Oratio funebris de vita, et morte illustrissimae principis ac dominae, D. Annae Mariae, ... Christophori, ducis Vvirtembergici .. coniugis ... 1589. ... mortuae habita Tubingae ... ab Erhardo Cellio ibidem professore ..

2쪽

1LLUSTRIS SI

&Teccio, Comiti Montispeligardi, &c. Domino suo longe clementissi

7u Dux, patria Pater optatissime terra, steti Muse, prodi uini mea:

Cis tuaβη foret Genitrix charissimasato. D generosa, omnifamina laude petens; coni standosuum tunc ha Academi luctum ci . . Quam Ducecum atrio iure tereticen tam brem ieri voluitsolenniter actum; Di obitum Murispublica verba tua. IIocin temeris , PrincepsLUDOVICE parremi Init sputas oscissa iubet. Sed quosdUuncta iubet hoc clari ἔπινirtis Principu, heroo carmine digna cani. I de tanta dicendi Principepartes .i Imposuere humerispublica iussa meis. AH, libens certi dubiamproculomne sublui. . Funebris hic quisquidsiermo laboru habet. Hoc O communis pietatis causa requirit: Defuncta uo iure requirit honor. Et tibisacta reor, Dux Illustri me, Matri Prastitasunt taliqua rationeruae. Et tibi iure reor, Princeps mirissime,sinae Cui meapro meritu debeo cuncta suis. adda quod hacfactum, sancto mandanteSenatu; isanctam linest, imperiami mei.

3쪽

ELEGIA DEDIC ATORIA.

Nectamen inficior, qtradam mepanegrauatum; Materiasensu ag.iente meos. Tri , ct inuitin,turbata mente, reuo rit Vriri besafunera nata domo. rmc narrantur suum, Patru, Fratrum; blii Sororum,u at/ituafunera maesta domus; Nui propinquorum caseus, obituri tuorum; Matris O inprimis mors inopina tua. Hac ego praterito repetens e tempore, sensism . Maestitiapoiui non cohibere meae. Tum tamen inprimis animum vis intima mouit, Cum fuit infacie causa peracta Schola. sim demer tibisium, PIE DUX,renouare coactus uua refricant animo vulneraprifica tuo. Heu quoties dolus res instrare molastis, Res animo tristes, DUX LUDOVICE , tuor . Obiurare magis rotuissem, ct talianocti

Tradere, quamve bis reddere clara meu.

Res negraues qui quam, morbos, obitus, libenter iAudiat in patria sepefuisse domor

Talia multa tuas venient, LUDOVICE ,sub aures, Haec mea chm placido luini scripta leges. , sed fuit adpositam calc/nda mihiωbita metam: Ornanda ratio Primipis illa tulit. at quos lata refert Oratio nostra Tuorum Plurima; quassuis commemorata lοι Lumina materni generi fulgentia latὶ Hic aliquot rebas, nominibus, vides.

Hic vitam, hic mores, bli facta illustria Matris, Coniugium bissumma pro steritatis babes. Πὰ Patris, hὰ tuas Uda intertexta; Sororum Hic thalamos, ct, qua transeo, plura leges. Omniasunt vestras haec concelebrantia lauta ; . Quas bene Tu Princeps, quaό meruere Tui. Tu ,precor, ista aequo, Dux optime, suscipS ipia, sium Matris iustasiuprema tua

4쪽

properisum potes binc diu animum, videre;

si potui, feci: non feci debita: quid non

Debeo mitianimo, muneribini taut Nuper enim stantum memorabo recentis unum, Vis etenim lango carmine prisca que ψNuper ut annonagrauitasnossarum premebat: Et prec3 risum, araserandis erant: Vel mihiste vacua tua muni centia, Princeps Optime largi tua donat virumλmanu. M Ludovicanifundaminafausta Lycei ornassem rotis, carminibing meo. Opportuna meis fuit isthacgratia rebin; Hac erat exhaustum nam miti parte penM. His tibiprradonis summisse pectoregrates uvilibet inpartes obsequissu agridis data dona tibi large Dein ista rependat, ut datagranaseis mustiplicaresolet. . Sisi mea te grata hac oratis mentu, Et placearstudium, si minus ipsa, precor. Det Deus ex hoc nun quoscripsi bac tempore; siqua

Vis dis, si re ingeniivga mei:

