Cajus Valerius Catullus et in eum Isaaci Vossii observationes

5쪽

CAJUS VALERIUS

CATULLUS

E in eum

OBSERVATIONES.

Prostant apud asAAcuis LITTE EBURII Bibliopolam Londinensem. MDCLXXXIV.

7쪽

TYPOGRAPHUS

BENE VOLO

I amicus harum

ad Calusium ob servationum majorem quam ipse

auctor curam ha

buisset, nunquam forsan in lucem rodiillent. Per integros

triginta ta plures annos in tenebris acuere , longoque tandem

situ periissent, ni amicio fe

8쪽

TYPOGRAPHUS A LECTOREM.

cera jamdudum charta in

ordinem digessisse , ab interitu

Cindicasset. Huic itaque gratim habem , mi Lector si m

ere quidquid hoc Messi est.

9쪽

Pag. I

VALERI CATULLI

VERONENSIS

Uo dono lepidum novum libellum, Arida modo pumice expolitum ρ Corneli, tibi nanque tu solebas Meas esse aliquid putare nugas o Iam tum, quum ausi CS unus Italorum Omne aevum tribus explicare chartis Doctis, Iuppiter, in laboriosis.

Quare habe tibi quicquid hoc libelli

Qualecunque quod, patroa Virgo, Plus uno maneat perenne saxio. ISAACI VOS SI I

AD C. VALERIUM CATULLUM

OBSERVATIONES.

CA pr omen in Quinti mutavit vir summus Jos Scaliger, tum quod silc scriptum invenerit in libro quodam Cujacii, tum quoque autoritate ipsius Catulli, cujus versum carmine in Ianuam sic reformandum esse putabat Verum isti populo narint, Quinte, facit. Neutra tamen hic succedit ratio Versiiculum enim hunc longe aliter legendum esse infra decebimus. Exemplar vero scriptum Cujacia num

10쪽

r I. Vos s P OBsERVATIONES, num cum recentissinium fuerit, tanti videri non debet, ut propterea

in dubium vocentur testimonia Apuleii in Apologia priore, itero nymi in Chronico, qui Cajum, non Quintum appellant. Nec est obscura causa unde factum sit, ut Quinti pram omen in praedicto Codice Catullo tribuatur. Quisquis nempe ille fuit qui Codicem istum descripsit, is Quintum Catulum, cujus versus exstant apud Gellium,

hunc nostrum Catullum, eundem se credidit. Non, ut puto fugit hoc Scaligerum , sed vitiosam scripturam, adstruendae conjecturae si e idoneam, avide, ut videtur, est ample Xus. Arida modo pumice expolitum l Cum ex Servio & Atilio Fortunatiano constet sic scripsisse Catullum, recte hanc lectionem reduxerunt viri docti non irido , quemadmodum habent libri manu exarati. Pumicem feminino genere reperias quoque in Priapeis, nisi fallor. Nam quo loco legitur vulgo; qua succo caret atque putris pumex. metrica ratio exigit ut utra legatur. Ut enim hilaris .hilarus,

pronis Vprmius, erilis Jeritu , ac complura alia adjectiva in I S in simul exeunt, ita quoque putris jutrus. Porro quod Mu- retus putat, ut nunc ita quoque olim libros pellibus obtegivi pumice poliri solitos, eoque adducit locum Ovidii , Nec fragilii gemina poli-ιrntur pamice frontes: in eo omnino fallitur. Longe enim alia ratio

voluminum, a libris hodiernis. Quod enim in cylindris bases, id

in voluminibus sunt frontes. Itaque semper ut gemina cornua, ita quoque geminas frontes habent volumina. At vero libris quadratis quibus olim rarius, nunc passim dere solis utuntur, si pari rati ne ac voluminibus in rutulum convolutis frontes adsignare velimus, sicque appellare partes quae circumciduntur, utique non duas, sed tres frontes habebunt, cum a totidem partibus charta seu pergamen incidatur.

Meas esse aliquid putare nugas i Ut paulo ante trochaeum in prima sede, ita hic ambum posuit , contra morem Latinorum, quorum auribus displicuisse hanc libertatem, facile colligas e Plinio, qui statim in praefatione, ut obiter emolliret hunc versum, nostra maluisse videtur quam meas, quamvis in vulgatis Plinii exemplaribus id deprehendere non possis, utpote quae cum Catullo conspirent. Multis tamen non displicuisse insolentes istius modi Syllabas, scimus