Deliciae quorundam poëtarum Danorum collectae et in 2. tomos divisae a Friderico Rostgaard 1

11쪽

DEDICATIO.

qui verus es orborum Parens, Literarum fautor,stator, Patria

aeque delichim. Vale, Vir illustris, de hinc eruditione Tua, illinc consiliis saluberrimi. . morem Regis Augustissimi,

Patriaequei omnium bonorum laudes in longos annos, promereri perge, me favore Tito complecti . nunquam dedignate.

. illustris Tui Nominis

Cultor devotissimus

Scrib. Lugduni Batavorum Ipsis Id. Maji, stylo Gre- . Soriano. 1693-

12쪽

um viliuscujusque propemodum geristis in Europa cultiori Germanorum, Besti min, Gasiorum, Italorum, Hura rorum 8 Seotorum principes Poetas in

unum collectos, d longa serie xvii i olumina minoris se te sunt, dispositos cernerem. magnopere miratus sum, inmania nullum adhuc exstitisse, mi in utilitatem eruditi Orbis pariter ac in honorem Patriae, eundem sibi sum-βsset aborem di dolui elegantissimorum a minum, magnorumque horum Parentum vices, ad quorum famam oblivione obruendam multum fecisis videbat W.. a publicanssistoetibus suis dum viverent modeste abstinuerint: neque jam diutius, quae Patriae utilia essent, optanda, sed ipsi mihi, quantum privato lic a et pro virili promovendaputavi. Placuit ergo a prima retro origine, unde exscriptis alicujus apud nos gestae rei memoria a uus reprii polisti, Midiani mei in arte Poetica praestitiment, penitius inspicere: Ubi tum primas mihi obtulit Poesis illa Danorum vernaculo sermone hara , quam ante Christi Nativitatem summo flore viguisse, omnes ustoriae Danicae periti satis superque norunt. Et dignum est memoratu, relin MN O Naisquendam in hac arte excellentissimum, secta ita riptione in Tumulum

Regis FROTuo Ni III qui circa tempora Au-ous T vixit, regium Diadema promeruisse at

que ita, ut ora eloquentissimi S a

13쪽

Ἀ-Aτi ci huctransferam, Epitaphium gno repensum imperiique pondus aurarum lite arum eontextui domuum. Sensum inscriptionis idems Axom haec verba transtriluit .

FROTRONEM, Dani quem longum vivere veta

parsis defunctum rura tulere diu flent, aeriseipis hoesummi tumulatum cessit eoqui Vmheres liquido nuda recondit Bumus. Erat autem non vulgaris,sed maximi artificii Mabstrusissimae eruditionis illa Poesic de cujus laude multa leti digna habet doctissimus D .

minus ΜAc Nus OLAviis in Isiandia olim Pastor, quem adfert in notis suis ad Saxonem STEPHANIus pag. 32. Alium deinde habitum,

-st longum temporis tractum , antiqua illa lingua Danicari quae in libris quidem vivit,' apud Issandiae incolas, quamvis non ita pura, adhuc hodie in usu eae de cum lingua esii, induit. sibique adeo dissimilis evasit, ut eandem hodiernamnia vix perit pronunciare nedum i telligere possit Medio aevo vernaculam nostram,oesin sepultam somno fuisse credo. Sed superioriat hoc nostro maximε seculo tam feliciter

evigilavit, ut manifeste satis appareat, hodiernos Poetas, inprimis,qui adhuc vivunt,in Parnasso non tam somniasse, uti dicunt,quam ab Apolline Κ toto usarum choro post multas vigilias . insomnes noctes ita edoctos esse, ut majestatem Danicae Poeseos contra vernaculam quamlibet aliam mascule valeant de dere Iamque recurrendum ad Latinae Poestos in Dania initium ' illius temporis evolvendos scriptores credebam, quo, latino sernion cumsicris Christianis inmaniam introducto, illius studio

14쪽

studio ingenia se ap cumini, dublimiora moliendo in Romam Phoebi castris felici sitis

successu militare coeperunt. Ibi inter primos o currebat supra laudatus SAxo GRAMMATicus. qui ante quingentos annos ita scripsit, tabo vini posteritate a me summum ingenii ac mendi dictionis tam vorsae quam proci majesta tem maximis laudibus semper fuerit ornatus; num hoc de illo iudici a solas ARDI JOHAN'M Uossci ex Lib. II de Histor. Latinis apponere lubet: God ad Saxonis uiritionem, tanta hujus es elegantia, ut atatis litus captum plana excedat imo emn antiquiorum nostriscua plurimis certet. Qui plura cupit, legat E. PHAEN Dura in Prolego nis ad Saxonem. Nec abrenturiim puto, in vorassiu3us Poetae benevolus Lecto judicare possit, adducere bim

ubi Regia virgo SYGNEa duobus procis, altero virtute animi, altero oris specie M o timui

ambita seriem sermose praefert, atque ita caet-ram Binops primanobstare

Vultum vigore metiens.