Non eafunerib et impendenda, vel νri aduersa sui , tristitiai tua. Rebinaturatu,voto, cadentibin omni, Vtar ea in quavis pro 'nitate tua. Sic nisuccessis rerum, o sors lata tuarum Materiainscriptuprabeat Us meis. Hoc νbi contigerit; valide quo stero, quod opto, Quod prece clementemsuppliceposco Deum; uod virtute tua, quosmansuetudii ne dignum; quodi de dignum est, quod pietate tua; Tum vigil Vidua nitar conamine, quantum Mens feret ; νυμ, tr quos teste, palam: In me quantis amor tibi grata redundet agenti: Et res ornandi quanta cupido tuas.

5쪽

Inclyte, siti tui cura benigna Deo. i Corporeusanum,t rarumpemrepraset; Annuarct carptis dexter ubistus. ivi mota qui grandi turrita cacuminasumtu matri , Collegi cernissurgere in astratui: i. Sic videas eadem doctas habitare Camaenan Multat magnorumpignora clara virilm. Sic Duce perpetuo tecrescet honore rabinga; i ol uasis erit hac multis anteferendaScholis. i. Siι Ducere crescet multu Ecclem ramis; ari; Publica Resit sic bene aselope. r . . t Pr uti Sis tibi insiti honos,tibi laus νberrima crescen . . Oe tumen Vestilicrescat: AMEN.

6쪽

AGNIFICE DOMINE RECTOR,

Barones Generosi,Cancellarie dignissime, Asse res Consistorin Ducalis prudentissimi, Senatus amplissime, Viri Nobilitate generis , honoribus , dignitate, pietate,

sapientia, rerum usu, grauitate, humanitate, adeoque omnium doctrinarum&virtutum ornamentis celebratisiimi. Iuvenes&adolescentesi

genui, optimarumque artium studiis addictissimi: Praecli rum esse morem & institutum antiquissimum, non modis priuatim domi, sed etiam publice lugendi honestorum & illustrium virorum obitum ;hocque diligenter omni tempore, ab omni honesta gente conseruatum; ex hoc loco tum ex alios audire, tum ipsum me dicere memini. Neque vero viros tantum illustres, vita destinctos,antiquitas hoc modo,sed mulieres etiam & genere & virtute summapraeclaras Ornauit. Spiritus certe quidem sanctus, ut Remineum genus Deum cura re,diligere,eique non raro pr lara dona conferre,ac m O.

via quoque posteritatis dignum ostenderet; illustrium matronarum vitam,& facta in diit inis literis suo dictamine,&pollice scriptis,an riminuit. Sic clarissimae sceminae Sarae, quae Abrahami Patriarchae coniunx fuerat, obitum, & humationem honorificam ; sic etiam Prophetissae Mariae, quae Moysis, Israelitisi populi Principis, Soror, sepulturam celebrauit. Eundem Romanis, ut de aliis taceam, fuisse morem; Caesaris factum declarat: qui suam uxorem seniorem etiam Scaeuolae, qui matrem Popiliam publica oratione ipsemet decorauit. tandem consuetudinem inde usque longa seculorum serie ad nostra, quasi per manus esse deductam tempora; vel hodiernus dies, & hic coetus frequenti stimus comestatur. Etenim cum Illustrissimi Principis nostri a v D o v I C I, Dum cis Uvirtembergici,&c. charistima mater, Illustrissima PrincepS, AN N A M ARI A vitam hanc caducam&miseram cum aeterna illa& beata per mortem commutarit: sun mus Academiae Magistratus instituto maiorum laudatissimo, cunctis

suae Iurisdi&onis ordinibus hunc tanquam publici luctus

conuen

7쪽

conuentum indixit; & ea cesebritate,quam videtis, agit: vi&deiunctae Principi iusta sua soluantur; honor,& oratio habeatur, vitae diuinitus datae &exactae rationes & obitus commemorentur; &debitae pietatis, subiectionis, adeoque iustissimae commiserationis euidentius extet argumentum: cum Illustrissimo suo clementissimoque Principe tanquam Patre patriae benignissimo totam Academiam in communem ouasi luctum,& doloris societatem venisse, ac dolenter versari. Cum Patriarcha Iacobus, pater Iosephi,diem obiisset suum; Aegyptus, inquit Scriptura, septuaginta diebus eum fleuit.

