Dissertatio inauguralis juridica, De fidejussore dotis servandae caussa, quam in perantiqua electorali Academia Erfordiensi ... praeside Facultatis jurid. decano, Dn. Conrado Wilh. Strecker, JCto, ... publico eruditorum examini submittit auctor Chris

발행: 1733년

분량: 27페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

eum probare satagit. Eandem sententiam, jus Roma . num duo tantum genera bonorum uxoriorum, dotalia videlicet & paraphernalia, agnoscere, fuse propugnant, illustris Ra RGE Rus dissen. de discrimine bonori

Dos annumeratur caussis favorabilibus, ita, ut in dubio semper pro dote respondendum sit L O. st. Iuridot. l. IS. Is de R. I. Praeterea multa singularia, contra iuris regulas, in favorem dotis sancita leguntur. Sic verbi gratia in caussa dotis, foemina valide pro aliis intercedit, nec praebet ipsi perfugium ac solatium decantatum illud SCtum Vellejanum L t. J. de jur. t. l. fC. ad Ct. Velis. In concursu creditorum dos non tacita tantum hypotheca, sed & jure praelationis gaudet per L ia. I. I. C. qui pol. in pign. Vid. FACHINAEVS libr. Io. controd.IN. qui de jure praelationis, quod doti tribuirur, tres esse opiniones, tradit. Uxor in causa dotis favori suo renunciare nequit, sed invalida sunt & ipso jure nulla pacta, quae dotis conditionem reddunt deteriorem,& Qeminas indotatas LI J. de pact. dot. Reliqua, ut alios taceam, Persequuntur MARTIN. PEGlvs Iri de jure G priuilegiis dor. pari. 2.pag siqq. LAVTER BACH.

levam. debit. cap. 6. n. δ . Hq. cI ad ns Lubec. libr. I. ius. rubr. n.Io. G AHq. Nonnulla tamen magis affectum, quam

12쪽

quam effectam, ostendere videntur GOTT L. GER H. TITIO juri pris. Romano- Germ. libr. 6. cap. q. s. 2o.

Sicut vero leges juris Romani jubent, uxori dotem esse salvam: ita quoque marito de dote promissa solvenda, variis modis, prospexerunt. Imo fas est, & per eas licet marito, ejus solvendae nomine fidejussores d poscere l. s. g. 6. l. s. Is de jur. iat. l. fin. C. ad Scium Vesto. PRVCR MANN. vol. 2. consas. n. sis.*qq. g. XVIII. Contra, quantuscunque etiam est dotis favor, uxo- ri pro marito, vel iis, qui dotem accipiunt, dotis causa fidejutar dari nequit rol. tit. C. ne fisu . Dr. dent. Et quod ad priorem legem hujus tituli attinet, Imperato res GRATIAN. VALENT. & THEODOSIVS rescripserunt: Sive ex jure sue ex eonsuetudine lex professitis, ut uis uxori Medi orem strvandae dotis exhibeat, tamen eam jubemus aboleri. Equidem eam χllicitat PETRvs P Α-BER libr. 1.semestrici et . & ita legendam esse sibi persuadet: sive ex lege sive ex consuetudine jus proficiscitor, id jubemus aboleri. Sed pluribus receptam lectionem tuetur, eamque ab intempestiva censura FAR Rr vindicat, vir de studio iuris civilis praeclare meritus,

IAC. GOTHO FREDUS commentar. in Cod. Theodos libr.3.tis. II. IUSTINI AN VS porro Imperator, veterem illam constitutionem GRATIANI VALENT IN IANI ac THEODOSII confirmaturus, & explicaturus, legem alteram sancivit: Nullam esse satisdationem vel mandat pro dote exigendum, vel a marito, vel a patre ejus, vel ab omnibus, qui dotem Aseri'unt. Utraque lex extat. Basilici

13쪽

Ii . a. . tu. s. Quodsi tamen frequentes subinde sunt juris interpretum multum discrepantes opiniones, profecto heic tot sensus eorum fere deprehendas, quot sunt capita. S. XIX.

