장음표시 사용
31쪽
meritoque appellarem Sed quid mei dico, qui
passim apud omneS Omnium pater, decus gentis
lebrari. Quam laudem ob virtutes tuas diVina flagrantissimu boni publici studium.&singularem humanitatem jam
dudum meruisti. Eam aliis edisserendam relinquo mihi propter Verecundiam affectum mihi duntaxat probatum fas
32쪽
solito malor, eo majoricum confidentia librum hunc offero. Et forte tibi offero, quod a me exspectasti. Tu vale, Pater Opti
tenue hoc obsequii mo in umentu benignius 111-terpretare.Dabam Lugd Batav. ipsis Nonis Maii
Nunquam defuturus obsequentissimus filius IOHANNES Rvvss
33쪽
Cce vobis viperam, Tarquinium Superbii; Non vivit amplius, quae interemit Cadaver est, tamen prodest. Non descriptus hic Tarquinius est ut si lummodo delecteti sed etiam doceat. Illum qui inita cedri super reliquas arbores se efferebat, tot innocentium sanguine aspersum jam prae 'cipitatum videtis a propriis facinoribus. Vos Principes, Os qui- qui hoc legetis, fugite hunc anguem, nec oculos intendite ad il
lam arborem , quae magnitudine sua
34쪽
, in o. MALVETTI sua prina itus cum ipsis Coelis certare videtur Transite, inquam S
de meliore cogitate, toti solliciti qui exscindere illam possitis Mad
ultrices flammas condemnare. A ris, quae turbata fuit cum audiret exquisitum concentum praecocis Tarquinii felicitatis, optati ad crudelitatem successus avet amaudire lapsum ipsius de casum eodem fere concentu peractum, facientem ad tollendas omnes malas artes , quibus usus est in suo principatu. Facinora Tyrannorum litteris consignare nunquam magis tutum, it quam sub Principibus bonis. Diversitas morum facit ut credi nequeat, improbari bonorum Principum actiones, dum aliena
Liber hic meus, qui Satyra est lina Vrannos, non minus Panegy-i licus
35쪽
TYRANNUs. 3rictis Principum esse potest. Dum laudo libertatem , eam comparo cum Tarquinio. Et quemadmodum liberum duco bonum principatum, ita pro Tyrannide reputo Rempublicam corruptam. mnes Reipublicae formae non corruptae, bonae sunt illa mihi optima videtur, quae obtinet. Omnis enim mutatio hic est perniciosa.
pum modernorum usum possem, quam eorum subditis commemorare calamitatem illorum subditorum , qui jam dudum obiere Hoc tempore ignorant populi suam felicitatem , quia in ea nascuntur. Non invideo illorum felicitati, sed velim sciant se esse felices. Nec ex re esse puto, ut ex periantur, sed ut legant diritatem Tyrannorum. Tum quam maxi- a nae
36쪽
VIRO MALVETTI me bonus Princeps colitur c aestimatur, quando videmus Deum subinde malis Principibus imperium committere.
Et qui melius de subditis mereri possum,quam si scribam de Tyranno, te ipso Tarquinio Frustra sunt scriptores tragoediarum, dum opinantur se Principibus non injucunda tantum , sed etiam utilia
scribere. Certe eo deteriorem rem suam reddunt, quo magis ad delectationem eam componere Onantur. Probatur enim ibi persona tragica, quae inter virtutem dc vitium media est. Placet ibi fortunae temeritas, qua tamen accidit praeter omnem cogitationem.
Ficta illiusmodi persona non docet tale , docet vel simile illi aliquid, vel plane contrarium. Nec inexpectatus ille rerum , quae in tragoediis exhibentur, eventus docet
37쪽
cet, sed potius corrumpit.' lippoqiae inadmodum justis periculis soli Tyranni sunt expositi, ita optimi Principes non possunt plane
evitare fortuitam calamitatem.
caui scribunt vitas Tyrannorum, qui felices ex hac vita deces.serunt, delectant quidem, sed interim Principes depraedantur.gratiam quidem aliquam illi ineunt apud eos, qui sequuntur proprium judicium , de securitati sti eunt consultum inuasi vero inde de una possient praecepta beatae vitae cinali ina perii. Proficuam ego tragoediam hic condo , scilicet vitam Principis Tyranni; qui cum injuste imperaret, merito tamen malum princi pium , peioremque progressum imperii cum pestimo eventu conjunxisse videtur.
Principi dare praecepta bene a dape
38쪽
s in c. MALVE ZZI imperandi, nescio quid habeat temeritatis. Laboris plenum illud quidem opus est, dc pene dixerim insolens. Illa enim praecepta maximam partem ideae sunt,quae non nisi in solo intellectu subsistunt: sormae inquam sunt , quae appetuntur, sed quia impossibiles, nequeunt obtineri. Punctum extra certum subjectum,Vet,ut loquuntur, in abstracto, individuum est; in subjecto suo, vel si mavis, in concreto, In multas imo infinitas partes dividi potest existimaverim exempla praeceptis plus posse; idem exemplorum ac praeceptorum quidem finis est, nec tamen fidem pariter periculum subeunt in ec etiam exempla tam movent Principes, quae a re meliore, quam quae a peiore petuntur. Si majus exemplum, pudore Principes sus funduntur; si aequale aemulantur; simi-
39쪽
TYRANNUs. si minus sit, gloriae sibi ductunt. Sila arrantur scelera eorum, qui amdudum decesserunt, laudant, quo niam praesentes non sunt , si eorum , qui adhuc supersunt, Om- miseratur. Vbi maledicentia comprobatur, debita autem laus insuper habetur, ipsa veritas adulatorem facit, malignitas specie libertatis excusatur. Hinc fit, ut vitae malorum magis quam bonorum d legantur oscribantur.
cipi rarcepta idoneus forem, Operae pretium me facturum arbitrarer, si proponerem Vitas Tyrannorum. Longe facilius est dicere,
qualis non esse Princeps, quam qualis esse debeat praestat ibi negare, quam asseverare. Qui Principum vitas nimis angustis terminis circum cribunt, Principes ad desperationem perducunt, non ad naeli O-
40쪽
s V1χ c. A VETTI meliorem tigem. Dum enim Principes a data illa regula deflectunt, putant se a boni Principis munere longe recessitise, ac proinde se in pejus quid praecipitant. Principatus non intra nimis angustos limites veluti unum individuum est constringendus. Ampli sim profecto ejus termini sunt. Tum adeo perversum hominis ingenium est, ut illuri , qui vitio caret, virtute praeditum , illum qui non malus, optimi reputet Non in omnes Cyri virtus cadit, Uilqui eam habent tamen destituuntur occassione eam probandi. Proponere alicui elus vitam imitandam qui dotes ejus non habet,ni- l
hil aliud est, quam ejusdem molis
pyramides ponere in fundamentis quae non aeque firma sunt .Possunt quidem pene omnes a vitiis Tarquinii abstinere, interim non statim