장음표시 사용
201쪽
I. Certum est, sanguinem e superficie interna uteri erumpere , qui in cavitate eiusdem colligitur a tempore mensium aut lochiorum ; certu in paritet est , a placentae substantia secundo graviditatis mense cruorem exire pro foetus nutritione.
II. Sanguis , qui ex utero in illis occasionibus profluit , revera venosus est; ejusdem color , atque consistentia , tum lentor , quo in cata mentis erumpit , ex venis ipsum prodire satis confirmant; at si ille lochiorum uberius effluat, id non quia celerius percurrat, sed quia grandioribus aperturis prosilit. III. Sanguis hujusmodi a venis uterinis tempore mensium, aut graviditatis erumpens , duplici ratione prodire potest , vel quod venarum ramificationes per rixi in scindantur, vel quod extremitates horum vasorum internam uteri faciem pertingentes , in his circumstantiis per anastomosim dilatentur', atque explicentur. Prior methodus admitti nequit; hoc esset supponere singulis mensibus, scissuras produci quinque , aut sex dies perdurantes ; ampliores vero
abrassiones in graviditate fieri, sex aut septem menses perdurantes, quae exponerent uterum certae, dc letali exulcerationi ; scimus enim in sanguinis sputo pulmonis leviores scissurae quanti faciendae sint, cum segniter cicatriZentur. IV. Necessium c a) enim est, in utero venarum ramificationes admittere , quae tunicam valde exilem transabeundo dilatentur, atque aperiantur ,- prout occasio postulat, fundantque in uterum sanguinem citra scissuras, aut continui solutiones. En primus gradus, quo ad Uerrcatem pergimus.
U. Hae venarum propagines duplici modo a truncis amplioribus venire potas uni, ad angulum acutum, vel ad angulum rectum. In primo casu cruor parum a propria directione deflectit simili velocitate , qua in trunco pollebat , propagines ingreditur, prompte nempe, dc ubertim , quod cum lentore non convenit, eu saucitatem sanguinis menstrui, qui plerumque in mulieribus spatio quinque, vel sex dierum septem, aut octo uncias adaequat ; minus etiam liaec directio cum foetus nutritione convenire videtur; nam cruor velociter in placentam irruens, cum aequali celeritate resorberi non possit, a vasis umbili-calibus in placenta , dc utero subsideret, atque abortum procul dubio pareret. VI. Ergo credendum erit, hujusmodi propagines ab amplioribus truncis rectis angulis venire; hac ratione cruoris derivatio copiosa minus , minusque
celer fiet , quia directio sanguinis ab illa trunci admodum differt, & cruor
in uterum, aut placentam lente deponetur, ut oeconomiae animalis leges postu- Iare vidimus . Ergo recognosci debent venarum propagines , quae a truncis amplioribus rectis angulis erumpunt, perfodiunt intimam uteri tunicam , de quamvis suapte natura occlusae sint, citra scissuras tamen stato tempore innumera foramina illa producunt, quibus superficies interna uteri resertur , dc quae omnes Anatomici cognoveruntia En secundus gradus ad verItatem.
a Celebris Richardus Meadius suo summo ingenio animadvertit , pro menstruatione eXplicanda in .utero necessariam esse certam quandam vasorum distributionem, quam observavit. Ex qua ratione locutus est, Monιtor. Meuιcor. Cap. 10. sect. i. Me ruorum iuxtim plerumque impedit Iam uitis un-ror, quo fit , ut is cianali cutis aa hunc effuxtim natura eo afaios , ctar Iphincteribus suis infructos, visua aperire non pust. Neque enim , ut vulgaris fert opinio , arierιas uteri suulix mensbus dirumpit
sanguis, sed per ductus sol proprios , natura legibias tutaesens , foras erit.
202쪽
TRACTAT Us DE MORBIs MULIERUM.
