장음표시 사용
11쪽
NEMESIANI VITA EX PETRO CRINITO
AVrelius Olympius Nemesianus , Aser genere, patria Catilinginiensis
suit, quod alitiquio ics codicis te tantur. Per ea tempora in Urbello ruit, quibus Caes. Numerianus,& Dioc Litanus imperarunt. Quantum
praesti rurit in condendis poematis, copiose relatum est a Flauis Vopisco , qui huc ipsum Nemesian uni nobilis imum suisse poetam resert,omnibusq; coloni j s. atq; urbibus magnopere illustratum . Calphurnius Siculust de quo supra scripsimus in arctissima beneuolentia prosecutus est Nemesi anu: eiq; dicauit suum earmen bucolicum, veluti monumentum propriae diligentiae, atq; optimae voluntatis. Leguntur adhuc eiusdem Nemesiani Eclogae; quibus manifesto apparet, eum merito commendari inter praeci-Puos atq; optimos poetas sui temporis. Quocirca verisimile est a Numςriano Impcratore in maximo pretio habitum, qui & eloquentia, dc ab Aduendis poematis excelluit. idem Nemesianus alia plura composuit: nam Cyne getica. Nautica; & Alieutica scripsit. Ioannes Boccacius vir, ut illa tempora tulerunt, haud omnino indoctus, citat Nemesiani poetae versiculos. Haec sunt quae legimus apud veteres autores de Nemesiano.
Titus Calphurnius natione Siculus fuit, ut inscriptiones veterum eodi-
eum probant . inter eos Poetas relatus est . qui scripserunt Bucolicum earmen: in lioc enim, iudicio eruditorum, magnopere excelluit, com gratia carminis, tum elegantia 5c proprietate . Per eadem tempora soruit.
quibus Diocletianus Caes. & Constanti j principes Romanum imperium moderati sunt. Qiae res manifesto indicatur ex Commentarijs Flaui j Vopisci, qui Olympium Nemetianum celebrat: ad quem poeta Calphurnius suum Oitus misit, ut in vetustis exemplaribus legitur. Docirca in magno e rore versantur, qui ex illimant eum suisse aetate Caes. Augusti. Modi eis facultatibus vixit: quod ex ipso aurare satis post uinus colligere. Neq; uesunt, qui putent, de Diocletiano Imperatore tutelligi oportere, cum s cribit sub persona orniti.
Alii hoe ad Numerianum reiciunt. qiii & scribendis earminibus, & eloquentia praecipue excelluit Sunt qui inali ut scrib re Calpurnum sublata aspirati. ne , qu5d a Calpo deducitur nomen Calpurnis: ird hoc ut situ Ium est, ita liberum relinquiolus nostris Gratiam liciet.
12쪽
Texitur, se raucis re at tua rura cicadis Inc me,si habes arib Maradise carmeCompositum ;mram te calamos in areiasta versius bonus id auit soagor Incipe, dum salices haedi, dum gramma vaccae Deiondent: viridIEgregem permittere campo Et ros, or primi suadet comentias D.
TIT. Hos annos, canam . meam misi carasenectam Tu HGenis, carus deis in carmina cogis e Viximus, ct calamis versus cantauimus olim, Dumsecura silares aetas ludebat amores. Nunc album caput; o veneres tepueresus ramis. Iam nua ruricolae dependet sistat Fauno. Te nunc rura senant; nuper nam carmine victor
Risi si calamos, ct dissonastamina Mysi
Iudice me. Mecum senior Meldarus utrunq;
Audierat, laudesi tuas sublimeferebat;
em nunc emeritaepermensum tempora vita Secretipars orbis habet, mundus piorum . Quare ages qua tibi Meliboeigraria vivit, Dicat honoratos praedulcis tibia maneis. Ti M. Alparere docet is sis; separa iubemur. Namq; Ti Mean docuit.
