장음표시 사용
141쪽
si BIBLIO GRAPHIA censiim etiam multi magnique Theologi veteres Graecli, Io. CHRΥSO STOMUS,
alli.,Joannes Chogostomus profluente elo- sequentia, litauis, pius & essicax homilia- sestes; melior , quam eXegetes. Graece,,opera eius edita sunt in Anglia sinitibuu,,nuilii, qui 2Moo. rosas nobiles impen- ,,dit: VIII. Tomi'. Gr. Lat. Γarisiis. Conse 'nient. de Script. p. esse. ,,Ioannes Chrysostomus CPollitam. i- ,,scopus, Nectarii successor. Fuit vir vera sesui nominis. Mirandum tot illum ope- ,,ra potuisse conscribere, cum ultra I . a ,,nos non multum vixerit, multaque ad ,,nos non peruenerint. Est eloquentissisimus, sed alio eloquentiae genere, quam ct Gregorius, magis fuerunt ,,Occupati in theoreticis & dogmaticis;
ishic in practicis, qui illis in dogmaticis
,,&polemicis minor est. Quamquam non ,,possim valde iactare lectionem Patrum, ,,iam pridem tamen in hoc eram versatus; ,,dumque mensa magni re celebratissimi MViri uterer, licuit milii uti editione Angli- ,,cana Henri Guilii, ubi multa ex Graeco in Latinum conuerti ductus suauitate me- seditationum Est autem in editione nullii ,,totus Tomus operum suspectorum, quae ,,res adeo clare se prodit, ut nihil in Chυν, stomo legerit, qui credit illa a calamo . . Chraso
142쪽
,. WV omi profecta. Editio Savilii Cap. III.
quoque eo nomine est . commendan- a. oratores
quod certos homines per Europam M& Orientem dimisit , qui undiquaque sescripta eius inuestigarent, unde postea,parisiensibus facile fuit Graeca vertere;
, pauca enim accesserunt, eaque non ma- .
segni momenti, Ut malim possidere Sauia iselianam editionem , quam Parisiensem. ἡΝemo aptior eodem est alicui practico, Madeo propter persi icuitatem nemo ma- figis impleuit laudem optimi concionato- seris & homiliastae, & quod maximum est, . ',,eloquentia eius ab omnibus potest intel-Mligi; quod in pei secto Oxatore requiristitur a Cicerone, cuius Orationes, etsi o- , nia artificia oratoria habeant,ab omni-
,,bus tamen percipi possunt. In hoc igi- ,,tur charactere chrysostomus est incom- separabilis. Perspicuitas autem eius non Mest eneritis, sed cum modesta grauitate- ,,coniuncta. In dogmaticis autem , ut di--xi, non est satis facilis. Saeculas. 23. Oratorum Latinorum longe pauciores CI CER 'ad nos 'peruenerunt, in quibus princeps est CICERO, omni laude maior, qui ipse in epistola quadam ad Atticum orationes suas laserenses politicas citi is distinguit. Orationes eius deliberativae graues sunt, splendidae ct vere Demosthenicae, non sino delectu tamen magno iuuentuti adhuc in
143쪽
Gymnasiis degenti proponendae. Omnium facillima est Oratio pro Archio Poeta, deinde illa pro M. Marcello & pro Ligario; quibus adhuc addi possunt Oratio pro lege Manilia, quae tamen potius argumenti politici est, re illapis Sexto Roscio Amerino. Sed quod nonnulli his quoque addiderunt orationem pro Caecinna, id nullo modo tolerari potest, cum illa sit omnium longe dissicillima, & in ea tot
subtilitates iuris veteris asserantur, ut vix ab
ullo perseete intelligi queat ; sicut D. Bu-
sbius, Icius doctissimus, testatus est. Petrus alias Ru er perpaucas, sed eruditissimas,in eam notulas scripsit. . Inter forenses ipse Cicero his duabus palmam tribuit, ei pro A. Caecinna, propter subtilitatem Iuris; dx Orationi pro Milone, propter splendorem eloquentiae. Hic nimirum illustre specimen dedit, quousque in sero eloquentiae procedi possit. Inter politicas sunt Philippica in quibus admodum grauis & eloquens est, sicut & in suismmosthenes. Ad has autem recte intelligendas opus est accurata cognitione historiae illarum temporum.
MPeruentum est ad Μ. Dillium Cicero, em Romanae Eloquentiae Principem,cu- Mius seriptis nihil purius, copiosius, pr ,,dentius. De stilo non satis accurate iu-ἡdicant, qui in Epistolicis tenue, in ΡhilO- ,,sephicis mediocre, in orationibus subli- ,,me seu grande dicendi genus agnoscunt.
