Antonii Seidenstikkers De furibus ferarum, Von den WildDieben, dissertatio juridica, publicè in Academia Julia an. 1675. habita, nunc demum verò ab autore recognita, correcta & aucta

발행: 1677년

분량: 39페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

1쪽

SERENISSIMO AC P OTENTISSIMO DUCI AC DOMINO,

AUGUSTO,

BRUNS VICENSIUM AC LUNE BURGENSIUM DUCI, PRINCIPI AC DOMINO SUO CLEMENTISSIMO,

In humillimae subiectionis signum hoc exem

2쪽

AD LECTOREM,

Rodit nunc denuo ex singula- ri Indultu magnifici ICtorum Ordinis nostra de furibus ferarum disputatio, labor & juvenilis, ita tenuis, quem ipsum quidem inter tot

eruditorum scripta aCin tanto disputationum pelago potius abscondi quam recudi consultius videretur esse,ast cum exemplarium distradito adeo frequens contigerit, ut non tantum nostri sed& extranei ty

pographi multique boni de hisce

noviter edendis instanter apud me ilicitaverint, hujus editi ante hac speciminis nostri recognitionem &

3쪽

correctionem haud invitus suscepi novisque insuper accessionibus suo

passim loco commode inseritS augere ProPterea Volui, ut haec nOVAeditio a mendis ut spero repurgata ab exterorum imprimentium eXem

plaribus jam tum hinc δc inde spa sis & non adeo exacte editis dignosci

queat. Si quis sit, qui hoc ipsum

quod ipse sine vitio nos vertere Velit, huic regerimus, satius fuisse in gnornm Virorum & amicorum sita-

sui, imo jussui obtemperare, quam rigida censura& calumnia nonnullorum ab hoc suscepto labore deterreri. Vos Boni omnes bona mente laoc qui quid est conditum opellae bono & aequo judicio excipita , Quod ipsium si feceritis fat uberes tenuis mei laboris tructus me percepisse videbor, interim me meaque studia vobis unice commendans. Hdm- stadii, υστη

4쪽

I. N. D. N. J. G

OV m hς0jgης Conditor generis humani de

hujus conservatione sollicitus, humanae prospexerit indigentiae patet, quod machinam hanc Vastam opulentissimis undique opibus refertam hominum causa reliquerit, ceu in sacris Pandectis testatur MoyseS Gen. r v. ari 9 IX. v. a. o D & alicubi,epius Poeta David.Pulchre de hoc ipso mundi ornatu rerum que abundantia sic canit Virgilius I. Georg. me segetes, asibi veniunt felleius uva Arborei fartus alibi, atque injus viresiunt

Gramina. Nonne vides croceos ut Tmolin odores, India mittit ebur, mores sua thura Sabar, At Chal bes nudi ferrum, virosaque Ponis c urea Eliadam palm- Deires equ/r m . Haec ipsa non tantum sed & alia multa imo cuncta hominis gratia creata & Arist. 1. Pol. e. s. ostendit his verbis η τοιαυτl κτη, - αι - φαίνεσ- , τῆς φυMως διδεμ in Huiuscemodi igitur copia perspicitur natura data cunctu. Et pa post: mapropiur militer planum,putare nos debere, qua oriuntur e terra animalium caussa esse, ct cateras animantes hominum gratia, mansuetas enim se propter usium ct propter cibum . Teras autem esse non omnes ,rlurimas tamen cibi ct aliorum atminiculorum inde capiendorum causa: uι θ vesis se alia instrumenta cρnficia tar ex ius, si igitur natura nihil neque imper e a s Guam

5쪽

cram neque frustra facit necesse est hominum ea a cuncta usa fecise naturam. Add. Cic. l. a. de Nat, Deor. μι M. g. II. Ha cautemrerum abundantia, opes spicndidae & mundi thesauri licet hominum causa sint, non tamen cuivis indistincte ut tempore status Innocentiae sunt Obvii, commrabiles & proprii; proinde quomodo unicuique impenso prius labore & sudore horum omnium usus & proprietas possit acquiri, multum & jura civilia & gentium aisposuerunt, variaque, quibus ad indigentiam nostram sublevandam &vitam sustentandam necessaria acquirimus, media introduxerunt, quorum alia dicuntur naturalia, alia civilia, seu uti Dia. StruVius loquitur in Diatum. Jur. Civ. Exerc. dc quod eodem recidit, alius modus acquirendi est naturalis, alius civilis. Confer Alist. Dc. cit. Grotius der. IV lib. a.

cap. S.

. III.