Icti quidam non ultimae auctoritatis & fidei,

stimant, fidejussorem exigi quidem non posse, recte tamen accipi, si sponte detur a marito. Et pro hac opinione utcunque asserenda, nituntur l. a. C. Ne sdri. ALdent. in qua non nisi exactionem fidejussoris vetitam esse perhibent. g. XX. Nee desunt illis argumenta alia, quibus firmari posse hanc opinionem confidunt. Caussctantur enim, paria esse in jure, fidejo res vel pignora accipere L .F. 8. F. desdeicomm. liberi. g. t. s. de R. D. Cumque pro restituenda dote, pignora obligari possint a marito omnibus, a quibus ille dotem nactus est l. 7. F. CA de

donat. inter vir. G uxori exinde colligunt, fidejustares mariti admittendos esse. Urgent quoque, cum maritus religioni sibi non ducat, pro dote danda exigere fi- dejussorem ab uxore, nefas non esse uxori, ab eo, pro dote conservanda,postulare fideiussorem, idque in pedisona mulieris aequa lance servari, aequitatis suggerere rationem arg. I. ao . de rejud. Addunt, perfidiam cessare, si maritus ultro uxori pro dote servanda alium fi dejubere jusserit: ac, ut quemcunque, ita etiam mari-

14쪽

tum favori pro se introdulio recte renunciare L 2N. C. de pact.

g. XXI. Aliis e contrario placet, nec sponte sua maritum ori posse dare fidejussorem. Commemorat eos magnam partem, iisque suffragatur BRVNNEM AN Nus

comment. in Cod. h. r. nec non CHRISTIAN. THOM

ε Ius in not. ad ST RAUCHII Jur. Iustin. HLCI. s. Qui hanc sententiam suam faciunt, proVocant ad L LO a. C. h. t. in quibus generatim & indefinite cantum est, ne fidejussor vel exhibeatur, vel satisdatio ulla aut mandatum pro dote exigatur. Nec pro imperio legem posteriorem tulit Ius ΤINIANus, sed addidie rationem: ne causa perfidiae in connubio generetur. Sune fidejussor exigi vel accipi nequit, ut mariti fides non eo ipso in dubium vocetur. F. In. de replicat. Acc dit, quod Ax.αν , sit, mulierculam, sine fidejussore, marito concredere corpus omnemque vitam: fortunas

vero suas eidem, absque fidejussore, nolle committere, adeoque majorem fidem habere homini tapius ignoto, & plane nulla cognatione vel necessitudine juncto, quam amori fideique conjugali. Atque huic sentemtiae praesidium fert ipsa inscriptio: Ne Meffusores veImandatores dotium dentur. Quotiescunque enim inscriptiones sive rubricae, eaeque avehenticae, plenum sensum, inprimis in vel Ne continent, toties gaudent vi probandi, ac perinde ad decidendas caussas allegari possunt, ac ipsum nigrum, teste Hop Plo comm. ad Inst. libr. I. tit. I. p. IN.A. De rubricis istis, & argumento ab

illis ad nigrum, conferendus quoque R ICCIVS, Prni sessor

15쪽

sessor olim Regiomontanus de libror. jur. quant. G qvasit. p. F. A. Inprimis varias inscriptionum utilitates αopportunitates ex instituto luculenter enarrant HEN-RICVS BRENC MANNVS disp. inauguri de legum infriaptionibus & BERN. HENR. REI NOLDVs Oratione inis aQ. de inscriptionibus legum digestor.-Cod. quas juris- prudentiae restitutae inseruit ABRAHAM. NIS LINGIUS.

Inscriptionum vero vocabulo, hi ICti clarissimi non significant argumenta ea, quae paucis Veibis exponunt, quid leges legumque sectiones complectantur: sed notationes eas legibus praemisistas, quae ostendunt, quo ex Iurisconsulto, & e quo libro illae sint petitae, & in T. relatae: ac in Codice, quis Principum cujusque constitutionis auctor, & ad quem quaeque perscripta sit. g. XXII.

