장음표시 사용
91쪽
fuit, essigiem exhibet; ut videri possit is numus a M. Bruto Car saris percussore cusus, ubd constet eum Seruilio propinquum fuisse, quippe cuius mater ex Seruilia familia fuerit Cicero lib. 1. Philipp. imaginum meminit C. Seruili Ahaia, et Iuni, Bruti,quq in Capitolio exstabat. Vnde credibile est, imagianem aliam,cum ex aere sit, esse eam ipsam,quam Cicero describit cum eiusdem sit magnitudinis di artificij, cuius illa Bruti, quae hodie in Capitolio cernitur Seruili lais verbis Cicero me--m LSiquidem aranti L. χιinctio Cincinnato, nuntiatum in eum Dictatorem esse dictum culm Dictatoris iussu Met eq. C. Sem siliu hala Sp. Melium regnum appetentem interemit. m. Imago SOCRATI priori loco posita, innum a ne gran- 33diustulo Italice contorniato exstat in cuius antica parte nomen exprimitur, ΣΩΚΡΑTΗΣ. cui imagini similis est 3 quae sequitur, ex marmore, quod penes Cardinalem Farn sium est, sculpta itemque quae apud Fulvium visitur in He me, cui inscriptum est Socratis nomen, Vna cum litteris hisce
ex Platone desumptis ΕΓΩ ΟΥ Υ ΠΡΩTO AΛ- ΛΑ ΚΑΙ ΑΕΙ, TO IOUTO OIOΣ Ω ΕΜΩΝ ΔΙΗΔΕNI ΑΛΛΩΙ ΠΕΙΘΕΣΘΑΙ-TΩI OTΩΙ ΟΣ ΑΝ ΟΙ Λ OOZOMEN Ω ΒΕΛTΙΣΤΟΣΦAINΗΤA I. Exstat insuper apud eumdem Fulvium, una cum eisgie Platonis eius discipuli , in Corniola anula ri gemma artificiosissime incisa, quam credibile est a quo piam utriusque studioso gestatam fuisse. Mirifice autem haec
gemma formam eam Socratis exprimit, quam ei plato cietanophon in Symposio attribuunt, quod nimirum Sil o simitu fiterit, naso simo, oculis emissiliis Natus est Socrates Athenis quarto IxxvLI Olympiadis anno. Delphico oraculo sapientissimus declaratus, quod philosophiae partem eam, quae est de moribus, & re familiari, siue Oeconomica, primus excoluerit, versu illo Homeri inductus Ois πιι is μεγάροι-Gκον ἀγαθόν re γεν ται. c. Scribitque Cicero de illo Pri Elphilosophiam deuocauit Caelo, se in urbibita cosiocauit se in domos
enam introduxit, se coegii de vita, ct moribin rebus, b is es
92쪽
mesis quaerere c. Deniquera tabella marmorea penes vri num est, in qua Socrates manu schedulam tenet id forte eam ipsam, quam ille, ut Xenophonicribit, Una cum Critobulo legebat cum alioquin Socrates s ut ait Cicero litteram ipse tum reliquerat sed eius in nium , Variosque sermo nes, immortalitati scriptis suis mandauerit Plato. Obij primo anno XCV. Olympiadis, aetati Vero LXX cum extremo vi taedie, antequam cicutς succum biberet, cum Principibus sectarum, a quibus in carcere Visitabatur, de immortalitate annmorum omnia ea disputasset , quae Plato in Phaedone recenset.
13 Imago Sohom unius de septem Graeciet sapientibus, natri Salantine, in gemma anulari Sardonio vulgo dicta exstat, quς caelata est faberrim vi inscriptum habet nomen Σ Ο Λ Ω- Ο Σ. Exprimitaetatem eius annorum LXXX quot ipse vixit. Eadem autem imag' visitur in Cameo veteri Hermae forma, in marmore quodam, in quo nonnihil furor ille Solonix videtur expressus, quem bono Reip. Ataic , simulque securitatis suae causa, simulasse legitur Vixit Athenis tempore Pisistrat, Tyranni, cum Romae Seruius Tullius Rex rerum potiretur.
