C.S. SchurzfleischI Disputationes historicae civiles, collectae, et vno volumine coniunctae, antea publice habitae, nunc denuo editae, cum additamento, ac duplici indice De Philippis Augustis, praeside Conrado Samuele Schurzfleischio, disseret m. Pau

발행: 1698년

분량: 11페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

2쪽

quo Roma peregrinitatem sustulit, et communis quaedam patria civitasque facta est nemini ad fastigium imperii praeclusit aditum, neque hoc dignitatis gradu prohibuit exteros, et quaesivit interdum, ultra Latium, ac Italiam, qVOS eligeret, Imperatore S. Eo viam munivit Ant Olunus pius,et omnes liberos homines, inditione imperii constitutos, iure civitatis Romanae donavit, constitutione ad posteritatis memoriam insigni, cisius meminit V ι υ in lege optima doc ιma, ritiet Romani iuris Pon mine coniimetur. Praeclare, ut sapiens, et rerum quoque Romanarum peritus

erat, Augustinus scribit. Human sim jactum es, ut omnes ad

Romanum imperium pertinentes,ssictarc acciperent ciet itatis, et Roman Cives spont si is omnium, quod erat ante paucorum L. I . c. II de Civit. Dei. Quem locum de iure civibratis, non urbibus tantum et provinciis, sed etiam omnibus et lingulis, qui sub imperio RO erant, dato concessoque exponere debemus. Nam D. Ludov. ves V. C. Iosepti et DionysHalicarnali ei auctoritate contentus, recentiora, quae huc spectant, testimonia omisit, in commentar ad h. I. Haud dubie

antistes ad Antonini pii tempora respexit, et ipse ibi lucem

attulit alio in loco , quo secum contentiens tradit. Omnes subiecti imperio Romano Romani f. ecti sint et omnes Romani Zcuntur. Inis LVII Vix dubito, quin hoc innuere voluerit Capitolinus, quum in vita Antonini pii sequentia reliquit. Tanta ne di enti ubiectos Si populos rexit, ut omnia et omnes, quasi a snt, curaret Cap. II Omnes, inquam,

3쪽

4 LXIV. DISPITATIO, quasi unius urbis cives,sublato peregrinitatis discrimine, habuit, ita ut ex variis Ro.imperii populis unum populum cilicere qui

uno et eodemRomano iure,eademque civitate et libertate uteretur.Neque hoc ignoravit Prudentius poeta Christianus,quum ius connubii,quod antea non erat cum peregrinis autore etiam Cicerone in Topicis, et Seneca L IV. de lenes nunc cum omnibus commune esse indicat, lib. II contra Symmachum. N

hilo obscurior Rutilius assii mat, unam ex divertis gentibus patriam, unamque urbem esse factam, quod antea orbis fuerat, Bb. I. itiner. Omnia ergo, quae iure vi ritium habentur et exercentur, peregrini aequaliter consecuti sunt, non solum ius connubii, sed etiam patriae potestatis et hereditatis, omne que adeo immunitates et privilegia, quae debentur Civibus Romanis, ex lege Antonini pii, cuius lanei nisi init V ianus in Lin D. de satu hominum. Vbi retinenda vetus lectio in orbe R mano quam Etrusci veteres libri firmant, quamque in Latio inclinat e latinitatis, quorsum Augustiis noster pertinet, non esse peregrinam, scio. Accedit eodem Iustinianus, et Ani nini vestigia sequitur, in A P. S. cap. . Ibi enina verba, κοινῶ orbem Romanum, non urbem Romanam significant: quemadmodum Lun. pr. C. de cadiost expresse dicit augustus lagi lator Paulo aliter, sed reipsa congruens Modeliinus,

matrem illam ac parentem uri, turn es comanunem patraam ΠΟ-

minat, et civitatem omnibus datam intelligit, quae alias It mani orbis nomine appellatur L. II. D. ad munic pagem. In novist ma cuius memini, constitutione το κο νοι cit commune civitatis Romanae domicilium, indulgentia Antoniit Onan, hus concessum, ob eamque causam a lustiniano confirmaturri Non accurate convertit interpres ommius incommune ab ictis

rectius dixisset omitibus Romano Orbi imperio subiectis, ad

quos pertinet id quod praecellit,το τῆς Pa. χαικὴς πολιτειας Noric

. c. s. Eodem erui olimus dixit, περ τοῦ κοινοῦ L s. im

4쪽

DE VITIPPIS AUGUSTIS. quinate scripssit, quod ex Graeco Nov. o se transtulit Ant.

