장음표시 사용
11쪽
est xi mors non profuerit , adeoque ex intentione redimentis quae inanis non potest esse ) nec oblata fuerit, nec directa. Tam est absona haec Theologi machinatio, ut si ad lippos tonseresque aut
olitores judices concertatio nostra devolveretur, non immunis a sannis ac forte nec a pugnis abscederet, qui notiones lucidissimas , humanae menti ingenitas, universa norma loquendi hastatas ac tritas, enuntiandi formulae, ut minus dicam, maxime impropriae, postponcre non resermidat. Quis, nisi perquam praefractie vel emotae mentis, dixerit, naturalem, & quidem magis iraturalem loquendi formam esse, qua edicatur sodalis alter pro altero per silvisse, si dumtaxat aliqua effecerit, quae mutatis circumstantiis ad solutio nem ficiendam conferre poterant, tametsi neque ab loluta voluntate prioris, ne que posterioris utilitate, ulla solutio consecuta lit. Cum haec absurditas sano & acri lanienti judicio multbesset clarissima, t men, qua serebatur in Patres reverentia, non fallidiose & arroganter, sed modosia transitione semovit sententiam Prosperi, ut genuinam Saneis Patris Augustinitum antiquioris, tum citra invidiam doctioris,atque auctoritate pollentioris tussiceret. Nihil est his exploratius perlegenti Capitulum litigiosum.
Taedet me, vereorque ne pertaedeat Lectores meos hanc crambem denuo re
coctam apponi. Cum initio Capitis illius vige limi questus citet Janiemus:
Recentiores pro gratia sua iussicienti trita & obsoleta Massiliensium arma colli gere ac recudere, videlicet, quod Christus omnium Redemptor sit, adeo1 o=mnibus si scientem gratiam prepararit , quam qui velleι arriperet aut abjiceret, atque opera rionem ejus consentiendo aut dissentiendo ructuosam aut cassam redderer pro sua libera
arbitrio voluntatis, sa) Nil mirum tinquit) iis Recentio 1ibus videri dιbeι, si 1 Demargumentis. quibus Masilliensis usi sunt, easdem Augustini a Probsteri solutiones oppo navius. Hoccine est fastidiose submovere sententiam Prosperi ρ Rel'. ndio igitur,
quando Christus ab Apostolo dicitur REDEMPTIONEM sEMETIPSUM DEDIss RPRO OMNI Bus , in Cruce videlicet pro omnibus moriendo, ab aliquitus intelligi,
quod se dederit redemptionem seu α, τίλιτρον, id est pretium pro omnibus omnino susincienter, quia suspiciens pretium obtulit, non tamen pro omnibus omnino is cient ν , quia non omnibus applicatur ista re)emptio , idi juxta regulam a Sancto Prostero diversis in locis traditam. Hoccine est fastidiose submovere sententiam Prosperi λ Et in
fine riusdem paragraphi: Solutio ista facilis est , ex qua nullo modo sequitur, sulf
cleus adiutorium omnibus ex tali redemptione omnium esse preparatum. Hoccine est
fastidiose submovere sententiam Prosperi pAt, inqui et Theologus, fastidiosam rejectionem paragraphus sequens exhibet.
