Kalendaria ecclesiae universae in quibus tum ex vetustis marmoribus, tum ex codicibus, tabulis, ... ecclesiarum orientis, et occidentis, praemissis uniuscuiusque ecclesiae originibus recensentur, describuntur, notisque illustrantur studio, et opera J

발행: 1755년

분량: 493페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

XXIII.

Post Severum s sextum Pragae Episcopum , consciserat ut septimus Iaromirus seu Ge-behardus , alias Gerardus a Ur tistat Dueis Bois hemiae frater a an

M lica valde gloriosa is . Hactenus Cosmas de intentatas hemis circa sacras Reliquias a Polonorum Episcopis lite .

Gravioribus incommodis Bohemiam affecit orta inter Epi scopos ipsos Bohemos dissensio. Bratis laci I v. Id. Januar. an no Io33. desuneto successit filius Spitemur. Hunc anno VI.

Ducatus, v. Kal. Febr. anno I I. demortuum excepit mra

thiam frater, qui ex uxore MaIava a) Casi miri Polonorum Dueis filia , quatuor liberos habuit, BoisIlaam , doripoum, Ula laum, & Sobeuaum: Mora viae autem Regnum inter fratres suos dividens, orientalem partem inuri b), occiden talem Conrado tradidit: Iaromirum autem sacro Diaconatus ordine insigniri vel invitum curavit: qui proinde abjeeta quam per manus impositionem acceperat gratia , militare cingulum sumens, aufugit cum suis sequacibus ad Ducem Poloniae, man sitque ibi usque ad annum io67. quo Severus Pragensis Epi

scopus decessit. , , Tune Conradus & Otto ut scribit Cosmas D Pragensis audientes, Pragensem Episcopum migrasse ad

,, Christum, mittunt & revoeant fratrem suum Iaromi r de Po- lonia , & distingunt eum zona militari, & iterum recipitis habitum & tonsuram Clericalem . Interea Dux Uratis lausis praecavens sibi in suturum , & timens, ne germanus suus,, quum Priesul laetus foret, cum praedictis fratribus contra seis conspiraret, coepit tacitus secum tractare, quoquo modo se posset eum Episcopio defraudare . Erat autem tunc tempOD ris in Curia Ducis quidam Lanc2O Capellanus de Saxonia , nobili prosapia natus, vir peris natus, & admodum I iteram M tus , ac Praepositura Lueo miricensis Ecclesiae sublimatus, ,, moribus & vita non contradicens honori Pontificatus. Et is quia Duci semper fidelis mansit, omnibus modis Dux elabo

, , rabat, is Pragensis Pra,sul ut sit. Interim Conradus & Οito

a Sνv.uochnam Michovius vocat lib. . c. q. δ Dubravis l. 8. ,, Pragam aiunere Spit ignei . Utadis Iao, Conrado, otiones, convenientibus , in eo conventu ab omnibus ordinibus Urati flaus post Spit igneum is natu maximus, Bojemiae Prine eps declaiatur, di ab eodem Moraula inter duos M jucliores stat tes se bifariam dividitur. Regio illius Orienti exposita, in quari urb olomucium sita est, N cireum montes ae silvae venandi copiam luppeditanta, Ottoni tamquam venationibus debito , fruenda conceditur. Illa altera oecidua,., cum Brunna pariter EcZnoyma, Austriae proxima , Conrado linguae Germantea

is gnaro desertur ,, . Cetera de Iaromito statium minimo Clelieali militiae adset pio, injecta Ipe Episcopatus Pragensis post severi decessum .

232쪽

, , veniunt de Mora via , statrem suum Iaromi r se eum asseren in ,, tes , & subnixe Ducem pro eo postulantes, quo sit memorra germanitatis, memor paternae instructionis, memor sacra- D mentorum, quibus frater suus obligarat fidem Comitum,

is quod post Severi Praesulis obitum , Iaromi r sibi eligerent ia,, Episcopum D. Reluctante Urati flao & Lancgonem tam quam Episcopatu dignissimum collaudante, intercessere Κoya ta filius Usebor Palatinus Comes, & Zmil filius Bogen Praese. Rus in urbe Salec ἱ ortaque seditione, quum major pars exercitus cessisset ad illos tres fiat res, & castra circa oppidum Opo cen & infra metati essent: ,, Videns Dux quasi se destitutum, , , nec satis fratrum ab impetu sere tutum , fugit quam celerius,, potuit, timens ne ipsi praeoccuparent Pragam, aut isse ,, grad urbem. Mittit igitur ad fratres dicens: non propter M.,, yatam filium Usebor, aut Zmil filium BoZen , verum nuncis magis paternae traditionis memor sacramentorum ejus,

