장음표시 사용
11쪽
4 MEMORIA mere carnalia videret opera impune peragi supinam pluerorumque hominum securitatem , immensam stultorum superbiam ασεῖιο late grassantem, &turpissimis hinc inde voluptatibus se quam plurimos immergere e christi grege , animitus dolebat. Inde gravissimam satisque promeritam Dei in nos poenam jam imminere haud vane metu ebat. Tantis igitur malis vexatus .in Pene obrutus, in morbum tandem lethalem incidit, ideoque ad υ in meis se totum disposuit. Adstante Consessionario suo, ex intimo corde aliquot protulit suspiria, dixitque Nunc me eon. verto ad Medicum animarum nomarum. Vix ista prolocu tus, cimi iterum, cano capite nudato, complicatis devo. te manibus ita effatus esset:
Peccavi, fatear, veniam peto, CHRISTE, emiste Sanguine purgato crimina nostra tuo.
Reposita ipsi tum suere classica quaedam scripturae leta,
de gratuita peccatorum remissione. Posthac pretioso D mini corpore atque sanguine resectus, in Redemptore suo suaviter acquievit. Inter caetera autem , quae pia secum mente altius ruminabat, istos quoque ex Ph. Campano Jambos recitari jussit: Sat exulavi iam veni, Iess, vini, Saniqua fesso subveni.
Antiqua nobis iam patescat parria, Pommulta dura, tristia. Luid Mors moratu Iola, nostrum gaudium, sui pandi illud sium rFores patescunt iam veni IeseM. venit,
Seniqua sesso subvenit. Non diu post, a praedicto Ecclesiae Antistite, Meidanὰ quae
sivit, numne Principis Megaptait Iob. Alberti, da Morie Meditationem , unquam legisset Ad quod ille amrmans, eam , in Danielis rameri da miserio Corporis θiritualium Bearsνum tractatu extare , respondebat. Consolationem dehinc pluribus admisit ultimamque emisit vocem fidiacia plenam : Iehu meum solarium. Ita excessit ille, cujus vita. quantum homini contigit, sine culpa, mors sine acerbitate it Male enim mori minime potuit, qui bene semper vixit,4 vivendo pie mori didicit.
12쪽
c Uliu usuque valens; in iure peritus Vir bon- ον potens pietat gravM. Theologicillim magni, Patru optima proles Vincens aut aquans Nastora HEMNITIUs. Nun taeeι heu dolo lis rubigina roditur atra Vir euim famam rodere nenno potest. Cuj--ἀtινna bustum nune laude coronant, Luotquot amant Musas , iuraque quotquo amant: E Reges Vrbesque ue/sque quot inclut ambit Balthiem I hoe eptem o ub terione, pater. Danu θ Holsatus, et daburgus Brunopolita,E Pomerana domus, Templa, thola, atque sorum euorum illa eximium deeus, Otommunia Apollo. Done vita sve delitiumque fuit. me moritu , si Ossa moriri dixeru, ipsam Hytutem , famam caelicolumque iubar. Non inquam, moritur, qui mortuus esse putatu νι quans aut imans Nesον cHEMNITIUM.
Historia Navigationis Indiae Orientalis heroico carmine descripta Linia is So. in . Dissertationes tres de justitia&jure, quibus jus univeisum compendiose tractatur simul ad forum casusisque conscientiae studiose conformaturri Tubiuaisai in φ
13쪽
Juris prudentiae in Acad. Lugduno-
BEn ac sapienter olim, Auditores clarorum virorum laudes in funeris solennitate dicere consuevere Ieteres. Ex quorum institutis ita mihi quidque optimum videtur. ut antiquissimum,' ad propagandam virtutem maxime comparatum est. Nimirum judicabant cordatissim mortales sacram esse debere magnarum animarum memoriam, atque hanc ipsam optime nobis repraesentari, cum recenti adhuc luctu acrius in defunctorum amorem ageremur. Hic mos e prima vetustate in Academias traductus, a quos itus , quam a collega aut quando magis usurpandus' Iendusque est, quam nunc hoc tempore, cum rogatu Magnifici Rectoris . precibus spectatissimi Senatus Academici ad parentandum homini celeberrimo Everardo Bronchorsio excitamur tramisit Academia Professorem at ego amicum, cum quo perdiu sane jucunda mihi consuet osuit a cujus ore PendEre, quem audire senem juvenis gaudebam. Itaque cum ex illius morte ingens luctus ad uni, vertos pertingat, plus tamen est, certeque majus quiddam, quod me male assicit. Utique de hoc viro ut multa dicam, atque ut sigillatim omnia exequar, summa erudition me. rita ejus suadent ut brevior sim, quam fortasse decebat, dolor jubet. Nescio enim quo pacto animus noster sibi soccumbit quidquid languor aegre effert, involvere lentio amat curae parvae l-uuntur, ingentes stupent.Quae cum ita sinim recense accurate ea omnia, quae in vita
14쪽
ejus fortunisque fuere notabilia. Est enim in rebus homitium admiranda varietas, nescio quae sors modo nover- Ca, modo mater, alios dure, alios molliter, nunquam autem omnes eodem modo versat. Quae si nunc referre omnia, lim , maena rerum series dicenti surgeret. Est hoc eorum.