13쪽
NEMESIANI VITA EX PETRO CRINITO
AVrelius Olympius Ni me sanus , Aser genere, patria Cartilaginiensis
suit, quod atrii qui oles codicis testantur. Per ea tempora in Urbello ruit, quibus Caes. Numerianus,5 Dioclci ianus imperarunt. Quantum
praestiterit in condendis pocinatis, copiose relatum est i Flauio Vopisco , qui huc ipsum Nemetianum nobilis imum sitisse poetam refert,omnibusq; coloni j s. atq; urbibus magnopere illustratum. Calphurnius Siculus de quo supra scripsimus in arctissima beneuolentia prosecutus est Nenies ianu: eiq; dicauit suum carmen bucolicum, veluti monumentum propriae diligentiae, atq; optimae voluntatis. Leguntur adhuc eiusdem Nemesiani Eclogae ; quibus manifesto apparet, eum merito commendati inter praec Puos atq; optimos pocias sui temporis. Quocirca verisi te est a Numςriatio imperatore in maximo pretio habitum, qui S eloquentia, & ab Goduen dis poematis excelluit. idem Nemesianus alia plura composuit: nam Cyne geliea. Nautica; & Alieutica scripsit. Ioannes Boccacius vir, ut illa tempora tulerunt, haud omnino indoctus, citat Nemesiani poetae versiculos. Haec sunt quae legimus apud veteres autores de Nemesiano.
Titus Calphurnius natione Siculus situ, ut inscriptiones veterum eodi- eum probant. lnter eos Poetas ictatus est . qui scripserunt Bucolicum carmen: in hoc enim, iudicio eruditorum , magnopere excelluit, cum gratia carminis, tum elegantia & proprietate . Per eadem tempora floruit. quibus Diocletianus Caes. de Constantij principes Romanum imperium ni oderati sunt. Qiae res niani sesto indicatur ex Cum mentarijs Flaui j vopisti, qui Olympium Nemesianum celebrat: ad quem poeta Calphurnius suum ollus misit, ut in vetustis exemplaribus legitur chiocirca in magno errore versantur, qui ex illi manteum suisse aetate Cassi. Augusti. Modicis facultatibus vixit: quod ex ipso autore satis possvinus colligere. Neq; velunt, qui putent, de Diocletiano Imperatore tutelligi oportere, cum scribit sub persona orniti.
Aurea secura eum pilo reati itur aetat.
Et r. du ad terras laus m suasiore, siti rue Atina Themis m*onurn m Miuata Secula, masensis causam, ilint in ianti . Alii hoe ad Numerianum referunt. qiii At scribendis carminibus . de eloquentia praecipue excelluit Sunt qui malint scribdre Calpurnu in sublata aspirati. ne , qu5d a Calpo deducitur uomen Calpurnii: ted hoe ut situ lum eli, ita liberum relinquiolus noliris grAmui lici c.
14쪽
V M ascen tibi fluuiali Tir elanco
Texitur,straucis resonat tua rura rica is
Incapess habes arili V a dyne carniae Compositum; sem te caiamos in areiastauve bonas tibi fauit Apon: Incipe, dum ices harae, dum gramma vaccae Deiondent: viridis permittere campo Et ros, o primi suadu clcmentia selis. TIT. Hos annos, cana, meam misi care senecta,
Tu iuGenis, carus deis in carmina cogis e Viximus, ct calamis versu cantauimus olim, Dumsecura hilares aetas ludebat amores. Nunc asium caput; Hr veneres tepuere sta annis. Iam mea ruricolae dependet suti Fauno. Te nunc rura ant; nuper nam carmine victor
Asilai calamos, cr Hs aflamina Mysi
Iudice me. Mecu Hor Meliboeus utrunq;
Audierat, laudes, tuas statim erebat; rem nuncemeritaepermensum tempora vita Secretipars orbis habet, mundus piorum . in re age si qua tibi Melisarigratia vivit, Dicat honoratos praedulcis tibia moris. Ti M. A parere decet iussis; se grata iubentur. v.
15쪽
Concinerent: atq; acta viri, laudes sonarent.
