Medicina Forensis, praeter partes consuetas, primas lineas iurisprudentiae medicomilitaris et veterinariocivilis continens

121쪽

dem decernuntur atque sumuntur 3 ne tamen

sanitatem destruant, ratio habenda est: e; go I. eareeres in quibus miles pinnae loco detinetur, haud qualidi, frigidi aliove modo insalubres, nec, quibus sustinentur, allamenta corrupta aut alia ratione valetudini nociva sint. II. Opera publica a damnatis exantianda viribus proportionata sint, ne has infringant ac sanitati

Limie sint IIl. Si quis fuste virgis aut Ioris eastigandus est, mi Spihruthen her

teigriemii, talis poenae modus habendus est, ne puniendus gravium morborum vel vitae petarieulum incurrati s Ubi quis poma affetendus more detinetur, illa usque dum hic transierit, differenda est

UItimum Si miles alterum in certamine 'plicium. culpos occiderit, post caussae velistilationem, ultimo quidem supplicio, non tamen a carnifice exequendo, assicitur, machinarum, scilicet ignivomarum globulis a commilitonibus suis trajicitur, id ei Gntigitis, L e. p. CXXXIIL alitiosi deseriores laqueo suffocari solent. Haud raro tamen a belli Dominis poena extraordinaria substituitur, , v. c. opero publico, poenis praed. n. III. enumeratis, gradus imminutione aut ignominiosa missio

122쪽

Dantur tamen scelera, sussurum quae militibus infamia atque ea in famis. pitalia sunt, v. c. laeta majesta tis crimen, proditio, rebellio, dolosum homicidiumne propter quae per earnificis manum ultimo supplicio assiciuntur. Apud Romanos milites pacis urbatores capite placgest. l. c. F. XVI.

f. IV. Non desunt eaussae morales Supplicii atque physicae, propter quas ulti dilatio. mum militis supplicium aliquamdiu differri solet v. c. ad consternatum animum colligendum, poenitandum atque ad solatium ex verbo divino recipiendum, aliquod tempus recte illi concedituri qui morborum acutorum, poenae capitali subeundae impedimenta po- neutium, transitus expectandus est.

V. Cum miles majori metam Caussa sup-ctoliae gradu, delirio acuto, aut lic averten. mania laborans libere agere ne tes. queat in illo, post damnum datum, neque pumae corporis affictivae, neque ut limum supplietum locum inveniunt; cujus rei in juris medieo-eriminalis petetractatione uberio,

tam mentionem faciam.

123쪽

DE JURIS PRUDENTIA

MEDICO ECCLESIASTICA.

C A P. I.

D. caussis hue spectantibus generarim

ogens. Puaes. nsero ecclesiastico quaestiones haud juris med. raro ventilantur, quartam deci,

eeeres sitiones a principiis physico-m

dicis dependent, vel ad haec ab tim respectum habent adeoque ante eorum decisionem Medici audiendi sunt ' ἰὼ

g. . Exempla Quaestiones de monstrosorum baptismate, de sacra synax in dubio mentis statu, de jejuniorum ecclesiasticorum o servatione, de sacra periculose decumbentium cura, de habilitate ordines ecclesiasticos recipiendi, de caussis dignitates atque ossicia ecclesiastiea tolle

124쪽

tollentibus vel ea non auferentibus, de illibato virginitatis statu, de ingra vi datione , de habilitate ad conjugium ineundum , de justis divortii eaussis , de verbis & saetis irreligiosis in dubio mentis statu constitutorum, de dae in Oniacis atqust de autochirorum sepultura, pertinom.