VII. Tandem Highmorus haec vasa observavit sese in uterum producentia mulieris cujusdam menstruo tempore emoliuae , longiora ipsa ego vidi substantiam placentae ingredientia in muliere quadam nono gestationis mense obita; tandem hujusmodi observationes nihil habent, quod dissentiat ab ipsa natatura, juva quam canalis dilatabilis, qui humore turgeat, etiam produci debet:
ergo in utero sunt admittendae 1. Venae, quae internam tunicam matricis perfodiendo trans ipsam aperianiatur sine laceratione , dc per patula ora , quae sunt foramina ab Anatomicii conspecta, sanguinem fundant. a. Venae, quae ad angulos rectos a truncis discedant , ex quibus lentam , atque inopem derivationem sanguinis fieri observamus. 3. Venae , quae affluente sanguine turgentes producuntur , prout dilatantur, extra uteri substantiam prosilliint, in placentam inseruntur, ibique cruorem fundunt, sed segniter , & modica quantitato, ut necessum est. En tertius gradus ad teritatem; quoniam nuper descriptae venae sunt appendices venosae , sive cccales, quas nos admisimus , & in omnibus functionibus , affectibus
uteri maximam partem habent. VIII. Hujusmodi appendices venosae, sive melius venae coecales commer- cium ipsae solummodo sinunt sanguinis materni cum fletu; perperam enim plerique Anatomicorum putarunt, arterias esse, quae hoc absolverent. Omnis ianguis ex utero erumpens in menstruis, graviditate', atque lochiis a foraminibus exit, quibus uteri tunica perfoditur , & omnia hujusmodi foramina exiguat iidem vasa brevia sunt, quae veniunt a propaginibus propinquarum venarum, ac proinde venae revera funi, quae matrici sanguinem venosum tantum afferunt, quod collimat cum a. & y. animadversione. Non inficiabor enim injectiones per arterias uteri in uterum per foramina internae tunicae transire, sed segnius, de dissicilius transferuntur, quam si per venas intromitterentur; quare apparet non immediate per ipsas arterias pergere, quia necessum est antea, quod subeant extremitates capillarium arteriarum, & venarum , ut tandem grandiorem truncum venosum ingrediantur, ex quo appendices venosae oriuntur, quae in)ectam materiam per sua foramina effundunt. IX. Multo minus sententiam eorum amplecti debemus, qui reciprocam circulasionem voluerunt intra matrem , dc foetum per propagines arteriarum uterinarum cum propaginibus venae umbilicatis anastomosium more coalitarum tum per ramificationes arteriarum umbilicatium cum venis uterinis, ut cruor utrinque jugiter circumagatur. Sed non modo hujus connubii uteii cum placenta desunt observationes, verum necessum esset, quod arteriae uterinae producerentur magnopere intra placentae substantiam ad inveniendas propagines venae umbilicatis, clim quibus coirent ; insuper quod ramificationes arteriarum umbilicatium ex parte placentae arteriarum divisiones perquirerent, quod impossibile est, cum utrumque vasorum genus inaequabiliter per uterum, atque placentam distribuatur, ut vix unquam hoc connubium oriri possit'. D. Mery hanc opinionem prosecutus est in opuscula Academiae scientiarum an. ITo2. al-
Iato , sed ipse, qui erat a secretis, summo cum polleret sensu, dum bis iam hujus anni depromebat p. 36. impossibilitatem hujus hypothesis noluit reticere: Lest mervellieuY , ait ipse , qu a un tolit ausi reniferme en tu meme , auf- si bien De que' r es le corps d 'un aηimal, ii s' ' pu e Mouter une parite nou neue , qui s' γ unisse ausi etroitemcnt , elle P en puisse delacber sans aueune
203쪽
D I s s E R T A T I O I. i 89 X. Quaedam singularis observatio D. Mery in hanc sententiam traxit . . . ,, Mulier quaedam circa finem graviditatis a letali casu occubuit ; repertae,, sunt plures sanguinis in ventre collecti lagenae , & vasa omnia sanguinea
,, exinanita , infans mortuus erat , sed citra conspicuam laesionem , vasa ta- , , men re in ipso vacua penitus erant, placentae corpus adhuc cohaerebat cum, , interna uteri facie, ubi nulla apparebat sanguinis extravasatio. ,, D. Mery ex his concludit, sanguinem foetus, cum haud posset in vasa matris transmre, in abdomen migrasse per arterias umbilicales , quae in venas uterinas ipsin attulerant. Primo hoc itinere consedio deduci posse sibi suadet , arterias uterinis similiter san .uinem fundere in venas umbili cales , quod reci- prodam circulationem constituit intra matrem , 3c foetum. XI. Sed facile est explicare observationem a D. Mery allatam, absquequo hunc futilem circulum admittamus. Appendices itaque venosae, sive venae Cς cales , quae nexum faciunt, nullis instruuntur valvulis , ideoque potissimum valent sanguinem ex placenta in uterum, de ex matrice in placentam ducere prout major erit ex alterutra parte impulsus. Plerunque sanguis ex vesais uterinis in appensices, & ex his in placentam lente progreditur , segniusque