Ad sepeliendum eum luerunt cum eo omnes senes domus Pharaouis, cunctique maiores natu terrae Aegypti: currus &equites: &facta est turba non modica.&celebrarunt exequias planctu magno & vehementi. Cum Aaron frater Moisis esset mortuus, sevit super eo triginta diebus per omnes familias suas omnis Istael. At vero cum ad sepeliendam dilectissimam suam matrem defunctam Illustrissimus Princeps noster, tanquam alter Iosephus, una cum Illustrissimas Coniuge,&lissimo nobilissimoque utriusque sexus comitatu prosectus huc, eam honorificentissimo ritu maiorum suo. rum monumentis intulerit; ac manifestissima debiti luctus indicia cum toto suo comitatu ediderit: bone Deus, quae nos ἀςοργ- , quae impietas, & nefas damnaret; si non serio luctu congruisque ordini nostro exequiis prosequeremur illam defunctam , quae quondam incompar ilis omnium virtutum ornamentis Herois & Principis, Illustrissimi Ducis CHRISTOPHORI, Patris patriae suauissima Coniunx; quae tot Illustrissimoru Principum ac Ducum in Germania socrus optatissima: Quae Illustrissimu nostru Principem, Principem ter optimum, Patrem patriae verissimum, su b corde gestasset, in lucem hanc edidisset, salutariter optimeque educasset, α tanti boni per eius Celsitatis immotam bonitatem, clementiam &mansuetudinem participes nos fecissetλ His de causis dum vos intueor, tacita quadam gestus de habitus significatione in luctu esse conspicio; videoque vobis magno ac iusto dolore commotis molestam esse de grauem ingentem hanc Suect

8쪽

ηNNag MIRIAE, Oc. hasta. γvere luctuosam Illustrissimi nostri Principis perturbationem: quae tanto periculosor est,animique robustissimi etiam vires magis concutit ac debilitat; quanto saepius iam viginti annorum spacio di amplita,non exiguo cum impetu recurrit;& ip. sius Celsitudinis animum, tanqua arborem proceram,quau- tumuis validam, crebris funerum limbus deiicere atque prosternere conata est. Haec cum ita se habeant,quam duras in me

receperim partes,qui ex hoc iam loco de tantis persenis di re. bus dicendi onus imponi mihi, passus sum, non sine eerturbatione mecum perpendo. Cum enim debeam clarissimam Principem mortuam laudare, & luculeiatae orationis suauitate moerorem vestrum,qui huc pietatis causa conuenim leni re; huius utriusq; rei ego magna laboro penuria; cum virum que &tantae Principis virtutes ac laudes verbis adaequare,di: auribus vestris, propter exquisitam, qua valetis ipsi, eloquentiam,delicatissimis,eruditissimisque satisfacere sit difficile&arduum; praesertim ita mihi temporis angustiis impedito , ut

vix tot horas hunc vitae cursum nabuerim contexendi, quot annos defuncta vivendi. Quare ne di inclyta Princeps defuncta debito laudum & virtutum suarum elogio, ac quasi praeclaia vitae suae transactae fructu destituatur; & vos, eruditissimi viri,exspectatione vestra frustremini, vehementer sem do. Tria tamen in hac mihi difficultate succurru nt, opitir- Ianturque. Primum personae ornandae dignitas est & praeceia lentia; quae etiam,me tacente, per se satis illustris est & nota,

neque magnbpere studium atque operam meam, ut clarius explanetur, requirit. Alterum est eorum, qui hoc mihi dicendi munus imposuerunt,auctoritas magnifica, reuerenda, pu-hllica, omninoque sancta; ut ei citra pietatis & officii neglectum nec potuerim, nec debuerim intempestiue refragari, si de ingenij quoque nunc existimatione periclitari cosan Ter

tium totum in fauore beneuolentiaque vestra positum est. Qv od si ullo tempore tum alios eloquentissimos viros, tum me quoque ex hoc loco trepidanter dicentem patientia vestra subleuastis,& benigno aspectu confirmastis; secistis autem hoc saepissime: nunc etiam,vt in aequissima causa benia

9쪽

8 ora sua is Illustri printhi det .digne faciatis, meque laudatissimae Principis huius ortum, in

tam,& mortem breuiter commemorantem beneuolὰ attem

teque audiatis, & ipsus rei amplitudo,defunctaeque splendor iure suo quodam requirit,& ego maiorem insuper in modum

enixeque peto.

