장음표시 사용
551쪽
LIBER XV 13 14. 459 procurationem susceptam velim habeas, in primisque tibi curae sit, quod abs te suporioribus quoque liti ris petivi, ne mihi tempus prorogotur. Cupio te comsulem Videre omniaque, quae spero, cum absens tum etiam praesens to consul adsequi. XIV. Scr. in Misis a ras Aleaeandri med. m. Oct. a. O ID.
Μ. CICERO M. S. D. C. CASSIO ROQ. Μ. Fadio quod mihi amicum tua coniniendatione 110 das, nullum in eo iacio quaest 1 multi enim anni sunt, cum ille in aere meos et a m diligitur propter sumiam suam humanitatem et observantiam; sed i mon, quod egregie diligi sensi, multo amicior ei sum factus Itaque, quamquam profecerunt 15 litteras tuas, tamon aliquanto plus commendationis apud in habuit animus ipsius erga te mihi perspectus et cognituS. Sod do Fadio facismus studiose, quae rogas tu multis do causi vellem me convenire potuisses, pri-2 mum ut te, quem iam diu plurimi acio, tanto into
vallo viderom, deindo ut tibi, quod feci s litteras,
Possem praesens gratulari, tum ut, quibus de rebus vestemus, tu tuis, ego meis, inter nos communicaremuS, postremo ut amicitia nostra, qua summis officiis abra utroque culta est, sed longis intervallis temporim interruptam consuetudinem habuit, confirmaretur Vehementius. Id quoniam non accidit, tomur bono littera arum et eadem fere absente8, quae, Si coram essemus,
consequeremur. Unus cilicet animi motus, qui in toro videndo est, percipi litteris non potest, alter gratui tionis os is quidem exilior, quam si tibi is ipsum intuens gratularer, sed tamen et foci anto et facioniinc tibique cum pro re a magnitudinΘ, qua gessisti, tum pro opportunitate temporis gratulor, quod
552쪽
foras provincia decedentem iunma laus et summa gr otia provinciae prosecuta est 'ertium est, ut id, quod de nostris rebus coram communicassemus inter no conficiamus idem littoris. Ego ceterarum rerum causa tibi Romam prope brandum magnopere censeo; nam et ea, quae reliqui, tranquilla doris erant, si hae tua scenti victoria tanta clarum tuum adventum fore intellego; sed, si quae sunt onera tuorum, si tanta sunt, ut ea sustinere poAsia,
propora nihil tibi erit lautius, nihil gloriosus; sin id
maiora, considera, ne in alienissimium tempus cadat adventus tuus. Huius rei totum consilium tuum sat; tu enim scis, quid sustinere possis. Si potes, laudabilo atque popularest; sin plane non potes, absens hominum sermone facilius sustinebis. 155 D in autom idem tecum his ago litteris, quod
superioribus egi, ut omnis tuos nervos in eo contendas, no quid mihi ad hanc provinciam, quam et senatus et populus annuam esse voluit, temporis prorogetur. Hoc a te ita contendo, ut in eo fortunas meas poΗitas 20
putem. Habes aullum nostrum nostri cupidissimum; os Curio, est Fumius Sic velim enitare, quasi in eo sint mihi omniis. Extromum illud os de iis, quae proposueram, con' firmati nostrae amicitias; de qua pluribus Verbis ni 25hil opus est. I puer me adpetisti, ego autem semper omamento te mihi fors duxi; fuisti etiam praesidio tristissimis mois smporibus accessit post tuum dis- cossum familiaritas mihi cum Bruto tuo maxima. Hi que in vestro ingenio et industria mihi plurimum M ad suavitatis ot dignitatis constitutum puto. Id tu ut tuo
Atudio confirmes, is Vehementer rogo, littereaque admo et continuo mittas et cim Romis veneris, quam saepissime.
553쪽
Ser. Brundisi dire med. m. Sext. a. 707 479.