Obbi in Cypro cum prius in Cilicia Solensi ciuitate conditae quam sic ab ipse denominatam, postea Pompeiopolim dixere
aeternam sui memoriam reliquisset,& ob legos, quas Atheniet sibus tulit, summi nomen legislatoris consecutus esset. ij36 Imago Sopi OCLIs, quam hoc libro exhibemus, in disco seu orbe marmoreo exstat, cuius in gyro inscriptum est nomen, Os O Κ Λ Η Σ. Huic orbi oppositus erat alter ille, in quo Menandri Comici effigiem exstare superitis diximus. Alia vero eiusdem imago in marmore sculpta penes Fulvium visi tur: cui caput etiam Menandri coniunctoumaest,quod alter Tr goediar, alter Comoedi princepsfuerit. Sunt autem ambae ista imagines aequales naturalibus hominum capitibus. Aliarum sum effigies in anulari gemma Comiola apud eumdem Fulviureperitur,4 aetatem Sophoclis senilem videtur exprimere, quae fuit XCV. annorum. quibus exactis mortuus est, faucibus eius
93쪽
acino ut interclusis Pausanias scribit Athenienses statuam palliatam ei dedicasse, sortasse similem illi quae erat malaeatro, vi honorem haberent ciui suo, nato in Atticae Colono, celebri vigintitribus, quas composuit, tragoedijs, functoqye Pra tura Athenis, una cum Pericle, septemdecim ante Socratem
SpEvsipΡI, qui Platoni in Academia success1t, Hermes tam tib exstat, cum litteris quadratis, ΣΠΕΥΣΙΠΠΟΣ ΕΥΡΥΜΕΔONTO AΘΗNΑΙΟΣ. Eius put temporum vetustas nobis aboluit. Hunc scribit Cicero a Platone auunculo plailosophiae velut heredem relictum esse,quam octo annis publice professus est; S scripta, ac dialogos complures reliquit, quos Aristotelem tribus talentis emisse scribit Laertius Obhi
Imago SERviI SVLPICI R IIurisconsulti clarissimi, ex Rnum argenteo desumpta est; in quo duo eius prςnomina leguntur, Lucius, MSeruim more familiae Sulpiciq. Eadem imago in antiqua etiam Corniola reperitur, illi perquam similis, quam diximus exstare in numis argenteis ab aliquo de familiacusis Ciceronis qualis fuit, eiusque multae ad Ciceronem, Millius vicissim ad hunc litterae mutuae leguntur. Quo tempore M. Antonius Mutinet D. Brutum obsedit, a senatu legatus ad
eum missus est, ut cum eo de pace transigeret. In ea legatione mortuus, a Cicerone honoratus fuit nobilissimori. C. quod in
Philippica I x. legitur. Statua quoqueri a pedestris Rompei fiat posita,quam in Rostris Augusti Pomponius in libro De or gine Iuris sua aetate stetisse scri&t.
Imago TATH Sabinorum Regis, in gemino num argen I 39teo reperituriquorum alterum familia Tituria,alierum Vettia percusserunt: quae familiae quod a raptis Sabinis genus deducerent, memoriae ergo. Tati, Regis sabinorum imaginem numis impresserunt. Porro imago h satis exprimit decantatam illam tetricorum Sabinorum austeritatem M verosimile est eam ex statua illa expressam esse, quae in Capitolio una cumi
94쪽
septem Regum statuis steterit, cum aliquamdiu Tatius expa
cto cum Romulo regnarit, Velut Romanarum rerum Scriptores produnt.1 o Imago P. TERENTII AFRI Comici Poetae, qui seruus mitRomae, ac postea libertus C. Terent, Lucani Senatoris, ex antiquissimo quodam Grent, exemplari desumpta est,quod in Bibliotheca Vaticana asseruatur, in membranis scriptum. Cui similis altera imago in altero quodam minus antiquo libro visitur, ut credibile sit, Vtramque Xarchetypo quopiam naturali expressam esse. Idque ut credam facilius, facit,quod de Terentio legimus, eum fuisse colore fusco, corpore gracili, S statura rnediocri Vixit tempore Scipionis Asticani Minoris, cum quo& Laelio coniunctissime vixit, quibus etiam adiutus suisse creditur in Comoedijs Henandri, posiodori Latine conuertendis. Fonsentius stribit Terentiu=n ex Graecia redeuntem, Stymphali, quae Arcadiae est ciuitas , objsse ex dolore; quem centum octo Comoedijs in mari perditis, cou.