sies historiam contexere potius, quam laudare desunctum cupiunt. Mihi satis erit casu potius, quam ordine quae dηm de sene nostro dixisse, quae ad commendationem virtutis, eruditionisque, quae summa in illo fuit pertinere videbuntur vetus opinio est, jam inde a mundi ortu plurium sa-Pientum firmata consensu esse aliquod momentum in natali solo ad ingeniorum selicitatem. Id ego cum semper verum esse crediderim, propterea quod concors xconsentiens
mortalium opinio velut aturae quaedam vox est tum vero illud ipsum multo magis nunc sentio, postquam optimum senem nostrum Transiisulania ortum esse cogito, quae terra simul cum vicina Geldria, ut ei ves proserre animosos, generososque, solet, ita jam pridem hominum erudistimorum fuit patens. In hujus regionis nobilissima urbe Daven tria natus ille anno cI I LIV. patrem habuit Iohannem Bronchors Neomagum, Juris utriusque Licentiatum, matrem Claram Costeram, Johannis costeri consulis Daventrientis filiam. Est hic ille Ioannes Neomagus, qui in Academia Rostochiensi Mathesin praecla te pi osellus est: qui Philosophiae, & historiarum metularem scientiam publicis monumen iis testatam seculo fecit. Namin Bedae Presbyteri Anglosaxonis opus de natura rerum , itemque Georgii Trape Zuntii Dialecticam doctissimis scholiis illustravit:& Arithmetices libros duos composuit , qui e Coloniae Pariliis excuti sunt. Ad haec Claudii Ptolemaei Geographiam Latine vertit', addito regionum& urbium ab eo memoratarum indice in Aristotelis aliquot libros quaedam scripsit , quae supra plebem interpretum sunt. Non miramur in ronchorstio nostro ingenium ad doctrinam eximiam essormatum , cum talem tantumque
habuerit parentem Permultum quippe potest indoles rite nutrita sub faustis penetralibus ac omnino insitam naturae lectoras bene nati vim juvat erigitque recta in innitutio . cc in Mus meliusque Provehit. Inter Prima adolescentiae initia, artium dinguarum cognitione mediocriter imbutus, propter motus bellicos religionis causa cum
Patre in exilium abiit, sedibusque coloniae Agrippinae po
15쪽
sitis, eum literas liberalesque artes plenius didicisset, patre ibidem desuncto Jurispriidentiae studiis animum adjecit
successu tam mirabili, ut non muIta post docere alios amsus, titulum fi de diversis regulis Iuris Antiqui non sine
auditorum magno concursu explicuerit; qui mox eundem Commentarium, elegantissimum illum quidem, sed tamen
tune rudem Mimpolitum , ipso ignorante ediderunt, qua ex causa tandem in senectute eum librum recognovit ipse. auxitque. a nuper etiam evulgavit. Colonia digressus, in aliis celeberrrimis Germaniae Academiis, Marpurgi Er Phordiae, atque iitebergae, operam dedit summis antς cessoribus Valentino Forstero Nicolao Vigelio, ac inprimis viro incomparabili Matthaeo esembeeio, quem domi docentem audivit, cum per arthriticos dolores in publicum prodire venerabilis ille senex non posset, ac crebro semet ipse ob morbi illius vim per ocun, pro MatthaeuWesembecio Matthaeum de Aspiciis appellaret. In iisdem
Academiis cum privatim Institutiones Justiniani, diversorquet ritulos interpretatus esset, Basleam prosectus, sub maximo Jurisconsulto Samuel Grinae gradum Docturae in utroque Jure publice accepit, suffragiis&consensu cum omnium, tum etiam clarissimi Francisci otomanni, qui
Gallia ejectus vivebat tunc illic ac diplomati ejus subscripsit. Mox Nittebergam regressus Ius civile per annum docuit, ac deinde in Academia Erphordiensi integro bieri ni munere publico Prosessoris hiatus est Hanc tam
Praeclarλή, tam excultam indolem diutius peregre inter exteros procul a suis haerere, id vero triste nimisi acerbum Transissulaniae fuisset occurrebat ejus animo iden.tidem assueta oculis regio, &dio coelum, sub quo natus educatusque esset. Quae eum cuneia movebant Caritate sua , uti patriam, cui se natum esse , cui omnia se debere intelligebat, tandem reviseret aliquando Vix Daventriam redierat , cum a civ1bus sui consul urbis creatur. Enimvero mortalos illi optimi, tum nondum a prisca majorurn
smplieitate discessissent . sciebant honoresin magistratus
deserri illis oportere, cui minime eos appeterent, maxime mererentur Intelligebant virtutem excellentium virorum, etsi magno impetus a natura sumat, tamen dOctrin consummari, quae. ut sapientiam dare sola non potest, ita animum ad eam augendam roborandamque Parat. Eo munere dum sunsitur, uxorem duxit Matronam lectis.