Mornacius, ι πητοσι, quod peregrinitatem et barbariem redolet, pro υπηκροι. V II. D. de satu hom. Nam Graeci τως

quod neminem Graece doctum sugit. II. Quo civitatis Romanae iure ornati et evecti suntliomines alienigenae, et ex Arabia primus omnium Pliilippus, humili et

obscuro genere natus, animo tamen et aetate ferox, sed more suae gentis vafer ac malitiosus, et disciplina belli, cultuque

Romano inititutus, conciliato ibi exercitu, et Gordiano tertio, per quem crevit, et honore auctus est, submoto, niperium scelere et perfidia occupavit Iulius Capito nus in Gordiano III. c. XXIX. Victor Schotti p. Sy. Sextu Rufus , a Io Camerte editus, p. 3as Eutropis l. IX. c. I. Oro us, qui Eutropium legit ib. VII. c. eo Casiodorus in chronic. eae Vechel. II 3Irisimus I b. I. c. II. σιν Gnaras Anna . . II qυ ικudit, Bostris, loco in Arabia ignobili oriundum. ρμητο ἐκ Βοςt ουν Prodiit ex eo, veluti tali loco, Philippus. Sive, ut convertit Iliam VI o pus Fuit ex Bostris oriundus. Consentit Victor, et In Laconiten vocat,quem Bostrenum fuisse, Zonaras auistor est Bostra enim sita erant in eo Arabiae tractu, qui Tnacsonitis dicitur, atque hoc indicionachonites scribi debet, qui Laconites scribitur in breviario Victoris Thomas de Pinedo Lusitanus redarguit Abr. Orte. lium, taliquamis sine auctore scripsisset, patriamque hanc Philippo tributilet in ob crvat ad Stephan.Luetantium V. Eo La. Fugit Iuc leum apprime doctum locus in onara ad praesidium huius sententiae constitutus, quem non igia oravit Orte-lius, sed in se auro eoD: sic aperte nominavit. Vix autem dubito, quin de eo cogitaverit Ias. Golso sedi quanquam non indicavit, quos tueri testimonio pollit, huius tamen auctoritate scriptori , qui scrupuluin eximit, permotum sit , nemo temere negabit. In notis expositioλem ab Anonymo q2 o-

5쪽

έdam, et uositatio iam adulto, conci .mam, cast. XIV. Bostra quident a Strabone in Syria collocantur, lib. AIT. Non titliquet, eius sed librarii vitio, quoniam depravata est icti plura, et legi debet Both s, sive Latina scribendi ratione Botrus, quam recentior Strabonea'tolemaeus in Syriae finibus includit,l. V. r. I . At Bostra, sub id tempus, inter Arabiae vicos relata, et Philippi iuspicio culta, extructisque ab eo aedificiis, et operibus publicis ornata, muroque cincta, dignitatem, cultum ac faciem novae, et nuper conditae urbis obtinuerunt. Contra alii a Plii lippo haud inchoatam urbem, sed instauratani autumant, in hic tellus, et qui irim sequuntur Zonaras

rio, aedificavit, id est, domos, portas, muros, ad iustam urbis formam extruxit. Quod novae urbis initium verbo tradit satis aperto, sed minus usitato, atque ab ultimis Graeciae scriptoribus haud usurpato. Alioquin scripsisset aliter, si veteres

historicos, aut oratores consectari voluisset. Nam apud utrosque, praesertim Atticos, verba, Wo τε, α κισε, vi bimara primordia et conditus signant. Nec vero scripsit Zonaras τειχισε,