ih Imago HEMIsTOCLI Atheniensis ex Corniola anulari gemma desumpta est, in quavi nomen legitur hoc modo: O EMIST. Est autem imberbis,sicut rilla Solom pro consuetudine saeculi, quo vixit olympiade nimirum LXXV. paullo post exactos Romς Reges Similis eiusdem erigies, in Cameo anulari gemma artificiose caelata, apud Fulvium spectatur. Itemque statua in Herm.forma exstat,quam ipsi Athenienses statuerunt,quod classe apud Salaminem victor Graeciam a Persarum seruitute liberasset sed temporum iniuria capite trunc in est , inscriptione tamen superstite, IMI Ο Κ ΛΗ ΣΝΕΟΚΛΕΟΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ Alteram T istocles in Foro Magnetium statuam habuit, ubi etiam mortuus ac sepultus fuisse legitur vir fuit incredibilis memoriae,quique omnium suorum ciuium nomina meminisset,velut Cicero scribit, qui eum mirifice laudat, quamuis res eius gestas uberius descriabant Thucydides Plutarchus. Imago
95쪽
IN IMAGINES ILL Vs TRIVM. Imago THEOCRITI Poetae syracusani, quem Virgilius in I a Bucolicis est imitatus, in orbe seu disco marmoreo exstat, folijs pineis coronata, cum pinus arbor Pani, velut Bucolici poematis praesidi Deo dicata esset Vixit temporibus Ptolemaeorum, Lagi, & Philadelphi,qui eum carum habuerunt,ut e versibus ipsius Theocriti intelligitur Et quamuis eodem saeculo laco schin & Bion itidem Syracusani eodem poematis genere claruerint , nihilominus hic primas semper tenuit lex quo credibile est,hanc ipsius esse imaginem Vita eius partim ex scriptis ipsius colligitur, partim ex commentatoribus siue scholiastis Graecis, quibus adiungi potest illud c uidi carmen de mortis eius genere, in Ibin: Vis Syracosio praestri fauce Poetae, Sic animae laqueos via clausa tuae. Imago THEOPHRAsTI ristotelis discipuli , ex Herma i 3 eius marmoreo desumpta est, in quo legitur UO Φν ΣΤΟΣ ΜΕΛ ANTA EPEΣΙΟΣ. Et quavis Eresinatus sit, Athenis tamen semper vixit, Atticumque sermonem ea suauitate pronuntiauit, ut cum prius Irtamus diceretur,a diuinitate loquendi, ut ait Cicervi Theophracti nomen acceperit quamuis idem Cicero scribat, eum diutino isto Attice loquendi usu nequaquam tamen potuisse omnino idioma vernaculum dissi, mulare, ne a vetula pro hospite ac peregrino haberetur. Porro haec eius imago, ob capillivi barbae tonsuram, perquam similis est Aristotelis imagini eius magistri, cui olympiade CXIV. in schola successit, tanta nominis celebritate, ut plus duo nobilium auditorum millia haberet. Imago AvcYDIDI Hii ici Atheniensis ex marmoreo 4 Herma repraesentata est,in cuius pectore nomen est OG rc ΔΙ Η Σ. Vixit tempore Periclis circa Olympiadem LXXXVII. quo ipse tempore belli Peloponesiaci historiam octo libris complexus edidit, quos Demoshenes Vt menti penitiu infigeret, octies descripsisse legitur Prudens scriptor es habitus, Qveritatis, si quispiam, obseruantissimus; eoque homine a Script ribus Graecis,N Latinis, maxime vero a Cicerone pluribus i
96쪽
eis vald commendatur. Scribunt eum ex linea paterna ab Ouro Thraciae Rege descendisse, ex materna vero LCMiltiade Cimonis filio Sc propterea Athenis in monumento Cimonio sepultus fuisse traditur prope portas,cum hac inscriptione: O ΚΥΔΙΔΗΣ ΛΟΡΟΥ ΑΛ IMOΥΣIO ENΘΑΔ ELEIT AI hoc est, Thucydides lora sibin Halim in hic sitis est. Eius imago in schola Constantinopolitana a Christodulo Poeta celebratur,4 exstat hodie in Corniola artificiosissime
I s Imago MOM Herois qui monti nomen a se fecit vini
ubertate decantato, undevi haec offigies pampino coronata visitur, ex numo mediae magnitudinis desumpta est, quem Sardiani percusserunt, ut verisimile sit eos tum montem hunc possedisse, Min memoriam Herois,qui monticipii nomen dederax, effigiem eius numis impressisse. Vtriusque, Montis,& Herois, Virgilius memini lib. 2. Georgic ubi de vini sertilitate loquitur:
Tmolus es assergit quibus o Rex ipse Phaneus, Sae.