16쪽
BRONCHOR STIANA. I 29simam honestissimamque detheidam a Middelburgo. Gerardi a Middel burgo consulis Suvollani Miam e qua liberi superstites existunt tres inter quos filium, Juvenem Ornatillimum Candidissimumque Gerardum Bronchor-Ωium, Iuris triusque Doctorem, coram hic adesse cernitis. Patriam urbem summa fidein diligentia consul tue-hatur, nec quidquam omittebat, quod provideri fierive ab homine prudentissimo poterat,&tamen derepente tempenas inopinata totam urbem perculit. Hostem advertum homini strenuo opprimere haud dissicile est occulta pericula vitare in Promptu non est Proditione ac perfidia praesidiatiorum militum Regi Hispano urbs traditur , ejectusque iterum in exilium noster est caeterum, ut solet Deus ex adversis secunda saepe gignere, haec tam tristis, tam subita rerum mutatio gradum huic fecit ad jucundum Ahonorificum otium. Contigerat tunc forte urbi huic Leydae id, quod sape aliis civitatibus evenerat, quae diu quiescere nequeunt, sed si foris hostem non habent, domi inveniunt. Oborta hic erat inter cives discordia Tactio quaedam, cui cum sese incautius miscuisset Jurisconsuli o-xum princeps Hugo Donellus, anno clario LXXXVII. Academia nostra relicta in Germaniam commigravit Vocatus statim in ejus locum Bronchorstius est, dignusque uidebatur tanto viro succes r. Ita ille ordinariam juris Prosessionem ex eo tempore suscepit, In hoc munere Procul a Republica, etiam post receptam restitutamque Daventriam, aetatem egit. Annus hic est quadragesimus, Ruditores, ex quo doctissima ejus vox haec Academiae subsellia , atque has sedes personare coepit. Quae res quam hene, feliciter ei succellerit, nusquam deesse testes possunt vos, quotquot hic adestis urisconsulti qui ex ea tempestate Jus civile tractavistis, discipuli fere ejus fuistis. Ouorum pars nunc Rempublicam, quidam curiam utramque juridicam regunt, alii Academiae huic praefuere, aut Praesunt nunc etiam Ut taceam quam multi summi viri jam diem suum obierint, quos habuit praeclarus noster senex debendi reos Scripsit quatuor centurias legum, quae
in speciem contrariae videbantur,in conciliationes earundem. Ad haec duas alias Miscellaneas centurias controversarum juris, atque etiam methodum Feudorum adjecit: pr rer commentarium in titulum de Reguli Juris, quem ab auditoribus pridem editum , mox meliorem locuple
17쪽
MEMORIAetioremque reddidit Fama usa existimatio per totam Germaniam mirum in modum magna, illustris fulta ut passim apud omnes modo urisprudentiae , modo I gum pater appellaretur Non aliter hercle quam si Proin prium id quoddamin gentile familiae nomen esset. Id quod sertasse nobis, qui cottidie adspectu&alloquio ejus
fruebamur , incredibile pene ecit Sed ita nimirum Com- Paratum est , ut summorum virorum praesentia gloriam eorum minuat, majorque sit virtutum ex longinquo majestas quae vitio quodam humani ingeni,nullam adeo ob rem magis evilescunt, quam occursu crebro rerum optimarum fastidio. Rectoris Academici munere λα- stus est anno est ora ca, in quo sane fide ut optima, ita propensissimo in Academiam affectu gessit omnia . ac Senatui collegisque suis nunquam defuit quorum orna
menta' commoda adjuvit auxitque Quae quidem
extant adhuc publicis actorum monumentis contignata. ut semper ruturum aliquidiu , quod acceptum feratur hujus ben ficent: ae Memoria ei suit inusitata,&, ut ipse dicere solebat, ferre rerum omnium, quas in Vasa hac irope infinita juris pervestigatione semel cepisset, admodum tenax Diligentia insuper adeo ser-Petuc indefessa, ut non contentus intra Jurisprudentiae spatia consistere, a nullo studiorum genere continue rit flagrantem animum Quarein politica tractavit, motasque etiam indoctrinae civilis aphorismos quosdam seculo publicavit: in ne ea ignorare videretur quae Posita in Graecarum iterarum cognitione sunt, Proverbia Graecorum . quae versibus comprehendit