S edquid tu nostrae musam deposcis auena, Accipe, quae super haec Grasis, quam cernis ad mNem, Cominet , iis cis serisam mea carmina lino TIT. Dic age.sed, nobis ne vento garrula pistas
Osrepat, has ulmos potius Mosῖepetamus.
TIM .Hic camare libet, virideis namhun rit herbas Mollis ager, lates tacet ncmus omne. quieti, Assice, ut ecce procul decerpant gramina tauri. Omniparens aether, Hr rerum causea liquores, Corporis ogenitrix tutas, vitalis es aer, . a. , Accipite hos calamos, atque haec naso Meti ror Mittite: si sientire datur post fata quietis.
Nam ublimes animae carosia templa, Ddereas colonisedes, mundo fruuntur e Tumseros aduerte modos, quosi ebenigno Pector mouisti, quos tu Meliba e probasti . .
Longa tibi, cunctici diu oectata senectus,
Foelic ganni, no fres nouissimus aeui .ril Circulus, innocuae clauserunt Iempora vitae.
Nec nus hinc nobis gemitus, lacrimae fuere. um Brent eis mors inuida pugeret annos. Haec imuit tales communis cauea querelo. Heu Melibore iaces letati frigor en is Lege hominum, coelo dignus, canente senecta, Concilio . deum: plenum tisi ponderis aequi Pecus erat; tu ruricolum discernereti eis Assueras, varias patiens mulcendo querelas Sub te ruris amor ,sub re reuorentia iusti Foruit: ambiguossignauit termisus agros. βlanda tisi vultus grauitas, se mitestere Frontesupercilium , pecus mitius ore. T. calamos aptare labris, coniungere cara Ora sa
16쪽
oratus, duras docuist algere curas, Nec signempassus nobis marcere iuuentam, Saepe dabas merata non vitia praemia musae. Saepe etiam sinior , ne nos cantarepigeret, Laius Phaena dioepi carmen auena. Felix o Melibare vale , tibis ondis odorae Munera dat lauros carpens ruralis solis. Dant Fauninpuodquθque valet, de viseracemos, De campo culmos, omnes ex arbore fruges. Dat grandaeva Palesumantia cmbia lacre ;Mesia ferunt nymphae;pinas dat Flora coronas ' Manibus hic supremus honos; dans carmina Musae Carmina dant Musae; nos te modulamur auena. Diuearis nunc te platanus Metibares urrat; τ inus reboat; te quicquid carminis Echo Respondent fluae t te no a armentastquuntur. Nanq; prius siccis phocae nasientur in aruis: Vestitus fleto visci Dor dulcia melia Sudabunt taxi: cnfusis legisus anni, Messim tri is Uems, Actias tractabit olium ἐAnte dabis flores Autumnus: Ver dabit vos r uam taceat Melibare tuas meas Itala laudes. Perge puer: carptum tibi iam ne desere carmen. Namsic diaceyonas, ut te placatus Apolla Provehat, ct fiam domin perducat ad Hem Nanq; hic inspuis praeseris tibi fama benenum Strami iter, rumpensimoris nubila plena, i Sedia Ademistris equos de culmine Mi . Flumineo radensgregibus praebere liquores.