quam si e placenta in uterum veniret , ut pro foetus.nutritione requiritur , sed contrarium eveniret in observatione D. Mery , quod absurdum videtur. Venae uterinae non amplici, valebant ad impellendum sanguinem, sed ex parte placentae, tum ob proprium elaterium , cum ob conlprestionem uteri maxime poterant ad sanguinem quaquaversus impellendum , vel in vacuas uteri venas transducendum , donec fuisset in fetu cruoris portio, in quo casu nulla accideret in ventrem matris efflusio, ut ipse animadvertit. XII. Reliquum est dubiolum tollere eorum, qui non concedunt , matrem
foetui praebere sanguinem venosum , spissioremque pro. subtiliori, & arterioso. Attuli jam superius animadυersione a. S 3. aliquas rationes , quae hujus inodi
circulum rite a natura sancitum esse confirmant. Addam, nihil mirum esse, foetum a matre per venam umbilicalem sanguinem venosum recipere omnino
similem illi , quem ex reliquis corporis partibus per venas re ipit. At si hujusmodi rationes quibusdam non satisfaciant , ipsi pro libito potiores inveniant ; mei respectu cum semel quid mihi persuasum est, haud cunctor finales , & remotiores causas investigando, quae interdum captum nostrum prael
reunt. a) Ciceronem itaque prosequor, qui simili occasione ita locutus est,
Non quaero cur, quoniam quid eveniat inremgo . . . Hoc sum contentus , quod
etiamsi quomodo quidque fiat ignorem , quid fiat intelligo. En vobis elucidationes, quas debebam dubitationibus celeberrimi Van uvi tenti; si unquam mea secunda sorte valerem ipsi appendices venosas in utero persualere , usumque a me sancitum pro explicatione fiunctionum , quae sunt mulieribus propriae,
SUBLIMI FERIAM sIDERA VERTICE.
204쪽
r O TRACTAT Us DE MORBIs MULIERUM.
Pe rogit Auctor criticas quasdam animadversiones ρbilologicas ad boo opus attinentes, quae in Diario Literario an. IJ62. repertae sunt. atuor priora volumina hujus operis in lucem prodierunt anno 1761. Diarium Literarium ipsa anni intiavit mense Septembris ejusdem anni ;Auctores vero. hujus Diarii duo speci nina hujus operis praebuerunt , alterum mense Martii , alterum Decembris ejusdem anni ; in his speciminibus multi me extollunt laudibus, pro quibus maximas refero gratias ; sed inter laudes prioris speciminis criticas quasdam animadversiones reperi, summa tamen humanitate exaratas, ut me illis magis adstrictum teneam. Hujusmodi censurae tamen medicinam haud respiciunt; versantur ipta circa quaedam puncta philologica, quae retro relinquere possem ; sed cum ipse aggrediantur effata , quae vera credo , idcirco pro veritatis amore ipsa tueri fata gam. Et a potiori articulo initium faciens,
Hic articulus respicit aetatem Joannis Fernelii , qua pollebat anno Iy38. obitus sui. Attingebatne ipse tunz Ta. annos, aut y2. vitae suae 3 Quaestio parvi momenti est, sed tamen pluries fuit exagitata. Prior opinio fulcitur 1. testimonio Guillelmi Plantii Doctoris Facultatis Parisiensis, qui cum Femelio inter eosdem 'parietes decem annos vixit ad mortem usque , Sc postea Gusdem Therapeuticam impinguavit , septimum potissimum librum notis auxit , totumque opus Lutetiae Parisiorum edidit 1367 Hio Medicus satis hujus rei instructus in vita, aut melius in lautibus Fernelii , asserit, ipsum anno vitae suae 72. Obiisse, quod testimonium nullam contradictionem admittere videtur. a. In Plantio aliud testimonium reperitur non minus ineluetabile et Fernelius , ait Plautius , advoeatus est Medicus Henrici II. dum adinam illa agebat aeta- sis suae 6o.. Ergo non obierit anno aetatis suae 32. ut alii perperam autumarunt. 3. Plantius refert in. speciminae vitae Fernelii sequentia anecdota :Litteris incubuit natu Iam grauis. Dum Lutetiae morabatur is febri quartana correptus est, qua crudeliter, deis diu consti status, coeptum studiorum cursum interrumpere, utque salubriore, aere frueretur, solum vertere cogitur. Parisios. demum reversus, studiisque confectis , D philosophiam in Gymna- D sio Barbarano publice profiteri decrevit , . . . . quod Curri ulum salmma ,, cum laude absolvit.