quanquam hoc in ludi λαησις, oppidumque a vico distingvit, et proprie etiam ad eiusmodi structuram pertinet, quae urbi convenit, et iure civitatis nequicquam est indigna Tanto minus expreitu, ο Πλησε, quamvis necessaria ratione sub intelligatur, propterea quod Philippus senior urbem ab se conditam prius aedificiis ornavit, quam muro cinxit. Totam ego rem ita expedio, et Verbis quoque commutatis sententiam Zonarae declaro Πολιο εκτισε, καὶ κίοσμησε οδομή- ραασι, καὶετειχ. τε Verbum enim, quod Zonaras ad illius rei memoriam extare voluit, aedificationem urbis designat, ne que tamen cultum ornatumque aedium, neque extructionem

muri et moenium excludit Nisi quis existimet, πολινατι. -

6쪽

D PHILIPPIS AUGUSTIS. 7χιτον, nulloque muro circundatam fuisse, quod historiae perito vi venire in mentem potest. Sane in priscis urbium inscriptionibus, murorum fieri mentionem, formula vetus docet. MVRIS CUM INTERIORIBUS AEDIFICHS. PROVIDENTIA AUG. INSTITUTIS ATQUE PERFECTIS. III. Maior est controversia, an Philippus pio coetui se coniunxerit, et Christi dicto obediens fuerit, quod complures,

praesertim nostri putant, et variis atque gravibus testimoniis confirmare volunt, eum non modo non abhorruitse a Christianorum sacris, verum etiam adducto in societatem ritus filio, consensu et praesentia approbasse. Quae quidem sententia numerosust agiorum vincit, et omnibus sere aetatibus ac seculis hominum, rei Christianae peritorum, assensu comprobata est, ut pauciores isti, qui dissentiunt, orsan Philippo iniuriam faciant, et animo iraeque Obleqvantur. Contra alii eum probri flagitiique insimulant, nec maledictis abstinent, et vastum, crudelem, perfidum, impurum et impium, latrocinio infamem ac parricidam vocant, qui ex ultimis Arabum terris non meliores, nec mitiores gente sua mores secum attulisset, et turpitudinis notas, scelerumque vestigia passii reliquisset inae res probatione indiget, et idoneis historiae momentis ponderanda est, ut quo inclinet animus, et quid in tanto dissidentium numero statuendum sit, intelliga

tur.

IV. In principio huius controversiae optandum esset, ut duarum Origenis epistolarum, quae huc spectant, facere copiam possem, sed quia haec res facultatem habitura non est, argumenta aliunde sum oportet. Illud certum habeo, ludos seculares, publice editos, iisque consecratos, cum religione Christiana non congruere, quos Philippus, millesimo Vrbis anno, cum Roum natalis esset, instituit solenniter ac

7쪽

s LXIV DISPUTATIO, peregit Iulius Capitoliam in Gordiano H cap. XXXII Omma varii generis animalia et seras Philippus exhibuit aedi δε-ribis ludis, et munerit res atque Circens Uus , cum m dies mum ab Vrti condita annum incitaseu tu uo secundo et fini ui primo celebrapit. Post iunc Calliodorus scribi . His COSS.

Philippis patre et filio mille mus annus Vrbis Roniae

tus es, ob quam solemnicarem innum Labios Philippus cum Ira

I positi suo bestias in circo magno in ι fecit, furis υ campo

Mari o theatrales tribus diebus ac noctibus, populo perrugi ante, celebrariit. Paulus Orosius I imperii quoque annum, quo ludi saeculares celebrati sunt, definit, i. n. c. o. Sunt numi, in

quibus Iovis, intemplo, sex columnis innixo sedentis, imaginem cernimus, quae nomine Christiano indigna est, et manifestum impietatissignum habet. Solemnes enim et superstitiosos illorum temporum ludos, millesimo Vrbis anno diacatos, incisa haec vetba indicabant. SAECVLVM NOVUM.

