장음표시 사용
11쪽
. 8 DE NOBILIUM GERMANIAE moribus Imperatores a Pritvripibus Imperii semper ele- sunt, hoc est, ab iis, qui membra Imperii sunt coimperium habentia, quo numero etiam habendi nobiles. Probari enim ex medii sevi scriptoribus facillimo negotio potest, non tantum Duces Conmitesque, sed &reliquos Imperii nobiles, Principes dictos fuisse. vid. in ra j. Xli. Principes mox ac imperator diem obiit'. a nexu pactitio liberi sunt. Pristinae iterum libertati omnimode restituti sunt. I). Hinc novum Imperatorem quemcunque volunt, tibi Pos me N. . EO
nunciare quadantenus libertati suae naturali in favorem alicuius. Atque Principum nomine venire & nobileS, . palam est, unde ipsis quoque ius eligendi Competit. Certe ex mox dicendis luce meridiana clarius fiet, satis
superque liquere ex Gormaniae observantia dein Reios herioltimen , quod tam apud Francos quam apud Germanos olim nobilibus ius eligendi Imperatores com-
petierit. i Num ergo status vivo Imperatore libertate naturali non gau dent 3 gaudent utique; licet illi quoad partem renunciarint ut e. g. Reges Principes atque Reipublicae liberae per pactum quandoque facultati suae naturali ves in aeternum vel in aliquod tem pus renunciant. Hinc liquet Inoperii status suprematum ha - 4 ' re quum sit Bmperium Iibertate κακrati conium tam vid. Adpend. III. Ad KLVGRISTIvM I. IV. id, quod LEIBNiTZius sub nomine ficto FuRWENERII. integro libro de sura suprematur Principum abunde docuit, licet veram seprematus idem non
, ha 2 , Paradoxon hoc alicui videri posset, nisi pro-
12쪽
bareni rem omnem ex historicis. Ante omnia vero est evincendum a nobis Regnum Francicum fuisse electitium seu potius hereditario electitium. Prustra enim est TiTivs ad MONEAMs. cu' l. f., k p II. existimatis, nullam huius controversiae utilitatem esie iii 1. P. ho-. 'dierno quum tamen inde decidendum sit, quo iure iam Franciae regnum sit electitium 3 Sunt vero Doctorum in hac re variae opiniones, quae tamen in haec tria afferta abeunt omnes, vel i Regnum Francicum esse hem ditarium, vel a) electitium, vel a , mixtum ex electitio hereditario, de quibus diversis sententiis iam aliqua breviter dicam. i) Galli & Docti, & quos munera regia, regi devotos reddunt, in eo in primis occupati unt, quod adulatores tapere solent, ut regum iniuis . nam caussam ex antiquitate specie iusti pallienti Scilicet aiunt, quo nihil potest esse falsius. Francicum re gnum statim ab initio hereditarium fuisse BALvZivs N LR. Franc. om l I. P. II. p. Io8I.s'. omnes gerras movet, ut scriptorum veterum vim auctoritatemque ener- - et, ne exinde omnia alia eluceant. Huic iungatur
LlSMENfi destristam p. 283. s. D Pere DANim in egregio plane opere L histare de France dans ia 'face. AN. IIL non minorem operam ideo adhibet. Miramur ideo.
Ilui potuerint Germani nostri Gallorum naeniis hic sub- .
13쪽
I. ἔ; 7. WAGE'GLiL Dei in f ΛΠ. taceo, alio, , ex nisvibtibus saliena lassiciat nominasse n. cvNDI LiNcivM Gunia V. P. XVII. n. a. P. I l. seqv. Ex est. STRV- vivM Hs. Gαών. Inss. VI. q. I2, p. 1U s. i P. ci'. vIl. h. a. existimant quidem hi ultimi fui e Francicunt. x nulli mere hereditaritim b i ter vingicis H Carolingicis, usque ad Arnulphum.. Co iatra a) 'alii asserunt, cui quidem sententiae historicoruna testimonia respon-. dent , Francicum. regnum .suilse electitium . Neque' hanc sententiam dissimillat 'HOTTOMANNus , ipse Gaulus, immo probat Franco Galbae cap. V l. qua propter ipsos Gallos adversarios sibi habuit. Quod ultimum adeo
verum est, ut, ex indignatione. MollisoTTus non erilis beseat dicere in Neor. m. Cap. Xl. P. 33 scripto illo pro stituisse MOHOMANNvΜ nomen suum maxime inclutum, quo ipso MogisoHus pilam dat, se nomine suo quod . di grae ce & Gallice simul stultum denotat, quam dignissimum esse. , Α parte IIOTTOMANNi stant ex nostris. L MANNus chroo. ρι' lib. II. GR. 3. PONTANVS Orig. D. I . lU. cap. Ist. PAclFICUS D. V. g. 2. P. I78. ΚVLPSIVS ad. Ν. MONE. l. -=x citanae P ς . & inter alios ' opinionem illi. us maxime defendunt.B. COCCEII Iur. Publ. Cas. Vii. g. Iq. & i . item B. THOMASIVS adMONZ. O .. l. β. 7. p. 62. seqv. Huc. etiam inclinare videtur sententia Excelli o. M- ' . - EuiCHii qui Db. l. I. P. cv. i. g. 6. putat, ut & historiae magis conveniens est, iub Merovingicis Francicum re-
14쪽
Franeicum ex hereditatio & electitio miκtum Risse.
