장음표시 사용
2쪽
TRansvlvani' pars est Daciae veteris, quae me err mea di itur,quam Chrytus f. ab utri .lii. scparat Ac cccrnit. II. Eam Traianus fecit provinciam, et victo Dacorum Rege Decebalo, cum ditione imperii Romani veteris coniunxit. LI. Sedes domiciliumque Decebat fuit quoi d im in oppido Samia, a Fam Dio Cassius nominavit Zermiregethusam, M. VI.
in excerptis heodosium IV. In prisicis. Romanorum inscriptionibus, quae posteritati servatae sunt, appellatur COLONIA VI PIA TRAIANA A GUSTA DAClCA ZARMIS. Alibi, ut legisse memini , pro SARMIZEG.'rod plene debet efferri, SARMIZEGETHUSA, vel ERMIZEGETHUSA, ut Dioscribit, quem vetus inscriptio
apprime illustrat. V. Stephanin an os in m anale tis Daraiae set V Commune vulgatumque huius oppidi nomen, Alba Iulia, celebratur, Pod ab Iulia, Aurelii Antonini pii Imper matre, Lamptum ecs: audacius, quam verius afrirmant. In his num Qxandus est Georgiu Erich Mors fus, vir oppido diligens, sed interdum credulitate lapsus. Documento est vetus inscriptio, quam apud Dacos ab in te uti vindicatam, accessione, ingenio deprompta auxit, inscriptioni, in agro eius urbis repertae , nomen i eaddidit atque a frinxit, Chorogr. phia Transmamais.1 3 Sed vel unus ei arguendo uti lata Capitolinus, qui non Iuliam, sed Arriam Fad illam Antonini pii matrem prodidit, quo reum scire oportuit, quem non caute secuti sunt Fournier et
VI. Neque vero Dacia unquam redacta est in ditionem impe xii Romani, ad Trancos Germanosque delati . neque Regno e maniae accessit et innexa est,.sed ab utroque finibus, fornia et iu
re regendi distincta semper fuit
Vil inam Pannodaciam multi,nec obscuri scriptores vocant, eam consiliarem fuisse constat, qyae cum regno Hungariae coa luit, atque at egibus Hungariae etiam summis vindicatur. VIII. Duo Pannodaciae Antistites dudum constituti,Alben-
Ss, axi ab Alba Iulia dictus est, et Varadinensis ad Crimum f.lus rigandi iure obnoxii sunt Archiepiscopo Colociensi, qui in re-
3쪽
WVI DISPVL T. PROPOSITIONES HISTORICO OGR ππ. no H in ariae secundus a trigoniensi est, et metropolin usque
in restiones Illyrica porrectam id et IX Haec iura summis sacerdo usi edibusqVe coniuncta, inde a Solymanni tempore turbata, ablata ac serme deleta, barbaris auspicio AUGUSTI fortiter seliciterque Pulsis novur pristinum-ove facile nobis promittunt splendorem. Religio Christiana in Trans,lvaniam traducta est per Hunetaros, sed in Hungariam migravit ope Germanorum, in dirimis connubio Giselae, cum Stephano I Rege contrario. XI. Ex capite huius matrimonii quondam Hungari, nullo Ovidenti tirmoque argumento, ius in Boioariam sibi asseruerunt,
apud Petrum de Rev.icent. . rer. Hung. .
XII. Primae finium lites inter Hunnos Francosque exortae sunt ob limitem Boioariae , quae auctoribus exitio fuerunt. Vod recte animadvertit scriptor annalium Laurishamensium, qua tradit, bessi postea cum
xul ungari, excisis Hunnis, in Pannoniam adventarunt et ita cum Arn lpho societate belli partem regni Marahensis
acceperunt, Vam Germani postea ereptam, xta ct in Pannonia superior in Germaniae patrimonium conflarunt, finesque adeo in viscera illius regionis protulerun Caute hic verba Thuani sunt intelligenda, scribentis Pammma sus lora hodie Austriam fere contineri, lib. IX. Hist. Nam id iure dici et concedi neqvit de Austria, quae ad Anasum patet, quippe quae antehac Boioaliae limitem clausit, et uirilia regni Orientalis, non P nnoniae provinci: mi
XIV. Atenimvero Dacia, quam praediXl, veteris RomanorEm Imperii aorreum sciit, et multum auri argentique aerario intulit, adeo ut m 3 nas amplamve opes ibi cumularent. Nota pervulgataque sunt nomina Magistratuum, qui census metallici negotia curariliat et moderati sunt, inter quos inprimis eluxit p--
apertim me demonstrant. Tum qVinto quoque annom ecpr vincia solenne velliga pendebat, quod Romani P. iure et in re nominarunt. Cuiusmodi inscriptiones adhuc extant,
honori memoriaeque COACTORVM sacrae Coaetores .isuerint, nescire puto neminem, qui Tullium Tranquillumque leviter attigit curtimque inspexit.