SAECVLVM dico, non commune, et centum duntaxat annis circunscriptum, sed singulare, et M ILII A RIV M, sive MILLENARIUM, quod numi, ex argento et aere facti, declarant. Apud Ioannem et sanum in commentar hipor.t.IIp.s .

V. His argumentis rationibusque ducti Pomponius Laetus, incompendio Romanae historiae lib. f. Ioannes Baptista Egnatius, in historia Caesarum, Adolphusocco, innum malis Imperatorum, Iosephus Scaliger, tu anima lyersionibus ad Euseb um,limiacus Casaubonus, in notis adbisoriae Augustae seriptores, Dionysius Petavius, de doctrina temporum LX c. s. Chr. Ad Ruperius, inobservationibus ad Syn si Besel , , Seth us Calvisius M. Chronolog au a Io Inenric Boeclerus hist. Univers c. IIL . a Timannus Gessellus , in hisoria acra et eccles ad aman Ioannes Henichius, bui. eccl.sec. Iuc. . Guil. Strate mannus, in tόeatro histoec. III. an. 2 .r. Vtricus Huberus, instit. his. cibit pari. II. l. a. Am v. c. t. et alii, q-are longultifore r.

8쪽

DE PHILIPPIS AENVS IV , foret. Prae omnibus conmae morari debet Sulpicius Seu

rus, scriptor disertus et elegans, sed Eusebio recentior, qui hoc uni Constan; in M. Libuit, quod Cliristianam augusti

nomis is pietatem commen lat. c. stanti rus,inqvia, imis

omnIum Romanorum principum Christianus fuit id est, Christiano ritu Deum coluit, si propria verborum significatio obtinet, non eo, quo exponit G. H Cmius, se insu, 'Vere risi. nis dessit et sertarem. Et si enim illorum nona in honorique Constantinus savit, et immunitates ac privilegia impertitus est, tamen illa Sulpicii commemoratio ad verum in primis ac debitum Deo cultum spe stat,ue r. fili. DAU. c. I. Nani pietas, quae initimis Philippi senioris legitur, ossicium notat, quod parentibus, et bene meritis praestari solet. VI. Ante Sulpicium, et, quod non omittendum est, ante ipsiam quoque Eusebium, Lucius Caecilius Laetantius, pari et

consentienti voce affirmavit, Constantinum Imperatorem, primum Rom.rnorum principum, repudiatis erroribus, male tem Dras Mutiris re veri et cognovisse, et sonoravisse , divin. r. institui. I. I. c. I. luiu magna cit auctoritas, et rerum proximarum aeque ac superiorum notitia insignis, quae, ut mea opmio est, praecipua fuit Sulpicio causa, quamobrem sequeretur Lactantium, et religionem Christianam, a Constantino susceptam, libertate populi Romanae ditionis concesssa, li-stingveret, in eaque re industriam et iudicium comprobaret,

VII omnino certa, et quae nihil dubitationis habeant,

monimenta poscimus, quoniam .rct.r Pontii, qVae extant, multis suspecta sunt, ut eorum auctoritate vix aliquid firmi constituatur. Non dissimulavit Caesar Baronius, fabulosum esse, quod ibi traditur de fano Iovis subruto, et simulacris eiusdem funditus deletis, quippe quae nec veri speciem habem, nec Petavium ad assentiendum inclinare potuerunt. Sed hic admonendi in est,Vitam Pontii a Surio haud accurate editam, et huius sabulae accessione auctam, quae in aliis codicibi.s hon te i-

9쪽

ro DISPUTATIO,legitur, neque in novissima Baiurii editione reperitur. I se ancorum tib II. p. Io. II. Quod sane miror, viro omni elegante doctrina expolito non venisse in mentem, nec melius collocasse operam, quum Plii lippum ingustati m , cum Philippo augusto confundi autumat, alterum Aegypti prae- feetum, Clitasto dedisse nomen, alterum Imperatorem, falsa quorumlam opinione, pro Christiano habitum fuisse, arbitratur. Dedo bina temporum LXI. c. as. Nemo quidem inficiari

potest, plures extitist e Philippos, et intei hos etiam Philippum

praefectum praetorio, qui in Christianorum numerum ascriptus, errandi occasionem praebuisse creditur, deceptis nominum similitudine scriptoribus, ac sua culpa in errorem inductis. Accepit hoc a Baronio, Verum ad suam, non ad illius sententiam accommodavit, validoquidem Baronius veritatem actorum manifesto defendit, et aeta ab additamento, quod ab aliena manu est, caute distingvit. Annes eccis . . II.