Solenne alias est ICtis, ut in interpretando Codi. ce Iustinianeo subinde in subsidium vocent Codicem Theodosianum. Si itaque inspiciamus l. vn Cod. Theodos de fdeffusor. dot. illa videtur agere de fidejusione

pro muliere, implendae, i. e. solvendae dotis causa prohibita, qua ratione eam interpres diserte explicat. Sed FAC. GOTHO FRSDvS, JCtus, siquis alius, clarissimus, idoneis argumentis, in commentario suo, magno eruditionis apparatu, demonstratum dedit, legem illam de fidejusione pro dote servanda, suaque die reddenda ac restituenda, capiendam esse, cum obligatio resti- tuendi sub obligatione conservandi contineatur arg. l. I. pr.=. - quemHA. cav. s C H N E I D E W I N. ad s. I. I. tit. de fisuus. n. N. Ceterum egregium usum, quem

Codex Theodosianus praestat, doctissima disertatione

16쪽

nianeo inu, exposuit, Io. SALOMO BRVNN QVEL L,

in academia Ienensi j urium Proseor celeberrimus.

S. XXIII. Ad argumenta contraria in g. XX. proposita, non deficit his responsio. Primo enim dubio sic occurrunt, quod maritus contumelia assiciatur, si cogatur fidelucsbrem dare L TI. g. a. e. de testam. tui. cum fidejussio precibus impetretur, & aperte fiat, pignus autem clam& remotis arbitris constituatur, idque maneat indominio mariti t. n. in pr. f. de distri plu.; nec in pignore dato maritus interpelletur, sicut heri assolet, si fide. jussor intervenerit. Ad ali um regerunt, fidejussiqnem uxoris pro dote χlvenda ac danda non habere caussam perpetuam, sed expirare smulac uxor promisi iis steterit, & dotem marito intulerit: nec eandem maritum uxor reverentiam debere, ad quam marito exhibendam uxor obstringitur l. I . g. I.A. fol. matris. I. un. 7. C. de rei uxor. ast. Denique, parum iuvare,ajunt, uxorem, si praetendat, ultro sibi a marito esse oblatos fidejumores; eo quod maritus citra propriae turpitudinis allegationem, st invitum & coactum conquisivisse fidejussores, profiteri vix possit. Quid Z quod

contendunt, legi prohibitivae, publicam utilitatem respicienti, frustra renunciari gloss. iu LII. 1. de rit. nupt. avg. l. . f. de leg. r. l.3δ.1. de pact. Curate haec & alia expendit, ac χlide r*sellii H E R I N G I V S. l. c. cap. I.

17쪽

g. XXIV. ι Utrum vero legibus C. Ne fides f. δερ. dent. sub fide iurisjurandi renunciari possit, nee ne, dia multunaque quaesitum & disputatum est. Qui negant quaestionem, probationem arcessunt ex LX. C. de LL. l. Da. I. .F. de seg. t. l. 7. F. de pact. & id genus aliis juris civilis

textibus. E contrario alentem sententiam defendentes, monent, Omne jusjurandum servandum esse, quod non vergit in dispendium salutis aeternae e. aδ. X. de jurejur.; & leges civiles non dedignari, sacros imitari

Quod nullum vinculum ad adstringendam fidem, jurejurando majores sui, arctius e Te voluerint, probat multis, & id, quod amrmate, quasi Deo teste promiseris, tenendum esse, statuit vir verae religionis expers, & sacrarum litterarum rudis, T V L L I V s de o . his . cap. v. II.

Imo non solum a marito, propter dotem, nulla est exigenda satisdatio, sed nec a patre quoque mariti, aliisve quibuscunque, qui dotem suscipiunt d. l. a. C. Ne fidei. rat. dent. Nec obstat L . C. de dot. eaut. nonnum. utpote in qua, Imperatori non est strino de fide-jussione soceri, sed potius de eo casin, quo maritus &pater in instrumentis dotalibus confessi sunt, dotem susceptam esse, quae tamen revera data non erat, quos

18쪽

ad opponendam, justo tempore, exceptionem non numeratae pecuniae admittendos esse, rescribit, uti scite hanc legem explanat VALENT. FRAN cvs de Mejussor. c.I. n.32I. Praeter ea, qui ad sustinendam quacunque ratione contrariam opinionem, obfirmaverunt animum, ut BALD. NO VEL L. de privit 2I. n. ἡ & IO. BOSCH. m tract. de nupI. bbr. . n.ses in s. voL tract. detorquent in suam sententiam legem aa. F. II. f. sol. in irim. At vero falluntur & fallunt lectores credulos.

