Ad audiendam orationem solennem auspiciis suæ professionis in auditorio Collegii majoris postridie festi Joh. finitis sacris matutinis præmittendam, magnificum Academiæ rectorem, ac utriusque reipublicæ proceres et ciues ea, qua par est, obseruantia

발행: 1684년

분량: 9페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

2쪽

AD AUDIENDAM

ORATIONEM

S OLENNEM

AUSPICIIS

SUAE PROFESSIONIS

In Auditorio Collegii Majoris

PostridieFesti Joh. finitis sacris

matutinis

PRAEMITTENDAM,

MAGNIFICUM ACADEMIAE

RECTOREM, AC UTRIUSQUE

REI PUBLICAE PROCERES

ET CIVES Ea, qua par est, observantia & humanitate

invitat

SS. Theol. D. Lingv. Ebraeae P. P. Ordin.&ad D. Thoma Ecclesiastes.

3쪽

Ullus facile post legem Mosaicam liber est,

quem majori veneratione prosequanturJudaei magisque in oculis gestent, quam qui ab E S T E R Λ, splendidissimo illo Persiae sidere , c a P nomen habet. Tralatilium forte illud videri poterat, quod eum ab autoribus divino numine aissatis prosectum, adeoque sanctis & canonicis scripturis accensendum liquido asserunt. Namque antiqui ipsorum Magistri b E s T E R Ai libello, sive malis volumini in membrana enim continua scribi & circa lignum tornatum per modum cylindri convolvi ce9 solet inter h. e. uti R. Moses Ma- temonides declarat ) d n ri derra drein per Spiritum S. consignatasirista, quae nobis Hagiographa, locum tribuunt, di autorem de quo alias Iis est sub iudice, di forte sero definienda sto non unum faciunt, scit. n, 'Σ Viros Synagogae Ma-inae, Eseram puta cum Collegis e quibus glossa Talmudica nominat Haggaeum, Zachariam , Malachiam, Serubabelem,Mardocheum

4쪽

vi et mn Hilumen , ait, Eserae per Spiritum sanctum dict-- tum est. R. I aac ben Arama vero nimis curiose modum definite

satagit, scilicet Viros Synagogae Magnae rogatu Esterae E fastis Persicis historiam illam transtulisth& instinctu Spirauis S. discrevisse verum a falso. ci Id autem porro memora tum videtur , quod libellum istum cum lege sua non quidem quod ad gradum revelationis dsta quod ad usum P contendere & caeteris SSae libris non uno nomine praeserre soleant. Quippe in codice Talmudico Megilia ci aiunt

Uzn N pzz I in relN Tradunt Magistri nostri quadragιnia octo Prophetae s septem Propiati m) Sara, Miri mi Debora Ha

aia, Ester, Abigail, Hulda vaticinat unt Israelitu : nec tamen in onuerunt aut addiderunt vel unicam literulam c novi cuiusdam praecepti) praeter lentionem voluminis Itirae &quanquam excipi queat, institutum lucernarum in Encentu, ei tamen dubio occurrit GHμιον n), id iam post excessum prophetarum esse factum, disic asserto Talmudicostam constare fidem, cum lectio Esterae ordinata sit, super nitibus adhuc prophetis Haggaeo, Zacharia&Malachia.) Et R. Moses Malemonides in vasto suo&decantato opere, quod inumero librorum & cum addito rpyn i. e. Mani fortis dicitur O scribere non

5쪽

EVTE 'Σ et In omnes libri Propbetarum G omiara Hagrographa abr ''. isti cardo sunt in diebus Messe praeter volumen erae. E e enim ιllud permanet instar Pentateuchi lego oratu, qua non a gabunti r in aeternum. Et quanquam altas omnis memoria is ictionum cessa it, ruri dicit,st Es . LXV. iis. Nam oblivioni tradentur angustiae priores & absconditae erunt ab oculis meis: tamen

dies Purim cumque ii temoria superatae ingentis angultiae λ cesabunt , uti dicitur Esth. IX. 18. Et dies isti Purim non transibunt Emedio Iudaeor. & memoria eor. non finietur a semine eorum. Hactens Majemonides. v anquamComentator Maiemonidis dictum illud ceu nimis liberale limitandum ita censeat, ut intelligatur non de libris sic, sed eorum solenni sectione. U) Hanc a. porro tanti saciunt, ut illi omnia alia praecepta divina cedere velint. Ita R. Jacob f. Aser in , celebri suo Rituali quadripartito q) ait: remp Soab t Se ' b d si

