장음표시 사용
51쪽
Dant animos plagae, spesque ambitiosa triumphi,
Et juvenum multo corpora rore madent. Nec procul hinc eadem pubes, monstrante magistro, Seque exercebat, cornipedemque novum. Sive caput laevesque armos, sive ardua colla,
Seu teretes docta fingeret arte pedes: Sive retentaret fraeno spumante fugacem, Calcare seu tardum sollicitaret equum: Ille modo incedit lenta gravitate superbuS, Aureaque assiduo dente lupata terit Nunc inclinato stringit vestigia cursu, Exiguumque brevi circinat orbe solum. Quin alios etiam sua per cellegia ludos Majores olim constituere tui. Arma locumque viris servandaque jura dederunt, Legibus ut starent, voluere, suis :Utque horum esset opus missis configere telis, Quae celsa in pinu summa sederet avis r Ardebant alii clopum contendere bombis, Et plumbo oppositum tangere Velle scopum. Victor erat, ter qui tetigit stata dona feruntur. Totaque festivos turba dat ore sonos. aevi quondam felix animique juventust Et vos Majores queis ea cura fuit lScilicet his veteres durabant corpora ludis, Et robur membris ingenioque dabant. Tristior haec aetas mores oblita priorum
Vivitur ignavae dedita desidiae.
Hirsuti quidam choreas odere Catone , Vix unquam tellus nunc pede pulsa sonat. Turpe jacent citharae fractis cum pectine chordis, Vix juvenis, Vix nunc ulla puella canit. Nec consueta suo resonant collegia cantu, Qui quondam fessos saepe levabat avos. Principis Anna mei, regis generosa Britanni Filia, cui vitae nullus inertis amor ;Sed tanto quae nata loco nihilominus artes, Quod vera prosim utilitate, probas. Sive modos chartis mandas studiosa canendi, te compositas exequerisque notas Aut vocem ad numeros dulci modulamine flectis,
52쪽
Seu tua concilians diverses arte colores Exhibet in tabula corpora picta manus. Denique seu matres imitaris voce Latinas, Romano quoties te juvat ore loqui. Forsitan hoc etiam veniet tibi carmen ad aures,
Et dabitur docta Principe posse legi
Rarus honos i vitiis 1 forte movebere nostris, Deleat haec aequa facta litura manu. Anna fave tantumque urbis miserata stuporem Sectari exemplo a meliora tuo. Nos Venus Bacchus, nos pictae nomina chartae, Occupat, numeris alea acta suis. Aut calidas haurimus aquas, aut nubila Peti, Vexit in has terras quae peregrina ratiS. Noxque diesque inter mensas iocula currunt, Hei mihi l quam veteres degeneramuS AVOS. Piscibus ires1 coepere haec Moenia lacte, Incrementa labor sobrietas lac dedit. Hinc subeunt tristes ignava per otia morbi, Queis fabri vigiles agricolaeque carent: Ore gemente Vagos ructant hypochondria flatus, Debilitat lentos dira podagra pedes. Non adeo quisquam invideat mortalibus aegris, Exhilarare animum credat ut esse nefas:
Qui secat humanas dulci discrimine curas Ille sapit, si non nescit habere modum.
Prima salutavit quae te mea Vertice Turris, Nos procul adventus admonuitque tui a
Pulchra quidem nunc est, sed erat pulcherrima quondam, Igne prius summi quam fuit icta Iovis. Inde ruunt volucres spatiis aequalibus Horae, Quam felix, Dominum quae tulit, Hora fuit lAdspicis ut toto circumsonat ardua caelo, Ut centum lingua aereaque Ora movet: Nec veteri cantus, Veterisque nec immemor aevi Gu1LELMUM repetit garrula NASSAVIUM.
Contigua est, partemque facit pulcherrima turris Aedes, divino sacra ministerio. Respondent altis paria intervalla columnis, Sublimi vastum ornice si1rgit opus. Pectora sancta mei per sacra precesque Ministri Hic soliti nunquam non meminisse tui.
53쪽
quoties, Deus, Auriacos, dixere, Penates, Et serva tantae semina digna domus: Serva de busto natum Phoenica paterno, Phoenicis longos da numerare dies. Nobilis irri quo crescat velut arbor in holio Ncc laedat Boreas, laeva nec urat hyemS. Inter odoratos sed qnae viridissima flores Frondibus aeternis aurea mala ferat. Jam video gemitus, Verba Valere piorum, Qualis eras votis, Friso, petitus, adeS.
Postquam visa sacri fuerint insignia templi, Adspice secreto busta superba loco.
Adspice de ario spirantes marmore VultuS, Auctorem Phidia Praxitelemve puteS. Ferre suos solitus coelo Romanus honores Hoc mihi laudavit saepe viator pUS. Nobilitas. spiretque cavi reverentia saxi,
Ossa tamen multo nobiliora tegit.