Schol. Quasnam ecclesias ehristianas houel illae leges juris medic, ecclesiastici speciati respiciant, ex illarum doctrinis a distipsina, harum te re, ultro pateti

c Ap. II. De monstrosiorum baptismin

s. I. Dubium de recens nati sexu sub Sextis duis

ortum aceu ratiore partium geni bius. talium inspinione di uti potest. Puin elitoride propendente reditae, & pusiones rimam coecam in perinae habentes, hermaPhro ditorum speciem prae se quidem ferunt cum auriem , mentula vitili clitoris structura diflar si atque restra careat, nec non a ianno rima perrinae coeca multum distet, notis his semus foetus

Deile distinguitur, id C p. ashin, libri H. de hermaphroditi monstro saxunaque partium iura, oppenti FIDLXLIV. Erm is heri te, de emaphroditis. Arnstad MD XXXVIII. Iamites ursonis mechanica and critica enqui-xyis minio Hermapbrudites, Lon '

125쪽

ΜmcXLI. comment. Societ. Reg. Scient Gint Iting. tonni DCCLL . Se L cetus partibus genitalibus prorsus

earens rarissime in lucem edituro ejus tamen exemplum vidiis in jure medieo- civili c. IV. retuli. In hoc etiam statu quaedam sexus notae in eoecygis osse, costa ultima spuria atque cla-vieulis supersunt istud nimirum pusionibus arUtrorsum curvatum, puppis rectum, illa istis revior, his longior, atque hae illis magis incurvae, his rectiores sunt

Mon trahu Ex diversi sexus hominibus nommana nisi homo procreari ac nasci potest , si igitur foetus humanus vivus a forma consueta plus minusve recedens vel mon-srosus, v. c. uno capites trunco praeditus , sed una alterave extremitate abundante, vel deficiente, vel male formata partu editus est juribus ecclesiasticis gaudet, sacro baptismatis fonte, ut homo, initiandus est , vid. o. Planci tr. demonstrisis monstrosis Venetiis DccXLIX.

Bicorporea Quando duo foetus,ceteroquin pedi secti, unius vel diversi sexus, leviter, v. c. cirecep astrium dorsum, vel lateraliter ii ter se concreti sunt, his duplicis hominis juratam civilia, quam ecclesiastica, competere, extra dubium positum est. Interdum vero scelus humanus monstrosus duplici capite, uno trunco I plu-atibus extremitatibus, v. c. quatuor brachiis tot, demque pedibus tarte etiam duabus unius, vel

126쪽

diversi sexus partibus genitalibus nascitur, Metiam duarum animarum actiones inae se diser parites edit, duplici nutritione eget, 'io etiam pro duplici homines, simili iure praedito, hahendus est. B. .in Chris. 6ottL G wigin institiuionibus medietnae serensis f. ccccVIII si biceps, inquit, suetus est, corpore uno, nec aliis membris duplicatis ob capitis dignitatem, hine nervorum origines distincte productas, duplicem .hominem, membris quibusdam mutilatis, natum esse, jure defenditur.

. Ap. II LDe sacra Duo in dubio mentis statu.

Cum rectus ac synaxeos usus inoctim non mentem sanam religionisque habens. plenam supponat i eam delirio acuto, vel chronico perdurante, laboranti exhihere, minime convenio nec ejus privatio, ob hanc caunsam, culpos aut damo est.

Quandoque in febribus acutis mam ha , male judicatis accidiφ, utarevi mo Ans. situris mens per unius alteriusve li xae pactum redeat ac constet S tunc quominus ad sacram synaxin admittantur, nihil impediti Datur etiam mania periodica longiora inter'alli

127쪽

aerae cenae usu haud excludendus est. Deliriorum autem intermissiones a edico omnium optime dijudicari, atque Sacerdotibus in tempore indieari possunt.

Sehol calices sacris usibus destinatos ex auro, argento aut stanno, puris, non autem ex aere vel aurichalco conficiendos esse, in jure canonis Decret. r. III distinet. I. c. XLV. recte praeceptum est , cum haec, o vini naturam, aeruginem , vomitus cientem , pariant. Haec autem cautela ad politiam ecclesiasticam proprie Pertinet.