Μ. CICERO S. D. C. CASSIO. Etsi utemus nostrum spe pacis et odio civilis an 1
minis abesse a belli nec saria pertinacia voluit, men, quoniam eius consilii princeps ego fuisse videor, plus fortasso tibi praestar ipso debo quam a te exspectare etsi, ut saepe oleo mecum recordari, Sermosamiliaris meus tecum et item mecum tuus adduxit 1 utrumque nostrum ad id consilium, ut uno proelio putaremus, si non totam causam, at certo nostrum iudicium Ofiniri conventro. Neque quisquam hanc Ostram sententiam Vero umquam reprendit praeter eos, qui arbitrantur melius esse deleri omnino rem p. is quam imminutam et debilitatam manere; ego autemo intoriis eius nullam vom scilicet mihi propono-bam, ex reliquiis magnam. Sed ea sunt consecuta, ut magis mirum sit accidere illa potuisse, quam nos non vidisse ea futura nec homines cum essemus, divinare ρ potuisse Equidem fateor meam coni octuram hanc fuisse,
ut illo quasi quodam fatali procli sacto et victores communi saluti consuli vossint et victi suae utriiniquo
autem positum esse arbitrabar in celeritate victoris. Quas si fuisset, eandem clementiam experta esset Africa, , quam cognori Asia, quam etiam Achaia te, ut opinor, ipso legato ac deprecatore. missis autem temporibus, quae plurimum Valent, praesertim in ossis civilibus, intorpositus annus alios induxit, ut Victoriam sperarent, alios, ut ipsum vinei contemnsront atquo hos rum malorum omnium culpam fortuna sustinoi quisonis aut Aloxandrini olli tantam moram huic ollo adiunctum iri aut nescio quem istum minaco Asiae terrorem illaturum putaret tamin in consilio pari casu dissimili usi sumus. Iu enim eam partem, petisti, ut et consiliis interesses et, quod maxime curam
554쪽
levat, futura animo prospicere posses; ego, qui est1- navi, ut Caesarem in Italia idorem sic enim arbitrabamur eumquo multis honestissimis Viri consorvatis redeuntem ad pacem currentem', ut aiunt, incitarem ab illo longissimo si absumis afui. Versor autem in gomitu Italiae t in urbis miHorrimis querelis quibus aliquid opis fortasse ego pro mea, tu pro tuis, msua quisque parte ferre potuisset, si auctor adfuisset. Quare Velim pro tua porpetua erga me benevolentia
scribas ad me, quid videas, quid sentias, quid exspec- 10 tandum, quid agendum nobis existimes. agni erunt mihi tuae litteras atquo utinam primis illis, quas
Luceria miseras, paruissem sine ulla enim molostia dignitatem meam retinuisSem. XVI. 15
Scr. Romae ante med. m. Ian. . O 645M.
Μ. CICERO S. D. C. CASSIO.1 ut te iam suppudere, quem haec tertia iam epistula ante oppressit, quam tu scidam aut litteram. Sed non urgeo long1ores enim expectabo et potius is exigam. Ego, si semper haberem, cui darem, Vel te nas in hora darem fit enim nescio qui, ut quasi coram adesse rideare, eum scribo aliquid ad Θ, nequo
id κατ' εἰδώλων φαντασιας ut dicunt tui amici novi, qui putant stiam διανοητικας φαντασίας spectris a 25tianis excitari nam, ne is fugiat, Catius Insuber, Epicurius, qui nuper est mortuus, quae ille sargestius ot iam anto Democritus εἴδωλα, hic spectra nomi- nat. His autem spectris etiamsi oculi possent mriri ' quod velis ipsa currunt, animus qui OAsit, Mego non Video. Doceas tu me portebit, cum salvus Veneris, in meane potestate sit spectro tuum, ut, simu a mihi conlibitum sit de te cogitare, illud occurrat neque solum do te, qui mihi Meros in modussis, sed, si insulam 'ritanniam movero cogitare eius 35
555쪽
LIBER XV 15 17. 463uδωλον mihi advolabit ad octus od haec posts artus tempto enim te, quo animo accipias Si nimstomachabere et moleste feres, plura dicemus postulabimusque ex qua αιρεσε VI OMINIBVS ARΜΛΤI8
5 deiectus sis, in eam restituaro. In hoc intordies non solet addi m HOC ANNO'. Quaro, si iam biennium aut triennium est, cum virtuti nuntium remisiΗti dolo nitus inlocebris voluptatis, in integro ros nobis erit. Quamquam quicum loquor Cum uno fortissimo viro, i qui, posteaquam forum attigisti, nihil scisti nisi plo nissimum amplissimae dignitatis In ista ipsa αἱρέσει metuo ne plus nemorum sit, quam ego putarim, si modo am tu probas Qui id tibi in montom sestγ' inquiss Quia nihil habobam aliud, quod scriberem; de ro p. enim nihil scribere possum; nec enim, quod sontio lubet scribere.
Ser Romae a. 708 6 6 LTI K. Ian. aut paulo post.
