장음표시 사용
11쪽
TVLLI Velles dicere, nec tacere OSSes. Verum nescioqui febriculosi Seorti diligis hoc pudet lateri. Nam te non vidua iacere noctes Nequiquam tacitum cubile clamat Sertis ac Syrio fragrans EVO, Pulvinusque peraeque et hic et ille Attritus, tremulique quassa lecti Argutatio inambulatioque. Nam nil stupra Valet, nihil, tacere. Cur non tam latera ecfututa pandas, Ne tu quid facias ineptiarum.
Quare quidquid habes boni malique,
Dic nobis. volo te ac tuo amores Ad caelum lepido ocure VerSu.
II. VH. Quaeris, quot mihi basiationes
Tuae Lesbia, sint uti Superque. Quam magnus numerus Libyssae arenae Lasarpiciferis iacet Cyrenis, oraclum Iovis inter aestuosi Et Batti veteris sacrum Sepulcrum, Aut quam sidera multa, cum tacet nox, Furtivos hominum vident amores, Tam te basia multa basiare Vesano satis et super Catullost, Quae nec pernumerare curiosi Possint nec mala fascinare lingua.
Miser Catulle, desinas ineptire, Et quod vides perisse perditum duc . Fulsere quondam candidi tibi soles Cum ventitabas quo puella ducebat Amata nobis quant 1 amabitur nulla. XJ
ISIbi illa multa tum iocosa fiebant,
Quae tu volebas nec puella Ol Q. Fulsero vere candidi tibi Soles Nunc iam illa non vult tu quoque, inpotens, noli Nec quae fugit sectare, nec miser iVe, Sod obstinata mente perfer, obdura.
Vale, puella. iam Catullus obdurat, Nec te requiret nec rogabit invitam: At tu dolebis, cum rogaberis nulla. Scelesta, vae te quas tibi manet vital Quis nunc te adibit cui videberis bella2 Quem nunc amabis cuius esse diceris PQuem basiabis cui labella mordebis 2 M tu, Catulle, destinatus obdura.
Verani, omnibus e meis amicis Antistans mihi milibus trecentis, Venistine domum ad tuos Penates Fratresque unanimos anumque matrem 2 Venisti mihi minii beatit Visam te incolumem audiamque Hiberum Narrantem loca, facta, nationes, Ut mos est tuus, adplicansque collum
Iocundum os oculosque uariabor.
quantumst hominum beatiorum, Quid me laetius est beatiusve γ
Visum duxerat o foro Otiosum, Scortillum, ut mihi tum repente Visumst, Non sane inlepidum neque invenustum. Huc ut venimus, incidere nobis Sermones varii, in quibus, quid esset Iam Bithynia, quo modo se haberet, 10
12쪽
Ecquonam mihi profuisset aere. Respondi id quod erat, nihil nequo ipsis 10 Nec praetoribus esse nec cohorti, Cur quisquam caput unctius referret, Haesertim quibus esset inrumator Praetor, non faciens pili cohortem. At certe tamen, inquiunt, quod illic 15 Natum dicitur esse, conparaSti Ad loeticam homines. ego, ut puellae um me facerem beatiorem, Non inquam mihi tam fuit maligne, Vt, provincia quod mala incidisset, 20 Non possem Octo homines parare rectOS. At mi nullus erat nec hic neque illic, - λ Fractum qui veteris pedem grabatila collo sibi collocare OSSet. Hi illa, ut docuit cinaediorem, 25 Quaeso inquit mihi, mi Catulle, paulum Istos commode enim volo ad Sarapini Deserri. minime inqui puellae;
Istud quod modo dixeram me haberct, Fugit me ratio meus sodalisa Cinnas Gaius, is sibi paravit. Verum, utrum illius an mei, quid ad me γVtor tam bene quam mihi pararim. Sed tu insulsa male a molesta ViviS, Per quam non licet esse negligentem.
Sive qua septemgeminus colorat Aequora Nilus, Sive trans altas gradietur Alpes, Caesaris Visens monimenta magni, Gallicum Rhenum, horribile aequor ultimosque BritannOS, Omnia haec, quaecumque feret voluntas Caelitum, temptare Simul parati, Pauca nuntiate meae puellae Non bona dicta. Cum suis vivat valeatque moechis,
Quos simul conplexa tenet trecentos, Nullum amans vere, sed identidem omnium Ilia rumpens: 20 Nec meum reSpectet, ut ante, amorem,
Qui illius culpa cecidit velut prati Vltimi flos, praeter eunte OStquam
Marrucine Asini, manu sinistra Non bello uteris in ioco atque vino: Tollis lintea neglegentiorum. Hoc salsum esse putos fugit te, inepte Quamvis sordida res et invenustast.