Henrici quod erat, quod erat mortale Renati Hic jacet, inter AVOS nomina quanta tuost Ut sileant Manes vivit post funera fama, Inde per haeredes continuanda suos. Egress huic qua nos Via ducit lata sequamur, die tamen in lata sit mora longa via. Iustitiae domus haec sanciri sacrata ministris In medio frontem tollit ad astra soro . Si formam spectes , exesisque aspera signis Saxa, minus, fateor, nobilitatis habet. Interiora ornant lecto penetralia Patres, Qtios sua commendat laus lavitus honor, Salve, sancta Domus, salvete sedilia, quorum Purpura fert nostras ambitiosa cruces. Praestantes salvete viri, quibus ille tueri Et sua juratis, mea sacra dedit. Iustitiae vanum non est, mihi credite. Numen, Nec sit parietibus fixa, nec ante fores:
Pectoribus vestris habeat sanctissima sedem, Splendidius nudo fulserit illa loco, illius ex hac parte mihi si flaverit aura,
Vexabit nostram nussa procella ratem. Ornamenta vetat quoniam brevis hora referre omnia, de muris accipe pauca meiS.
54쪽
Ardua piaeductis sic surgunt moenia fossis,
Exemplum hinc urbis fortis ut esse ferar. Tres latera excipiunt totidem coeuntia portae, Trinacriae similis quo mihi forma Venit. Est circum eductis vastissimus agger areniS,
Hoc quoque uilelmi sedulitatis opus. Me mediam quas vallis habeo; stat plurima si immo Sylva loco, viridi cingit opaca sinu:
Adveniens tantum ut turres .summa viator
Culmina suspiciat caetera valle latent. Adspice quam densis horrent pomoeria valliS, Et metire oculis, si potes, illa tuis. Plurima dimidiae curvantur nomine lunae, Aspera cornuta plurima fronte rigent. Exstant defixi metuenda cuspide erue i, Difficiles aditus seps praeacuta facit. Extremum amplexu claudit lorica laborem, Haud ulli facile transilienda Remo. Non ausus lento gaudens Spin Ola tenore Cominus haec armis frangere valla fuit.
Ipse sed exstructo duplici procul aggere tectus
Me circum clausis sepsit ubique viis. Non ut vi domitam Iustinus dederet urbem, Sed longa fessam eminecemque fame. Tu rederice novas temerasti audentior arces, Tu spolium nostrae virginitatis habes. Plurima praeterea stratis incumbit arenis Militiae ludis optima planitieS. Illo saepe loco belli simulacra cientes Gulielmos vidi Mauritiosque Duces. Hic acies stabat modo laXior agmine raro, ox eadem pressis densor ordinibus. Vertice mitrato geminas fulgebat ad alas Scripta Ducis miles nomina fronte gerens. in medio pictis exstabant carbasa signis, Par habitus cunctis, formaque Vestis erat.
Una sexcentos mirabar voce cieri,
Auribus arrectis idata jussa bibi
Inque modos varios, inque omnes denique partes, Uri ius nutus arma virosque sequi. Fundebat modo se longe excurrentibus alis,
55쪽
Mox ubi quadratam traxit revoluta figuram, Qualibet os, nusquam terga videnda dabat. Horrebat latus omne armis sed maximus horror
Tunc erat, explosi cum sonuere tubi. Aut quum sulphureas circum cava machina flammas', id Fumorumque atros ederet re globos su Terrificum monstrum i non est Iovis ira tonantis Saevior, aut ardens, quem jacit Aetna, vapor.
His operam studiis bello sacrata juventus o si
Huc dabat allabens, 3 schola Martis eram. Is Ut Nec fallit cultis qui me commendat ab arriS, Hac etiam ut sperem parte placere tibi.
Praecingunt septem Veni, dos altera. lagi, Tractus est juris, qua patet ille, mei. Stant crebrae circum villae, purissima coelo Dicor irriguis Breda salubris aquis.
Annua foecundis velantur messibus arVa, Communi ossicio Terra Ceresque favet. Si mea temperies dulci non conVenit Vae,
Mustaque Bredano non bibo pressa pede: Miscemus liquidas corruptis frugibus undas, Et vini speciem dat mihi cocta Ceres. Haec quoque Nassaviis placuerunt pocula linguis, Gulielmi haec vidi saepe levasse sitim.
Ut Domino caruere, meos flevisse colonos In tacito, memini, tristia damna sinu.
Saepe satis nocuit Riphaei grandinis agmen, Saepe pruinoso frigida Luna gelu.Pestis erat stabulis, ductoque per ilia morbo
Innumerae letho succubuere boves. Te veniente malum melior Deus auferat aevum,
Cultores nunquam Spes Bona destituat. Sunt, si sorte roges an blas invida fruges Hic Natura ferat, praetereaque nihil: Sunt aliae dotes , quamvis satis illa vocari, Quae panem gignit, terra beata potest. Quis tractus plures perdices educat, aut quae Tot lepores tellus, quot mea celat, habet
Hic creber turdus, rostrataque gallinago , Grataque convivis pinguis lauda meis. Ante omnes capi, niensis dignissima Regum ira Fercula, redanae doua cohorti aveS. r
56쪽
Verveces nostro famam peperere macello, Inque meis fabulis corpora pasta boum. Sunt qui vicino mittuntur ab aequore pisceS, Sunt sum in eis qui capiuntur aquis Utcunque ista solent actare, decus tamen urbes Civibus haud possunt majus habere bonis.