5쪽
XLVI. DISPUT. T. R POSITIONES HISTORI GL panno Hu gariae secundus astrigoniensi est, et metropolin usque
in reuiones Illyricas porrectam habet IX Haec iura summis sacerdotias ledibusque D niuncta,m- dea Solymanni tempore turbata, ablata ac ferme deleta, barbaris auspicio Ain I Iiortiter liciterque Pulsis,novum pristinum-cve facile nobis promittunt splendorem.
Religio Christiana in Transylvaniam traducta et per Hunetaros, sed in ungariam migravit ope Germanorum, in primis connubio Giselae, cum Stephano I Rege contradio. X Ex capite huius matrimonii quondam Hungara, nullo videnti firmoque argumento, ius in Boioariam sibi asseruerunt,
XII. Primae finium lites inter Hunnos Francosque exortae sunt ob limitem Boioariae , quae auctoribus Xmo fuerunt. Vod recte animadvertit scriptor annalium Laurishamensium, qua it. contentionem atque altercationem de finibus bessi postea eum Hunnis gesti he narium G rve originem se se xlli ungari, excitis Hunnis, an Pannoniam adventarunt, et inita cum Arnulpho societate belli partem regni Marahens sacceperunt, quam Germani postea ereptam, iuxta cum Pannonia ut eriori, in Germaniae patrimonium conflarunt, finesque adeo in viscera illius regionis protulerun aut hic verba Thuani sunt intelligenda, scribentis, Pannonia su Flora hodie is striam fere contineri, lib. IX. Hi Nam id iure dici et concedi nequit de Austria, quae ad Anasum patet, quippe quae antehac Boioaliae limitem clausit, et Marchia regni Orientali S, non Ennoniae
Xl Atenimvero Dacia, quam praediXl, veteris RomanorEm Imperii horreum fuit, et multum auri argentique aerario intulit, adeo ut m agnas ampla Ue opes ibi cumularent. Nota pervul- data ve sunt nomina Magistratuum, qui census metallici negotia curarunt et moderati sunt, inter quos inprimis eluxit proco 'laur.rri.trummenn Vetera atque incorruptat actae monumenta apertissime demonstrant. Tum Vinio quoque anno' e pro vincia solenne vectigal pendebat, quod Romani L. iure et in re lustrum nominariint. Cuiusmodi inscriptiones adhuc extant,
honori memoriaeque COACTORVM sacrae Coactores'. i fuerint, nescire puto neminem, qui Tullium T anquillumque
leviter attigit, cursimque inspexit,
7쪽
XLVI. DISPUT. T. PROPISmo SmyTORICO pagno Ilii garia necundus a trigoniensi est, et metropolin usque
in restiones Illyricas porrectam habet. IX Hiectura luminis sacerdo si edibusqVe coniuncta,m- dea Solymanni tempore turbata, ablata ac ferme deleta, barbaris auspicio,vI Irortiter sella iterque Pulsi novum pristinum-cve facile nobis promittunt splendorem. Religio Christiana in Transylvaniam traducta est per Hunilaros, ted in ungariam migravit ope Germanorum, ii primis connubio Giselae, cum Stephano I Rege contracto. XI. Ex capite huius matrimonii quondam Hungari, nullo videnti firmoque argumento, ius in Boioariam sibi asseruerunt,
XII. Primae firmium lites inter Hunnos Francosave exortae sunt ob limitem Boioariae , quae auctoribus exitio fuerunt. OVod recte animadvertit scriptor annalium urishamen iam,so it ostentionem a die altercationem definibus bessi postea cum
xul Mungari, excisis Hunnis, in Pannoniam ad Uentarunt, et inita cum Arnulphoslacietate belli partem regni Marahentis
acceperunt, qVam Germani postea ereptam, iuxta clam Pannonia superiori, in Germaniae patrimonium conflarunt, finesque adeo in viscera illius regionis protulerun aut hic verba Thuani sunt intelligenda, scribentis, Pannonia sus lora die Au- stetim fere contineri lib. IX. Hist. Nam id iure dici et concedi nequit de Austria, quae ad Anasum patet, quippe quae antehac Boioaliae limitem clausit, et Marchia regni Orientalis, non Ennoniae pro vires i. mit.
Xl Atenimvero Dacia, quam praediXi, veteris Roman OrEm Imperii horreumfhiat, et multum auri argentique aeratio intulit, adeo ut magnas am tamve opes ibi cumularent. Nota peruulpataque sunt nomina Magistratuum, qui census metallici neg tia curarunt et moderati sunt, inter quos inprimis eluxit Ira ut aurariarum em Vetera atque incorrupta Daciae monumenta avertissime demonstrant. Tum qVinto quoetve anno'. ecpro vincia solenne vectigal pendebat, ciuod Romani P. iure et in relusir m nominarunt. Cuiusmodi inscriptiones adhuc extant,
honori memoriae e COACTORVM sacrae Coaltores' afuerint, nescire puto neminem, qui Tullium Tranquillumque leviter attigit, curtimque inspexit.