Hic diu Mathesi, & Astronomiae operam dedit, a quibus vix distrahi poterat,
neque post susceptam medicinae lauream , quamvis pater enixe ipsum hortaretur. Medicinae studuit per integrum quadriennium , & facultate accepta post biennium gradum Doctoris adeptus est. Plantius tempus minime indicat horum ane dolorum, sed aliunde ob librorum titulos scimus; Fernelium duo opera Astronomica edidisse ; alterum 1126. in fol. sub titulo M ualo obae tu . .altem, calciacito inua dictuis invia I S.284 utrun-que apud Colines Parisiorum impressum.
205쪽
Tandem scimus ex fastis facultatis Parisiensis , Fernelium suam licentiam
obtinuisse anno 1328. 13 29. N Doctoratum accepisse postremo horum annorum. Si applicabimus has notiones opinioni eorum, qui annos 32. in morte anno as 18. habuisse putarunt; juxta ipsos natus esset anno 13 cissi ergo circa vigesimum, aut vigesimum primum annum humanarum litterarum studia explevis let , quod neque illis contingit , qui completam educationem prosequuntur. Fernelius enim bonis a & substidiis denudatus sero se studiis dedit ,
imo studiorum cursum intercepit ob febrim quartanam rebellem , iseque litteras expedire potuit nisii circa aq. aut Zy. aetatis annum , nempe anno III O. 1331. Quomodo enim valuisset opus Asti Onomiae exarare anno I 326. 2 o. tantum annum attingens Et alterum ejusdem speciei anno IS 28. quo tempore medium tenebat suorum studiorum curriculum . Quomodo medicinae licentiam sumere anno IS 28. ad 22. aetatis annum pervectus, nondum expeditis humanioribus litteris , potuisset ρ praesertim cum non sinerent in facultatem admittere nisi aut qo. annos natos. Insuper Cum quadriennium studiorum necessarium sic ante admisssionem, hac de causa reverteremur ad annum I 8. aetatis suae , ubi primum grammaticae consulebat. Haec omnia haud conciliantur cum Opinione eorum , qui Fernelio annos 12. vitae concedunt; conveniunt tamen perfecte cum illis, qui ortum habuisse putant anno I 86. obiisse vero 72. aetatis suae. Tunc humanitatem, Sc philosophiam anno IIIo. dc ISII. aetatis suae 24. aut a S. compleverit, & publici juris fecerit primum opus Astronomiae anno qO. secundum , an. 42. & Facultatem Medicam aetatis anno q2. ingressus fuerit. Quare quadriennium medicorum studiorum praemiserit juxta horuin temporum usum idoneum. . Ma)oris momenti tamen rationes sunt quae ab obitu Fernelii desumuntur,
sed non sunt reticendar illae Gulielmi Cappellani Doctoris Facultatis harisiensis ad quem miserat Julianus Pomerius ejusdem facultatis Doctor , & Fernelii
discipulus consultationes aliquas Fernelii, quas Capellanus edidit an . . I 38y.& in' epistola Pomerio dicata Fernelium senem vocat pari ratione , ac Scaevola a S. Martha appellat primo libro elogiorum , quod optime convenit homini
cuidam oculo anno Ta. non Ver 32. aetatis suae.
Non inficiabor tamen, allicientes Adversarios duas rationes in medium adducere , alteram fastis Parisiensibus desumpta inti alteram ex ejusdem epitaphiis . Ad priorem quod attineti objectionem, usus invaluit in Facultate Parisiensi, quod Decanus conscriberet, quidquid majoris momenti ad Facu Itatem pertineret . Antonius Dufour , qui Decanus erat in morte Fernelii , laudes tanti viri in fastis sequenti ratione exaravit., , Die 25. Aprilis Xyy8. magno ordinis nostri , de totius Galliae in- is commodo obiit clarissimus, ac doctissimus Vir Joannes Fernelius , Regis is primari u Medicus , m cuJus locum suffectus est Vir eruditissimus , &D prudentia spectatis silinus Joannes Capellanus. Nulla fit mentio aetatis Fernelii: sed post a s. paginas ad calcem narrati nis
a in Certum est, Laurentium Fernelium Patrem Joannis fuisse ex monte Diter. ubi Filius ortum ha-muit, ex quo loco Claromontium profectus est , ubi cauponis officium exercebat in popina, quam nus designabat. Vide si meon. Iunismentum Hesoria Belloυacorum p. 4s. ως.