Est haec opinio H. GROTii L It 'P. Lib. I. XI. n. 3. SCHVGFLElScHII-Ds'. quinae expediast Imp. coNni Na ad LAMPAD. P. lli. Cap. ll. β. 4. de Septemv. IN. TN. Xlli. sciat Eni Iur. Publ. Lib. I. Din. XIV. f. II.s'. HORNii Iun bl. Cap. X Ull. β. a. scHWEDERI Iur. PAE SPec. P. Sect Leap. l. g. 8. Dabo huius opinionis argumentat Exeni-pla quae mox exhibebo probabunt Francorum consen-iu atque voluntate semper Reges fuisse constitutos, unde ab CAROLUS CALVUS in capitulat. Tu XXX. cap. I. apud BALvZiUM Tom. ll. pag. IIS. illud Auitinam conserem Mem. vocat. Cape rem omnem et Franci olim elegerunt sibi Reges libere, GEsTA FRANC. Cas. IV. AIMOIN. Lib. I. ca .
- ris erat , ut . niti plane momentosas caussas haberent Ob quas divortium ab otitana consuetudine Oolen Grajo-ie,i facerent, subsisterent in domo regis defuncti. Nam multa commoda inde habebant. I) . enim qui ex regia stirpe aptiores ut plurimum este solent ad haben- da imperii Gubernacula. I) satius est ideo, ut elemo certis domibus quasi adfixa sit, quum non tantum nimis crest ra mutatio valde noxia esse soleat, sed & 3) noviter. ad Imperii culmen evecti difficilius necessarios sumtus haheant, quam quibus hereditario iure thesauri regii relicti sunt Accedebat etiam . quod: sTEPHAN
Papa Erancorum Principes senedictione sopiritus Linctis gratia confirmavit, es tali omnes interductu V exeommunicationis lege constrinxii, ut nunquam de alterius lumbis Regem in aevo
praesivmras ellere, sed ex imorum quos saevina pietas exal-
15쪽
are ' nata: es, Usan'rum Ap -rum intercelsionibus ipermanas ricarii apsiorum beatissimi Pontificis coormare.
li ac Carolomanni) quam clausulam eX GREGORIO TRRONENsi de gloria confessorum nobis conservaVit MABILLO-
Dei e D ptomarica EA. V. p. 348. . Fuit itaque regnum Francicum mixtum ex electitio hereditarioque . quam sententiam etiam pluribus. probarem, quod si iam liceret esse fusiori.' ca) Vel hine liquet, quae iam tum Pontificis in Electione Auis, choritas fuerit, neque ideo adeo increpandus Papa, quod sic se regni negotiis immiscuerit, quum i cuique liceat potestatem suam augere a) potius notandi sint, qui tantum potestatis Papae concedunt. ' Ceterum novi amicum quendam doctum qui elegantem libellum conscripsit de Potestate ripae in eligendo peratore, quo quidem fusius hoc arguitientum excussit. Pu hlicationis spem nobis haud ita pridem fecit, id, quod aVide expectamus. Interim tamen Lector adeat PARlDis DE GRAMIS 'Diarium curiae Mmmae rim L collectionis novae scriptorum με numentorum pag. 42 3. &4et 7. Consilium ober bidentien
MVND SELDEN. v. s. iv. ωι I6ia. q. scriptum vero est con silium hoc, quum Papa resignationem Caroli V. in manus suas seri debuisse praetenderet reperitur di apud soLDAsT. in poli'tifchcn Teiod tandein P. V. l. i67. his iungantur GARSE Nivs de pomificia electi Romanorum mperatioris raronatione ποώtio. SCHARDlΙ-iuris, quod in approbandis pontifici l erat πό ha --ι, cum heri commmor sit me , q-ρ'
16쪽