Videamus illum. sed quia in i iis verbis aperte profitetur Prob' er REDEMPTIONIS PROPRIETΛ-TEM haud dubie penes illos esse qui sanctis cantur in Sanguine Christi, a quis ipsa phrasis qua quis dicitur se pro aliquo redemptionem dare, prasiferre videtur redemptionem ex νε dimentis animo in usum ac liberationem captivorum Irrri ac dirigi, quae blatio ac dilectio Cha illi inanis c se non potest , ct quia alioquin etiam pro amnonibus
se dedisse redemptionem dici poset, quibus redimendis sine dubio pretium Sanguinis ejus est si s i. iens. ac denique quia Prospero antiquior ac doctior Augussinus numqua iuin si visuia fatetur, Cbrsum pro omnibus, nullo excepto , sedc disse δι dcmptionem, Pel
12쪽
vel erucifixsim esse, vel mortuum, sed tantummodo pro istis quibus mors ejus profuit, qui certo modo muIti ct omnes sunt. hinc genu in us verius 1 restendem , Christum
dici SE DEDIss E RE DRMPTIONEM PRO OMNIBUS , bes est pro universa sua Ecclesia toto orbe dispersa, ct tonsequenter pro omnibus hominum generibus, regibus, pripatis, nobilibus, ignobilibus cte. Prouisuperiori capite ex Augustino declaravimus, itemssi PRO OMNIA Us , hoc est pro hominibus ovanium natioηum, linguarum , ct gentium, Iudais νidelicet ac Gentilibus, ex quibus congregatur universus popuIus Dei, secundum istud Apocalypseos: REDEM isTI NOS DEO IN SANGUINE TUO,
EX OMNI TRIBU , ET LINGUA, ET POPULO, ET NATIONE. His conti
nentur omnia quae Prosperum hic eoncernunt, quibus quid potest esse moderatius 3 Quid isthie, quaesis, quod alicujus justitiae s pecte Momus aliquis vel Zoilus reprehendat 3 An e binis loquendi sermulis alteram eligi veluti potiorem An maximὸ proprium fandi modum anteponi improprio , usitatum inustato, naturalem & ingenitum violento An Augustinum praeferri Prospero, Magistru' discipulo, tam gloriosum Ecclesiae Antistitem laico pQuid, quod nec ipse Prosper, advertente Jan senio , in ista explicatione sibi multum constare visus sit: fatetur enim, Redemptionis proprietatem hand dubiὲ penes illos esse, de fusius princeps mundi missus est feras, ct jam non vasa diaboli, sed , membra sunt Christi. Annuit, a Dici posse probis tantum crucifixus , quitas mors ejus profuit, quae ipsissima Augustini ac Jan senii sententia est. Quapropter non male quis censeat, explanationem illam minus invidiosam, sed etiam minus solidam , a Prospero mitigandis Augustini adversiariis fabrica
Haec autem mitigatio in Iansenium non poterat cadere , qui non scribebat ut auctor, seu de suo novus Augustini defensor, sed ut relator, interpres, expositor, adeoque illicitum erat illi alienis ab Augustino suo explanationibus adhaerere. , Provocat enim tacite Jan senius Theologum nostrum, ut, si possit, demonstret, dari s b) Locum ullum inunipersis Augustini operibus, ubi doceat, Christum pro peccatis in delium in infidelitate permanentium esse propitiationem , vel pro illis se a disse redemetionem. Cum non nisi Augustinianae doctrinae historicum se Janknius vendiici, necesse prorsus est, Jansenio. mastigen nostrum, si animos habet, huic provocationi parere. Faciat ergo periculum Dares iste, qui juvenilibus viti- litigationibus fretus, nostrum veteranum in Augustino Entellum lacissit caesti
Nos interea accedimus Uiro Magno contraria probanti ex Augustino divini L lue litteris, per Doctorum apicem elucidalis. e) Mundus , ait Augustinus, est ps nitudo una, Out dixit ipse Ioannes: non filum autem nostroruin propitiatio peccatorum est, sed o totius mundi. Mundj dicit, OMNIUM FIDELIUM PER OR
V Quam doetrinam sinquit Jan senius) Sanctus Augustinus ex sacris F, Litteris vidciur didicisse, quae frequentissime inculcant, Christit in pro fidelibus
,, Angelus ad Sanctum Joseph : Vocabi, nomen ejus Iesum , ipse enim salvum scier, , populum suum a peccatis eorum. Unde & ipse Dominus indicans pro quibus D omni - Resp. a cap. s. Gaz bI f. . sc Tract. . in vis. Ica . cd f . s.