Ne igitur discedam a vetere consuetudine rationeque huius rei ordine persequendae, initium propositi mei adignitate generis sumam. Etsi enim suas habet metas, quae ex nobilitate familiae ducitur commendatio; neque persecta laus in fumosis maiorum imaginibus consistin neque virtus,quae una solidae gloriae fundamentum est firmissimum, haereditatis aliquo iure relinquitur: frustra enim maiores iactat suos, inquit Plutarchus, qui ab ipsorum virtute degenerat: tamen nescio quomodo fiat, ut augustiora & amabiliora sint, quae ab hominibus summo loco natis, & quorum maiores multis meritis clari fuere, suscipiuntur & perficiuntur. Ac neum metito detestamur,qui genere magnus, virtute nullus: qui maiorum decus suo dedecore turpificat: ita per nas illustres, quaeauitam virtutem reserunt, maiore quadam obseruantia suspicimus & veneramur. Orta est autem di natalllustrissima Princeps e duabus clarissimis familiis&summi honoris plenissi

parentibusque eodem pacto ambobus sua propriaque laude insignibus, nimirum Illustrissimo Marchione Brandenbu gensi G E o R G I o, &eius Coniuge H E D v v i G Ε , Illustrissumi Ducis Munslerberetensis CAROLi filia. Qvid autem fa milia clarius Brandenburgica λ quid illustrius3 Sive enim quis antiquitatem, siue eorum,qui in hac excelluerunt,virtutem,& rerum praeclare gestarum magnitudinem, siue gloriae dignitatum 4 ue praeeminentiam,sive affinitatum latEin Regum di Caesarum etiam familias sparsarum amplitudinem perpe dat; talem eam esse deprehendet, quae cum vetustissimo, N

hilissimo, clarissimo,& gloriosissimo in Germania genere certare posse videatur. Qi stemmatis huius fontes & origianes diligentius rinuti. sunt, illud ad Nobilissimam & antia

10쪽

a N N ag MA RI az, Oci habita. squissimam Vvelsorum prosapiam,&inde ad ipsos Troianos,

tanquam primos huius conditores, reserunt; eamque cum multis Principibus, Regibus, & Imperatoribus belligerasse testantur. Sive rem militarem spectemus, inquit Camerarius, siue alias laudes, grauitatem, inauam, magnitudinem animi, constantiam,addam etiam mansuetudinem & humanitatem. vix inuenientur, quorum tam excellens rirtus fuerit, ut sit

cum Brandenburgensi illustrissima domo comparanda. Vt enim nihil hic afferam de primis illis gentis huius continua serie conditoribus & luminibus, de Comitibus Al- torseianis, de Uvelfis, de Rauens burgi Dynastis, de Zollera nis, decolumnijs, siue Camillis Romanis, de Marchionibus Ferrariae,de Ducibus Bauariae, de Burggrauiis Norimbergen. sibus, de Brandenburgicis Electoribus, de tota illa collaterali linea, in qua Regia quoque & Imperatoria conspiciuntur

ornamenta, resque gestae sempiterna memoria celebrandae: illum tamen silentio praeterire non possum, qui primus Electoralem hanc stirpem ob iteratum matrimonium diuisit.& prioris matrimonii filio IOHANNI ex ΜARGARE THABadensi Marchionissa nato, Electoralem dignitatem, & mutius Archicamerarii Imperii. Posterioris vero Coniugii filio

FRIDERI Co,ex ANNA Saxoniae Ducissa procreato, reliquam ditionum suarum amplissimarum partem reliquit.Fuit autem is A LAERTus defunctae nostrae Principis proauus, tanta virtutum bellicarum ac rerum praeciarisiimEgestarum,

victoriarumque partarum gloria; ut Germanicus Achilles nominari, & ab Historicis,praecipue Aenea Sylvio Pontifice, eius nominis Pio II. fuse celebrari, & omnibus Germaniae Principibus anteponi,diuinisque plane laudibus ornari meis

ruerit.

Sed neque defunctae nostrae Principis Pater G Ε o RGI v s, Illustrissimus Marchio Brandeburgicus tacendus est: Nam quantum ille nomen in armis, tantum hic pacis tempore Repub.-ac salutari r administrata, & constantissima

verae ncti professione sibi apud omnem posteritatem com B a parauit.