VIII. Nunc eo veniamus, ut, quantum num Apamensi tribuendum sit, in huius argumenti obscuritate aperiamus, si maxime de vita Pontii, quam Valerius, ei quondam perfamili ris scripsit, ambigatur. Neque inaim vitupero conatum, et studium Octavii Falconerii, viri diligentis, atque in huius doctrinae genere inprimis versati, apud quem extat numus, Philippi senioris imagine signatus, in cuius aversa parte inest estigies arcae, quadratam figuram referentis, et tres iteras, quae nomen Nn conflant, incitas habentis, atque adeo eluvionis Deucalioneae memoriam renovantis, ut censet idem ille antiqvarius,

in Uertatione de num Apamens p. sis re v. q. Sed nillil cavsae video, cur iste Apamensium numus, ad significandam religionis Cliristianae te iseram asseratur, in quo nulla est diluvii nota, nullum Noachici nominis vestigium, nullum arcae

sui tantis lignum, nullum in ramo olivae, niti foederis et concordiae, indicium, nullum denique in tota partis aversae cff-gie, nil sertilitatis, et abundantiae extat argumentum. Erat enim

10쪽

D P pPIS AE GUSTIS. enim Apanae Syriae Vibs, iori eum quoddam, et instar arcae propter frugum copiam, quasique cella penaria minoris Asiae, in qua floruit Alexandria Troadas, vel ob bcietatem et conco diam, Apamenses inter et Alexandrinos initam, innuino, cuius explanatio quaeritur, apertis integrisque verbis commentorata. . A XEAΑNAPmN. Non, ut legebat olim Falconerius, Λ EA-

ANAPOT B. Congruit nomen, quod sequitur An star' quibus eadem societas, et foederis amicitiaeque necellitudo cum aliis civitatibus intercestit. Duae autem columbae, quarum speciem formamque numus praebet, nulla ratione ad columbam, a Noacho emissam, referuntur ' Nam et in aliis numis, qui neque adNoachum spectant,nec quid4vam cum rebus sacris commune habent, duas columbas, ct ramum olivae, si operae pretium sit, per facile ostendamus. Athanasium Lircherum, nimis credulum, et Falconeri vestigia secutum, non sero liac incini iudicem tantum de CL. Clampino miror, adduci potuisse, ut crederet, nutriumluuca christantsi scilicet Apamensibus insignum laetitiae, quo ipse Phil pus Chri .etnae religi ni addictus esset,seu tum fuisse, insic. hisorica dis 'istione, an duo Inilippi Impetrat ores tuerint Christiani. Iumpsit enim pro

certi quae probare debuit, et Graeca,quae in altera numi parte incisa lunt, vocabula perperam edenda curavit,. et levi conie- eiura ducllus, arcirm Ab sensu Christianae pietatis exposuit, ac

reiecto, in quo ei libens assentior, Deucalionis diluvio, salutem ex Arptismatis aqua denotari persuasum habuit, sed omnium auctoritate Graecorum destitutus , Nemo enim illorum Noes ripsit, sive in scriptis, sive in libris, live in monimentis aliis: sacros enina scriptorcs, ct LXX et Philonem Chaldaeos imbiat item, et Berosum Annianum excipio, apud quos Noe er No- legi, omnes sciunt Apamenses igitur de nullo minus, qvam de Noacho, cogitarunt, nec tenuissima suspicio est, de eo cogitare voluisse, cum Christi sacra nondum universe reciperent, nedum profiterentur. Idcirco nillil temere constituendum

SEARCH

MENU NAVIGATION