Vincentii Fabricii Hamburgensis, Poematum juvenilium libri III ad calcem adjectæ sunt Epistolæ aliquot seriæ, & jocosæ

141쪽

bdi blanditias studia mihi mea eommendari exime minon ut proletarius cum sim, ut quidamiluitur sayclassibus capite cum censear, idcir- ordinibus primis adscribendum me arbitrer. Germania nostra superiori, quod tu festivissi- vere scribis, non possum non tibi adsentiri,ar, si ingenia pleraque spectes, Inferiorem dicisse Adeo, nisi paucos excipias in quibus eum

collocares, credidisti forte te carmen condere; cenim vobis mentiri, caudacter etiam licet nem non modo succumri sanguinem, sed e colorem speciem solidae eloquentiae noni Cujus tamen rei causas si curatius inquiras, soli naturam cum nunquam defuerint decoraenia, quae cum vestris facile certent, eam conis re culpam haud recte poteris. Morbus quidam 4er mortales frequens est: qui cum non paucos aratium incesserit ne tu tuos Batavos nihil care posse credas: praecipue Germaniam no- 'am, postquam renatae sunt iterae, a Tixit. Quidere aliud post am, quam nimis occupatos fuisser dicos, qui ne nomen quidem vulgatissiimi mali cogitarunt Cacoὀthes tamen, nisi fallor, Iuve- is appellavit Ista tabe quoniam plerique notium moriuntur fieri solet, ut pauci isti sani,

in omnes fere decumbunt, vix a vobis animad- tantur. Cum enim per intervalla sani colorisi: ab Germanis hominibus scripti in conspe- e. m vestrum veniant singulis autem ferme die. l; infinita hominum otiosorum ό σκαλαθυρ-πα, ς οι Ουνις, oculis occurrant paucitas plurimorum opportunitate, ut in omni re

et, opprimitur, , si ita loqui. hei licet, susso a

catur.

a rnobitu lib. 2. adυersius Gentes Uvam qui . . si iii vh c tanquam pulvis,

142쪽

eatur Novi autem non modo stomachi vestri a ineptiarum vilitate , sed etiam oculorum fasti. dium QAi sermonem in homine erudito requiritis , non ipsi ii talium sine me vera loqui i 9ζηλία inquinatum a sed ex Ciceronis, Crispi, Livii αυρο, A. prolatum illam autem maciem dc illa ossa plerique in nostris oris, ne lpauci apud vos in eodem valetudinario M pro ibant, S sectantur. Adeo non gradu, sed praecipiti cursu a pristina eloquerula descitum est: postquam ineptissimi Critici de nugatoribus, non eruditis

loqui me cense invenerunt verba, quibus loque irentur. Sed vides, quo me extulerit dulcedo quae ldam tecum loquendi. Celeberrimo Viro Gerardo Ioanni ossi de multam salutem a me nuntin&de meliore nota me commenda. Scripseram nuper ad eum: sed nescio an importunitas meaeum invenerit locum, quem optaverat. Vir do ictissimus hospes meus ossiciosissimam salute in tibi mittit. Et iste quidem cum acerrimo morbo nuper conflictatus est. Felicissime val. Nortvici. x i x Kalend. Febr.

a mala a se latione. Sed aliquis iterum Deorum scrvavit Hom. Iliad. is