13쪽
. Rim;bus sese redemptionem obtulerit, ait: Exuliari oporιιι suium homἰnἱι, ur, , omnis qui credit in ipsum non pereat, sed habeat vitam aternam. Et hos ipsos esse totum mundum seu omnes , pro quibus se redemptionem dedit, satis indicat, dum subjungit: Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret, pro eo videt licet redimendo. Et quis iste mundus, pro quo Filium suum uni, genitum dedit λ Vt omnis qui credit in eum non pereat, sed trabeat Pitam aternam. is Et Apostolus Paulus in epistola ad Ephesos: Christus dilexit Ecclesiam, oe se- , , ipsum iradidit pro ea ut illam sanctificaret, mundans lavacro aqua in verbo vita. Atque istam Augustini sententiam deinceps confirmat ca culis Lugdunensis Ecclesiae, & Concilii Valentini: cui bolica siles tenet est Ecclesia Lugdunensis)ct Scriptura sancta vel iras docet, quod pro omnibuι credentibus, o per gratiam bapri ni ex aqua oe Spiritu Sancto regeneratis, G Ecclesia incorporatis vere Dominus e sali ator noster sit pulsus. De infidelibus vera eadem constantia definit: cesset hac νa σ inaudita prasumptio, ut nullus hominum etiam impiorum o apud inferos irreis vocabiliter damnatorum fuerit, pro quo Christus plus non fuerit, cum pro solis illis defunctis passionem suti iuuerit qui eum, dum in corpore viverent, fideliter venturum di mundum sua passione redempturum crediderunt. HOC ITA ME EsT CATHo-LICUM, hoc fidei Ecclesia ab initio commendatum. Consonat his Concilium Ualentinum: De redempIIane sanguinis ChristI, propinter NIMIUM ERROREM qui de bic causa exortus est, ita ut qaidam, sicut eorum scripta indicant, etiam pro illis impiis, qui a mundi exordio usque ad pallione in Da in mini in sua impietate mortat, ct aterna damnatione puniti sunt, effusum desiniant. contra illud prophericum : ero mors tuast mors, ero morsus tuus inferne ; illud nobis smpliciter a fideliter tenendum ac dacendum placet, juxta Era Velicam ct Apostolicam veritatem, quod pro illis hac datum pretium teneamus, de quibus ipse Dominus nollet dixit: cur Moyses exaltavit serpentem in deserto, ita exaltari oportet =lium siliu in hominis, ut omnis qui credit in ipso non pereat, sid habeat Pitaui alernam. ι) Ex quibus omnibus sin fert Ian senius ) jam satis arbitror patι e , argumeηtum istud. quo Chrissus pro omnibus passus is mortuus, vel redem ρtionem se pro omnibus dcd se dicitur , nihiI omnino pro auxilio suscienti omnibus, nemine excepto , suppedi-rando facere. Nec enim juxta doctrinam antiquorum pro omnibus omnino Christus palsus Ast mortuus est, aut pro omnibus omnino tam generaliter sui uinein fudit, cum hac potius tamquam errorem a fide Catholica abhorrentem doceant esse resipuendum. Quid hic non ferrea lege consequitur ρ Quid hic a veritate, dc historia facti diu sonum 3 An non perspicuae sunt S. Augustini. Ecclesae Lυgdunensis, & Concilii Ualentini sententi aer Et tamen haec sunt, quae modestus Theologus noster admordet , ac seipso iterum majorem declamat Jansenium, evidentissime non aliud quam Magistri sivi Augustini & Conciliorum doctrinas summatim narrantem. vereor equidem, ut illi propediem dentes a morsu stupeant. sic est infit Sancti P νosperi viam mgare, improbari, rejicere, ne dicam damnare. Placetne, pauperculo demum aliquid ultro concedamus, ad leniendam nonnili lubique se prode. item penuriam λ Demus ergo gratis dempta duritie terminorum, quod tam diuturna molitione ambit, non probatam a Jan lanio viam Prosperi. Quid tum Z Quaevis illum compellebat probare viam illam λ Quid hoc ad instituti ejus rationem, quae non aliud fercbat, quam edere Augustinum λ
14쪽
Sed non contentus liberali nostra concessione Theologus majora postulat.