Illustrissimus Scali- Eer inopere pulcherrimo, quod Stromateus ab illo inscritatur, Latine omnia vertit. suem librum jam Typographis excudendum commiserat. Vir suit studio in Rempublicam atque in religionem summo morum comitate, humanitate,facilitate insigni Inter amicorum primos habui. Viros Clariss Collegas suos, cornelium Grotium, Julium Beymam, Everardum Vorstium Uillebrordum nellium, quibus superstes fuit deniq; Cornet Suvaneburgium,quem usq; ad extremum vitae dilexit tenerrime consta terq;. Sermones ejus in consuetudine vitaq; familiari acuti,4 ut plurimum literati Proverbia totidem aut apophthegmata singula videbantur. Quare habebam sere, quo confugerem, ubi conquiescerem , cujus in alloquiod suavitate Omnes curas dolo
18쪽
BRONC HORSTIANA. 13 idoloresq; deponerem. Ubi ludere aut jocari vellet,nihil trisse, nihil senile agnovi sies. Idem inter res serias gravissimus cordatissimusque Valetudine an re plures annos in xirma saepe erat. Et intercurrebant morbi, qui diu eum lecto affigebant in quibus ineste vis quaedam melancholis videbatur. In quo profecto nihil novi ei contigit. 'Solet hoc, quodcunque tandem est , maxirm sacerrimisq; ingenijs accidere. Excelsus ille naturae veraque author Aristoteles mnem in hominibus exe ellentiam, quidquid in utramq; partem boni aut mali a communi conditione plebis recedit, in sola atrae bilis varietate collocat. Inde vult existere
non eos solum, qui aliis praestantiores sunt in Philosophia, in Republiea regunda.& in arte Poeticaci sed Sibylla quoque in Bacidas, & eos deniq; omnes, qui instinctu numinis
agitentur. Inter haec cum aetas ejusjam ingravesceret, Iequiem, immunitatemque diuturni laboris suo quasi jure exposceret, concessum ei tandem illud est, quod maximis ejus virtutibus, meritisque debebatur, ut alectionum publi. carum munus vacaret, atque ut nihil nisi nominis sui fio. norem impertiret Academiae. Ex qua quidem tempestate, cum mox statim morbus discessisset, otium alium jam nactus quod mirabile dictu esto minime otiosus tamen fuit. Videbat jam in extremo vitae pene se situm, nec diu abesse posse fatalem illam: decretoriam horam, quae in meliorem rerum statum nos transmittit. Quare sacrae doctrinae nudus tot uix se dedit, phsque cogitationibus pectus implevit,in hae litationes omnes difficultatesque, quae in religionis nostra mysterijs oborerentur, quotidie ferme collegis suis, Viris Reverendis SS. Theol. Protestaribus, quos habet haec Academia clarissimos, cum publice tum privatim pro Posuit. Adeo pulcra res ei videbatur consummare vitam ante mortem, ac deinde exspectare securum reliquam temporis sui partem caeterum, cum esset litterarum quoq; Mantiquitatum aestimator addebat ita extrema aetate reliquis quoque curicia studia literaria ac libenter interdum, duos Academia nostrae praesules D. Danielem Heinsium, eque-ctri dignitate Virum , de Republica Romana deque civili doctrina facundissime prudentissimeque disserentem ,
Clarissimum D. Joannem Gerardum V ossium , temporum rationem ac mundi seculorumque fastos aut etiam GraecasIiteras explicantem, audiebat. Et jam novissime hujus lectioni Graecae intererat cum inter haec doctrinae oblectamenta
19쪽
morbi ingruentis initia sensit, ac domum cum ea febre re-dut quae post paucos dies eum exstinxit. Ibi vero deinceps animus ejus, non, ut in sene, morbo succumbens, sed alacer Merectus, contra languorem exurgens quemad. modum de valetudine recuperanda non desperavit, ita nec mortem extimuit unquam. Mox cum vis mali acrius gransaretur. vitae nullajam spes superesset, quotquot eum visitabant amici, hene recte praeparatum Pectus ejus ad