Non credis mihi credo otioni Fratri, qui tua furta vel talento Mutari velit est enim leporum
Disertus puer ac facetiarum. Quare aut hendecasyllabos trecentos Expecta aut mihi linteum remitte, Quod me non movet aestimatione, VerumSt mnemosynum mei sodalis. Nam sudaria Saetaba ex Hibereis Miserunt mihi muneri Fabullus Et Veranius haec amem neceSSeStVt Veraniolum meum et Fabullum.
13쪽
CATVLLI m. m. Conabis bono, mi Fabulle, apud me Paucis, si tibi di favent, diebus,
Si tecum attuleris bonam atque magnam Cenam, non sine candida puella Et vino et salo et omnibus cachinnis. Haec si, inquam, attuleris, VenuSte noster,
Plenus sacculus est aranearum. Sed contra accipies meros amores
Seu quid suavius elegantiusvest: Nam unguentum dabo, quod meae puellae Donarunt Veneres Cupidinesque, Quod tu cum olfacies, deos rogabis, Totum ut is iaciant, Fabulle, nasum.
Ni te plus oculis mei amarem, Iocundissime Calve, munere isto
Odissom to odio Vatiniano: Nam quid feci g quidve sum locutus, Cur me tot male perderes poetis 2 Isti di mala multa dent clienti, Qui tantum tibi misit inpiorum. Quod si, ut suspicor, hoc novum ac repertum Munus dat tibi Sulla litterator, Non os mi male, sed bene ac beato, Quod non dispereunt tui labores. Di magni, horribilem et sacrum libellum Quem tu scilicet ad tuum Catullum Misti, continuo ut die periret, Saturnalibus, optimo dierum lNon non hoc tibi, salse, sic abibit: Nam, si luxerit, ad librariorum
Curram scrinia, Caesios, Aquinos, Suffenum, omnia colligam Venena, Ac te his suppliciis remunerabor.
Illuc, unde malum pedem attulistis, Saecli incommoda, pessimi poetae.
Siqui sorte mearum ineptiarum Lectores eritis manusque Vestras Non horrebitis admovere nobis, 25
Commendo tibi me ac meos amores, Aureli. Veniam peto pudentem, Vt, si quicquam animo tuo cupisti, Quod castum expeteres et integellum, Conserves puerum mihi pudice, Non dico a populo nihil veremur Istos, qui in platea modo huc modo illuc In re praetereunt sua occupati: Verum a te metuo tuoque pene Infesto pueris bonis malisque. Quem tu qua lubet, ut iubet, moVeto, Quantum vis, ubi erit foris, paratum: Hunc unum excipio, ut puto, pudenter. Quod si te mala mens furorque Vecors In tantam inpulerit, sceleSte, culpam, Vt nostrum insidiis caput laceSSas, A vin te miserum malique fati, Quem attractis pedibus patente porta Percurrent raphanique mugilesque. 1015
Pedicabo ego vos et inrumabo, Aureli pathice et cinaede Furi, Qui me ex versiculis meis putastis,
14쪽
cATVLLI VLQuod sunt molliculi, parum pudicum. Nam castum esse decet pium poetam Ipsum, Versiculos nihil necessest, Qui tum denique habent salem ac leporem, Si sunt molliculi ac parum pudici Et quod pruria incitare OSSunt, 10 Non dico pueris, sed his pilosis, Qui duros nequeunt movere lumbos. Vos, quom milia multa basiorum Legistis, male me marem putatis γΡedicabo ego Vos et inrumabo.