Prioris modi rursus duo sunt genera, unum dicitur occupatio; alterum accessio. Species occupationis a diversitate rei occupatae sunt quoque diversae; aut enim occupamus rem aliquam nullius animatam, aut inanimatam. Si hoc, dicitur inventio. Illam rem occupamus vel in bello & dicitur captivitas, praecipue si personae hostiles tanquam res instar nullius occupantur. Dia. Struvius d. l. g. 7. Vel eXtra bellum, & dicitur captura. Vid. g. ia. 9 ra. Ins. de A. D.

De captura & in specie quadrupedum & majorum etiam volatilium, quibus licita & illicita & praecipue qui inde albild, I lebe audiuntur, qua possumus brevitate, quantummunc quidem per aetatis&ingenii imbecillitatem licebit quaedam pertractabimus, ea scilicet methodo, quam erudite docet Magnis Dii. EICHELIUS, Cancellarius & Consiliarius gravissimus, & qui hujus vestigia felicissime praemit, Excell. JCtus Dii. GEORG. ENGELBRECHTIUS in praesectio-

6쪽

nibus suis ad Pandectas, Institutiones, Ius Felidale & Criminale, Praeceptor noster per quinquennium fere fi delissimus, ita ut FUNDAMENTO posito nuius nostrae materiae prC- gressum faciamus ad PERSONAS, ab his ad objectum furtiferarum, RES scilicet, dc deinceps, quae haec omnia consequuntur hoc est EFFECTUS.I. IV. Primo autem intuitu nos videmur omni quidem sundamento destituti, cum capturam ferarum nemini illicitam esse non pauci sint, qui contendunt, quos vide magno numero allegatos a CarpZov. in Praxi Crim. P. a. S . m. q.& Harprech t. ad 9. fera Inst de R. D. M. 33. Expresse cicie Georg. Mor. de Dr. Ven. c 3 p. I. Non tantum ratione fera ab-lara furtum non committi, sed nec augerentem, ad hujus restiis.

rionem esse obligatum, quod sane, si ita est, frustra nunc quidem videmur disputare de eo,quod in rerum natura non est, furibus nempe ferarum. Jure etenim naturali dicunt,omnibus iudistincte seras capere esse permissum β. ia. eqq. Inst. de E. D. t. s. ιι ι .sf. eod. Adeoque capturam ferarum,tania quam illicitam aliis prohibere, prohibenti potius illicitum& turpe est, cum illa, quae ex hoc iure descendunt sine injuria a Principe haud tolli possunt , argi. s, ii. Inst. δε I. N. C. O C.

. V. Verum promis uam hanc seras capiendi lubidinem

non esse iuris simpliciter naturalis, manibus ambabuS palpare Qivis est facile, cum actus hujus juris contrarius non sit talis , qui involvit moralem quandam turpitudinem. Concurrotius de I. B. P. LI. cap. a. s. u. Neque etiam putandum illud statim esse juris naturalis, quod Romanis pia cuit, ceu loquitur laudatus modo Magnis Dia. EI CHEL. In privatis suis disse. a Tit. IV. de R. D. in princ. Cum quo fa-- cit Hugo Grotius d. ιr. l. a. c. I. n. s. eodem fere modo di

cens:

7쪽

ralia, ut mutari nequeanι: Sust enim calxralia non simpliciter, sed pro certo rerum satu, hoc es, si aliter cautum non sit. Gemmenia aettem populi cum Principibria ct Regibus bona quadam essent assigna aes, unde dignitatem solinerent, sapienter existima..runt, ab isiis rebin incipiendum, quae sine damno cui quam tribui possent, cuj- modi se ni res ςmnes, qua in nullisu dominiam pervenerunt. Hinc necesse est, potestatem capiendi feras,cum non

sit juris naturalis, merae dispositioni& legi humanae subjacere quae ratione sui Objecti mutati,modo omnibus indistincte potest concedere modo exigentibus Reip. utilitatibus interdicere nonnullis Venationem. Vid. Dn Stru V. Exerc. I. . N. CarpZov. . l. n. ρ. Et posito, sed non concesso, esse eiusmodi iuris, quod mutationi non sit obnoxium, puto tamen recte afferendum,imunitatem hujus juris scilicet naturalis,a mutatione non esse perpetuam, utique enim mutationem recipere aliquod Juris Naturalis praeceptum concurrente cum eo fortiori eiusdem juris praecepto, dc ipso jure Civili videtur comprobatum ι A. C. de Acsciori mori cone Struv. s. VI. Cum itaque hic sint duo Juris Nat. praecepta, unum

ex hypothesi adversariorum: Quivis debet venari. Alterum: intcrest Reip. ne per ruinam ferarum ruinae

hominum oriantur. Hoc sane sortius ligat quam alterum, cum spectet salutem totius Reip. Jam quandocunque duo ejusmodi praecepta concurrunt, semper si perius est servandum, ita tamen, ut inferius non servatum , non tam probetur, quam permittatur. Sirv. d. c. f. 18. Uti ego edoctus sum ab Excell. Dii. ENGELBRECHTIO laudato modo Praeceptore meo venerando, σή it .de inac. ct Usar