Revera, ait, cohibere me nequeo, quin credam ipsum purasse , hujus S. Patris sententiam, qua mortem Christi bono sensu ad omnes omnino . nemine excepIo, extendebat, a
Concilio Ualentina ct Ecclesia Lugdunensi damnatam fui se, quidquid alibi mollius de
Prostero loquatur. Author sum tibi. ut mentem & judicium pacatae illius, quam ostentas, modestiae, & attentat prudentiae cancellis sepias, & facile coh. beheris. In via Prosperi veritas sententiae ejus separanda est a serma loquendi. Ueritas sententiae est, stuod ad magnitudinem or potentiam pretii, ct quod ad unam Iertinet eausam generis humani, Anguinem Christι redemptionem esse totius mundi, hoc est, sussiciens tasse pretium illius sanguinis pro toto mundo redimcndo. Hanc nemo inficiatur. Forma loquendi ejus, ut se ab adversario suo expediat, vult hoc sussicere, ut Christus dicatur pro omnium hominum salute se redemt:one pastus 3c crucifixus. Illam loquendi formam non quidem damnavit diserte Concilium, sed cum Augustino, quem secutus Jan senius, aliam inivir. . . Aecepit voces pro aliqtio quidpiam fuere juxta notionem vulgarem &natur 'lem, quae menti nostrae instillat fixam in faciente intentionem, certamque volitio nem, ut alteri prosit. Utri ergo nobis jam potius adhaerendum est 3 Penes lippos & tonseres, ut dixi, hujuscemodi examen esto. Interia procul imposterum ab auribus nostris stolidae illae naeniae per obstina
tum Theologum recantatae: Integrum non fui se Ians nio a Prosperi via recedere, Jan senio utique cujus seopus erat exprimere Augustinum, qui de via illa ne somniavit quidem, qui diametraliter oppositam tenuit, numquam videlicer exponens vocem omnibus de Omnibus emae ino, & qui superstes, ut non vana est conjectura, declinationes illas dilutas sui discipuli non magni pendisset. Dein rur us ad mysteria sua. a se solo utique praeterea nemine in quodam Tridentini capitulo conspecta Theologus defluit. dissicile est ingenio confidenti.
praesertim titulis pomparicis,& variorum assentatorum fausta acclamatione in- Censo. a concepta opinione discedere. Nullus ambigo, quin adversus cavillatoriam expositionem me allegata omnem librati judicii centorem convincant, ne per umbram concilium in isto capitulo evolutum voluisse litigiolum sensum istius
periodi Cisi'us ργο emnibus mortuus est . quid hoc intererat λ Qxus hoc quaerebat pQuis disputabadip Usafuit θωκlus illis vocibus, prout iacebant in prato Scripturarum , adeoque ab omitium obstreperorum calumnia tutis, securis, innoxiis. Nude igitur edixit ambas has veritates: Christum pro omnibus quidem secundum Scripturas mortuum dici, non omnes tamen in individuo mortis ejus beneficium
recipere. Remotissimum ab animo Concilii fuit, illic subtiliter disquirere, ac minus definire, an prior propositio sonaret pro singulis generum , an generibus si gulorum, an dimisso Augustino iam Prosper assumendus esset ab Eccletia Catholica, ut Theologus nugatur, eoque T heologis indi Et iam, deinceps non recedere magis ab illa, quam a fide, & Catholicae gremio unitatis. Quis in Concilio haec animo versavit Quis post Concilium meminit Quis ante Theologi nostri cavas
imaginationes proferre ac tueri sustinuit pSed non satis est. Suo iterum mucrone , hoc est ipso Concilio Tridentino Theologus consediendus est Nota
15쪽
Nota sua X. tu per probare volens, Ecclesiam ChrIsti bis temporibus ira amis texam esse hane Prosperi viam , ut merito cinferi debeat illamsecusesuam , Coneilium et ridentinum satebat ssione 6. agetis ex professo dejustificatione. atque adeo cap. a.