144쪽
MIn Epistolis enim paucae tenui chara flere cap. 1 Ι r. 'Maestimari possunt: multae supra med a. oratores . ,,eritatem ascendunt & si iblimes incedunt. ,,Orationibus omnibus quin grandis stilus Onueniat, vix est dubitabile. Philoso-Mphica dc oratoria mediocritate quadam
secommendari, id Vero iam certius. - -
Morationes suas in senatorias di forenses, pse diuisit: utrobique persectissimus sui,,exempli auctor. Comnaeu. de Scripti , te Ciceronem neminem appellare sepossumus. Hic, ut 'omnis eloquentiae ,,Romanae, ita ciuilis quoque huius omae conditor suo iure celebra-setur. Quodsi enim quaeras, quaenam G se eeronis opera eloquentiam Politici ma-Mxime instruant, omnia certe, omnia hociisnomine oportebit commendari. Quic- siquid capit vitae ciuilis tractatio, dc neg ,,tiorum usus, in his voluminibus Nτιωρκ rareae Vel exprimitur vel disseritur. Sci- ,,at utique se prosecisse in eloquentia ρο- selitica non parum, ceu Cicero in hos vias ', e commodum praebere dc familiarem sepotest. Distinguit tamen ipse si1as curas ' i, c quibusdam plus ait ciuilis seritiae ines. ,,se, aliis alium ex rebus habitum dari: si Mut priore dissertationis parte annotaui- ,rimus. Orationes certe forenses ad seri
seconsuetudinem dc strepitum, ad populi
ia naturam dc aures concionis in multis exi-
145쪽
,, desiderant. Aliter facundum os di- ,,gnitati & subtilitati curiae cominodauit.,,Incomparabilis Itrobique Orator: cuius,,imitationem paucissimi hodie ex iis, qui , ,, identur orationes politicas scribere, tibi kproponunt: plures assectatis sententiis florido figurarum genere Panegyricas ,,orationes imitando deterunt deperdunt-Mque. Dis T. I. p. II.,δxorti sunt post instauratas literas, ,,qui solum Ciceronem & praeter hunc pau- ,,cissimos sorte, nec nisi optimi aeui scri- ,,ptores Vnice sequendos Latine scripturo .escontenderent. His alii se opposuerunt, iri itidem magni: reliqua, qua ibi gipossiιnt l. c. p. ,,Ph, lippicas pro singulari monumento,,prudentiae ciuilis fac amplectaris. De
,,reliquis Orationibus non fuerit opus dice- ,,re, quorum Vsus tot elogiis decantatus
,ine Cuermem quidem, celeberrimum, illud Patronum sicarissarum) Usquequa- ,,que eXcusare audemus, quin interdum .,,praedictos patrocinii limites sit transgres. ,,lus. Rudimenta sociorum, Disson. T. III.
Inter Oratores rursum cum excellem ,,tiae nota memorandus est Cicero, cuius o- ,,rationes ab iis tantiun legi tractarique
,,possunt, quorum in Latinitate seliciter, iam insudauit sipdium; contra quam
146쪽
,,,Cicero sicut haud dubie ct citra omnem ,,controuersiam Latinae Linguae princeps seest & .magister incomparabilis ; ita hoc ,,habet singulare & eximium, quod in Φ., ni gradu & genere eloquentiae excellit.,,Siue metam puramque venustatem cum ,,simplicitate iunetam quaerimus , hic Mexempluat habemus: siue assurgentemin serobustiora argumenti ususque indolem sesequimur, Cicero praeibit viam: siveri, ,,excelsa amplitudo & spiritus & maiestas Moratoris attollimr, Tulliam oris grauis sitas in summo stabit. l. f. .