et Sipit d in Imbra S an t pn anniS ia S S ra)m dura 3S D cd a rhz D ab l i m re e an topn xmA dris, ' Son 'in d S ira ridior S et Sasi h ip apri maip dibo re priap his dbun f pS 'or' vere debet homo, ne intermittat lactionem ejus i sierae nam ecce in Sacerdotes tenentur intermittere mi ι steriumsuum, ut audiant lectionem Megira voluminis Esterae . Imo es doctrina legis, quae omniabm prαceptis aequiparatur , interm. ttitur ad audiendiam sectionem Asegilla, quanto magis caetera praecepta ' es nihil quicquam eiit, quo/non cedere cogatur lectioni Megilla, praeterquam sepultura mortui, ubi straeceptum est, ut esserens mori tim ant sepeliat eum ops legat, catera autem praecepta omnia pelluntur ab illa lectione Megilla sive ei

cedere debent . Neque reticendum hic videtur Elogium R. Mosis Almo eno, 6 quo librum Eslerae mactat: 'Sx'S da p rei San riarii

nitur in eo, quomodo Israelita biberint praestiterintve id quod iu

6쪽

M se ais ire Sisai kil. Legem 3 0. Ut adeo non abs re M. FORS I ERUS, dum conviva Lutheti esset, dixerit 1udeos antepori

cum ita se habeant, mirari subit , unde RICH ARDUS B AXIER hausei it, volumen Esterae tam indigne habitum ob omissum in eo nomen divinum 3 si 1 in terram istua projicere in more habuerint Hebras ,

Ἀ- is λια . prout dscribitur, quod Ciceronis

abiecerit scripta , eo quod nomen 'esu in iis non offenderet cu Tantum enim abest, ut hodie Iudaei volumen Esterae antequam legant, in terram proiiciant, ut illud summa cum reverentia expromant, evolvant, legant & recondant Ubi ergo Baxterus diversum quoddam veterum institutum didicerit, ipse viderit. Non facile eo adducar , Ut credam eum in animo habuisse Taim udistarum Massi ad im, o ubi operose disquirunt : Quinam libri Ribtico

Tis Ei consentiunt de volumine Esterae,

vellet , librum quempiam in sese esse immundum di inde hominem contaminare, nullum superesset dubium, quin e manibus si proiiciendus ; iam vero ista loquendi formula nil aliud innuunt Tal dici quam librum in se sacrum profanari incaute tractando s attrectanti causam pollutionis praebere posse. Nisi enim liber vere r esset, ne quidem profanabilis foret. Unde ceu inepti notantur

dum mariscos criminis postulant, quod non vereatar afferte

7쪽

adeoque non inquinare manus contrectantis ) on Pontificu Johanan immua esse c&contrectantis manus polluere

lique reponerent, id in bu7- - - - σ bo. suo deinde gladio iugulantur. Extra proinde dubitatim et iam litum existimamus , Judaeis utut olim de aliis quibu1dam Ssh

bnς. praesertim Silomo M, b in canonem recipiendis disic 'fas in xlibellum Estere summo consenta semper sanctum habitumT )lo unquam praetextu Iel in levissimam suspicionem adductum sui

Ut CL. SAL DBNUS omnino ope Pretium facturus filisset si vel unum talem e 1- - , qui L b. Vere divinita-- 'dium traxerat quodus improperat Ly. . . V. y ρ ευ in nomina set Cum vero Iuctri quibus concredita sunt τά λόία - λοῦ in ' divina Rom. III. a. istud fidei suae commata θhisis θ' 'sancte custodiverint, ut Christus Sc Apostoli ad eorum canon ri' prorsus secure remittant, unde Augustinus eos librarios eqsariνr vocare solet, qui stud νυν- Christianis codice, in desiciant, hi lege a prosiciant Miniquum videtur icde libro Estem, quem ceu κεὐήλιον quoddam in canone suo assiduarum, fidem denegare. Ne Rutem nunc recensendis & -Iut ex oreo revocandis Haereticis illis immoremur, qui Canonem υ γ erepudiarunt, imb execrati sunt Q de iis saltem nonnihil addendum est, qui librum Esterae a reliquo corpore sanctorum librorum d ndum putarunt. Imputari istud facinus solet , non tan m ' r