17쪽
i VICI T tand ei nerussillismorum virorum sententia existimantium has quatuor proxime sequentes Eclogas M. Aurclium Nemesianu auctorem agnoscere, non C. Calphurnium, veluti quidam Alsb credideriit, itaq; tamquam de re transacta, silentium agam, nec de ea cum quoquam amplius concertabo . Codices Florentiae impresti apud Philippum Iunistam, anno Partae salutis Iso . huius Eclogae titulum praeseserunt Epiphimus ob argumento nimirum poematij, in quo Meliba Idesumiti laudes a Timeta rommemorantur,quae tamen Inscriptio abest a nonnullis exemplaribus , quae injexr: Theocriti quoque Idyllia duplici titulo interdum Inscribuntur, ut Inm ιος Η, e,ta A'δωνιδο , atque hanc epigraphim appinx tetiam Themistius secundae orationἰ, in qua patris sui demo tui laudes recenset, ipsiq; encomtum facit ; similis inscripsi, citatur Vahronis libri, quae tamen alicubi mendose legebatur fationibus , cum scribi debeat rim Platonis quoque Dialogi vel omnes, vel certe plurimi duplicem titulum praeseserunx; sic & sermones Dionis Prusiensis : sed & aliquot Virgilij Eclogas hac ratione Inscriptas este licet obseruare. Caeterum exorditur Timetas a temporis opportunitate , cui & illud insuper accedit, qubd inceptum opus non propterea interrqmpi affirmat, ait enim, Interim, dum tu canis, incohatam fiscellam portexere poteris; sic apud Maronem 3 Haec fat erit, Diua , νeΩrum cecim' poetam , Dum sedet, O gracilisiscellam texit bibisco . est autem Meella vas, ubi r stisi c*seos explimunt, ita enim exponitur haec vox ab Ono- mallico
18쪽
Hastῖeo Latino; Graeci vocant Iulius Pollux inquit , priρω-έ tisie, et M uti αννυριδ' ἀνας,
Calphurnius. Sed mihi necgracιbsine teucella salicto Texitur, O nidia tremuere coagula lacte. Tibullus quoque ait. Dinnsistella leui detexta δ vimine iunci, Raraq; per nexus est via faba fero . Diuus Hieronymus ad Rusticanum Monachum . curtum Uus tuos successura non praeparare vel fisce iam texe iuneo; vel caninrum lentis plecte viminibus . . hanc alibi hie noster appellat calathum I Ipse ego nec molli iunco, nec vimine lento Perfeci ealalbos cogenditiis in usus. tale quippiam significauit Maro, cum d xit. Quin tu aliquid saltem p rius , quorum indiget Hus Viminibus, mollique paras detexere
D so ardenti resonant tua rura cicadis. rursus in Georgicis. Inde ubi quarta sitim coeli collegerit hora , Et cantu querula νumpunt arbuna cicada. iterum in poematio vocato Copa. Mune eantu crebro rumpunt arbum cicada . Lucanus in Panes vrleo . Sic ct Medonia superantur uoce eicadae , Stridui, avi rapido faciunt conuicia soli. sic etiam Theocritiis Idyia
ineipe, si quid babes J Haud aliter Maro. Incipe, si quid ba
ses, oenraefecere poetam Tierides. crisili sis arundine J Eodem pacto Virgilius. Ille ego. - uondam gracilimodulaetus auena carmen: dc reliqua. sic etiam Petronius Arbiter.' Et uiridi iunco gracilis pendebat ar do ratieubi Virgilius tenuem appellauit. Sylvesrem tenui Musam meditaris u-na: dc Muci calumta . . Tu calamos instare
19쪽
leues , ego dicere uersus. Tibullus arentem vocat libro se eundo. Et saturarenti primum est modulatus auena carmen . significat autem Nemesianus τις , dc pastorico
Nam te calamos J Occupatio ad excusationem imperitiae Pan autem fistula canere primus instituit, ut ipsum artis eius peritillimum fuisse liceat existimare. Virgil. . Ecl. 2. Pan primus calamos cera coniungere plures Instituit rursus M, Panaque , qui primus calamos non passus inertes . hic noster
pauid inferius . Namque fuit dignus senior , quem carmive Phoebus, Pan ealams, fidibusque Linus, moduearibus Orpheus
concineret. IVers ; bonusJ Doctus, peritus; sic Graeci usupant vocesi ς3 li . Sophocles dixit O κῆν σὲ τα ' εύρισκειν Virgil. boni quoniam consedimus ambo Tu calamos instareis, ues, ego dicere versus. Valerius Flaccus. Tu medios gladio bonus ire per hostes Euryte. probe autem dictus est Apollo canendi peritus, namque ipse artis Musicς inuentor credicus est, unde Tibullus ea inis auctore bipsum appellat.
profunt elegi , nec carminis auctor Apollo. .