PROPt TlATOREM PER FIDEM IN SANGUINE I xlus PRO PECCA-Yls Nos TR s , NON SOLUM AUTEM PRO Noa TRIS , SED ETIAM
PRO TOTI Us MUNDI. Ne aurem dubitare quis posset, quo sensu id intelligerat, nempe an pro sngulis generum , ut vocano, an vero pro generibus segulorum tantum. mox ipso Capitis sequentis cujus titului est: QUI PER CHRIs TUM IUSTI-riCANTUR) initio ita prosequitur: VERuM ETSI ILLE PRO OMNI Bus
Nego, vel Seripturam Apostoli, seu potius S. Joannis, intelligendam, vel 1 Concilio intellectam pro singulis generum. Non ita intelligenda Scriptura est: quia, ut recte . Estius post Cyrillum, germanior illius loci sensus est: Ipsi est propitiatio pro peccatis nostris, id est, Judaeorum . ad ovos Joannes scribebat, non pro nostris autem tantum sta eraam protottur mundi, ici est, sed etiam pro peccatis gentilium toto orbe sparsorum. Ita ut hic locus consonet Evangelio suo, ubi ait Caipham prophetari dysus moraturus erat progente, nempe Judaica, ct non tantum pro ea gente, sed ut illos Dei, qui erant distes, nempe per totum mundum, congregaret in unum. Suffragatur eidem explanationi S. Augustinus enarrante Jan senio. Nam Tractatu octogesimo septimo in Joannem , cum illa verbavxponeret, Si de mundo essetis, mundus quoa suum erat diligeret, ira loquitur: Ummerse utique loe dicit Ecclesiae, quam plerumque etiam ipsam mundi nomine appetiat, simo est iliari Deus erat in Christo mundum re milians sibi ; itemque idia, non venit fibus bominis ut judicet mundum, si ut fametur mundus per ipsism. Et m epistola siua Dannes ait, Ipsie pro
p riator est peecatorum nostrorum . non tantum nostrorum , sed etiam totius mundi. I OTUs ERGO MUNDUs Eeelesia est,er totus mundus odit Ecclesiam. Mundus igitur ossit mundum, inimi s reconciliatum, damnatus salvatum, inquinatus mundatum.
Neque etiam aliter hie locus intellectus est a Concilio Tridentino, uti liquet ex verbis immediate praecedentibus, quae acrius animadversa conceptum singularem Theologi dispulissent.Caelegia pater habet Concilium, pater miseracordiarumor Deas totius consolationis, Cbristum Jesum filium suum, se ante egem, se legi rempore multis sanctis Patribus deelararum, aepromissam . eum venit beata illa plenι- tudo temporis, ad homines misit, at O JUD Eos, qui ιb lege erant, redimeret, ct UzNTEs, quae non sectabantaer justitiam justitiam apprehenderent, atque OMNES Moptionem filiorum rediperent. Et rum subjungit Scripturam, quam discutimus: Hunc proposuit Deus propitiatorem per fidem in sanguine ipsius pro peccatis nostras, non solum amem nostris. sed etsam pro rorius munJι. Sensus est: hunc enim secundum Scripturas propolim Deus propitiatorem non tantum pro peccatis Iudaeorum, sed etiam pro peccatisgentis , qui toto mundo diffusi sunt. Nam hic textus hici texitiir vice rationis , ut manifestum est. Adeoque, quod rem conficit, sensus eorum, quae immediate sequuntur, Herum etsi e pro omnisus montum es , non
omnes' In eap. a. erist. I. I an. v. a.