mortem perspexere. Quippe fiduciam omnem suam in D EG collocavit. peccata sua solo Christi sanguine re. dempta profitebatur. Retulit nobis Magnificus Academiae hujus Recto D Johannes Polyander verba ejus, quae arrecta in coelum mente proferentem audivit. A Christo liberationem meam exspecti, quem novi mihi lucνum esse in ira ct in morte. Ae ea via, veritas ct vita. Parar sum emigrais re ex hoe mundo, ursim cum ipse, algi issum intuear. Et consimilia pene atque in eandem sententiam sunt,quae intelligere interdum ex illo potueiunt Viri clarissimi iraestantissimi Dn Andreas Rivetus Antonius Thysius, Theol. Profestares, Daestu: Hommius, Collegh Theol gici ordinum Hollandiae Praeses, ac denique D. Ludovicus de Dieu, Ecclesiae hujus Pastes. Hae sunt verae illaeo sincerae voces, quae ab imo pectore euiciebamur, cum perssina eripitur,manetque res. In hunc modum grandaevus senex noster, qui jam annum septuagesimum tertium pene irri-Pleverat, leni morte exspiravit, animamque ecel, unde
prosecta erat, reddidit. Exhmus viri morte quam grave vulnus Academia acceperit, qualior ille, dolor publiucus significat, quem in vestro omnium ore conspicio, Auήditores. Abut a nobis, excessitque vir tangiore vita, atque etiam immortalitate dignissimus, non visurus nos amplicis in his terris, non hic videndas nobis. Nunquam Pos . hac licebit dexteram illam humanissimam amplecti niari- quam audire ac reddere notas illasin amicas voces. Sed quid ago Non lubet mihi deplorare jacturam nostram cum cogito quantum illi boni contigerit. Facesseret tiar privati mei damni sensum, ne, dum proprijs incommodis indolesces, non tam amicum, quam memetiosum, amare videar. Quo quidem animori vos omnes esse, pro ea, qua senem optimum complexi estis aflectione, magna ratio suadet, Auditores. Et quis vero negare potest
optime cum illo actum esse, qui facili cursu in portum
20쪽
BRONCHOR STIANA. 333perusinit aeterna quiete placidum, in quo semoetus a rebus nostris sejunctusque longe , neque miserijs exceditur, neque hs angitur, incommodis cum quibus nos quotidie dum in terris sumus, luctamur Utique contigit ei illud singulari DEI favore, ut vegetis adhuc vitibus in grandi haeaetate esset, ac vix sentiret senectutem suam imbecilliorem 1actam, quam adolescentia fuisset Quare & labores patienter tolerabat. ea faciebat omnia, quibus me quidem tot annis minorem plane scio jam nunc etiam esse imparem. aeterum cum aeras ejus jam in sexu esset, nec per rerum naturam stare diu in isto robore posset, quid obsecro , longior ei vita attulisset, nisi consertim mulomnia mala Optima quaequein jucundissima dies nobis illucet dum in citeriore termino consistunt anni nostri Quemadmodum in amphora gravissimum quodque turbidumque subsidit sic in extremo aetatis nostrae quod remanet, non modo minimum, sed pessimum quo que est Quis nostrum adeo ultra modum deditus vi.
no est qui extremum amphorae exsicceti, faecem quinque exsorbeat Beata quadam res est ex hoc corpore evincari antequam decrepita aetas coeperit viiijs suis concutere mentem, Partesque ejus convellere, &homini non vitam relinquere . sed animam. Et quid de senectute dico Iuventam ipsam, annorum nostrorum vegetum robur si spectemus, non est tam optanda res vita haeci
stra, quam sortasse multis videtur Quid enim habethon Quid non potius molestiae & calamitatis Ipse
homo, animal istud superbum & caeteris imperaturum, imbecillitatis imago est , ad omnem fortunae contume- Iiam projecta inviciaein calamitatis trutinaci se caetera, ut verbo dicam, pituitavi bilis. Nunc de pectore ac faucibus, nunc de capite querimur. Quocunque se movet haec compago ex infirmis suidisque contexta nutrimen. tum mali sui ex se ducit Nunc dejectio , nunc desillatio vitium facit. Tenuissimus causis S omnisionibus, ac denique per illas ipsas res, sine quibus vivere non possumus, in tabem imus. In rebus, quae gerundur, nullum gaudium est, quod non continuo contaminet aegritudo
aliqua. Molor voluptas per vices quasdam cedunt sib1ωquidem brevior voluptas est Spectanda alibi pravae improborum aries sunto Regnum alibi avaritia, alibi am-