206쪽
TRACTAT Us DE MORBIs MULIERUM.
nis hujus Decant alba reperta est pagina, in qua Guido Patinus Decanus anni 161o. hac usus occasione optimum censuit sequentia propria manu inserere.
A Magister Joannes Fernelius Claromontamis Bellovacensis, Christiani iari simi Galloruim Regis Henrici II. Medicus primarius, omnium a Galeno,, Medicorum praestantissimus & scientis simus , homo summo suo jure Gales licus Hippocrates dictus, vir bono publico ad omnia natus , Philoso- ,, rhus, e Medicus acutissimus, dc solertissimus, Scholae Medicae Parisien
is sis singulare lumen, ac decus eximium, elegantioris medicinae a domi- G ta, & profligata Poenorum barbarie Auctor purissimus , summo hum D nae gentis detrimento, maximo totius Galliae luctu, aeterno omnium bori norum moerore , 'moritur Parisiis, die 26. Aprilis, anno Christi Sal Va- ,, toris 1338. aetatis 3 a. immortali vita dignissimus. Jacet in aedoe Deo sa- ,, cra sub invocatione divi Iacobi de Macello , juxta chorum. Quies eat in b, pace vir innocentissimus, eloquentissimus, ac eruditissimus. Tibi vero , ,, Lector , adveniat , quod ei optaveris. Quantum scire hominem divina potentia vellet ,, Oilendit terris, Ferneliumque dedit. o M rens , ac dolens, vivasque lacrymas profundens in tanti Archiatriis popularis sui memoriam , mortalitatis memor , quasi justa ei persolvens
L scribebat die Mercurii T. Junii anno 16yι. Guido Patin, Bellovaciis , is Doctor Medicus Parisiensis , & saluberrimae Facultatis Decanus, post ad- ,, nos a morte Ioannis Fernelii 93. Ex his patet, descriptionem Decani post mortem Fernelii in ea dignitate
constituti necdum indicare aetatem Fernelii . Guido Patinus enim 93. annosa morte Fernelii ea affert, quae in hoc articulo observantur, quae pro temporis vetustate minus fidei merentur. Sed miror profecto, Guidonem Palinum magni facere acta Facultatis, quae nihil comprobare poterant , quia ab ipso erant exarata , tamen eorum testimonio usus est in epistola ca) quam misit ad M. A: F. D. M. videlicet ad Μ. Andre Eolconet, Docteur Medicin, Lugdunum 9. Aprilis 1677. cum apud te b edantur opera Fernelii, ait i e , rogo, ut errorem emendare velis, in Mem inciderunt editores Ultrajectini, qui afferunt c Fernelium 72. anno vitae suae obiisse , quod falsum est . . . . Duplex habemus erroris testimonium , alterum ex actis Facultatis , quae pervolvi in meo Deca natu, ubi legitur, Fernelium Occubuisse 26. Apriris I yy8. anno aetatis suae 32. alterum desumitur ex epitaphio, quod extat apud S. Iacobum . . . .
ubi pariter colligitur, obiisse anno aetatis suae 32. Consului & ipse acta Facultatis, ex quibus collegi, quid Patinus addiderit,
cum Catalogum Chronologicum , qui est ad calcem Tom. q. hujus doperis, perfeci ad obtundendas rationes, quas deducebant ex actis a Patino exaratis. Non abs re usus sum sequenti vocabulo, ipsum nempe acta recogisvisse, quod caute indicabat indolem laboris Patini; sed hoc vocabulum valde displicuit Auctori Diarii, elusque acrem censuram mihi attulit . ,, Dominus Astruo , ait ,, ipse, qui haud ignorato quanti facienda sit auctoritas actorum , haud sese ex- cusabit, hanc propositionem perperam attulisse; propria enim dubia facile
a) Tom. i. Epist. si 8. bὶ Lugduni . sc Haee editio Ultraiectina est anni 1636. in . ubi secuis sunt editiones praecedentes Parisiorum.