Dumfauces hordi J Virgil. non me pascente capella Florentem cythisum, ct salices carpetis amaras . . Calphurn. Me t neras sutices iuuat, aut oleastrapulare, Et gregibus portare.' DetondentJ Decerpunt, pascuntur . Virgil. Aen. equos iuramine vidi Tondentes campum late candore niuali: & in Cu- Iice. Tondentur tenero viridantia gramina morsu. non multo post locutionem hanc ita variabit: decerpunt gramina tauri. - Et ros, cor primi J Vocat primum solena; cum primum cxOriri incipit, sicut primam aestatem Virgilius . vix prima inceperat affas. Horatilis primam noctem pellat, cum primum obtenebrascere incipit. Prima norae domum claude:
Martialis quoq; pari ratione primastumina vocavit, unde e primum fluere incipiunt, quod caput alias appellamus; ita supremum Nem ex aduerso dixit Horatius. Supremo te sole domi Torquate manebo. de supra vim diem. Suprema citius o Metamor die. . Pol b groges benEmand pastum mittoe oportere docet etiam Calphumius Ecl. F. tunc campos ovibus, d meta capellis into sese dabis, simul hunc accederemontem i. ceperit,er primae oatium ἐσefecerit hora: euius mi idein praeceptionis non longe inferius rationem subhcit nanc: bu mida
20쪽
- Dὶδ lces incit aura ribos, quoties fugentibus Euris Friat Iida nocturno tanguntur pascua rore. Sed & Virgilius quoque . huius rei pastores admonuerat, cum dixit Georgicorum te .lio . iati πero Zephyris ci lata vocantibus aestas , In saltus - utrumque Iruem, atque in pascua mittes, Luciferi primo cum Ddere frigida rura Carpamus, dum mane nouum dum gramina canent, Et, os in 'tenera pecori gratissimus herba. quem locum respexit Palladius in Nouembri, cum de eadem re lo-
. Hosannos ExcusatIonem affert Tilmas ab aetate ingraus scute, cum nullus alius se. excusandi locus sibi relictus esset , opponit autem 'ri' neque enim senes cantus, S lususi decent, unde Chlorim anum insectatur Horatius dicens . Te lanae propd nobilem Tonsae Luceriam, non cytbara decent, Nec flos purpureus rosae, Nec potίuetulam fece tenus cadi. .vocat άutem senectutem eanam ab effectu.- Mibi cara J Blanditio senum propria, interdum & alῖorsi .
Virgil. Terior cara Deum , cr te germama, tuumque . Dulce caput . Horatius. quid agis dulcissime rerum . Muctus In poematio de Herone, de Leandro. A''α--συλκ9 φύλαfaβxt πν-ταν ἀήτατ . Ma uιν ἀ-σ3 σση σι . Homerus . Τυδμυ- , dic κεχαρινιψe. . Franciscus Petrarca. cosi questa mia cara a morte νenne, idest ... Excusat se Tityrus, eademque opera conatur in Timetam canendi onus transferre; stiadet autem ab aetate,
de quod canendi peritus sit, ne, qtib confugeret, haberet Timetas. Homerus . : σύ-: quem locum & laudat, S: interpretatur Synesius Epistola quapiam
ad Herculianum dicens. Haemoc. πολέμου iasi iaci vuιωe ασελα δ α si τὸν νεω, Ατον προσA Hrre . carus autem Deis, hoc est Musis, Apollini, MBaccho Dijs Poetarum . Horat. Mi s amicus tristitiam, O metum Tradam protervis in mare creticum Portare ventis. Virg. Q me Phoebus amat.
Viximus J Nota figura o Virg. Viri , ct quem dederat eursum
fortuna, peregi. tale est illud eiusdem poetae. fuimus Troes, fuit Ilium ingens Gloria Teucrorum . necnon illud alterum Tibulli. Sive erimus,seu nos fata fuisse velint. neque enim libenter dixissent veteres Interierunt, aut mortui sunt,lut norat Seruius. sic etiam Torquatus Tassius maiori suo poemate i isti