,, quod Iustitia, quod fraterna dilectio poscit, faciam . Tan is tummodo sequiminime ad Urbem Pragam. Qui adveniens,, tes, castra fixerunt in pratis juxta villam Gos livar , & mi D tunt ad Ducem , ii factis dicta comprobare velit. Quos illeis pacifice suscipiens, fratrem suum Jaromir elegit in Episco-

,, pum. Conradum vero & Ottonem, datis & acceptis inter D se sacramentis , dimittit cum pace in Moraviam . Facta estis autem electio haec Anno Dona. Incarn. io68. Sole intrante, , XX v. partem Geminorum . Nee mora Dux Uratisiaus mittitis Comites Severum , Abexium, Marquardum Theutonicum,

is eum fratre suo Jaromi r jam electo ad Imp. Henricum II. quiis venientes in Vigilia S. Ioannis Baptistae adeunt Caesarem in

D urbe Moguntina, tractantem cum Episcopis & Principibus is imperialia negocia,&offerentes Electuin suum , rogant ex is parte Ducis, & totius populi, quo sua aut horitate dignetur ,, eorum electionem confirmare . Quorum petitioni Caesaera annuens, tertia die, id est, v I. Kal. Julii, seria secunda , is dat ei Anulum & Pastoralem Virgam , & in proximo die sti Dominico vi. Nonas Iulii a Praesule Moguntino Suefri- do) Iaromi r , mutato nomine Gebeardus, ordinatus est in ,, Episeopum, , . Utrobique pro v I. Kal. Iul. &vi. Nonar, i, legendum I v. Katind. PHii & i v. Non. Iuui : nam Tom. IV. Cc Ad aq

233쪽

Olonineensis in Notavia Episeopatu rest tuitur .mo anno sities L pisecipotum Mo. Iaviae post s. Meth dium usque ad Ioannem , qui sub severo Pragensi Epileopa est conin eratus astor ORIG. ECCLES. SLAT TOM. IV. anno io68. quum litera Dominicalis esset E , dies iv. Kalen. Iulii , ideli, a8. Iunia incidit in fer. a. ia dies I v. Non. Iul. ideit , 4. Iulii in Dominicam . Peracta Gebebari sa) sive Paromiri Episcopi Pragensis eonsecratione , quum sedatus esset qui post obitum Severi proximi Decet ris circa Succetarem ortus fuerat in Bohemia tumultus, graviorem alium idem Gebeardus excitavit . Vivente Bratislao patre, Bohemiae Duce, dum Uratis laus ejus filius Mora viam administrabat, Severum Episcopum rogavit, ut Pragensi Episcopatu contentus , permitteret alium in Mora- via Episicopum ordinari, quemadmodum ex Cosma supra est narratum. Rem gestam Dubravius sic refert lib. 8. ,, Uratis- ,, postquam ipsius filiolum Bre suum , Olomueli baptizatum Severus Pontifex estero Fonte siuscepisset adjun-ἡ ctis sibi Conrado & Ottone fratribus, eumdem Severum

, , orare incepit, ut una uxore contentus,cum altera divortium ,, faceret. Nonaginta enim propemodum annis, ambitu Pra

gensiuin Antistitum , Oloinueensis Ecesesia suo sponso ca-D ruit, dum utrumque sibi Pontificatum Pragensis Episcopus is usurparet. Atque hanc in primis Severus tunc excusationem ,, habuit, cur non statim petitioni subscribere posset, quoniam M vetuS res, non autem nova intercederet, quae sine Colle- ,, gii Pragensis sententia confici a se solo nequiret. Non cessa-

,, baturgere Uratisiaus, jam Spit igneo b) quoque adjuto

D re, ut de jure interim suo Severus decederet, cetera se sis cum fratre Principe in Bojemia curaturum. Dat manus tan- ,, dem Severus, Pontificatumque Olomu censem ad Ioannem, is quemadmodum Uratisiaus petebat, trans fieri, sibique Pra-

, , gensem retinet.