Μ. CICERO C. CASSIO S. Ρmoposteros habes tabellarios etsi me quidem nono offendunt; sed tamen, cum a me discedunt, flagitant litteras, cum ad me veniunt, nullas adferunt. tquo id ipsum facerent commodius, si mihi aliquid spatii ad cribendum darint με petasati Veniunt, comites ad portam exspectare dicunt. Ergo ignosces; alteras iam hab is has rovis Aod exspecta παντα περὶ πάντων Etsi quid ego me tibi purgo, cum tui ad moinane Veniant, ad te cum epistuli reveriantur γNo hic, ut tamen ad to scribam aliquid, . Sullam patrem mortuum h obamus alii a latronibus, alii cru litat dicebant populus non curabat, combustum enim
3ΗΗ conatabat. Hoc tu pro tua sapientia feres aequo vnimo quamquam πρόσωπον πόλεως amisimus Cae-arem putabant moleste laturum Verentem, ne hasta
frixissest; indius macellarius et Attius pigmentarius
556쪽
a valde gaudebant se adversarium ordidisso. Ηιspania novi nihil, sed expectatio Valde magna minores tristiores, sed αδέσποτοι. ansa noster piaudatus a ium K. Ian. profectus est, ut quivis intellegem posset, id quod tu nuper dubitare coepisti, το καλb δι αὐτὸ iαίρετον esse; nam quod multos miseriis lovavit, o quod so in his malis hominem praebuit, mirabilis uin virorum bonorum benevolentia prosecuta est. Τ quod adhuc Brundisi moratus es, Vald Probo et gaudeo st minorculo puto te sapienter suoluxum, si ειενόσπουδος fueris nobis quidem, qui te remamus, ori gratum. Et, amabo te, cum dabis posthac aliquid domum littorarum, mei memineris. Ego numquam quemquam ad te, cum sciam, sine mota littoristro patiar Vale.
Sor Romae re med. m. Dec. a. 708 469.
Μ. CICERO S. D. C. CASSIO. Longior pistola fuisset, nisi eo ipso tempore ditita esset a me, cum iam irotur ad te longio autem si Misses, nihil si φλύαρον aliquem habuisset; nam σπουδάζειν sine periculo vix possumus. Ridore i tur', inquies, possumus γ' Non meherculo facillime; Verum tamen aliam aberrationem a molestii nullam h omus. Ubi igitur', inquios, philosophia2 omiquido in culina, mea molestast pudet enim Θrvire; itaque facio me alias res agere, ne convictim Platonis audiam. De Hispania nihil adhuc certi, nihil omino
novi. e abesse mea causa moleste fero, tu gaude0.
Sod flagitat abollarius. Valebis igitur equo, ut si puero fecisti, amabis.
557쪽
Ser. Brundisi eae m. Ian. a. 709 459.
C. CASSIUS S. D. . CICERONI. S. V. Non mehorcule in hac mea peregrinatione 1 quicquam libentius facio quam scribo ad te videor enim cum praesente loqui et iocari. Nec tamon hoc usu venit propter spoctra Catiana' pro quo tibi proxima epistola tot rusticos Stoicos rogeram, ut Catium
Athonis natum esse dic lansam nostrum secunda 1 voluntate hominum paludatum ex urbs exisse cum ipsius causa gaudeo tum mehercule etiam omnium Ostrorum spero enim homines intellecturos, quanto sit omnibus odio crudelitas et quanto amori probitas et clementia, atque ea, quae maxime mali petant et con- 15 cupiscant, ad bonos pervenire. Difficilest enim o suadoro hominibus τι καλιν δι αὐτο αἱρετον esse; ἡδονὴν ero et ταραξιαν virtute, iustitia, τω καλφparari et vorum et probabile est ipse enim Epicurus, a quo omnes Catii et Amafinii, mali verborum into a pretes, proficiscuntur, dicit: Ο ὐκ εστιν ἡὶδεως ανευ
ήδονην sequitur, Virtutem retinet, et ii, qui a vobis φιληδονοι vocantur, sunt φιλόκαλοι et φιλοδίκαιοι omnesque Virtutes et colunt et rotinoni. Itaqus Sulla, s cuius iudicium probare debemus, cum dissentire philosophos videret, non quaesiit, quid bonum saet, et Omnia bona coemit. Cuius ego morism forti meherculos animo tuli. sc tamen Caesar diutius nos eum desiderare patietur; nam abs damnatos, quos pro illo 30 nobi restituat, nec ipse sectorem desiderabit, cum filium viderit. Nunc, ut ad rem p. redeam, quid in Hispaniis go 4ratur, rescribe loream, nisi sollicitus sum ac malo Vsterem et clementem dominum habere quam novum et a crudelom experiri Scis, naeus quam sit fatuus scis,
558쪽
quo modo crudelitatem Virtutem putet scis, quam Sesemper a nobis derisum putet Vereor, ne nos rusti
gladio velit ἀντιμυ-ηρίσαι Quid fiat, si, diligis,
rescribe. Hui, quam Velim scire, utrum ista sollicito animo an soluto legas sciam enim eodem tempore, quid in facere oporteat. e longior sim, Vale, me, ut sacis, ama. Caesar Vicit, celeriter me exspecta. XX.