ia vice versa -peratoriae Murestatis confirmatio a pontificio' infroducta σ ψkrpata fit. wERENBERG De elictorum origine. wEBERI Papa quid facis y Ae Discursus Aeademicus de vanis G iniquis Pontificum circa electiones Imperatorum moliminisus. Quid nurerrime, quum Carolus Vl. A. O. M. eligeretur, Pa. pa ausus sit intelliges par Ler Remorques sium te tres de Sa Diu rete a S. M. L'. Imperatrice Mere. Neque Papa ullum praetensionis suae fundamentum habet nam i) ut subditus eligere cum principibus .italiae non potest, quum electioni suae semel renunciaverint. a non ut vicarius Christi, quia iIIud se esse nondum probavit. 3 non ex observantia vel prae- . soiptione, quia haec o non locum habet inter gentes b) etiam. interrupta est G ex errore indultum Papae, quum putarent. iv Iu a ceu oraculum Dei esse consulendum, forsan 'inde ab ad. probatione Papae se gratia Dei Imperato es dixcrunt. cons. eleugantes & doctae HAGELGANSSIORvM GRisLERo halitae dissertationσι de titudo nos Dei gratia, item quae sub NiNDECRu
Certe illud negari nequit maxime sub PHLIPPO svEHCo nilniisum quantum tributum esse auctoritati de quo lasea
Sed age quaeso videamus iam exempla imperato empla ,rum procerum suffitagiis electorum. Initium laetam Impp. Franc. . Carolingicorum Patre Pipino. Nam quum inertia Metovimicorum Pipino occasionem daret, ut ad summam 2. iis
17쪽
. AERTus in visa Sueberti Austras,rum Reos Cap. IV. p. 229. Tom. L Mens Febr. ACTOR. SANCTOR. cons. ANNALES INCLR-Τi AvcTORIS ad a. 7Sa. apud PETRUM PITHOEvM Script. nai. V sisor. Francor. O RuDoLFFvM DE DICETO in Abhe- viationibus chronicor. ada. 662. sed videatur etiam cA OLusLE CoiNTE Annal. eccles 1n Dedicatione Tomi IV. tantum impetravit Papae maxime auxilio, ut a Francis Rex eli. geretur vid. apud ANDREAM .CHESNE Tom. II. Script . Francicor. ANNALES EX MSTO TILLIANo EmTI ad a. 7 9. &ANNALES FRANCici ad a 749. ANNALES FULDENSES ad a a. 7sL, P. S.&7Sa. p. 6. LGlNUARDVS cap. III Papa enim & proc res deponebant Childericum a. 7so. Vid. Tom. I. Mensis Februaris 'ACTOR. SANCTOR. d. I. P. 22s. atque ANNALES PITHOEANI a. 7sa. P. 6. Hinc etiam CHiFFLETius quidem Memmatis Austr. cap. Iv. n. q. p. 2. recte dicit: Carolingos regum inertiam ad Ilum proveAUse , licet pullo iure
dicat: Pipinum coronam usurpasse I) Childericus rite procerum iudicio depositus erat, ex iusta caussa, quod non expleret partes ossicii sui; quod adeo verum .est, ut etiam ideo pro falla rege habitus fuerit. vid. ANN
LES LAvRlSHEIMENSES ad a. Pso. deinde a) δwNDELos i ste monet in Praefat. . Moget. plassula XXXI. . a. 6. ιί, qui Manimi Francorum liberorum, o Rege carentium Chil se derico deposito ) consevo, coronam suscipis , Uurpatae coisron e reum ster agi non posse. Procerum votis ele'um fuisse scriptores docent abunde. Sic MONA'. cssus RGOLISMENfIs in Dra Caroli M. P. 6. ita, Tranci cum Domni Papae Zachariae. militium Romanorum Deo υo
18쪽
ita rem narrat ad MABILLONNId de re ad Iomaticap. 38q. 3. P mus Rex pius per au-Goritatem V imperium fanctae recordationis domui Zachariae . . PapE- - - σ el. 9 i em omnium iis regni folio sublimatus es. docet paullisper mutatis verbis CONTINVATOR
de satis superque liquet : I) Franciae Proceres & deposuisse reges & a) elegisse Pipinum.' .
Car'lus M.& Carolomannus itidem per Proceres RG Iis GHLIQges creati sunt; licet per Papae iussum, cuius tum m TCarolois imaeerat auctoritas, sub poena emommunicationis. mβη ρ. . quam quident ad nnum omnes timebant, regnum he-i reditario iure Carolingicis fuerit munitum.' VId. IO. MA- . BILLONius de Re diplom. Db. V. p. g 8. electionem uasam tamen sartam tectamve sibi nihilominus conservarunt proceres. EGlNHARDus coaevus reliquis fusior cast. III. Ita rem narrat ' Erunci facto solenniter generali conventu AMBos sibi reges CoNsTIΤvvNT. Cbnc AiNCMARI Epistola ad L.