207쪽
D I s s E R T A T I O II. EdeIarare potuimet, acta societatis pervolvendo , in quibus testimonia conse- is cutiva singulorum Decanorum conspexisset. Consilium Auctoris Diarii sum prosecutus, dc consulendo acta Facultatis , animadverti , Guidonem Palinum plura addidisse, manu propria 26. paginas post ea , quae Antonius Dusurtius Decanus in morte Fernelii scripserat ; comvenio enim cum censore circa modum investigandi acta Facultatis , sed in
his circumstantiis citra mendam usum e si is crederem eo vocabulo, nempe Guia donem acta tantum recognovisse. Si hujus expressionis censorem taedeat , qua lem quaestio mereatur, me edoceat; sed sinat me parvi facere circa hoc aucto citatem actorum Facultatis nostra a
Quod respicit epitaphium Fernelii , dissicilioris est indaginis . Fernelius enim tumulatus est cum conjuge apud S. Jacobum Ecclesiam suae Parceciae , Sarcophago inscripserunt epitaphium tractu temporis jam deletum; sed Dominus Villanus, qui paucis ab illinc .annis bistoriam Paro orae S. Iacobi edidit, aestatur p. I79. & I 8 o. hanc epigraphem in Bibliotheca Civitatis reperiri se-
prope tumulum aliud extat epitaphium aenea tabula incisum, eleganter exarcis tum , dc nuperrimis cinis excusium , ubi circa finem Romanis litteris appa cet Fernelium vixisse annos Sa. En vobis epigraphes exemplar .
,, D. Immortali , Opta Mari Sc Christo Iesu Hominum Salvatori acrisin. ,, Joanni Fernelio , Ambianensi , Henrici II. Galliarum Regis Consili
rio & primo Medico, nobilissimo atque optimo; reconditarum dc penitus abditarum rerum scrutatori & explicatori subtilissimo ; multorum δε- Iutarium medicamentorum inventori ; verae germanaeque medicinae restitutori; summo ingenio, exquisitaque Doctrina Mathematico ; omni in genere Philosophiae claro; omnibus ingenuis artibus instructo ; temperatissimis , sanctissimisque moribus praedito; socero suo pienti virno Philibertus Barjotius , supplicum libellorum in regia Magister , magnique Regis Consilii Praeses, assinitate gener, pietate filius, moerens posuit. Anno a salute mortalibus restituta, M. D. L V II I. obiit die Aprilis , M. D. LVIII. vixit Annos LII. Mirandum est , duo epitaphia diversa ejusdem personae uno loco inspicere , modo in tabula aenea parieti adhaerente, modo lapidi sepulcrali inscripta ;prima tamen eleganter est exarata, t& elogium Fernelii valde aemulatur a Patino in actis Facultatis insertum ex commissione Philiberti nepotis Fernelii , Astrvo de Morbis Mulieνum . P. II. N quod
a) Certum est seminam Fernelii occubuisse paucis diebus ante mortem coniuris, quare Poni de mei hoc tempus ad io. Aprilis iss8. quamvis in epitaphici observetur Io. Aprili S SIT. quia tunc novum annum computabant postridie Paschatis, Ze cum hoe festum eo anno IO. Aprills Occurreret, a
ia scripserunt 1337. quamvis revera annus is 8. percurreret, ut hodie c0MPutari solet.
208쪽
TRACTAT Us DE MORBIs MULIERUM. quod affirmo in volumine χέ. hujus operis p. 323. sed in utroque casu deceptus sum. Badotus enim , qui instriptionem decrevit gener erat Femulti, di inscriptio vetustior videtur Guidone Patino, quoniam Jacobus de Breuit eam refert in suo I beatro antiquitatum Parisiensium impresse asia. ia q. ad p. 863. sed quomodocumque res se habeat , hoc epitaphium in causa est erroris communis Circa aetatem Fernelii; quare tot Ainstores , qui ipso usi sunt , de ipse Guido Patinus qui inconsulae judicabat, decepti sunt: ego tamen hia; us inscriptionis auctoritatem p rvi facto , ut nequeat animadversiones in contrarium institutas ullo modo perfringere; censerem enim potius errorem inscriptioni inesse , dc loco vixit annos Sa. legi Oporteat vix t annos 7 a. ut ipse Bayle ca) meam sententiam prosequutus est, quamvis acta Facultatis non pervolverit, quae muti
tum luminis milia praebuere λi I. Non cunctabimiae diu circa reliquas Auctoris Diarii animadversiones . Dixi
enim in Catalogo Chronologico tom. 4. p. 3o7. in secunda epocha HLitoriar indicae, & Scientiarum partes & scientias apud Christianos decidisse, dc apud Arabes transitum fecisse, in quorum florenti imperio usque ad annum Izo. viguerunt. In hoc nihil asserui , quoiu universali Historicorum consensu non confirmetur, ut stipervacaneum censeam verba facere. Non inficiabor,
Carolum Magnum conatum esse in propriam ditionem scientias reducere, sed id incassum tentavit. Bella enim civilia, quae regnum perverterunt utriusque
Ludovici filii, nepotisque ejusdem , de Normanorum irruptiones pristinam
ignorantiam revocarunt. In his quatuor saeculis nullum reperitur opus ex Christianis; multa opera medica ex Arabis exarata observantur, neque ullus Me.
