Io. Henrici Boecleri Bibliographia critica scriptores omnium artium atque scientiarum ordine percensens nunc demum integra et emendatius edita accessionibusque ex reliquis scriptis Boeclerianis aucta recensuit Io. Gottlieb Krause qui etiam praefation

발행: 1715년

분량: 1062페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

aa B I B L I O G R A P Η I ACaput. II. nores, siue eorum potius fragmenta pria Gramma- mum edidit Elias Puschius, cuius editio egre- 'ς LRx- gia est. sed raro reperitur; deinde alia euulgauit Geneuae Dions sus Gothosredur.

-TERENTIANUS MAURus

Grammaticis Veteribus Hiae Pulfilii Min Ato. Comment. de Script. Gr. ta Lac

, ALERII PROBI liber editus in-

, ter Veteres Grammatims Dion i Gκέ

M. TERENTIUS VARRO Vir ARRO eruditissimus fuit ; M. VERRIVS FLACCUS me diocris eruditionis ; Fnc Vs S TVS plane egregius es, sed idem cum

FESTVS Varrous fatum expertus. hodieque a Paulo, Diacono ct alsis ita interpolatus est, ut quae eius sint vix dignosci possiti ' ,,narronis quae superstat Mephus Mali-,gor praesertim suis Animaduersionibusi,,ex Iuit. CNnment. de Scr. p. L

NONIVS MARCELLUS itidem

O N I v s plane eximius est, ct plurimos optimorum' auctorum, interque eos Terentium saepissime

ISI DORUS multa egregia habet, ex aliis auctoribus veteribus deuiinta: 'quae vero ex ipsius ingenio profluxerunt, non adeo magni habenda. Auctoritati exeerptorum ex veteribus

Gramnaticis nullo modo fidendum est.

102쪽

CRITICA. I. IS. Caput II. Inter eos Grammaticos, quorum opera ad- . Gramma- huc integra ad nos peruenerunt,' est PRI tici Lat.

S CIAN U S, qui multa summa diligentia PRIsCI- collegit, sed non pari semper iudieio elegit, AN V.,

quam ob causimn mire in eum debacchatur C par Scionius, quamuis saepe immerito. ,,Priscianus Grammaticus habetur in ., eteribus Grammaticis Eliae risuit. Commenτ. de Scr. p.

P DIOMMiunt scriptores. DESBonauemura Vulcanius etiam collegit veteres quosdam Grammaticos, quod plerique Collemonem, alii aliter appellant. MARTIANUS CAPELLA recentio-ΜΑRT.ribus potius est annumerandus. CAPE I. I S. Inter recentiores hanc materiam pertractarunt SCALIGER de Cau Linguae Larinae, ALVARUS Hispanus, SANCTIV S Broeensis Hispanus, cuius Minerua,eru ditissimum haud dubie opus a SCIO NPIO est suppressa, qui pleraque inde desumsit. Edidit autem is Grammaticam PH.. ophicam, quae indicis instar esse potest in reliqua duo opera Rudimenta ammaticam ἐψphleae ct Paradoxa Litteraria. GERE ARDUS IO. VOS SIUS in maiori suo opere de Arte Grammatica ex seseopria plurima sine ulteriori examine descri-

103쪽

B I B L I O G R A P. II I A L. Caput II. psit & totam sere Syntaxin suam ex eodem

I. Commen- collegit. latores Lat. I 17 Inter COMMENTATORES Veteres e tant,

DONA- in Terentium D O N A T U S, magni inge- nil & eruditionis vir , sed ab aliena manu EVORA' pitarimae nugae accesserunt : item EV-yri IV. GRAPHIVS, quem nonnulli EVANT HIU M vocant, homo non ineruditUS. -ηEhi Donati quaedam in Veteribus,,Grammaticis Putychii, tum in Terentium Notae extant. Iudicium Scara, Viri , de eo hoc est, sequod ipsum vocarit Animam Poetarum. ANon omnia autem sustinent tantum no- ,,men, ut merito ab alia manu illa cense--antur prosecta. Saecula IVl. yys.

In ni milium SERVIVS HONO- SERVI-RATUS itidem pereluditus; sed iudicium

Omnium accuratissimus est A SCONIVS PEDIANVS in Ciceronis orationes aliquot. Nam paucissima eius viri ad nos

peruenet Iant

Pedianus doetissimarum in ,,Orationes quasdam Ciceronis Notarum Mauctor saepissime impressus in g, etiam ,,Lugd. Bal. Ia. Comment. de Scr. p. y ., Asconius Pedianus, Ρatauinus , sub ,,Nerone & Vespasiano claruit; Grai ,,maticus insignis, sicut ostendunt Dagramenta

104쪽

CRITICA. as sementa Notarum in Ciceronis Orationes, Caput II. sequae habemus ue aureum opusculum. ΡΟ- Commensetest hic certe iudicium te floris acuere, xηtores Lati Momnes enim superat Grammaticos, etiam ,,Donatum & Serireum, qui ad eius acu- semen & eruditionem non peruenerunt.