Quum Spit igneus ab anno IOSS. ad annum lo6I. Dueatum Bohemiae tenuerit, ut supra dictum est; quumque Dubra vius dicat, non cessasse Urat ista um, jam Spit igneo quoque adjutore , urgere Severum Pragensem Episeopum , ut de jure interim seo decedens, Pontificatum olomueensem Joanni traderet ὁ consequens est, Ioannis OlOmucensis inaugurationem

ante

a filii Gerardum voeant. Larmis, di Ioramis, in Epistolis s. Gregorii VII. P

pae dieitur .

. Qui tum Boheaeiae Dacatum tenebat.

234쪽

ante annum Io6 I. suisse peractam : Emendandus proinde

Catalogum olo mucentium sa) Antistitum, ubi de Ioanne Episcopo se legitur: ,, Ioannes Moravorum Epistopus b

is tertius , Sancti Stanislai Cracoviensis Episcopi eoqtaneus .is b) consentiente Severo, ex canonico Pragensi, a Segees frido Maguntino Episcopo ordinatus, anno sexagesiaio ter- ω tio supra millesimum Pontificatus euram suscepit ,, . Nam anno Spit igneus jam obierat . Quum denique idem Du-hravius dicentem Uratisiaum Severo Episcopo inducat ris Ut, , una uxore Ecclesia scilicet Pragens contentus, eum at ,, tera, Olomucensi nempe, divortium faceret, nonaginta enim D propemodum annis , ambitu Pragentium Antistitum, Olo- , , mucensis Ecclesia suo sponso earuit, dum utrumque sibi ,, Pontificatum Pragensis Episcopus usurparet is : colligitur exinde, post Silvestri, tertii Moravorum Episcopi, obitum, qui ex dictis Tom. p. p. ι7 i. ad ann. 933. figendus est, vaca

se Sedem Olomucensem annos circiter Ia I. , quot ab ann.9IS. ad Ioω. est uxere. Ex quibus annis Ia I. si detrahas annos

3 3. quibus post Silvestri obitum Ecclesia Olomucensis dieitur in eo Catalogo unita suisse Ratisponensi λ habebimus post eam unionem mansisse Olomueensem Ecelesam suo viduatam Pastore annis 9o. usque ad inaugurationem Ioannis sub Severo Pragensi anno circiter io6o. ut supra peractam . Uerba Catalogi Olomucensis de Silvestro Epistopo accipe. D Silveis ster Moravorum Episcopus secundus simo tertius J Ioanneti vita defuncto, Epistopales insulas anno Christi quadragesi- D mo secundo supra nongentesimum imo si 6.) suscepit, D Epistopatuique decem & novem annos praesedit f adeoque , , obiit anno 93s. J Post cujus mortem Episcopatus Ratispo. nensi Ecclesiae quae tum Bajoariorum erat Metropolis ) usis que ad annos 33. suit unitus ides inque ad annum 9 o. Jis Inde vero per Benedianum VII. tempore B. Ad alberti Pra- ω genss Archiepiscopi ,, utrumque salsium: nam Benedictus VII. non ante exeuntem annum 97 . Pontifex Maximus, di Adalbertus anno 983. Pragensis Episcopus electus est )

a Qui rerum Bohemiearum seriptoribus interseritur a pag., Imo quartus ἔ nam prum a Methodius . a. Ioannes. 3. silvester . Vide ma Tom. I. Pag. 17 ro

235쪽

ri opera Boles lai Pii, Eecletiae Pragensi annexus, quae unio is nonaginta duobus annis duravit usque ad Severum Episco- is pum Pragensem, ac Uratis laum Regem Bojemiae primum , is cujus opera, annuente Alexandro Pontifice Maximo, Epi- scopatus rediit ad Mora vos, , . Hoc etiam falsum : tum quia nonaginta Moseinodum, non nonaginta duobus annis, Olomu eentis Ecclesia suit unita Pragensi, adeoque ab anno 93 o. usque ad annum Io6 . tum etiam quia vivente Spit igneo , ut supra ex Dubravio ostensum est, Joannes ordinatus suit Olo mucensium Antistes adeoque ante diem M. Ral. Februarii anni Io6l.