De jejuniis ecclesiasteis.

g I. Morbi illa amantur morbi quidam jejunia, admittentes. I GL in ecclesiis quibusdam

christianis precepta, munime tollentes quin ad nonnullos minuendos vel profligandos haec potius aciunt, quo illos, qui a plethor originem ducunt, nee non articulorum morbos, refero. Hoc etiam in DecretipL III distinctione V eap. XXX. recte tradi-tnm. Ob illos igitur, ex praeeoncepta opinione jejunia detrectantes, erroris sui medicis convincendi sunt. Quin dolosam morborum fictonem testimoniis fulcire, Medicum probum, etsi alii cultui divino addictus fuerit, dedecet. Illos errores atque dolos, non autem genuina medicinae meepta medicos veritatis ama

128쪽

tes . Gefet. l. e. eap. XXI. sequentibus vom his notatos esse arbitror divinae cognitioni. praecepta medicinae contraria sunt, a jejunio revocarit, lucubrare non sinunt,is ab onani meditationis intentione abducunt itaque, qui eΜedicis dederit, seipsum abnegat. Alii contra morbi ab olighae Morbi illamia , vel humorum cacochymia nonferenteli pendentes, ct cum magna virium prostratione conjuncti, jejunia minime ferunt, sed eorum observatione in pejus ruunt, cintalibus casibus, a prudentemedico dijudicandis atque in foro eclesastico pronunciandis, exceptio a regula locum justissimum invenit. o hos ejusmodi statibus, etiam respectu clerico, Tum, Decret. i. e. cap. XVI. XXV. XXXII. Priecepta accommodata sunt quadragesima observatione summa observanda est, ut jejunium iudita nullatenus solvatur, nisi quem infirmitas impediverit Monacho jejuniorum tempori Dis carnem gustare non licet, servato tamen pietatis orga aegrotos moderamine. Non a cibis, sed ab iniquitatibus, abstinere, magnum S generale jejunium est, cons. Vildsine inius de eo, quod circa jejunium quadragesimale, antipaschale adventus, IV. temporum, justum est.

CAP. V. De sacra periculose decumbentium cura.

129쪽

vel dominos, de morbi periculo in tempor modeste admoneant, nec temerariis promissis inisgnem illorum spem alant, necessarium est ut scilicet tam respectu sacrorum, quam fortuna rum suarum, ea procurare possint, quibus facto opus est.

AEum si ipsi aegroti vel ejus eonsanguisne θα, licet admoniti, nimium aris di incurii, atque salutis suae negligentes sunt; Mediei id animadvertentes, illos, penes quo fia cra animarum cura est per nuntium comm dum de periculos aegrotantis statu recto tempore certiores faciant quo ad ea, qu e illorum. ossicium requirit, animum advertere, illaque perseere possint. Improvidus harum cautelarum neglectus ne tunc quidem Medicum excusat, si alii ecclesiae addictus est.

A P. V. De habili ne in impedimentis ordines in ossisis ecclesiastica recipiendi.

Mentiri censu eommuni earentesis mentem Orbi. apti ad ordines atque ossiciaecis etesiastica suscipienda haud idoneos, adeoque ad illa non admittendos esse, per se elatum est.

130쪽

A sacris ossiciis corpore sua Corporis eulpa vitiati Decret. pr. I. distinet sitia. o. c. I. prohibentur. Eos, qui se ipsos propria voluntate mutilaverint, v. c. vi talia amputaverint vel digiti partem volentes absciderint, non ordinandos esse l. c. c. II. stabi-ttitum est. Quin i vitia casu quidem contracta, sed muneris celesiastici executionem impedientia, ad hoc suscipiendum inhabiles reddunt impediantur

Ubi vero orpus non propria Casu con- culpa dolove, sed casu, aut vi ex tracta. terna, vitiatum est, id suscipiendis ordinibus atque ossiciis ecclesiasticis impedimenta non ponit. Decret. pr. L distinet. m. c. VII. qui ab hostibus, aut a dominis, aut amedicis, propter languorem, excisus est, ad clerum susci-pV in eo manere potest cap. X. Si quis in infirmitate Μedicorum incisione claudus essicitur, eum ad sacros ordines promoveri, non denegsmus. - non sanct Apostolorum XX. Si quis humana violentia eunuchus factus est, aut

in persecutione virilia ei amputata sunt, aut ira natus fuit, dignus est, Episcopus emcitor Cain non sanes: Apost LXXVI. Si quis oculo defectus, aut qbtuso crui existat, dignus sit, Episcopusessicitora non enim corporis illum . mutilatio, sed anima inquinatio, polluit Η f. IV.