16쪽
.-s tamen mortis estis Luscium recipiunt ,non alius etiam est, quam, es adproommias. hoc est, omni hominum tam Judaeorum , quam paganorum gente Scnatione mortuus est, non omnes tamen individui J udaui & gentiles mortis ejus bene- - recipiunt.
Toca Apostoli Theodora adimuntur.
PErstat denuo Theologus in expositione sua locorum Apostoli ad Romanos& Corinthios: Et peribit infirmus in tua frientia frater,pripter quem Chrsas mer tuus est y Noli cibo tuo illum perdere pro quo Christus mortuus est. Magnos& gloriosos animos dissicilὶ subiugabis. Qua ego dicta Apostolica sinquit se iserrilexi ut sensus foret: Christum pro fratre isto perituro mortuum esse, ad hoc ne is periret, nempe morte aterna. Pessime adversus Augustinum , nec Augustinum modo, sed adversus fidem, adeoque parum abest, quin dicam, haeretice se intellexisti. Adversius Augustinum quidem , quia intentio morientis Christi irrita non potest esse, magno isto Parte denuntiante, Omnipotens velle inaniter non potest, quodcumque voluerit. Et alibi: Non perit unus ex illis pro quilus supple, ad hoc ne perirent) mortuus est Christus. Atque hare sufficiunt ad propugnandum Jan- senium Augustini interpretem, sed nequaquam ad infidelem propositionem promeritis flagellandam. Quae enim Christianae aures patienter serant has horridas uous: Peribit frater
aliquis morie aterna , propter quem Christus mortuus est, ad hac ne is periret aterna moνte ' Ergo evacuata est oratio Crucix. Ergo falsus est Apostolus dicens: Exauditus est prosta reverentia. Ergo concidit sermo aeternae Ueritatis: Ego sit iam, quia semper me audis. An sorte pro iis mortuus est, pro quibus non oravit
Αn datum est ista morte aliquod efficacius orandi genus In haec absona prolabi digni sunt, qui posthabito Doctorum aquila Augustino inquieta prurigine supra vulgus sapere affectant, & quM Theologiae lauream,
miserrimis jam expositam , adepti unt) magnis illis Ecclesiae luminibus tacite se motis , etiam ipsi nomen aliquod decusque in Ecclesia gerere moliuntur. Sed meminisse oportet Iosephi istius ,& Αχariae, ac Scripturae Machabaeorum : Ipsi autem non erant de simine virorum iliorum , per quos salus facta est in Israel. Tametsi enim, ut vellet Theologus, de perditione aeterna loca Apostoli affrignata intelligi quoquo pacto possent squod improbavimus argumentis ex ipso Contextu desumptis, quae cominus conserta manu diruere debebat Theologus, non alid sugere in abst tamen, ut hanc terrisonam sententiam ederent: Peribit in Osrmus in rua scientia frater alerna morte, prepter quem Chri us mortuas ess ad hocm illa morte periret; sed tum sensus illius periodi germanus deberet elle: Peribitne in rinus intra scientia frater , propter quem Christus mortuus est , uti patet ex frasancta quem tenet, o salutaris baptismi gratia quam recepit. Quod si quis SCRUTATOR MAIEsTATIs, & Consiliorum Dei ultra a Paulo quaereret, mortuusne
Pro illo Christus est ad hoc ne his pereat in aeternum,m dumtaxat pro suppeditan
17쪽
aut quis consiliarius ejus fuiι ' Seu verbis Augustini: Μultum est a me absus est, drofundunt Crucis est ; hoc est, replicaret: Quod postulas, ignoro, non penetro, non capio , non investigo. Tu sic quod tuum est, videlicet ne frater fidelis virtute mortis Christi sacris undis in salutem initiatus per te intereat. Proinde rursum extra oleas nostras abeunt, quae Theologus ingerit de Montallio. Agit hie quippe vicissim de fidelibus Datribus, hoc est, Christianis baptismi fonte regeneratis. Qui, inquit, ex usui tarum decretis FRATRES SVos acrimine recentes interficiunt, hi tartaro dimittunι illos, pro quibus Ch)istus mortuus est. Rectissime ergo prosessus Montestius, Pro ILLIs DAMNATIS mortuum esse Christuin, ac proinde non pro solis predestinatis mortuum esse, quod cum J an senio amplexamur omnes, quotquot ubique sumus S. Augustini Discipuli. At iidem rejicimus commentationem Theologi multo absurdissimam, quae Mon allii turmonem adulterat, ut aperte censeatur professus pro damnatis utique ne damnarentur mortuum esse Christum. Ex his jam satis emicat solutio Conclusionis XVI. quae tamen , quia Di ui torem vellicat, Viri Eruditi victoriis reservanda est. Itaque
IN CONCLUSIONEM XVII. Stabilitur simillitiis nostra, edi Theologi repudiatur.