quo die & anno juxta Cosma in Pragensem ) Spit igneus decessit: tu n demum, quia idem Spit igneus, sub quo Ioannes ordinatus est Episcopus, non attigit Pontificatum Alexandri Papae Secundi, qui Kalendis Octobris anni Iosi. Romanam Cathedram astendit, quum Spit igneus octo ante mensibus jam obiisset. Atque haec secundum mentem Dubravii dicta sunto . Ceterum quia Cosmas Pragensis ad annum Io67. scribit, pos obitum Spit ignes , Ioannem fuisse eonsecratum Olomueenysum

a) Mtisitem , id est anno ut videtur ) Io 63. ; idcirco ,

auctor Catalogi recte assirmat, ab eo tempore quo OlonMlcen 1is Sedes cum Pragensi eonjuncta fuit, id est, ab anno 97o. us que ad euin annum, quo Ioannes consecratus est, nimirum usque ad ann. Io6I., essi uxisse annos nonaginta duos: idque , annuente Alexandro II. Papa, factum , ut nempe Episcopatus ad Mora vos rediret . Quamobrem rationibus histe sedulo pen

satis, id quod Tomo tertio pag. III. a linea a I. de Interpontificio Ecclesiae Moravensis scripsi , sie reficiendum censeo eis Denique spatium Inter pontificii illius , quod a Silvestri obiis, , tu, usque ad ordinationem Ioannis Moravorum Episcopi D per Moguntinum Metropolitanum peractum emuxit, ex no- , , stro Calculo recte procedit. Nam, Cosma Pragensi teste , ,, Ioannes, consentiente Severo Pragensi , Moravensis seu D Ul O mucentis consecratus suit anno Io 63. uti auctor Catalogis, etiam

a Verbi Cosmae lixe sunt: Hie Sevetus Pragensis Episcopus , qui anno Chro

Io 3 ι. e sectatus, decessit v. Idus De eembris anno Ios . ,, Hie, inquam, Se si verus iere omni tempnee sui Praesulatus sine aliqvi refragatione & sne omni con-M trad:ctione , Boemiae de Motauiae quasi unum re individuum Episecipium texit , &texistet, s non post obitum Spit ignei nimia devictus ei flagitatione idiatis lai Da ,, cis, conLusisset promoveri Ioannem Episcopum in Motavia.

Di iliaco by Coos le

236쪽

p A R S L C A P. III. 2 os D etiam assirmat: ac proinde post Silvestri decessum Sedes D Mora viae universim vacaverit , necesse est, annis Ia 8. , ab M anno scilicet 93S. ad annum Io6I., quum idem ipse Cata- , , logi auctor dicat , Sedem illam, pol quam Silvester diem ,, obiit, unitam suisse Ratisponensi per annos 33. , deinderi Pragensi per annos 92.: nam ex utraque hac supputationes, simul accepta, annus Io63. quo Ioannes consecratus est,s, consurgit.