8쪽

is prisc. ubi hoc ipsum circa sundamentum Usucapionis, quemadmodum solet omnia & perspicue & erudite, latius ostendit. conL Dn. Han. ad d. t. n. ρ. & BachOv. ead. n. q. s. VII. Ex persecutione vero ferarum promiscua cruentas saepe lites, hominum interneciones aliaque Reip. gravissima incommoda accidis se , experientia multa, puto iam satis comprobatum, & fatente ipso Aristotele Venatu se depra-dnio duo sunt confinia studia. Ut plurimum enim Satyriisti& sylvis nimium dediti, sylvestres, effrenati & non raro crudeles hominum venatores redduntur. Recte proinde

Poeta: Horridas cipae, cui gens assueraque multo

Venatu me morum.

Add. Const. Elector. quam allegat. CarpZov. d. I n. M. ubi quae diximus aperte confirmantur his verbis: Das aut ιu

seraptent &c. Ex quibus omnibus apparet detestandus iste promiscuae venationis effectus, qui satis praegnans fuit causis Juxis gentium naturalem libertatem paululum re stringere & circumscribere ob evidens reip. commodum vid. Struv. l.

9쪽

. - s VlII. . VNos missis aliis, quae in contrarium solent afferri alte cationibus ex anteced. 99. deducimus, Principes tanquam illicitum aliis optimo jure posse prohibere, ob majuS eVitandum malum insequi feras 3 illas tantiim sibi in tuis sylvis circumseptis proprias reddere, Vid. Gror. d. I. u. a. In primis cum illi pares sint oneri ferendo sumtuum, quOS VenationeS requirunt, Zc vix a privato sine multo eius dispendio& interitu sui suorumque vid. alleg. Ortinung ded

me Principum genio venari conveniat. Sunt perelegantia quae hanc in rem concepit Gallius I. a. obf ε7. yenatio, inquit, Principibus viris omnium maxime conveniti cum sis rei militaris comes, ct meditatio rerum bellicarum, ideo a veteribis summopere laudata eis. Nam in ea diluculo surgere o aequitare, currere, atroces feras observare, excipere ac jaculo petere, asium frigin spe ferre , saepe etiam famem pati necesse es, ita ut in ea omniabeifica exerceantur. Idem dicit Noe Meuer voli

p. an. v. Aris. l. i. Pol. c. 1. Cic. i. a. 4. N. Destr. sub M.

s. IX. Ex hac Gallii venationis cum bello comparatione videtur fluere, proprium esse jus dc nemini conveniens feras occidere, nisi Principi, quemadmodum enim jus belli Sc pacis est Principum, ita quoque occisio ferarum. Inde sunt, ut ipsum jus venandi regale aliquod bonum non inepte

icunt. argi. II. Aud. uti Helgius 8. ι. .2. I. v. quem probat CarpZov. d. i. n. a . ct a3. Cons. Halinius ad Di. fde A. R. D. qui non ita simpliciter uti Vulteius de Gadis l. r. c. I, π. 7. p. m. 7 . dc multi alii negat, hoc jus tanquam regale

10쪽

Principibus competere, add. Rosen thal. denudue.' . n. o. Finckelth. O ..c qui distinguere videntur inter Venationem summam ct inferiorem , ita ut illa sit juris regalis, haec non item. Add. Andr. Knich. d. t. n. v

s. X. Neque etiam existimandum hoc ipsum ius regale sine ullo aliquo legitimo acquirendi medio ad Principes pervenisse, pro diversitate enim locorum modo jure superioritatis, modo per immemorialem praescriptionem hoc ius usu pant. vid. Omnino Hahia. d. t. ad verb. ct haec nune praecipue. Quod ipsum & confirmat Noe murer d. tract.

Const. Eleest Ducis MX. Anno asM. in mandato: contra te

praescrietionem Bach. ad 6M. vol. z. Disp. o. . 3. L. A. Idem WalZeneg. c. 3. n. ao p. 174. existimantes quasi semper

B a longa

SEARCH

MENU NAVIGATION