tam damnum rigio red - --- is Mendamqueet incit corporis. -- Corde mica peries, facie ferita tuu mr, Ipse rigore proluis. Hae eandore beat mentum, sed mense More

15쪽

lux decoris dignitas. vi paribus suinii species virtusque reguntur, meperstat, illa deperit. I orta vitium vacuus color, hune uvis anni Fluxus gradatim dissipat. tirobitas meliore loco sua pectora firmat. Nec lapsa prorsua excidit. - . Exteriore bono vulgarissassitur aura, Remque normam negligit. si mihi censura virtus potiore robatur, retώ decorogratim Circa idem tempus mit ANDREAs SuNo NisArchiepistopus Lundensis di Poeta clarus, cui historiam suam si x o dodicavit. secuti sunt longa serie, qui studium hoc elegantissimum intemcidere non sunt p*ssi, qui potius magis magi que illud nativo splendori restituere allabor

Sed longe fertilissimum fuit, quovivimus, de Iroxime praecedens seculum, quippe quae, ut in omni literarum genere, ita vel maxime in Poesi magnorum ingeniorum copiosissimam innia viderunt messem, quae non modo aequaeviseeliquarum gentium scriptoribus aequiparari suo Dre possunt, sed etiam antiquis illis Romanorum Poetarum principibus palmam subinded biam facere videntur. Neque jam ulterius quaerenda mihi fuit m t ria sed potius, quos praecipuEPoetas colligendos sumerem, deliberandum videbatur. Et ut rem fatear, nolui ad antiquiora secula dilabi. siquidem, quae illis scripta temporibus erant, ea

vel ab aliis collecta, di ab interitu jam tum vindi- ota,

16쪽

eata, vel, si minutiora fuerunt, in totum disperasea deperdita Atque adeo circa recentiorum temporum Poemata corroganda versari antiquius duxi; ut quibus rerum nostra Patrumve memoria gestarum historiae sparsim intextae ante oculos legentium ponuntur : quinimo credidi posteritatis quodammodo interesse, ut quae de maximis Ausus ToRUM aniae rebus gloriosissime gestis, Honori Heroum , t aliis occasionibus multis adeo eleganter scripta essent, antequam nimis dissiparentur, in unum corpuscqngregata conservarentur, cadventura secuisla transmitterentur.

Sed obstabat adhuc ipsa bonorum copia, cnon horreo messis, sed mesa horreum defuit;

nimirum non minorem Poetarum numerum,

qui Latinam, quam qui Danicam Poesin exco- luerant, definiveram quicquid usquam ab illis scriptum reperire mihi licuit, congesseram. Et quoniam persuasus essem animum pluribus intentum in singulis plene obeundis non semperpartibus suis satisfacere, satius esse parvum pensum absolvisse, quam in medio vasti operis substitisses; sepositis ad tempus, , qui verna

cula lingua inclaruerunt, Poetis, d nonnullis illorum , qui Latinos versus scripserant, paucissimos tantum, sed qui jam demortui essent, BoRRICHI M post mortem primum adjecidet quorum plurima carmina me habere crederem , in unum corpus colligendos elegi, di sub titulo, quem praeter hoc opusculum ,reliquorum Europae nobilioris Poetarum numero, sed non absque doctorum in Dania Virorum consilio Masensu adjiciendos putavi, de quibus non dubito, cuin

17쪽

aequo Lectori se non minus sint probaturi, quam erudito Orbi jam dudum percogniti fuerunt.

Verumenimvero si reliquorum etiam nostra. tium Potimata Latina his adjungere voluissem, in immensum crevis et opus, adeoque hoc sp cimine initium fecisse, aliis augendi potest teni reliquisse , satius duxi minimis autem eo sensu, quasi illorum quae hic non inseruntur, Poematum dignitas Melegantia minor esset quam ut cum his comparari possent quamvis enim inter optimos Poeta numerandos iperem, quos heic in lucem profero, tamen illis similes ante in Dania vixisse,' adhuc florere, se mimque ingeniorum radios, adinstar magni illius Mundi luminis, latissime diffundere, imbolim nascituros esse, non minori cum laude Psetriae, quam rei veritate praedicare dc praedicere sustineo. Neque alio magis fine beati Bonni cui Di sertationem ue Poetu Danu , inter Dissertationes us des Elis Graecis de Latinis ultimam , ad calcem hujus praefationis subjunxi, quam ut uno intuitu celebriores Poetas Dan otio simul, quos hae DE Lita exhibent, ipsoBo ii naturo excerupto, cernere, di descriptis illorum Poeticis Μ

gni Poetae judicium s quod semper eruditi iis

Anglus Thomas ι ount in opere suo elegantissi- ino , quod de Scriptoribus censuras erudit uiri continet, in partes vocavit legere posses Et

ad illam etiam, ubi in vita singulorum de stylo Ec scribendi genio censurain me im proselemia