Colonia, quae cupis ponte ludere longo, Et salire paratum habes, sed vereris inepta Crura ponticuli assulis stantis in redivivis, Ne supinus eat cavaque in palude recumbat; Si tibi bonus ex tua pons libidine fiat, In quo vel Salisubsili sacra suscipiantur: Munus hoc mihi maximi da, Colonia, riSUS. Quendam municipem meum de tu Volo ponte Ire praecipitem in lutum per caputque pedeSque, 10 Verum totius ut lacus putidaeque paludis Lividissima maximeque est profunda Orago. Insulsissimus est homo, nec sapit pueri instar
Bimuli tremula patris dormientis in ulna. Quo cum sit viridissimo nupta flore puella 15 Et puella tenellulo delicatio haedo, Adservanda nigerrimis diligentius uvis), Ludere hanc sinit ut lubet, nec pili facit uni,
Nec se sublevat ex sua parte, sed velut alnus In fossa Liguri iacet suppernata Securi, 20 Tantundem omnia sentiens quam si nulla sit usquam νΤalis iste meus stupor nil videt, nihil audit, Ipse qui sit, utrum sit an non sit, id quoque
Nunc eum volo de tuo ponte mittere pronum, Si pote stolidum repente excitare Veternum Et supinum animum in gravi derelinquere caeno 25 Ferream ut soleam tenaci in oragine mula.
ν Aureli, pater essuritionum, Non harum modo, sed quot aut fuerunt Aut fiant aut aliis erunt in anniS, Pedicare cupis meo amores. Nec clam: nam simul es, iocari una, Haeres ad latus omnia Xperiris. Frustra: nam insidias mihi instruentem Tangam te prior inrumatione. Atque id si faceres satur, tacerem:
Nunc ipsum id doleo, quod SSurire, me me, puer et sitire discet. Quare desine, dum licet pudico,
Suffenus iste, Vare, quem probe OSti, Homos venustus et dien et urbanus, Idemque longe plurimos facit versus. Ρut esse ego illi milia aut decem aut plura Perscripta, nec sic ut fit in palimpseston GRelata chartae regiae, nove libri, Nove umbilici, lora rubra, membrana Derecta plumbo, et pumice Omni aequata. Haec cum legas tu bellus ille et urbanus Suffenus unus caprimulgus aut fossor 10 Rursus videtur tantum abhorret ac mutat. Hoc quid putemus esse qui modo scurra Aut siquid hac re scitius videbatur, Idem infacetos infacetior rure, Simul poemata attigit, neque idem umquam 15
15쪽
Aequest beatus ac poema cum scribit: Τam gaudet in se tamque se ipse miratur. Nimirum idem omnes 4allimur, mequest quisquam 3 Quem non in aliqua re videre Suffenum Possis. suus cuique attributus est error: Sed non videmus, manticae quod in tergosti
Furei, quoi neque servos est neque arca Nec cime neque araneus neque ignis, Verumst et pater et noverca, quorum Dentes vel silicem comesse OSSunt, Est pulchre tibi cum tuo parente Et cum coniuge lignea parentis. Nec mirum bene nam Valetis Omnes, Pulchre concoquitis, nihil timetis, Non incendia, non graVe ruinaS, Non furta inpia, non dolos Veneni, Non casus alios periculorum. Atqui corpora sicciora cornu
Aut siquid magis aridumst habetis
Sole et frigore et essuritione. Quare non tibi sit bene ac beate γ te sudor abest, abest saliVa,Mucusque et mala pituita nasi. Hanc ad munditiem adde mundiorem, Quod culus tibi purior salillost, Noe toto decies cacas in anno, Atque id durius est faba et lapillis; Quod tu si manibus teras fricesque, Non umquam digitum inquinare possis. Haec tu commoda tam beata, Furi,
Noli spernere nec putare arri, Et sestertia quae soles precari Centum desine: nam sat es beatus.
qui flosculus es IuVentiorum, Non horum modo, sed quot aut fuerunt Aut posthac aliis erunt in annis, Mallo divitias Midas dedisses Isti, quoi neque Servus Si neque area, Quam sic te sineres ab illo amari. Qui non est homo bellus γ' inquies. est: Sed bello huic neque servos Si neque rea. Hoc tu quam lubet abice elevaque: Nec servom tamen ille habet neque arcam. 10
Cinaedo halle, mollior cuniculi capillo Vel anseris medullula vel imula oricilla Vel pene languido senis situque araneOSO, Idomque Thallo turbida rapacior procella, Cum diva munerarios ostendit oscitantes, Remitte pallium mihi meum, quod involasti, Sudariumque Saetabum catagraphosque Thynos, Inepte, quae palam Sole habere tamquam V1ta. Quae nunc tuis ab unguibus reglutina et remitte, Ne laneum latusculum manusque mollicellas 10 Inusta turpiter tibi flagella conscribillent, Et insolenter aestues velut minuta magno Deprensa navis in mari Vesaniente Vento.