Imago ΤOMI Uerois, qui urbem nominis eiusdem condidit, in num aeneo exstat a Tomitanis percusso in cuius anticap rte est eius effigies, cum eiusdem nomine, TOMO KTΙΣTΗΣ; in postica Herculem Tutelarem suum Deum posuerunt, S litteras, ΤΟ Μ EITΩN: quod valde facit ad confirmanda ea, quae Stephanus scribit in voce τομοι, quamuis in alijs numismatis TOMEΩΝ, non TOMEITΩN legatur. R. Imago M. TvLLI CICERONI exstat in aeneo mediae magnitudinis numo,quem Magnetes percusserunt, qui erant ad
montem Sipylum Asiae minoris, repraesentantem annum etet tis Ciceronis, ut apparet, XLVI. aut XLVII. Cum diuinctus eius frater prouinciam istam Praetor obtineret. Nec enim tempore
Consulatus Ciceronis insus videri debet propter coronam, quae ipsi aliquanto phst concessa fuit, Win postica numi parte visitur. Qui sane numus multo minus videtur usus, quando Cicero Ciliciae praefuit,quae pars est istius Asiae: nam Proconsuti titulus
97쪽
titulus appositus fuisset,aut saltem imperatoris,Vtri Me enim titulum , ut constat , obtinuit. Est igitur cusum numisma a Magnetibus iub Q iis iisti fratris imperio, sub quo omnes Asiani complura maximaque beneficia a Cicerone acceperunt, ob quae multos ei honores decreuerunt. Dicit ipse Cicero hos honores ab Asianis fuisse sibi decretos, ut eius Verbis utar ad Q. fratrem scribentis: Pro mum meis meritu, pro tuis maxima, b nes clys, Asti honores fuerunt statuae, templa, quadrigae, similia addit insuper Macrobius lib. I. Saturnal quod cum Cicero Asiam Minorem pertrasiret, cuius imperio uinctus frateriam defviactus fuerat, diuinctii imaginem ab Asiaticis dicatam videret clypearam scilicet,& ut ipsius verbis utar, ingentibus lineamentis Vsque ad pectus ex more pictam erat
enim uinctus staturae paruae dixerit Frater meus dimissius m ior eis, quam totus. X quibus verbis colligitur, non Ciceroni
solum, sed etiam uincto fratri ab Asianis thonores decretos, velut ipse Cicero fatis disertim indicat in litteris ad Q. fratrem. Vnde nemini mirum videri debet, quod Magnetes eiusdem Prouinciae populi,Ciceroni antiqua clientela deuincti in hono rem eius numum cudi fecerint; cum is honos viris benemeritis,&ciuitatum patronis, deferri soleret. Porro numus iste in antia Capane effigiem Ciceronis habet, cum inscriptione in ambitu MΑΡΚΟΣ ΤΥΛΛΙΟΣ ΚΙΚEPΩΝ. hoc est, M. TvLLIVS CICERO, more Graecorum praenomine integre eXpresso.