dicus celebris apud Europςos viguit: inter nostros Reges scimus , Carolum Calvum Medicum habuisse natione Iudaeum, dc nomine Sedeciam , qui Re-sem veneno e vivis abstulit. Auctor Diarii contrarium sentiti putat ipse, medicinam floruisse apud chrisianos floruisse etiam tunc temporis , quod tueri conatur testimonio ride Litterariae Gallorum , quam pervolvit: in ipsa reperit, Monachos quosdam uti Gerbertus , deinceps Pontifex sub nomine Silvestri II. Fulbertus , de Abbonus, qui de medicina nihil scripserunt, sed aliquas formulas retulerunt in eorum monasteriis longa traditione servatas ; omnibus respondeam, ipsummittendo ad eandem historiam litterariam in inn. 6. p. 66. Crederem medi- Cinam omnino 3acentem, si similibus Medicis tantum gauderemus: quoad Joannem a S. Amano, & Petrum Aponensem , quos Auctor affert, nihil ipsi ad em suam Iaciunt, olim vixerint II. saeculo, ubi medicina jam restituebatur.
Diximus jam initio secundat Epochae Medicae, quod notiones hujus artis,
quae apud Arabes existebant , sensim translatae sunt anno Hoo. in Regnum Neapolitanum, & apud Volcas Arecomicos, qui cum Saracenis commercium agebant; hac enim de causa vetustiores Europae facultates insurrexerunt , illa
209쪽
Ο r s s E R I A T I o I I hempe Salerni, Monspemulana, ex quibus locis medhina per reliquam Europam migravit, & nova gymnasia instituta sunt. Vetustas, quam Facultati medicinae Monspestillii tribui , displicuit Censori
nostro. Etenim concedit ipse que D Domine aes Arabes ait ete e euhsee u'bo d stans la villa de Μοmpezer, θ' steut-etre bien des annees aυant qu elleps 8et,at dans Ies aut res , sed ut si Arabum doctrina in praesenti quaestione a medietna distingui posset , putat ipse quod ne s' ensuit potnt dela du tout quela Medicine et oit entiri ement negligee qu on ne re ei nat pas meme alors ni Aurs qu a Monipellier , is, meme adant qu elis o fur dans cette derela re milepeν des Pr egears publics. Patebit sequenti articulo doctrinam Arabum circa medicinam, & medicinam ipsam , idem esse, & inutilem, futilemque esse distinetionem , quam censor praebet. Agitur enim, an Monspessulium prima fuerit urbs , in qua medicina edocendae incubuerint , vel si medicina doceretur tune , vel aηtea etiam apud Parisienses, & si origo facultatis Lutetiae antecedat illam Monspessulii. En vobis quid asserri possit pro praeexcellentia Monspessulii. 1. In hac Civitate anno II oo. gymnasium erat celeberrimum, in quo meis dicina tradebatur a paucis Medicis, qui a Gulielmo Civitatis Patrono solli citationibus, aut lubricante auro hanc exclusivam docendi facultatem obtinue rant. Sed cum hoc Monopolium famam gymnasii, profectumque civitatis laederet, Guillelmus idcirco filius Methildis promisit publico chirographo Civitatis incolis anno PI 8 p. ca amplius baud commoveri ρrere aliqua , vel pretio , seu sollicitatione alterius personae ad arctanduin Praeceptorum numerum in Seholis Monspessulanis, sed quibuscumque libuerit , quicumque , is, undeeumque fuerint, se esse permissurum confirmavit, itemque promista servare lacri
Osibri jussit suo. a. Hae schola paullo post determinatam formam suscepit a Bulla Cardinalis Conradi Episcopi Portuensis , & S. Russinae Legati Sanctae Sed is in Occitania
contra Albigenses decimo sexto Kalendas Septembris anno Iaao. Haec Bulla confirmat Magistris facultatem docendi, candidatos inquirendi, qui Doct res fieri velint, ut si docendi munere potis sint , ad Episcopum Magalonae mitterentur, ut reciperent hanc facultatem; inhibet reliquis omnem facultatem. Ergo medicinae gymnasium aequo, & legitimo titulo erectum est , cujus rei duo extant testimonia publica , alterum in Archivio Episcopi supradicti , alterum in illo Facultatis. Hanc Bullam confirmarunt anno I 23 o. Cardinalis
Guido Papa Episcopus Soranus Legatus A. S. & nnno Alexander IV. Papa, pluresque deinceps successores sui , & Reges nostri suis chirographis . Bullae ordinalis Conradi b Lectores taederet , sed pauca reseram , ubi vetustatem gymnasii Mons pessulani ipsa indicat . M sane cum dudum Medicinalis scientiae professio sub gloriosis profectum titulis in Montepessulano 'o claruerit, floruerit , & fructuum fecerit ubertatem, multipliciter in dive 'ss mundi partibus salubrem . Facultas Monspessulana est prima ; ubi Anatome fuerit tradita ς obtinuit pro hoc anno II 66. a Ludovico Andegavensi Praetore Provinciae Fa-N a cul
Reperitur in Historia Eeclesiastica Civitatis Monspessulas e per P. Oegre lauit Ie , p. 3 3.