Furi, villula nostra non ad Austri Flatus oppositast neque ad Favoni Nec saevi Boreae aut Apeliotae, Verum ad milia quindecim et ducentos. ventum horribilem atque pestilentem l
16쪽
Minister vetuli puer Falerni Inger mi calices amarioreS, V lox Postumiae iubet magistrae, Ebriosa acina ebriosioris. At vos quo lubet hinc abite, lymphas Vini pernicies, et ad SeVeros Migrato hic merus est Thyonianus.
Pisonis comites, cohors inanis Aptis sarcinulis et expeditis, Verani optimo tuque mi Fabulle, Quid rerum geritis satisne cum isto Vappa frigoraque et famem tulistis γEcquidnam in tabulis patet lucelli ExpenSum, ut mihi, qui meum secutus Praetorem refero datum lucello O Memmi, bene me ac diu supinum Τota ista trabo lentus inrumasti. Sed, quantum video, pari fuistis
Casu nam nihil minore verpa Farti estis set nobiles amicOS.
At vobis mala multa di deaeque Dent, opprobria Romulei Remique.
Qui hoc potest Videre, quis potest pati, Nisi inpudicus et vora et aleo, Mamurram habere quod Comata Gallia Habebat ante et ultima Britannia γ inaodo Romule, haec videbis et seres γ5 inpudicus et ora et aleo. Et illo nunc superbus et superfluens Perambulabit omnium cubilia XXXJ LIBER.
Vt albulus columbus aut Adoneus 2 Cinaede Romule, haec videbis et feres γΕs inpudicus et Ora et aleo Eone nomine, imperator unice- I
Fuisti in ultima occidentis insula, Vt ista vostra defututa Mentula Ducentios comesset aut trecentieS2 Quid os alid sinistra liboralitas 2
Parum expatravit an parum eluatuS St . e ,
Patem prima lancinata sunt bona Secunda praeda ontica indo tertia Hibera, quam scit amni aurifer aguS Timentne Galliae hunc timent Britanniae 2 Quid hunc malum fovetis aut quid hic potest, Δ Nisi uncta devorare patrimonia Eone nomine urbis, o potissime Socer generque, perdidistis omnia
Alsene inmemor atque inanimis salse sodalibus, Iam te nil miseret, dure, tui dulcis amiculi 3 Iam me prodere, iam non dubitas fallere, perfide γNec facta inpia fallacum hominum caelicolis placent: Quod tu neglegis, ac me miserum deseris in malis. Eheu quid faciant, dic, homines, cuive habeant fidem PCerto tuto iubebas animam tradere, inique, me Inducens in amorem, quasi tuta omnia mi forent. Idem nunc retrahis te ac tua dicta omnia factaque Ventos inrita serre ac nebulas aerias Sinis. 10Si tu oblitus es, at di meminerunt, meminit Fides, Quae te ut paeniteat postmodo facti faciet tui.
17쪽
Ioviaeninsularum, Sirmio, insularumque Ocelle, quascumque in liquentibus stagnis Marique vasto fert uterque Neptunus, Quam te libenter quamque laetus inviSO, Vix mi ipse credens Thyniam atque Bithynos Liquisse campos et videre te in tuto. quid solutis est beatius curis, Cum mens onus reponit, ac peregrino Labore sessi venimus larem ad nostrum Desideratoque acquiescimus lecto. Hoc est, quod unumst pro laboribus tantis. Salve, O venusta Sirmio, atque ero gaude: Gaudete vosque, o Libuae lacus undae: Ridete, quidquid est domi cachinnorum. 10
Amabo, mea dulcis Ipsithilla, Mea deliciae, mei leporeS, Iube ad te veniam meridiatum. Et si iusseris illud, adiuvato, Nequis liminis obseret tabellam, Neu tibi lubeat foras abire,
Sed domi maneas paresque nobis Novem continua fututiones. Verum, siquid ages, statim iubeto: Nam pransus iace et satur supinus Pertundo tunicamque palliumque.
furum optime balneariorum Vibenni pater, et cinaede fili, Nam dextra pater inquinatiore, culo filius est voraciore)Cur non exilium malasque in oras XXXVJ LIBER.
Itis, quandoquidem patris rapinae
Notae sim populo, et natis pilosas, Fili, non potes asse Venditare.