NIhil hic o iat singulare, praeterquam confirmanda similitudo nostra, se
Theologi repellenda. Hoc facili negotio perscimus in hunc modum. Exemplum nostrum directe intuetur scopum seu punctum quaestionis, quid nimirum significet PRo aliquo mori, PRO alq o sanguinem fundere, vel quidquam aliud efficere. Atque hoc omnino satis est ad comparationem ju
Porro quid hi termini attente expensi apud omnem mentem rationalem in-snuent, & quisque in se experimentum capere potest, & supra abunde, nimiumque, quam res tam clara flagitat, declaratum est. Non agitur itaque, mi Theologe, inter nos, an Tu post Prosperum confiderer, quod pretium sud magnum sic oblatum fit, ut virtute ejus institata sint media generalia , a quibus nemo hominum etiam reproborum conditione sua auetuν , quibusque pretium illud ex osserentis intentione omnibus Ap PLICARl ros si T, sed an haec juste consideres, relicto gravi Magistro secutus Discipulum : nos enim dicimus, particulam P Ro non designare offerentis intentionem, ut pretium , pro quibus ossertur, dumtaxat prodelle Possi T, sed etiam prost. Haec ad tuendum exemis plum nostrum. E converso fallit, & toto, quod aiunt, coelo aberrat s militudo Theologi. . Deberet quippe statui filius opulenti istius Viri gnarus & praescius voluntatis pater irae, atque ita illam exosculans & observans, ut non possit non illam probare, amplecti,& tota virtute induere. Talia enim erat dispositio morientis Salvatoris
18쪽
erga voluntatem Patris sui, adeoque, si verum est, quod Augustinus ait, Ecclesiam, si nosset, qui sunt isti, qui prauestiriati sunι in ignem arernum ire cum Diabolo. iam pro eis, ut ab igne illo alieni essent, non oraturam , quam pro ipso Diabolo, quanto magis id verum est de Christo Sponis ejus, nis serte velit Theologus, teneri Christum divinae voluntati minua esse subditum, quam Ecclesam. Quae ista vicina impietati insulsitas est
In Conclusionem XVIII. finalem & Apologeticam. Di Eur Theologi cater .