Narrata igitur Severi Episcopi Pragensis morte &Iaro- miri seu Gebe hardi inauguratione, Dubravius loco supra cita. io , id est, lib. 8., prosequitur, sic scribens: D Bene aliquan diu inter illos hoc eli, inter Ducem Uratis laum & Gerar , , dum Episcopum conveniebat: Sed posteaquam Gerardus, , avaritia succensus, ambire Oloinu censem praeterea Pontifi-ο, catum coepit, praetextum habens, quod Severus in damnum D Successoris , nihil potuerit in conjunctione Pontificatuum D demutare; Uratis lao contradicente, patrociniumque Ioan D nis Episcopi Olomue ensis suscipiente, rursius ex hac conten ,, tione nova simultas coorta est, quam mox Gerardus exacer , , bavit, verberibus mulctato Joanne , quod sibi de Pontifica D tu Olo mucens cedere noluerit. Hanc tam insignem inju- ,, riam Uratis laus unaeum Joanne Romam ad Pontificem Ro-M manum reserendam censuit. Relator futurus erat sa) Sa D crificulus Joannis, vir industrius , ac sepe in Curia Roma- na veratus: sed& illum Gerardus per insidias literis &via- tico sipoliatum, additis plagis pessime accepit. Legat demum D Uratis laus b suos legatos melius quam prius comitatos: , , atque ii Romam incolumes pervenientes, isthic obtinent, ,, ut Senatusconsultum fieret in ipsorum sententiam de Ru- dolpho se Cardinale Pragam mittendo, qui praesens cati ,, sam controversam, tamquam Iudex , cognosceret, dijud μ,, caretque . Veniens ille citat Gerarduin ad causiam dicenis dam; ac semel iterumque & tertio per contumaciam appa-D rere detrectantem , ab ossicio Pontificali suspendit. Ediei-- b, tura Cosmas . cI.jies, Ioannis Episcopi , nomine Alina, vir Tneutonteus . b Petrum sei l. Pleabyterum , Podivae filium . S. Georgii Ρtaepcisitum, & comitem Praedam filium Bux : Rapotae Palatino Comit ἱ commendatos . Coseas. e A Gregorio Papa milium Rudolphum set ibit cosaias. Eum tamen ab Alexaa dici II. missum refert Diugollas . xx U. Iatomiti seu G tardi Platensis Einpleopleontroveristia eum Ioanne Episeopti Olomu eensi in Moravia r

237쪽

se tur protinus ab aliis Sacerdotibus, ad Actionem Gerardi ,, pertinentibus, velut Iustitium . Nam & templa passim ela

D duntur , & sacrificia intermittuntur, cum hae denunciatio ,, ne, non prius se ad illa redituros, quam censurae vinculum adversus Gerardum Iaxatum fuerit. Irritatus audacia illo- is rum Cardinalis, ferit contumaces omnes anathemate . Nec

,, urgere illos devovereque desinit, quam jurejurando G D rardus de se Romae sistendo promittit ; venitque ad vadi- ω monium promissum ; sed in causa cecidit, relegatus in coe is nobium, ut privatam cum contubernalibus vitam viveret, is posteaquam Antistitis munere defungi, aut nescierit, auti, noluerit. A quo sodalitio paulo post certior factus adesseis Romae Mathildim, quae gratia & authoritate apud Romanum is Pontificem ante alias Italiae Matronas praepolleret, quam is quidem Gerardus sin pro cognata sua agnostebat, quan is do ut ipse, ita illa quoque generis sui originem ad Caesares,, Germanos referret. Illam continuo precabundus adit, ro Μ gans, ne se in periculo positum illa ope sua apud Ponti fieemis destitueret. Mathil dis , nee essitudine quae sibi eum Gerar- do intercederet, comperta, benignis verbis recreatum , se se eum ad Pontificem adducit, factaque perblanda oratione, i, pristinum fortunae habitum cognato impetrat is . Haec Du bravius. Paulo aliter AEneas Silvius cap. 2I. Inter haec Se D verus Episcopus, qui Bohemiam Mora viamque Sacerdotio M tenuerat, Joanne in Moravorum Me Iesia sibi substituto , D jam gravis senio ex vita decedit. Ob quam rem Conradus is & Otho Uratista uin precibus onerant, Iaron uro Drom is roJ fratri ut Ecelesiam Bohemiae ab Imperatore impetret. Annuit Uratis laus, neque Imperator adversatus est. Jaro- is nurus ex Pol Onia revocatus, relicta militia, Episcopus ordis

di, natur,

dtixit Uinstatim . Cosmas , is Mathildis ex Bohemotum sanguine nata, . MEneas sιιυius . vide Pagium ad ann. toro . ubi a nun1.f. tisque ad is . Genealogiam Mathiliadae texens, consanguinitatem eius eum Henrieo Imp. Secundo nimirum ae Tettio. Ostendit. Quum autem Iaromi tua Roatoehnam seii Zvatavam matrem habrielit, sῶliam scilicet Casimili Poloniae I epis , qui parentes habuit Mieeislatim , di Riehram nepotem Ottonis III. natam ex tetaeana eius Mathilda di Exetone sive Hetensii Comite Palatino Rhanἱ ι hine est , ouod aliqua assinitas inter Iaromitum & Mathu-dam intercesserit . Nam Henti ei seeundus tertius ex Henrico Bajoariae Duee , qua Orionia Magni ex stati e uepos etat, descenderiist. vide Pagium amussi. n. 7.