Nasus eius est subaquilinus,& os nonnihil crassiusculum, quod risum hilaritatem prae se fert, ut Plutarchus de eo scribit,ac Cicero ipse subindicat epistola ad Dolabellam: Sed tamen in quit) hilaritarisianosra, sesuauitas, quae te praeter ceteros delectabat, δα Collum habet gracile, & longum,conuenienter ijs quae de se ipse scribit in Bruto, dicens: Erat eo tempore in nobis Iumma gracilitas, se infirmisas corporis, procerum o tenue col- Ium, M. quamuis aetate prouectior ut ipse testatur corpulei tus, & robustus magis factus sit quod, caput eius marmore
sculptum inprimis ostendit illud ipsum inquam caput, quod Cyriacus Matthaeius in hortis his Coelianis asseruat, mos I 6 hoc ipso libro repraesentamus: valde conueniens cum antiqua gemma
98쪽
gemma Corniola,quae apud Fulvium visitur, singularis artissech quaevi ipsa, ut caput supradictum, senilem aetatem Cicer nis repraesentat, assentiente tum Plutarcho, tum etiam ipse Lcerone. Neque credi aliterpotest de eo qui annos natus LxII. virginem duxerit secundam uxorem , quique sexaginta, quattuor annos habens, paullo minus IaH. miliaribus. pedes ambulando consecerit. Collum habet cium iugulo satis emunenti. Capillitium simile reliquis eiustemporis imaginibus,&sine caluitio exhibet, tametsi stam iam dc grandioris aetatis. ut ex signis quibusdam, lineamentis conflci potest, in secie parentibus id quod ostendit numisma anno potius aetatis
ejus mPI. aut sequenti sum esse, quando Vt diximus,ctuis cti frater Asiam Praetor obtinebat, quam, tempore illo, quo Cicero Proconsule erat Ciliciae, anno nimiruam aetatis suae LVRPostica numi pars istas in ambitu ilitterasi habet , NAT NE -T.Ω N TD. N ΑΠΟ ΣΙ Ω ΥΛΟΥ, hoc est, e fagnraum ab Sipylo in intra ambitu manus est coronam pugno tenen' item ramum oliui, spicam triticeam, & palmitem vitis cum racemo, ac nomer Θ Eoa sal Oa quoa verisimile ea esse Monetarh. Porro omnia ista symbola ad Cieeronem mantifeste spectant nam coronae signum eam denotat, quae ipsi post Catilina uinconiurationem Moneta est, nisi potius eam la ream innuit, quam ipse ob res in Cilicia feliciter gestas pra tendebat, de quibus ita stribit Res dignae trium sto; deo quem facile obtinuisset, nisi reditus eius in nempora Ciuilis belli inter . Pompeium dc Caesarem incidisset Sed hoc nobis mi, nus probatur ob rationes superius expositas. Iam ramus oliui ad pacem Prouinciae respicit, de qua ipse scribit in epistola ad Q. Eratrem his verbis imis e latrocinia, caedes
multis usis prae μου , Jamn tota Prouincia o lituram δω. Spican silum ad regionis ubertatem frumen ne copiam referri dubere, idem Cicero in epistolaevitima ad Tit. Atticum s c docet; NAn vi, nusio iudicio, arun, contumelia, auctoritas
ct cohortatio*e perfeci, ut Graeci se ciues Romani, qui umen rum compresserant magnum numerum pollicerentur populis , u
99쪽
II IMAGINEx ILLUS TRIVM. Metusa, quam Prouinciae laetitiam denotat; id quod Poetia testae.