-Stilum habet nitidissimum, qui non tam ,,ex Notis, quam orationum argumen- ,,tis praefulget insigni vetustate. Scripsit Historiam, unde Eusebium in ', Ironico ad A. C. LXM. extat: raso- ,,nius Pedianus sciriptor H oricus clarus khabetur. An unus sit scriptcr, disputaserunt Maliger ad Eisebium & D us Hist. V MLat. L- I. c. ap. p. Igν. qui argumenta in MVtramque partem diligenter collegit &. M,Scaligero hoc concedit. quod duo fue- serint Asconii, iunc tamen cum Gramma' ' ,,tico eundem putat. Saecula IV. p.π.-MACROBIUS valde contemnitur ,,a Ioviano Pontano in Metonio suo , α M,Scaligero in Poeticis , luculentissimi ta-knien sunt eius Commentarii in Somnium '' k,Scipionis. Nec minus difficillimum o- sepus est aggressus in Saturnallibus, quae sietsi non ubique exalte tractauit, magnis,gamen excidit ausis viam monstrauit ,,aliis ulterius de eo meditandi. Lipsius,,certe fuit inter eos, qui eum valde aesti- ,,mant. Editio Isaaci Pontani sine com Mirouersa est optima, qui praeclarissime ride merobio est meritus. Saecula I p. yro.

105쪽

26. BIBLI GRAPHIA Caput II. ,,Nec Macrobium hic omisero, decore Commen- perspicue loquentem. Diff. Tum. III.

tores Lat.

In Iuuenalem adhuc Scholiastes quidam Vetus extat, ut in Persiam, quem plerique

mala mixta bonis, ct iudicium non adeo ma-LvCTA gnum spectatur.

s. Ist, LEXI Co GRAPHI Veteres extant in Noolossaria. sauro utriusque tingua Bonaventura mulamnii, is enim Glossaria Glossa interpretatio vocabuli est, hinc Glossaria idem quod Le-Hea Veterum collegit, quae erudita multa afferunt, ideoque toties a sui to in Notis ad Terentium citantur. In B liothecis nonnullis quaedam adhuc habentur laedita Glossaria, sed recentiora, Vtpote goo. annorum & quae prelo existimantur indigna.

E PN Inter reeentiores Lexicographos C A L ENVS PINUS est, in cuius prima editione multa habentur inepta & falsissima. Reeusus deinde Ρarisiis est, multaque in eo ex priori omissa. Notanda etiam insignis fiam bibliopolae, qui Passeruit, Viri eruditissiles, nomen operi illi praefixit, quasi in corrigendo illo iteram suam collocasset; quod tamen

,Me Cinino nihil dicam qui a tenuibus

initus

106쪽

CRITICA.-initiis & vitiosis etiam annotationibus Cap. Π.,,noui subinde editoris cura in magnum 3. Malcatati,,VOlmnen processit. Qui fruges igit serant, iis glandes quoque sapiunt. Inister quos sorte reponas licet, qui cre- ,,dunt, Passeratium, doctissimum virum, Maliquid operie criticae contulisse, sicut bi-ribliopolae, sui quaestus caussa, praescribe- ,,re ausi sunt. Diff. Tom. I. p. 8a.

NICO LAI PER OTTI Cornu eo- PERO pia satis quidem eruditum, sed adhuc tamen T V

persectum est. ,,Perotti Cornu copiae doctioribus monuis,,mentis accensetur. Dis T. I. p.

ROBERTI STEPHANI Forum ROB. STN Romanum, quod Caelius Secundus rio de-PHANV s. nuo edidit III. Tomis Basileae fol. suam quo- inque laudem meretur, non tamen eruditionis per omnia sufficientis est. Parisina editio

raro inuenitur.

,,Iam Thesauirus Larina linguae Roberti,,Stephani & Forum Romanum Caelii Secun-k,di Curionis multum laboris in vasto operire praeserunt. Disi. T. I. p. 6s.

Optimum in hac imperfectione est Lex Ioleon BDem Basileense duobus. Tomis editum, quo- silaςnsi rum alter Ciceroniana verba ex Metolii Lex, eo, sed magnam partem aucto, alter, qui in primis Lucii Basileensis Prosessoris diligentiae 'debetur, aliorum auctorum Vocabula com

107쪽

BIBLIO GRAPHIACap. II. ,,His merito anteponas Basileense Le-3-ia ira Lat. ' ,,xicon, cuius prior Tomus Ciceroniana seMetolii auget, posterior Lud. Lucii opera ,,aliorum aues Orum Vocabula, erudito sa- ,,ne & eleganti proposito, exhibet. Disci L c. Lexico FABRI multas eruditas Anno- FABER. tationes philologicas& explicationes auctorum passim inservit Augustus Buchuerus, sed

non omnia eadem cura pertractauit; paucitate etiam vocabulorum a mensura persecti

Lexici abest. -In Fabri Thesauro plus doctrinae est': ,,cui copiam, decus, limam addidit singu- ,,laris industria & doctrina Cl. Buchneri, , ,,qui eX Opusculo opus dedit. D tr. I. c.