238쪽

,, natur, ac mutato nomine Gebardus appellatur. Qui mox,, spiritu se perbiae inflatus, Moraviam non minus sibi, quam ,, suo Antecessori debitam dicit; illum exterum , se civem et is illum infimo loco natum , se Regia stirpe ortum. Ingressus is Mora viam , Ioannem Episeopum , qui cedere nollet, con ,, tu me his & verberibus afficit . Uratisiaus , qui Joannem

D amaret, ea re commotus, Romanum Pontificem, contu

is maciam Gebardi uti corripiat, seriptis hortatur . Missus estis in Bohemiam Rudolphus Cardinalis, qui causa cognita d , , lictum puniat. Is vocatum Gebardum , quum minime pa- reret, Sacerdotio abdicavit. Sed rogatus a Ciero, digni- ,, talem ei restituit, jubens, & ipsum & Ioannem intra annum

is coram Summo Sacerdote se exhibere. Paruerunt ambo. D Sacerdos maximus ambobus auditis , Gebardum amovere o,, Sacerdotio statuit: secissetque, nisi preces intervenissentes Mallidis Virginis, filiae Bonifacii, Ducis Lucani, quae tum D Romae fuit, ex Bohemorum sanguine nata. Haec est illais Mathildis, fama inclyta, & apud Historicos late memorabim lis, quae a Radicosano ab Senensis agri oppido usque Ce

M peranum interjacentem terram donavit Ecclesiae: posteriis Patrimonium S. Petri appellarunt. Hujus ergo interventum Romanus Praesul utrumque Sacerdotem sua Dioecesi conmis tentum esse , ac remissis injuriis in patriam reverti jussit is .

Eminentissimas Baronius ad ann. Io73. num. I x. ex Longino

seu Diugosso Polonicorum Annalium Auctore hane ipsam Iam romiri Pragensis Episcopi eum Io: Moravensi contentionem sie describit . ,, Ioram trus Iaro mirus alias Gebeardus Pragen- , , sis Episcopus moleste serens Episcopatum suum in Olmu- is censem dismembratum esse, pro re integrando illo plures,, conatus impendit. Quos quum obstante Duce Bohemiae ratisiao , qui ejusdem mutilationis & praefati Olmucensis,, Episcopatus sundationis primarius fuerat institutor & auctor, is irritum ire videret ; Ioannem Olmueensem Episcopum

,, clandestine accedens, plurimis contumeliis & verberibus is per se ipsum & familiares vulneravit. De qua novitate o,, Dux ratisiaus plurimum consternatus, querelam ad audiis torium

a Dormitat AEneas Silvius, dum Patrimoniam a Mathilia Roman Ecclesia concessuma radicolauo ad ceperamua extendit.

239쪽

xxVI. s. Gregorii VII. Papae epistolae it eausa Iaromiti

Praaat Antistitis,

D torium Summi POmificis contra Joramirum Episcopum Pra-D gensem, dum primi nuncii ad Urbem missi, Joram iri man- ,, dato , mutilati & caesi itinere suissent, deduxit. Sceleris es magnitudine Papa Alexander Secundus motus, Rudolphum is Cardinalem ad coercendam enormitatem sceleris & transeri gressionis transmisit. Cui quum Iorami rus obedire , coram ,, eo citatus , contumaciter recusaret , privavit Pontificio, ac ,, etiam Dioeces in Pragensem Aeolesiasti eo subjecit interdi- ,, cto. Placidius tamen postea, ne majora scandala exoriren is tur , agenti, & Ioram iro ossietum Pontifieale restituit, & Inis terdictum a Dioecesi Pragensi tollit; terminum tamen adis comparendum coram Alexandro Papa , utrique Episcopori assignat. Quo quum ambo pervenillant, Papa depositio- D nem Ioram iri ratam esse decernit ; precibus tamen multi fia-- riis Comiti ita Mathil dis Virginis, s liae Bonifacii Dueis Lu- , , censis in Tuscia, quae universium Patrimonium suum B. Petro D contulit perpetuo, bc Ecclesiam Romanam ab hostibus stre-M nue defendit, expugnatus, omne facinus in se, &in Joan-M nem Episcopum olmucensem admissum condonavit, es Io- se ramirum pristinat dignitati restituit; ita tamen, quod Olmu-