tuc illo versus Ut lautiae Bacchus dator, c S ips e Ciebro in sua ad Q fratrem epistola fatis hoc doctarat Persice, inquie, ut tititia Prouincia desiderium Brum lematur, 3 dein epistola I. lib. 6. quam scribit ad T. Atticum urei mer. exultant, quod se ΑΥ TONOMIA adeptos putant, Lae. Clarius vero in epistola III. libri vi ad eundem T. Atticum:
Ita uis ciuitates omniare alieno liberat mulsae valde leuata
sunt, ut omne uis legibuου iudici,sus, ATTONOMIA Nadeptae reuiseriis, doc Haec ATTONOMIA erat libertas ea, qua proprii' legibus, statutis vivere illis concedebatur, imo ab omni alia isdictione externa eximebantur: quae i-bertas in numis Graecis exprimixu lao verbo ATTONO-Μ cui, haec in alijs numismari adduntur, IURA ΣΚΑΙ ΑΣΥΛΟΥ, id si,sacrae se inuis bilis. Quod satis confirmat praeclarum illud Titi mininitidictum poli victo .riam contra Philippum Macedoniae Regem adeptam, quo,
teste Polybio , Graeciae mitatibus, ut ab onere tributorum luendorum immunes essent, suique terent degibus, concessum fuit; inter quas haec Magnetium, ut Strabo, Liuius, alijque Historici testantur, comprehendebatur. Haec non solum tempore Proconsulatus Ciceronis , sed etiam Praeturae instam qui hanc ipsam prouinciam eo titulo administrauit, acciderunt itaque honores quo re ex rebus bene gestis viri que fuerunt Communes, quod in eadem epistola Cicero his verbis ostendit ommentum no um,3 c. Loquens de
seno ab Asiae populis sibi dedicato. Vnde non est dubitandum, quin hic numus a Magnetibus ad Sypilum, Praetore ais atre singulari aliquo beneficio a Cicerone affectis, usus
fuerit eo exemplo, quo Chalcidenses, ut Plutarchus scribit, Tito Flaminino non bltim templum aedificari curarunt, seginsuper acerdotem ei decreuerunt, cum illum in numerum Deorum retillhgent. uod perspicuum est ex gemma etiam Corniola,in qua T. Fiaminini inter Diuos relati caput cam instriptione Graeca conspicitur, T. Φ. Θ id est, TITU Φ Λ Α-MININO Σ ΘΕΟΣ Latine, Divvs TITVS FLAMININvs. r. Horum
100쪽
84 IOANNIS , FABRI , COMMENT. Horum igitur, agneuom Cicero epistola X. lib. 2. ad Dr tiem meminit, ita scribens. Dete a Magnetibin ab S puo honorificascia menιio, cum dicerent, te unum postulationi Sexti
Pansa restitin, dcc Quae verba satis summam eius populi beneuolentiam in Ciceronem fratrem indicant. Cornelius etiam Tacitus,ac Plinius Secundusini Sinis Magnetas nominant, ut in numo AMO 2 Lar O , id est, ab Sipylo pro quo Strabo eos appellat AI NΗTΑΣ . THO α In
Λ Ω 1, id est , Ρι Sino. Et Ptolemaeus ΑΓNΗΤΑΣΠ γοα IM TIMI, id est, ad Sipylum Addo alium locum Liuij, qui libro 37 de Antiocho ita dicit dilui circa Magne
piam, qxae est ad Sipylum, posuit castra, S c. Quae scriptorum V rietas notanda est, ob variam loquendi formam, non quod i ter eos de hoc populo ulla reperiatur discrepantia. Huic enim ciuitati, quae tu pede montis Sipyli sita erat, ad indicandam differentiam alterius, quae eiusdem nominis ad flumen Maeandrum non procul ab hac posita erat, haec verba ΑΠΟ ΣΙΠΥΛΟΥ addita sunt. Beneficium illud quale fuerit, quo Magnetes a Cicerone affecti sunt, nescitur singulare id fuisse extra omne dubium est, cum eius beneficij perpetuam hanc
memoriam apud omnes exstare voluerint, pr ter alia monimenta illi ab Asianis decreta, nimirum templa fatuas, quadriga s, aliaque, quae Cicero modeste repudiauit, ita enim epist la I. lib. I. adusatrem scribit: Ρd cum ad templum, moniamentum nostrum ciuitases pecunias decreuissent , cum id pro magnis meis meritis, o pro tuis maximis benefici,s,summa sua voluntate fecissent nominasimi lex exciperet, ut ad templum monimentumg capere liceret cumi id, quod dabatur , non esset interiturum, sed in ornamentis templi futurum, ut non mihi potitis, quam Pop. Romano, ac ijs immortalibus datum via deretur, tamen id, in quo erat dignit, s rat lex, erat eorum qui faciebant voluntas , accipiendum non putaui, cum alijs de caussis,
tum etiam, ut animo aequiore ferrent di, quibras nec deberetur nee
liceret, dec. De hsdem honoribus ab eodem in epistola viti ima lib. s. ad T. Atticum fit mentio his verbis: Ob haec benestacia, quibus isti ob pescunI, nudos honores mihi,nis verborums,