210쪽
TRACTAT Us DE MORBIs MULIER Uu. custatem liberandi reum mortis , quod pluries confirmatum fuit imposterum . . Facultas Monspessulana prior fuit , quae viridarium simplicium posuexit cum Praeceptore pro plantarum ostensione . Professorem elegit Henria cus IV. anno 179 dc viridarium Regium seqtienti anno conditum fuit. s. Tandem Facultas ejusdem Civitatis prima fuit , quae Chymicam publice doceret , qua de causa Ludovicus XIV. 167y. novam Cathedram instituit, de Prose morem, atque ostensorem de hae re statuit. Uno verbo Medicinae Schola Monlaesistulit subsistebat 6oo. aut Ioo. abhine annis ; in Facultatem vero publicam erecta est anus 1 a M. Medicina jugiter tradita est , dc servantur catalogi praecipuorum Doctorum , qui in ipsa Unia versitate docuerunt . Tandem multis abhinc annis singulis annis Anatomem, Bolanicam , Chymicam &z. celeberrimi Viri Professores erudite tradunt. Hujusmodi sunt tituli antiquitatis Facultatis Monspessulanae , expectabo a Censore suos, & me ipsi victum dabo , modo satis ostendant, medicinam alibi quam Mons pessulii anno II oo. doceri per publicos Prosessores ..
Austor , sve Censor noster regarguit Fazultatem Monspes Blanam, quod Ar
bum medicinae nimis adhaeserit : ,, Commercium Arabum , ait σὰ , cum ,, Provinciis Meridionalibus, eorum notiones statim attulit , medicina eo ,, rum proinde exculta , & tradita erat Monspessulii . . . . En vobis , ait
,, ipse , origo Scholarum Monspestillii , & constantis adhaestionis pro Ara.
bum doctrina .. Jam descripsimus medicinam Arabum & superius vidimus pag. 268, Guidonem Palinum de barbarie conqueri Arabum , quos vocat Quoties enim plures redarguerunt Medicos Mons pessulanos , Arabum doctri- nain , atque praxim prosecutos, dum Graecorum effata parvi faciebant ; sed hujusmodi sunt inanes accusationes quae facile sequentibus animadversionibus tolli possunt . a. Baibaries quam indicis Arabibus tribuunt , minime ipsis convenit rin propria Iingua enim eleganter scripserunt ; Avicenna Praesertim optimo stylo conscripsit , & barbaries potius Traductorum redarguenda videtur ,
qui neque Arabum neque latinam linguam , neque medicinam in verand , ut in stingulis lineis sensum perverterent. Σ. Metiscina Arabum , quam descripserunt ex Graecis Auctoribus , Ga leno' potii simum , S Hippocrate erat deprompta , quorum Arabes versito. nes frequenter cuabant : facile est de hac re certiorem fieri, quisque voluerit Arabes Auetores , aut Medicos pervolvere , qui ante restaurationem limguae Graecae in Europa scripserunt, Arabes transducendo . In hoc numero reponi possunt Nicolaus Bertrutius, i r nardus Cordonius , Joannes Platearius, valescus Taranti mis , Marcus Gallinaria &c. qui omnes Hippocratis , de Galeni auctoritatibus fulciuntur . 3. Quidquid medicina Arabum fuerit tunc temporis , tum in facultate Mons- pessulana , tum Parisiiensi simus vigebat : nullus, quod ego sciam , Medicus hu)us Facultatis tunc scripsit , praeter acobum de Partibus . Edidit specimen medicinae Arabum sub hoc titulo : Euplanatio in Avicennam una cum tex-ςu ipsius sinoe de a se explanato , atque exposito ; Lugduni 1467. Videri po-