,, censis Ecclesiae sundatio de caetero firma & perpetua per-

,, severaret. Haee sub Alexandro II. Papa peracta dicuntur. Substitutus autem x. Kal. Mase anni Io73. in locum deiuncti Alexa dri Gregorius VII., statim legatos in Bohein iam Bernardum , dc Gregorium misit, qui quum a Wratisiao Duce honorifice excepti essent, ab Episcopo tamen Pragensi Iaromiro indigne atque illiberaliter sunt tractati, quemadmodum idem Pontifex ad Uratis laum scribit lib. I. ep. II. his verbis: ,, Frateris vester Larmi r Dromis) Pragenss Episcopus, olim noster D amicus, his noliris legatis, Bernardo scilicet & Gregorio,, fui auditu pereepimus 3 in tantum rebellis exstitit, ut, si

, , ita est , sicut dicitur, Simonis magi vestigia contra Apostomes lorum Prinei pem imitatus suisse videatur . Quapropter ro , , gamus nobilitatis Vestrae prudentiam, ut & nostros Legatos ,, & fratrem nostrum praedictum Episcopum conveniatis, &M per vos, S ex parte nostra fratrem vestrum attentius horte-M u ini, quatenus Legatorum nostrorum monitis debitae obe

240쪽

P A R S L. C A P. III. . ao D dientiae aurem inclinet, & quidquid justitiae sibi siuggesse

,, rint, Vel ex eis praejudicio sa) pergravari, nulla sibi abdi, hae Ecclesia audientia denegabitur. Si vero neutrum horum ,, facere acquieverit, & sententiam Legatorum nostrorum de , , suspensione sui ossicii in eum promulgatam confirmabimus,&,, durius contra eum, scilicet, usque ad interniciem , gladium ,, Apostolicae indignationis evaginabimus ,, . Itaque ad Gregorii VII. Pontificatum ea sunt omnino reserenda, quae BOhenai scriptores sub Alexandro II. narrant de Pragens Episcopo

a Legatis Papae ut ajunt divinis suspenso , quumque ex epistolis ejusdem Gregorii Papae constet, Iaromirum bis Romam sub eodem Pontifice venisse, dicendum est,eum ex Urbe in B hemiam reversum , promissis Ronaae factis non stetisse, sed Moravensem Episeopatum invadere perrexisse. Subdit quippe Baronius ad ann. 1 73. num. II. ,, At homo in omnibus,, refractarius, Apostolicae Sed is compulis est auctoritate, li- ,, cet invitus nolensque, ad dicendam causam Romam veni- ,, re , judicio postulatus, instante & urgente Ioanne Episcopo is Mora viae. Fuit tamen in his eidem Gregorio plurimum la- , , borandum, ut plures ab ec scriptae eo argumento literae D,, docent, quibus etiam redargutus est Sigefridus Archiepiis scopus Moguntinus , qui eam causam ad suum judietum sta

es tuit advocare. Quomodo autem tandem Romam veniens,,, suerit absolutus, & ad Episcopatus munus redintegratus,

,, literae e) ejusdem Pontificis ad Uratisian m Memiae Du- ,, cena ita significant. Frater tuus Larmirus f Iarmirus J Pra- is gensis Episcopus ad Apostolorum limina veniens, conspe- ,, diui nostro ea qua oportuit se humilitate praesentavit; & deis objectis sibi, quaedam confitens, congruam inde satis actio- is nem obtulit quaedam vero denegavit, & in hune modumis se purgando removit, videlicet, quod ipse Ioannem Mora D vensem Episcopum non percusserit, neque servientes ejus- ,, dem Episcopi decapillari, aut barbas eorum abradi praec ,, perit, aut occasione subterfugiendi Synodum inducias per D Legatum suum petierit. Nostrae igitur dilectioni plene re-

a Deest aliquid , Fort. pergraevari dixeris. 6 Id. lib. a. ep. 44. Α .6O. 6I.ς Lib. I. ep. 7s.

SEARCH

MENU NAVIGATION