Dianae sumus in fide Puellae et pueri integri: Dianam pueri integri Puellaeque canamus. Latonia, maximi Magna progenies Iovis, Quam mater prope Deliam Deposivit olivam, Montium domina ut fores Silvarumque virentium
Saltuumque reconditorum Amniumque Onanium.
Iuno dicta puerperis, Tu potens Trivia et notho'sDieta lumine Luna. Tu cursu, dea, menStrUOMotiens iter annuom Rustica agricolae bonis Τoeta laugibus XpleS. Si quocumque tibi placet Sancta nomine, Romulique, Antique ut solita's, bona Sospites. Ope gentem.
Volim Caecilio, papyre, diens,
Veronam Veniat, Novi relinquens 1015 20
18쪽
CATULLI IXXV. Comi moenia Lariumque litus: 5 am quasdam volo cogitationes Amici accipiat sui meique.
Quare, si Sapiet, iam orabit, Quamvis candida milies puella Euntem revocet manusque collo 10 ambas iniciens roget morari, Quae nunc, si mihi vera nuntiantur, Ilium deperit inpotente amore: Nam quo tempore legit incohatam Dindymi dominam, ex eo miSellae 15 Ignes interiorem edunt medullam. Ignosco tibi, Sapphica puella Musa doctior est enim venuste Magna Caecilio incohata mater.
Annales Volusi, cacata charta, Votum solvite pro mea puella:
Nam sanctae Veneri Cupidiniquo Vovit, si sibi restitutus essem Desissemque truces vibrare iambos, Electissima pessimi Oetae Scripta tardipedi deo daturam Infelicibus ustulanda lignis. Et haec pessima se puella viditas docose lepide vovere diris. Nunc, O caeruleo creata ponto, Qua sanctum Idalium Uriosque portus Quaeque Ancona Cnidumque harundinosam Colia quaeque Amathunta quaeque Golgos 15 Quaeque Durrachium Adriae tabernam, Acceptum face redditumque Otum, Si non inlepidum neque invenustumSt. At vos interea venit in ignem, Plini ruris et inficetiarum 20 Annales Volusi, cacata charta. XXXVIIII J LIBER.
Salax aberua vosque contubernales, A pileatis non fratribus pila, Solis putatis esse mentulas ObiS, Solis licere, quidquid est puellarum, Confutuere et putare ceteros hircos γAn, continenter quod sedetis insulsi Centum a ducenti, non putatis ausurum Me una ducentos inrumare Sessores γAtqui putate: namque totius vobis Frontem tabernae scorpionibus Scribam. Ρuella nam mi, quae me sinu fugit, Amata tantum quantum amabitur nulla,
Ρro qua mihi sunt magna bella pugnata, Consedit istic. hanc boni beatique omnes amatis, et quidem, quod indignumst, 15 Omnes pusilli et semitari moechi; Tu praeter omnes une de capillatis, Cuniculosae Celtiberia fili Egnati, opaca quem bonum facit barba Et dens Hibera defricatus urina. 2010
Malost, Cornifici, tuo Catullo, Malest, me hercule, et est laboriose, Et magis magis in dies et horas. Quem tu, quod minimum facillimumquest, Qua solatus es adlocutione 2 Irascor tibi. sic meo amores2Ρaulum quid lubet adlocutionis, Maestius lacrimis Simonideis.
gnatius, quod candidos habet dentes,
Renidet usqua quaque se ad rei ventumst
19쪽
Σubsellium, cum orator excitat fletum, Renidet ille se ad pii ros' fili Lugetur, orba cum flet un1cum mater, Renidet ille quidquid est, ubicumqueSt, Quodcumque agit, renidet. hunc habet morbum, Neque elegantem, ut arbitror, neque urbanum. Quare monendum est mihi, bone Egnati. Si urbanus esses aut Sabinus aut Tiburs Aut sartus Vmber aut obesus Etruscus Aut Lanuinus ater atque dentatus Aut Transpadanus, ut meos quoque attingam,
Aut quilubet, qui puriter lavit dentes,
Tamen renidere usque quaque te nollem:
Nam risu inepto res ineptior nullast. Nunc Celtiber es Celtiberia in terra, Quod quisque minxit, hoc sibi solet mane Dentem atque russam defricare gingivam,' quo iste vester expolitior dens est, Hoc te amplius bibisse praedicet loti.