Lib. III: Chronici aetate VI. p. 438. qiii ultimus in eo tan tum errat . ut illud factum esse existimet a 77o. errat etiam Io. AMinrus Annalium p. Is . qui illud ad a. 769. refert; quum maior fides ANNALigus pR Cicis sit habenda atque ANNALIBvS LAURISRRIMENfigus. . Ludovicus Pius In Lu co Caroli M. filius etiam Procerum Imperii voluntate φb- . tinuit imperium THEGANY; G-L Gνici Vl. p.
19쪽
hoc ita narrat: Imperator vocavit suam suum, Ladevia cum, ad se cum omni exercitu qui scilicet ex nobilibus Francis erat compositus quorum tunc maxima Auctoritas, ita, ut nihil fere sine ipsorum voluntate publice ageretur; inter alias eius & haec ratio fuit, quod nobiles essent. Ducibus, Comitibus ocope uis. habuit grande colloquium sive comitia cum eis Aquigrani palario, pacisce ta honeste ammonem non imperans, quod tamen potuisset si regnum habuisset mere hereditari-
um. ut Idem erg, filium suum. Venderent, interrogans st .mnes a maximo usque ad minimum , si eis piacuis, ut nomen setium id est Imperatoris , suo Iuo Lude ico tradiisset. Ita omnesresponderunt, Dei esse amnisnitionem illius res Oc. confAvcTOR. Vitae Lud dici P. 337. 38. Psam. ΚλROLI M. ap. lTTH. P. 28S. ANNALES FRANCICI v CHESNE, METENSES, BERTINIANI & reliqui. ANNALM LAMBECiANi Lib. II. comment. de Biblioth. Vindobon. Capo V. p. 376. n. XLV. ex his autem
omnibus patefit Carolum Magnum, carolomannum. atque Ludovicum Pium per proceres Imperii gubernaculis admotos esse. ET D Etiam Ludovici Hi filii Procerum iudicio obtinue- v v ius ad regnum, quod unusquisque ex iis arnus prosequebatur auxilio electorum suorum. Hinc ita RiN M stus in infructione ad Ludovicum Ralbum β. IV. p. I8o. Oper. Tom. v. mortuo HIudouisco Imperatore, avo voro, qui Eam de istas regni Primoribus e Docaverunt Hlotharium &C. gulaeam de Regni Primoribus fuerunt cum Caroo, &c. qui-
am cum Hlu λυυico &c. sed tandem quum hoc diindiarin componeretur, iudicio Procerum regnum inter fratres Dipitirso by Corale
20쪽
tres divisum est, quod iterum fieri non potuisset, nisi electitium misset, Proceribusque competiisset ius co-. gnoscendi de Possessione Imperii. Dabo integra ma-
. xime notatu digna verba scriptorum. NiTHARDus ab alta fensionibus sitiarum Ludovici P. Lib. IV. quum P. IO s. na rasset, fratres convenisse aequo numero Priormn seu Pro cerum &c. pergit ita p. Io7. Tandem pro commoditaue o tum lixe indae pisum es, ut confluentium mis isi um . Priorum seu Procerum centum decem videlicet absque ossibus conuenirent, inibique regnum prout aequius p ssens ae μ
nationis DCCXLul. descripto Regno a Primoribus V inter . . 'Vtes divise , apud Rindunum, Gasseae civitarem, tres reges mense Augusto convenientes inter se δυιdunt. Colis. ANNALU BERTINIANos ad a. & TABvLAS a MIRAEO, BA ' Lurio Tom. I. p. 373. LECγNTE datas. Lotharium I. etiam In Lotham
populo imperium debere memoriae prodidit pM ΗΑsius Prim RAS UERT in mea MaM Lib. II. cap. XVlI. p. si3. ubi inter alia ita verba facit Lotharius: quando me consortem totius peris Celsuudo volaa, una CVM voLvNTATE POpvLI consi- ruit, in omni potesare o fonore &c. quibus verbis clariora fiunt haeC cARoΝici MoissiMENfis ad III. Imperator CD-rbarium, qui erat maior natu ipsi filius) Imperatorem eω- git, Ipse scilicet cum Proceribus J ac fler coronam aur am traidit ea Imperium, populis aeclamantibus, didicentibuιθVivat Co barniis.&c. quippe quae verba mihi aliO- . : . et quin dubia excitare potuissent. ...
Ludovicum II. consensu Procerum ad regimen pe nis D. venisse, nullus dubito, licet auctores non haltam; nam rharu L C non