Inter recentiora Lexica celebriora est et-

MARTI MARTINII Lexicon Philologicum.

NIV S. MIn transcursu notabimus hic errorem

,,eorum, qui existimant, proprietatem selinguae ex lexicis comparari & addisci,,posse. Sed illos facile refellit I. penuria ,,Latinorum Lexicorum satis superque ,,nota; 2. ipsius rei αδόνα alie. Revera ,,enim statuendum est opus unius hominis ,,labore maius & dissicilius, congerere,,genuinos Vocum significatus, ex omni- ,,bus auctoribus absolutum & perfectum ,,Corpus non Vocabulorum quae plerique ,,tantum in oculis habent) sed variae in- ,,terpretationis & eruditae in

108쪽

29,,nemo hactenus tale quid praestitit nec Cap. II. sifortasse praestiturus est. Notandum e- 3. Lexicarat. ,,nim hac occasione est non leve dubitan- ,,di argumentum: an conduceret, si ma-Mxime extaret tale Lexicon, ex eo potius,,quam ex ipsis aluctoribus addiscere ge-

,,nuinam Latinae linguae indole ; Quod ,,nemo peritus ac doetus assirmabit, opi- ,,nor. Et in promtu est ratio: quia ple-Mraque non satis plene & liquido intelli-

,,guntur, aestimanturque, cum a corpore

tuo amilia sent. Quin ipse contextus, ,,ipse orationis tenor optime sua verba in- ,,terpretatur pariter ac ostendit. Atque sesicut aqua ex fontibus in rivos derivata se cile aliquid in rivorum alueis contra-Mhit , quod a puritate fontis prima atque segenuina est alienum: ita etiam vix sieriispotest, quin in tanti operis tumultu, ut istic dicam, re ambitu multa aliquid na- set ut decoris di speciei amittant. T. Suni etiam Lexica certis disciplinis desti' L., te, Di nata. T se es Lexicon Philosophicum GO-sciplinarum

riscopum peculiarem respiciunt. Sicut μα illa certis materiis destinantur, 'quae. MCaroli Stephani Dimonarium H s.seo . . MPoctD-Π, 0rtesii Nomenclator Gewr a hicus3 Glandoryti O masicon Historiae

109쪽

3o BIBLIO GRAPHIACap. IL M,Romame comple fiuntur. Exquisitiore 3. Leati Lai, ,,cura Francisci Marii Grapaldi Lexieon partibus adium confectum est. Iam, , heologici Lexici eruditum specimen Furii habet ; nisi malis designaritioiaem locorum communium appellare.,,Iuridicorum Verborum signisicationes, amabas Bromius egregio comment seris prosecutus est; ne de iis dicam, qui ksuis additionibus opus, merito etiam se- ,,paratim conseruandum, inseruerunt. Dis. I. e.

inihil de Lexiea polities diximus ι quod

Mita vocare & commendate alibi consueuissemus. Quoniam enim in enarrandis b

senis scriptoribus rarissime, & vix unquam ,,in scholis, modo singula vocabula, mo- ,,do locutiones ec sententiae, vel lingua ., Mnotiore & ad interpretandum assumta, ,,Vel eadem quae explicatur, ita exprimu , ur, Ut appareat quaenam sint res ipse. ,,Verae, ac in suo habitu usuque, quae signis,scantur: igitur operae fecerit pretium, ,,qui specimine publico per nobiliora amsegumenta demonstrauerit, quid praeclari, riptores intellectum velint, cum sic vel fialiter loquuntur. Quotusquisque non ,,intelligere se rem crat, cuius corticemi ,,aut communem quandam exterioremα,,que formam potius, quam naturam ,,vim in verbis, quoriim non satis gnarua

seest, deprehendit i Diff. Tem. I p.

110쪽

,,De cetero certum est, Graecis longe Cap. II., elioribus Lericis sive antiDis, siue re- , Lexica t. ,,centioribus nosinstructos esse, quam L istinis. Dis. T. I. p. o . Lingua Latina satis erudito, satis.,,que copiose Lexico nos destitui, non Mune pudore quodam recordamur. I. c. f. zas . Addendi hae in parte ex recentioribua ΤvRSELLINUS de Particulis Latoiani

Particulis, qui eas quidem explicat, sed multa tamen exempla subistingit, in primis ex Corpore Iuris, adeoque studiosis Iuris in e plicandis aliquot locis haud inutilis est; Λ φso NIVS POP ML de d eremiis verborum Latina . OBERTUS GLPHANIVS, qui οὐ ariones Luinae Linoesiae de Collectanea in Lucretium edidit.

omnibus palmam praeripuit amplissimo opere Chiliadum. Habetur Mariorum

SEARCH

MENU NAVIGATION