febre pelectitati. Eri. 1712. SEBlet dis s. de febre pelectitati. Eri. 1712.; - MUL LER dis s. de febre maligna epidemica. Basil. 1716. ἰ ' EX SELI Us diss. de febre castrensi, voti der Potnischen Hud Ungarischen Kranklieit. Exsuxi 1716.; - BER CRU dis s. de purpura. Frankf. 1716.; - DEGNLRdi a. de notabili quodam casu febris petechialis cum Cliolea ico - causode complicatae. Ultrat. 1717.; 'HOYEri de febre pelectiletanto epidemica. Hala. 17o, ;- UAYΕn diss. de sebre miliari. Alid. 1717., FI scis En diss. de febribus malignis generatim spectati8. Eri. 1728. ῆ LUTHER diss. de febre puncticulari Seu Purpurata. Eri. 1732.; et: Diss. do febre maligna. Ei f. 1736.; - Lot scit Eri dis s. do febro petechiali ca' strensi et epidem ica. Witeb. 1 35. - ALBERTI di s. de morbo Hungarico epidemico , IIagymaet oder hi
54쪽
cesserunt auctores tractatuum de typho contagioso.
trigo IIauthran khcit. In: II ALLERI colleci. disput. Pr. VNo. 170. Eiiisd. diss. de sebre castrensi. Hal. 1 35. Sia11L dis s. de febribus malignis generaram speciatis. Ei f. 1737.; - Scis ULZE diS3. de sebrium malignarum indole et curatione. Hal. 1740.; - GOELI CRE diss. de sebre maligna petechizante. Francs. 1740.; - PAVEN diε s. an frequentior lio die quam olim febris maligna 2 PL-
lignis. Herbipol. 1748.; - RELN dis s. de febribu,
purpuratis vulgo Frioso oborn. II ardenoviae 1748.; ΙΤΤNER diss. de pelectilis. Mogunt. 1757.; - GME-L1N diss. de febre maligna. Tub. 1759.; - CsAPodiss. de febre Hungarica. Basil. 1759.; - SCH ARTZdiss. febris malignae idea generalis. Argeiat. 1760.; TREMELitis dis s. meditationes circa febrem malignam universalem. Argent. 1764.; - RAVENsTEIN dis s. de febre pelechiali. Argent. 1764.; - HRAH MLn dis s. sistens meditationes circa febrem malignam. Argent. a 65.; - Sio WAnae diss. febris malignae patholo via. Tub. 1768.; - Ο Ros ZY diss. ob Servatioues physicomedicae circa genuinas febres malignas tam epidem i-cas quam sporadicas. Basil. 1771., GHosnY diss
de febre maligna grassante pestilenti Hungarica . Basil. et 771 : - Nico LAt diss. de febribus malignis. Jen. 1772.; - VAN DEA Hooae diss. de febre pelechi xli. Lugd. Bat. 1773.; - ALTHors de febre pelechiali in
55쪽
56쪽
gioso, passim in diariis medicis hujusque generis operibus contentorum . II.
Paris 1807.; - HLETTEN diss. de ebre nervoεα ε quedo morborum constitutione nervoso - putrida in noso-
contio militari a. 1807 - 1808. Witteb.; - BERNARDdiss. de methodo varias febrium formas distinguendi itigenere et de typho in specie. Ers. 1808.; - UOLHER sdiss. de febre contagiosa et remediis, quibus hic morbus antevertitur. Hilon. 1808.; - G. L. V. H. ME-DΕΜΑYEri diss. de sebre pelechiali. Goeti. 181 2.; OLHLEH diss. pathologica de typho eiusque praecipuis
bilia clinica habito imprimis respectu typhi contagiosi anno 1825. in urbe Pestino) frequentius observati, Pestini 1825. 56 Br est auor Sommiungen. 1717. p. 38.; 1718. P. 13. 54.ς 172 0. II. p. 155 .s 17 21. p. 140. 595.ς
57쪽
1. Sym tomata juxta Veris dos generales, Motii quas typhus aliarum febrium instar decurrero Solet exponemus; divisionem in stadia peculiaria I minime novam )J, utpote arbitrariam, futilem et nocivam ' , rejicientes.