Quaenam te mala mens, miselle Ravide,
Agit praecipitem in meos iambos
Quis deus tibi non bene advocatus Vecordem parat excitare rixam γAn ut pervenias in ora vulgi 2 Quid vis qua lubet esse notus optas 2 Exis, quandoquidem meos moreSCum longa voluisti amare poena.
Ametina puella defututa Tota milia me decem poposcit, Ista turpiculo puella RSO, Decoctoris amica Formiani. Propinqui, quibus est puella curae, XXXXIV.JUBER.
Amicos medicosque convocate: Non est sana puella me rogate, Qualis sit solet esse imaginOSR.
Adeste, hendecasyllabi, quot estis Omnes undique, quotquot Sti Omnes. Iocum me putat esse moecha turpis Et negat mihi nostra reddituram Ρugillaria, si pati potestis. Persequamur eam, et reflagitemus. Quae sit, quaeritis. illa, quam videtis Turpe incedere, mimice ac moleSte Ridontem catuli ore Gallicani. Circumsistite eam, et reflagitate, Moecha putida, redde codicillos, Redde, putida moecha, codicillos. Non assis facis o lutum, lupanar, Aut si perditius potest quid SSe. Sed non est tamen hoc satis putandum. Quod si non aliud poteSt, ruborem
Conclamat iterum altiore voce Moecha putida, redde codicillos, Redde, putida moecha codicillos. Sod nil proficimus, nihil movetur. Mutandas ratio modusque Vobis, Siquid proficere amplius potestis, Pudica et proba, redde codicillos.
Salve, nec minim puella naso Nec bello pede nec nigris ocellis Neo longis digitis nec ore sicco Nec sane nimis elegante lingua,
Decoctoris amica Formiani. 1015 20
20쪽
1015Τen provincia narrat esse bellam 2Τecum Lesbia nostra conparatur γ saeclum insapiens et infacetum l
funde noster seu Sabine seu Tiburs, am te esse Τiburtem autumant, quibus non est ordi Catullum laedere a quibus cordist, Quovis Sabinum pignore esse contendunt Sod so Sabino sive verius iburs, Fui libontor in tua suburbanu illa malamque pectore expuli tuSSim, Non inmerenti quam mihi meus Venter, Dum sumptuosas adpeto, dedit, cenaS. Nam Sestianua dum volo SSe conViVR, Orationem in Antium petitorem Plenam veneni et pestilentiae legi. Hic me gravido frigida et frequens tussis Quassavit usque dum in tuum inimi fugi Et mo recuravi otioque et urtica. Quare refectus maximas tibi grates Ago, meum quod non es ulta peccatum. Nec deprecor iam, si nefaria scripta Sesti recepso, quin gravidinem et tussim 20 Non mi, sed ipsi Sestio ferat frigus, Qui tum vocat me, cum malum librum legi.
inemen Septumius Suo umores, enens in gremio mea inquit Acnio, Ni te perdite amo atque amare porro Omnes sum adsidue paratu annOSς Quantum qui pote plurimum perire, Solus in Libya Indiavo tosta Caesi Veniam Obvius leoni. Hoc ut dixit Amor, sinistra ut ante, XXXXVII.J
Dextra sternuit adprobationem, At Aemo leviter caput reflectens Et dulcis pueri ebrios cella Illo purpureo ore saViata ' Sie inquit mea vita Septumille, et 'Huic uni domino usque SerVimuS, Vt multo mihi maior aeriorque Ignis mollibus ardet in medullisa Ηο ut dixit Amor, sinistra ut ante,
D0xtra sternuit adprobationem. 'Nunc ab auspicio bono profecti Mutuis animis amant amantur Vnam Septumius misellus Acme
Mavolt quam Syrias Britanniasque Vno in Septumio fidelis Acme Facit dolicias libidinesque. Quis ullos homines beatiores Vidit, quis Venerem auspicatiorem
Iam ver egelidos refert tepores, Iam caeli furor aequinoctialis Iocundis Zephyri silescit aureis.
Linquantur Phrygii, Catulle, campi
Nicaeaeque ager uber aeStuOSae: Ad claras Asiae volemus urbeS. Iam mens praetrepidans me Vagari, Iam laeti studio pedes Vigescunt. dulces comitum valete coetus, Longe quos simul a domo profectos Diversae variae Viae reportant.
Porci et Socration, duae sinistrae Pisonis, scabies famesque mundi, Vos Veraniolo meo et Fabullo