Fac enim, dotem ad patrem, cujus juri filius est subj ctus, perVenire L ao. g. a. 1. jam. herc. non tamen inde conficitur, patrem pro filio fidejubere: quin potius inferri deberet, patrem dotem suscipientem pro se ipso fidejubere, quo absurdius nihil fingi potest. Adeoque

palam est, non inservire argumenta legum corrigendis iis, quae expresse sunt decisa gl. in c. I. defud. cognit. TI-R AQVEL L. de jur. primogen. quaest. N. n. N. Rationem investigandi argumenta legum evolvit summus pariter ICtus, ac puri & tersi stili latini vindex, IO. PHIL. s L E v o G TI v s is dissertatione de argumentis legum caute formandis.. g. XXVI. Sienti vero casus humanarum rerum & miseria. rum adeo varii sunt, ut ratio legis a. C. Nesdo. t. dentiquae anima illius est, vel ex parte, vel prorsus exulare videatur: ita magis vel minus recte, aliquando ICti fi- dejussores dotis servandae causa admittunt. Soluto jam matrimonio, quacunque id contigerit ratione, fidejun

19쪽

sor intervenire potest l. 7. pr.=. de Except. A C C V R S. in I. I. C. Ne fides. dot. dent. cum tunc cesset ratio perfidiae. Quid Z quod post divortium, etiamsi fidejussor non exigatur, ad inimicitias graves & capitales, uxor & maritus non raro descendere selent l. n. f. de poen. l. 7DF. a. insin. de jur. dor. Lsa. g. Io. F. de donat. lat. Din s

g. XXVII.

Durante etiam matrimonio, si maritus ad inopiam atque indigentiam, uti artium & virtutum, ita & vitiorum ac flagitiorum aliquando magistram, vergat, fi- dejussorem pro strvanda dote deposcere potest uxor

Quodsi enim re mariti inclinata, uxor dotem reepterepotest. l. a . pr. G g. a. st Diut. 1 trivi. multo magis eam fidejussorem ejus nomine exigendi habere potestatem, liquet. VAL. FRANCVS sue f. c. s. n. Ias

Quamvis vero pauper alias is dicatur, qui minus, quam quinquaginta aureos habet L Io. ff. de accinat. G inscript. in praesenti tamen negotio, ille nobis pauper audit, qui plus debet quam in bonis habet, definiente . Paraphraste Graeco THEOPHILO, ing. I. Inst. qui ex quib. caus manum. Incipit aurem maritus talis esse,& inopia laborare, ex eo tempore, quo evidentissime constat, mariti facultates ad dotis exactionem non sufficere L a . pr. F. solar. ἈaIrim.

s. XXVIII.

20쪽

g. XXVIII.

Qtiodsi uxor marito, qui aliis grandem pecuniam certis nominibus debet, sciens nubat; nihilominus fi- dejussiores pro dote servanda & restituenda, uxorem istiusmodi a marito recte postulare & petere, statuunt

CHIus jur. Fusmian. priv. dis. I. g. b. aliique. Et hanc sententiam non possunt non defendendam susci. rere ii, qui uxori huic dotem repetendi potestatem tri .uunt. Multi quidem, quos GAILIVst e. refert, secus sentiunt, eo quod nemo videatur fraudare eos, qui sciunt & consentiunt l. I F. f. de R. L At vero, cum reipublicae intersit, mulieres dotes habere salvas l. a. fis Iur. t. foeminis propter sexus infirmitatem, maxime, si de damno vitando certant, ius ignorare arg. l. 7. I. in. de jur. Gladi. ignori permissum sit; ac mulier, neque expresta neque tacito pacto, conditionem suam deteriorem facere possit arg. l. I . G I .F. de paci. dot. quod taeitum pactum eo ipso induci ajunt, dum sciens inopi nubit marito: repetitioni dotis locum esse, perinde ac si conditionem mariti ignorasset, docent BRVNNEM ANNUS ad i. 2 . A. fol. matriin. n. δ. & HEN R. HILDEBRANDVs, Pros Altorfinus, dus de dot. reperend. constante matris. g. U. . S. XXIX.

Rationem porro l. a. C. ne ides dot. dent. deficere in extraoeo, si is pro muliere dotem dans, eam sibi so-

SEARCH

MENU NAVIGATION