Commemorare meos etiam locus hic sit alumnos, Ut pariter laudes, qua meruere, ferant. Sunt sua quos ornat rerum pulcherrima VirtuS,
Sunt qui se sancta relligione probant: Queisque Deus concessit opes, animosque fruendi, Civibus utilius quo nihil esse potest. Quique colunt sacras, sed rari, Palladis artes, Multaque belligero gens operata Deo. Heu cur diversis aris, in dispare cultu Altera pars populi Numen adorat idem ΘQtiant illi melius facerent communia sacra, Placarentque Deum relligione pari. Sed pene hoc illum est, qui temperat omnia nutu, Quique hominum solus flectere corda potest. Non illo turbante tamen discrimine vivunt
Concordes , odiis dissidiisque procul. Pace tua tantum hoc, ne singula persequar, addam, Nil illi Domino dulcius esse suo.
Hunc puer in cunis discit Bredanus amorem, Et tua cum matris nomina lacte bibit. Laeta Pharetratae studia exercere Dianae Si juvat, antiquae nobilitatis opus Seu cane, seu plumbo timidam sectabere praedam, Multa hic quam plumbo, quam Cane praeda petas. Verna lupus, perdixque, meis non hospita terris,
Ut cadat ante tuos optat uterque pedeS:
Qui nunc infandum, praedoni obnoxia duro, Principibus solis praemia digna, jacent. Sinceras utinam possem tibi tradere sylvast Pars illae cultus magna fuere mei. Ter quater o sylvae Gulielmo Rege beatae dignae tanto deliciae Domino lIlle vel annosam vetuit contemnere Uercum, Tunc secura mali quaelibet arbor erat. Si quam longa dies exeso noXia trunco,
57쪽
Oblatum propriis damnum reparabat ab arvis, Suffect a servans prole perenne decuS. Illos si qua manus temere violasset honores, offenso poenas Principe saepe dedit. Non coluit Dodona Iovis notissima sacris Majori quercus relligione has.
Majestas aliqua est umbrosis addit sylvis, Et nihil his tellus sanctius alma parit. Quisquis in has saevit, sedes violare Deorum
Posset, maternas claniare genaS.
Non procul hinc geniale nemus densa abiete frondens Stabat, vicini ruris Murbis honos. Distinctae teneris ridebant floribus herbae, Fragrabat Zephyris undique usus odor. Plurima texebat librantes ardea nidos, Pervigiles noctes Attica flebat avis. Hic solitae Dryades classa sedere Diana, Multaque cum alariis ludere Nympha his. Saltabat juvenum mixtis vaga turba puellis, Dulcia quos inter bella movebat Amor. Pro pudor i amisit media plus parte decoris Inde, nec integro nunc stat, ut ante jugo. Innumeros rapidi truncos violentia Cori, Innumeros stravit dira securis humo: Crudelesque manus adunco pertica ferro, Tristia pinetis damna dedere tuis. Nunc quoque, quum foliis levis incidit Eurus acutis, Saucia lugubri carmine Sylva gemit. Esto sed hic finis nimium fortasse locuta Sum, Princeps longa non retinende mora. Caetera non tangam. Qualis iamcunque videbor, Spectatam Domino vel semel esse juvet i
Nec , si displiceam, tibi me monstrasse dolebit,
Dum praesens oculos paveris ipse meos: Sin prober, atque tui spiraverit aura favoris, Persarum vivam Rege beata magis. Audi vota tamen nostris te amplexibus ante
Quam solvam, jubeat quae Deus esse rata Vive tua felix cum Conjuge Nestoris annos, Frise, vive tuae spos lamor Patriae. Vive memor Bredae labentis, quam potes urbi In rebus duris adfer amicus opem.
58쪽
Publica jura urbis, precor, priVata tuere, Munera quae Domini sacra dedere mei. Libertas , sanct o gaudent quo nomine cives Salva lit, auspiciis incolumisque tuis. Ingerat huc merces securus, gerat illuc
Mercator, tutum quisque sequatur iter, Merk va rus refluat millis angustus arenis. Pronus inoffensas subvehat amne rateS.
Curia ustitiae cultu praefulgeat, sit Purpura sincero conspicienda foro. Accipiat Consul sanctos, tua munera, fasceS, Auctorem propter pluris habenda suum. Praescriptas servet leges jura Senator, Qtiaque jubent, recto pectore semper eat. Praesidio Domini feliciter exigat aeVum, Et secura sub hoc otia civi agat. Sint procul infames animis discordibus irae,
Scissa nec in partes curia imideat. Pax urbem circumvolitans rorantibus alis Semina sincerae spargat amicitiae. Mens Omnes agat una longa oblivia Lethes
Si qua est invidiam, dissidiumque premant.
Sic expressa novas ornent insignia ceras, Actaque Fritonem publica fronte gerant. Sic tua Bredanis scribantur nomina fastis, Et Dominos inter saepe legare meOS. Altius at nostro, donec mea moenia stabunt, Quam cera aut fastis, pectore fixus eris.