8쪽

NO, b nec non NICEPHORO ib patriarchae Consantinopoli.

tano , qui canonem Scripturae exhibens de libro Eserat ne quidem hiscat. At isti si tamen Junilium sorte excipias excusationem mereri videntur. Vel enim libellum Esterae nomine scriptorum Esdrae qui' illius autor vulgo perhibetur complecti,vel sub Esierat nomine additamenta ejus non una de causa notha 0 rejicere potuerunt. Quod si tamen dica illa quibusdam e choro Patrum primitivae Ecclesiae omniand sit impingenda, unius ideo vel alterius addubitatio librum Can nicum de suo fastigio deturbare nequit, neque inde satis causae habuit Sixtiis Senensis Elterae libellum ad Deutero-Canonicos, quos Vocat, V. T. qui vero nobis Apocryphi sunt) relegandi. Quicquid interim delirent alii, e nostris saltem nemo unquam tam vecors fuit, qui libro

Esterae canonicam autoritatem derogarit, unde nescio an non ex LDo amari experiundum sit cum Viro alias ob eruditionem insigni PETI . DAN. HUETIO, qui ita nos οὐ adoritur: Mirari ergosubit,

knde tanta Anabaptistas ac Lutheranos nonnullos vesania incuserit,

ut commentitiam historiam hane Estera ac frititiam esse arbitrarentur. Bona verba quaeso i Cur ergo senio tibi fuit, meti, vel unum saltem e Lutheranis, quos ejus criminis reos peragis di in quos digitum intendis, nominaste Num forte e Campiano illud hausisti, qui similiter nobis tribuit, quod librum Esteris e Canone reiiciamus, cuius verba tamen Duram in defensione Campiani contra mitteth rum ita interpretatur , quod oppendicem duntaxat Eseris intelligat n). Verum cum apologiam hoc nomine pro nobis nuperrime scripserit Cl. Saldenus so), cavillLm nunc transmitt cmus, ubi tamen an id . monuerimus, vanum fore, qui ipsi Luthero hoc nomine bellum india

9쪽

habeti biel Dei)dni foedia arti). Verum n.verbB. Lutherus il libro, quem ipse nunquam scripsit vel vidit, stringi neutiquam potest q). Et facillam vocem ipsi excidi si , de assumentis illud cape re potuit, quod vel adiuncta secundi Maccabaici mentio satis suadere videtur. Quod nisi sit, valeat saltem ipsa Lutheri ingenua consessio H: musistud,

und bust. Et quid si de eiusmodi subitaneis Lutheti usurpemus illud

quod dedicto PII II. Sacerdotibus magna ratione ade tum confugium , majori restituendum videri) respondit olim JOH. DA VENTRI A ι : Verba Pii haud ita magni facimtu , n.tm graves ali prudentes Viri nonnunquam obiter quaedam loquuntur , quae sepi ta e se profuerat. Quanquam proinde e cunctis Lutheri & Luthera noriam omnium scriptis nullum in medium posse proferri locum sc curisimus, ubi canonica libri Esterae resectis laciniis) autoritas vel levissima suspicione oneretur, non dissitemur tamen, geminum circa eundem librum sese ingerere scrupulum de dignum vindice nodum, unde durior quodammodo conditio defensionis videtur. Initio enim mirum, quod in universa historia, totis decem capitibus constante , nesemel quidem mentio Dei occurrat t), quod vix videtur in tale scriptum cadere posse, quod Deum non modo autorem habet, sed & hominem ad Deum perducere debet: adde quod a nullo alio Scripturae libro, quantillo tandem, nomen Dei prorsus absit. Nam in CANTICO vox c. I IX. 6. nomen Dei continet nequicquam contra nitente Cocceio, u & Filium Dei sub schemate onmntroduci Ioquentem, non oscitanter legenti librum facile apparet. In ECCLESIASTE vero licet nomen Dei es lentiale nu non occurrat, tamen personale E i, satis frequentatum est. Huic dubio ut satis fiat,

SEARCH

MENU NAVIGATION