,, usquam hunc de talaerone sermo- finem mittimus, non omittenda est admo- ,,nitio ad stilum auctoris unice necessaria. i,Mst oratio eius, Ut perspicua, pura,Ven
ωcompotitionis, ct circumductionis arte ,,concinnata 3 quod artificium quia non ,,penetrari a pueris, saepe ne a praecepto- ,,ribus quidem potest ; adeo , ut decedat Maliquid suavitati apud iuniores, ita uomnon erimi Vituperandi , qui pro pueris ex Doto opere Ciceroniano iucundas hist
digias, nar ationes , locos communes α
147쪽
ceronianae. ----- Vt penitus place-
fieri nequit, nisi post aliquos prose---Quo sensu illud I. X. usurpamus: Ille multum profecisse se
sciat'; cui Cicero valde placebit. Ibid. Editio Ct eronis Gruteriana Hamburgi ita hodie optima est, sed Pe=m illud Tulua, quod ei additum, non magni momenti: sicut qlioque Metolii Lexicon Cicerom nimi insumciens videtur. Quoad splendorem S elegantiam typi Lambini & Stephani .ditiones in sol. praecellunt. Verum Lam- bini editio propter audacissimas correctiones laudanda non est. ,, era singillatim varie, & cum diuersi,,generis Commentationibus edita sunt. ,,Cbniunctim duobus Tomis Lutetiae is46. MEodem anno Tomis IU. edidit Lambinus , cuius tamen in corrigen- ,,do & mutando audacia probari nequit.,,Et cum Commentariisse Aldi - ' ,nuriorum . Venetus Is9y. Lugd. IV. To-.' ',,mis DBasileae itidem FV. Tomis is o. ' ,,Non fuit hactenus editio, quae priese re-. '-Iani illelmiidc Iani Gruteri edisio- ,,ni Hamburgensi i Fig. in forma maiore. A l,,doctissimo Graeuio mox expectamus ha- l seculentam editionem. pretii in oratio- senes Cue se fistiles nistae ubique fere in
148쪽
,,stantur. Comment. de Scriptorip. z. Oratores .f. 24- . i itast Ciceronem nominandus est PLINI-PLINIvS. VS Panegyristes, qui ingenii praestantiain re eloquentiae ubertatem inimitabili monitinento explicauit, cui nihil simile extat quodqtie singulare specimen eloquentiae in genere demonstrativo exhibet. . i
Panegyricum cum notis vario- serum edidit .Lη us etiam eru- seditas in ipsum notas scripsit. Est hie Pa. Mnegyricus incomparabilis, quom quidem , mnes eXprimere voluerunt secutiPane-ἡgyristae, impari longe successu. Se- cula IVp. M. MIn minuscriptura imperiti caecutiunt,
,,qui simulacra imperii Caesarei a iuribus -Imperii non distinguunt. Saecula IVp. 1 ,,Panellyricus inςo M bilis est,inus ad L f. risit Anan, o en ium Politicum Monarchieae figubernationis est PanmyricusPliniae .
MMeminerimus Panegyrici in- ω inparabilem facundi un Qquid suae
hvirtutis .gratiarumque. in omniuim qui , em animos immittere , paucor a ta
hinen calamo attingi posse; cetero , ristas veterer habere multa, quFnon ,,sine periculo mutuari instituerit Oratorsepoliticus. Mibi, cum in lainone e iuri L 3 riversa. . ' .
149쪽
l, versarer, Plinius hanc sui aes linationem seconciliauit,ut crederem; rectὸ eius tinita- . Vurum, qui non nimis uteretur: ', i.e. qiii ex grauitate & subtistate Pulvo propria dc singulari&unica, retineret modum; quem cuique ingenii tui, do-' ,, strinaeque ac stili modus definie Dissere.' jbm. I. - di,, Admirabilis oratoris nostra Plinii ,, mn minori grauitate, quam prudentia , 'dietus ille Traiano pauegyricus; in quo ,,extinias optimi Ρrincipis virtutes digna oratione persecutus est. 'totum nobis ciuilem Traianum pa ,,eiora enim simi, quae de militari dicit semulta sapientia & variis acuminibus' ,,proposuit;' vr qui hon ex tam nobili scri- ,lto moderatum &' ciuilem principem ,agnoscere velit , plane caecutire eum ne-' , fesse sit. Diff. T. H. p. I. ,,Alter incomparabilis Atticismi au- ' ; ctor, Plinius Ρanegyrista, in quo recondi, tri Latinitas eum arte & facultate ornan- ,,di veluti concertat. D Tom. III. In primis noti sunt πανη ικοι λογοι α εάιδειξης, oratioties orae multo appa a- , u artis, splendore verborum, nimitate , ententiarum laudes alicuius eoimplexae: Muiuscemodi scriptionis in mi ambitore Guel o omnium nominanduin exemplum
in lundatione' Trulani dedii D, C
150쪽
Huic comparari non possunt, quamuis i-XII. Pane. fidem nec ineruditi, nec indiserti, XLI. Pane- gJriςi,
aliorurn anonymortim conitinctim a Rigastio primum, deinde a Grutero editi: quae bpsa editio utilissima. Nam nupera Parisiensis minimo typo excusa nullius momenti
, equuntur ceteri Panegyristae, L A' Mnus Pacatus , metarius, Mamretinus α,,reliqui, quorum oratio ut nouitatem sequandam redolet, ita multum Latinita-esti studet & inuentioni, arti. Dissere. In Μamertino ψ Metario , Eumenio,, uino Pacato & reliquis Iucundum erat ' Manimaduertere in pari paene imitandi sestudio seccessuri disparem. Audebam , etiam lain tum notare, quae pro ingeniO' ,,rum aut terisporum captu, imitando ini' , bliquum deflexa, Mit declamatorie ' pii , ista,aut a ciuili rectitudine quomodoc D ' ,que essent immutatae Haec si pro virtu-' ,, stus , sm, i oratbrii placerent, impreheni sedebam quasi in ortu suo emergent ,,Latine scribendi ebiiseestitate Λ, quae in i,cormptissimani forinam, dum semper a