Dret, Lectorem remittemus. Sunt autem, quos heic publicanius Poetas,

. hi sex, qui omnes hoc seculo vixerum:

18쪽

Tomosecando.

vi us Baiictio ius Viburgensis. inis. HENRICus D E Ri s. lembu gensis obii 168 3. o Laus BoRRIcilius, Cimber. . it. Et horum carmina, quotquot usquam vel thpis excusa, vel aeri inclita, vel in cippis sepulcralibus exarata, vel inter sthedulas manuu riptas latentia ανέκλ - invenire mihi contigit,omnia, qua potui diligentia congessi , Neque enim majora Poemata, quam quae commode inseri possent, condiderunt Ordinem in illis disponendis quod attinet . talem observare constitueram , ut, qui prior ex vita decesserat, priorem semper obtineret locum, sed propositum mutare ea praecip te de causa co- amissum, quod interdum Poetae , qui praemi, ii deberet carmina quaedam ex Patria transmit' tenda praestolare , Ram moram Typographo minus lucrosam selari aliter non potui, quam ut illius loco alium Poetam, non habita ordini

ratione, extraderem.

inde cujusque vita haberi Potuerunt, a mnibus pracinia,

19쪽

dicenda ement paucis sic haberri quidem primum de HεNRico ALBERTI , quod ex Poematisvius nonnulla, nimiram quae Borrichius de Piatis recenset , inter Delicias starem Germanorum Parte prima pag. 276. seq. reperiantur. Quo fine, ego certe non video, nam in Henrito auctorum , quorum scripta illo Tomo comprehenduntur, noni en ipsius satis recte apponitur , quislscilicet fuerit Dan us.

o eius Poemata ut Dani, Dinis heici Hlimianio vindicatum eo, dum ipsius Uaam tot floria ri rem, ex qua pauca illa, de quihus

diximus, deprompta ruerant, tecum, benigne Lector communico. Illum autem Ilibellum, Gissae sub initi huius seculi impressum dein Dahia vix reperiendum, dg foriὰ nec Borrichio vialium , ni BALTHAZARis Me NT ZER , in Academia Gissensi Mathematum Professis is celeberrimi, di mei nuper hospitis exoptatissima summae humanitati denes uenim, quod Avo ipsius ipse Auctor obtulerat, exemplar dum mihi

Q o dedit Bibliotbecioquam publicae ruit

litati invidere maluit. . Sed di , ut intranscursu hoc moneam, idem mod/Lavario , observavi C. Ea AsMIo ria χHAELI LAETO, itidem Poetae Dano, contigisse, nam idem CollectorinterGermanos ii lius carminum specimen proposuit Parte III. pag. 23 seq. errore an amore, non dixerit Sileripta L ET novisse desideras, Borrishium ad i. II. De JOHANNEMO PNεRo quod prolixior

1lle Panegyricus, qui Christianua Augustin inscribitur , nunquam ante Meupi fuerit eam

20쪽

cinnata. Eam autem non minus, quam Carminum A AGA ARDI magnam partein, ne dicam omnia, quae vel ab Haeredibus impetravit, vel inter suas chartas servata protraxit, Uir malit me Reverendusi Celeberrimus Dominus PETRUSTER P AGRIus , S. Theologiae apud Ripenses Lector, Amicus magnopere colendus, mecum

humanissime communicaVit.

IV De V TOB Earvato; quddilla duo carmina , quae, dum in vita ipsius quae scripsit

recenseo, nondum a me reperta esse dixi, tandem se commodo obtulerint, ita ut inter caetera, quamvis posteriore loco, compareant; quod invita ejus, dum verba ipsius B E R I taquae sequuntur ex Programmate Academico de scribo,non observaverim nomenPatristi annunte mortualem, uod utrumque Lector forte scis Te optaret, nusquam reperiri Atqui potuissem, ut alibi a me factum, di verse literarum charactere ea in parenthesi interserere quoniam veron glectum est,is Lectori tamen aliquo modosa tisfacere vellem , quomodo rem juvare potes,

inter errata reperies.

U. De HENRIC HARDERO; quod de vita ipsius, cum carmina ejus typographo traderem, nihil adeo compertum habuerim. Pauca postea perliteras edoctus sum, quae simplici stylo ad' umbrata, eic, si placet, legas: HENRICυ HARDE Rus in hanc vitam ingres sus est Anno i x. Beato Borrichio persuasum fuit, ipsum Halaiae esse natum, quem .forte se cuius