T. III. p. 117.; VIII. 357.; IX. 456. 537.; X. 153.; XXII. 540.; XXXII. 413. ἰ XXXVIII. 307.; XL. 24. 401.; LVII. 228.; LX V. 336.; L XIII. 31.; XCV.
nis, st. Opportunitalis, St. invasionis, st. inflammationis, St. Nervosum, fit. Cris eos, st. declinationis et st. convalescentiae.
58쪽
2. Inυadit morbus q) plus minu5 reperite. Primo
2 ΤREvisus l. c. p. 135. et Rono HETUs l. c. C 2 15 P. 251. varia iam typhi stadia dis: inxerunt. 3) Quisne stadium sic dietum infectionis, de quo ipse
LIILDEN DRAND satetur: o Es gibi heine ara II αἰ- tendo Mork malo, atis Delchen man dioso Lin ir-Lung dos Anstooktingstos os) tur Zoit Eer Anstec tingseibst onmeshmen haran quisne, inquam, tale Sta dium, indiciis destitutum, detegere valeret 2 -- Quis, eandem ob rationem, de stadio OP Ortianitatis, ,, VO, Bs Serente eodem HILDENARANDIO , seniar sehr geliΠdσVorliaufer der Hrankheu, noch tinter dem Schein eoiniger Gesura thoit, homor i morden; certitudinem liabebit 2 Porro si HitDEN DRAND ibid.) fateri adi-gntur, symptomata Nervea jam concomitati stadium inmasionis et stadium insanimatorium, ac vice Vexsasymptomata inflamma toxia insignire stadium ne Osum et criscos cur quaeso haec stadiorum separatio, hic stadiorum ordo, et, quod pessimum est, illud gene- Tale P aecePtum practicum, quarto stadio methodum antiphlogisticam, p. 286. et quinto methodum eKcitantem p. 261. adaptandam esse 2 omnino hinc cl. Omodet subscribo, ubi p. 89. ait: Il corso dellia sobbro Potecchials como d'ogni altro morbo acuto, non uo avers chs i communi Periodi di Princi is, atamen O , Sta O o declinaetions. Lo diNisioni desi morbi non nos Siaris es stiporylus tondono a conson ferne la natura ed a sDiare it medico dat retto sentiesro dei medicare, massimamento Orino si soleigans nomi esserimenti ideo Ialso O in determinato, conse Por esemplo ii vocabolodi uorvoso, at quais i Pregitidi volgari hianno associata Pidoa di deholeaza
59쪽
Primo in casu tanta et 8 ubita virium observatur dejectio, ut aegroti, mutata illico faciei conditione, nec incedere, neC pedibus insistere, nec erecti stare queant, ac sacile animo linquantur. Altero in casu paulatim ingruunt capitis gravitas, aut dolor Obtusus, modo si Xus, modo vagus; Obnubilatio, lassitudo universalis; torpor insolitus, animi irritabilitas, sensuum hebetudo, moeror, agrypnia, ε Onan Olentia, noctes inquietae, Somnus
interruptus , narium Siccitas, Oculorum rubor et
pus in determinatum incidit. Cur denique symptomata febrem constituentia plus quam reliqua, assectionem systematia nervorum aliarumque partium indicantia, valerent 2 Symplomata quidem Prodroma in febribus a caussis solitis ortis, quatenus duntaXat viam admotbum designant, ab illis febris ipsius sejungi queunt; neutiquam vero in febribus a caussis specificis quales sunt contagia) eXcitatis, ubi videlicet symptomata prodroma, eX morbo iam jam radices agente, pullulant. 5) Sympto ala coryzao, quorum maXima aUCtorum pars, duntaΣat in provectior is morbi decursu mentio nem injicit, pio cul dubio ad inviasionem spectant hic-que praecipuam scenam ludunt. Pulchre itinc Omo-
60쪽
lores artuum tran Sitorii, interdum veluti icius electrici 7J, cruciatus lumborum et nuchae perseverantes, angustia praecordiorum, molestiae circae Pigas trium, Nausea et interdum vomitus ciborum, vel bilis flavae , viri descentis. Subinde circa lumbos horror levis, et Cilissime desinetis, accedit. Hunc Ocyus Sextus frigus , ε aepe quidem evidens, rari8Sime tamen magnum e , excipit, cui brevi post calor intercurrit, ita tamen, ut quoties εe aeger in lecto de loco in locum dimovet, aut brachium eXerit, aut exerere tentat,