VIderi primum posset ostentatae saepius modes, jam nonnivi Theologum
piguisse. Tametsi . ait, initio dixerim , nihil me ν0sturam uia dicteria SPONGIAE; merito tamen reposuero pauca ad accusanones , qaa videri posscnt dicteriorum fundamenta. Enarratis fundamentis illis, multa commilcet plerumque extranea ad hane Provinciam, quae vos propterea levi ponicillo perstringimus. Quod ait, in Gallia neminem ad honores admitti . qui ston impliciter sermulario sui scripserit, falsum est: nam in paucis admodum Ecclesiis, imo nec quoad pleraque beneficia in ipsa Parisiens, sermularii subscriptio vigorem habet. Gloriatur se de Facto Ian lenii disseruisse ex oculari operum Ian senii insipactione. Nil praestitit minus. Textus Jansenti Facto illi lueem rutilantissimam inferentes velut colubri faciem lsemper exhorruir. Appellat deinceps denuo modestiam suam, sed cum involucro mysterio- .rum. Ferociant, inquit, ut voluerint ; ego quam carpi viam insit flain conflanter. FATA VIAM INVENlENT. Satis dixi. Hic analogica vel astrologica latent arcana, quibus OEdipo conjectore opus esti vel Desio irata istre. Post haec excusationes varias congerit, cur Jan senium admordere aggressus stiquarum nulla valet teruncio. Quod Loraniensis Academia Doctor sum, inquit, id eo potius me impellere debuit, αι Iansenium refutarem , qui itidem Lovaniensis fuit. Idveia te impellere debuit ut Academiae tuae honori , 8Manti .Viri manibus par ceres', nisi accusatio tua & Ecelesiae Dei necessaria sui get, & omnem evidentiam supergressa. At quam ingenti hine dissidot intervallo lSed inquit, ut Iansenium resutarem. Infulix puer, atque impar congressus Achillil Credidi, ait, etiam non majus piaculum fore , si quis Loraniensis Loraηicnsem resa furaret Iansenium , quam si initae rium, quem omnes patimur aquo animo refutari. Bella iterum Doctoris nostri Iunientum inter 8c Wiggerium analogia. Ἀμρd item, pergit, Ipris Canonicus fui, non minimo mihi incitamento fuit, ut unde
V Arrenerat, inde veniret qualecumque erroris remedium. Pharmaca tua qualia cumque tibi snt circulator. Non medicatoribus istis tempus eget. Adde quod inter Urenses Episcopos non m ον mibi sit obligatio erga C. DUenium quam P. g. erga G. Herin x. Inurbana & ingrata vox t sed mittamus illam. Canonicum quemcumque in Collegii sui Antistitem involare, eumque in Ecclesiae perduellium castra protrudere, nisi cause, ut dixi, perquam sit manifesta& ne Liaria, borrendum est.
19쪽
ded quid ego hista sublequentibus parergis diutius immorer ρ Fimo itaque, ut Theologus, cum IANfENIsTAE vocabulo. Si locutionis, fixarumque mentibus idearum, imperium teneret Theologus, nomenclationi ejus atque descriptioni actutum accederemus. Nam eo dumtaxat. quo describit, pacto Jansmissas haberi, dc csse, magno duceremus honori. Quid enim generosus, in hoc genere, quam eniti, ut primi ordinis Sacerdotem , Scripturarum nostrarum elegantem explanatorem, haereticorum, dum vita suit, expugnatorem egregium, Belgii nostri Episcopum, Academiae Lovaniensis Doctorem, Utrum ingenio acerrimum, judicio maturissimum, moribus integerrimum, omni litteratura expolitum, in persecta erga Matrem suam Ecclesiam , atque Sedem Apostolicam submissione ac rcverentia vita futilum, detersa omni haereticetupravitatis labe , Ecclesiae Catholicae vindicem: Quis nisi severi, ut ne dicam maligni animi, hos conatus , tametsi non cluetarentur, conflabit in vitium λ Licet enim, quod absit, aberratum esset in Apologia tam Samsi a & Christiaria, tam comis error in caula tam magnifica censendus esset apud cordatos rerum arbitros non venialis modo, sed paene laudabilis. Efficiat ergo Amabimus eximia, qua valet, auctoritat & confoederatarum phalangum societate Theologus noster, ut ea , quam describit, JANfENisT M idea, ab universs maculis ibis, &, ut Philosophi aiunt, connotatis purgata apud summos insmosque per orbem Christianum obtineat. Porro antequam id persecerit,& quamdiu exoticum hominem, nee sanae fidei ut usus habet) personabit vox ista, aequi bonique consulet modestus Theologus, si illam ut contumeliosam ac maledicam aversemur, descriptione sua moderata quidquam abblandiente.