Μ. CICERO S. D. C. REBONIO. 101 Oratorsin' sum sic nim inscripsi Sabino tuo commendavi. Natio mo hominis impulit, ut si octo putarem nisi forte candidatorum licentia hic quoquo usu hoc subito cognomen arripuit ossi modestus eius vultus sermoque constans habere quiddam a Curibus 15vidobatur Sod de Sabino satis. Τu, mi reboni, quoniam ad amorem meum albquantum olo discedon addidisti, quo tolorabilius for mus igniculum dosiderii tui, crebris nos litteris appellato, atque ita, si idom et a nobis. Quamquam 20 duae causae sunt, cur tu frequentior in isto officio osse debeas quam nos, primum quod olim solebant, qui Romae erant, ad provincialis amicos de re p. scribere, nunc tu nobis scribas oportet res enim publica istic ost); deinde quod nos aliis officiis tibi absonti satis sfacere possumus, tu nobis nisi litteris non ido qua re alia satis facere possis. Sed cetera scribes ad nos postea nunc haec primo cupio cognoscere, de fulmicuius modi sit, ubi Brutum nostrum videris, quam diu simul fueris deinde, cum processeris longius, do besticis sorobus, de toto negotio, ut existimare possimus, quo statu simus. Ego tantum me scire putabo, quantumo tuis littoris habob cognitum. Cura, ut iactas minque ames amore illo tuo singulari.
559쪽
Ser. Romae ausi eae ann. 708 6 69 aut in. a. 709 6459.
Μ. CICERO S. D. C. REBONIO. Et pistulam tuam logi labonte M librum luben 1 tissimo; sed tamen in ea voluptate hunc accopi dolorem, quod, cum incendisses cupiditatem meam consuetudinis augendae nostras nam ad amorem qui in nihil poterat accedere), tum discedis a nobis equo tanto dosiderio adficis, ut unam mihi consolationem relin- 10 quas fore ut utriusque nostrim absentis desidorium crebris si longis epistulis leniatur; quod ego non modo de me tibi spondere possum, sed de te otiam mihi; nullam enim apud o reliquisti dubitationem, quantum me amares Nam, ut illa omittam, quae civitate 1 tost fecisti, cum mecum inimicitias communicavisti, cum me contionibus tuis delandisti, cum quaestor inmo atque in publica causa consulum partes suscepisti, cum tribuno plebis quaestor non paruisti, cui tuus praesertim conlega pareret, ut haec recentia, qua me-20 miser sempor obliviscar, quas tua sollicitudo do mo in armis, quas laetitia in reditu, quae cura, qui dolor, quom ad te curae et dolore mei perferrentur, Brundisium iniquo is ad mo snturum fuisso, nisi subito in Hispaniam missus essos, ut haec igitur mittam, a quae mihi tanti asstimanda sunt, quanti vitam aestimos salutem sam, libo isto, quem mihi misisti, quan tam habet doctarationsm amoris tui primum quod tibi facetum videtur, quicquid ego dixi, quod alii fortasso non Rom deindo quod illa, sive faceta sunt sive sic,
i fiunt narrante te venustissima quin etiam, antequam ad me Veniatur, risus omnis paene consumitur. Quodsi a
in iis scribondis nihil aliud nisi, quod necesse fuit, de
uno me tam diu cogitavisses, ferreus essem, si te non -RTem cum Θr ea, quae scriptura persecutus es, sin summo amore cogitar non potueris, non possum Di iij'' COOole
560쪽
468 ΕΡISTULARO LIBER XV 21. existimare plus quemquam a se ipso quam me a te amari. Cui quidem ego amori utinam ceteris rebus POSS- amore certe respondebo, quo amo ipso tibi confido futurim satis. Nunc ad opistulam venio, cui copioso et suaviter scripta nihil est quod vita respondoam. rimumonis ogo illas Calvo litteras misi non plus quam haa, quas nunc legis, existimans exituras aliter enim scribimus, quod eos solos, quibus mittimus, aliter, quod multo locturos putamus deinde ingenium eius melio 10ribus xtuli laudibus, quam tu id vero potuisso fieri putas, primum quod ita iudicabam: Acut movebatur, genus quoddam sequebatur, in quo iudici lapsus, quo Valebat, tamen adsequebatur, quod probaret multae orant si sconditae litterae, Vis non erat ad am io 15tur adhortabar in excitando autem et in acuendo plurimum valet, si laudes eum, quem cohortere. ab do Calvo iudicium si consilium meum, consilium, quod hortandi causa laudavi, iudicium, quod de inmnio ius
valdo xistimavi bene. 20 Reliquum est, tuam profectionem amor Prosequar, reditum spe exspectem, absentem memoria colam, medosidorium littoris mittondis accipiendisquo leniam rivolim tua in m studia si officia multum tecum recordere. Quae cum tibi liceat, mihi nosas sit oblivisci, 5 non modo Virum bonum, existimabis, Verum otiam te a me amari plurimum iudicabis. Vias.