Responsio cardinalis Bellarmini ad tractatum septem theologorum Venetorum, super interdicto sanctissimi D.N. papae Pauli 5. nec non aliae einsdem cardinalis responsiones quarum priori F. Pauli ordininis Seruitarum posteriori, Ioannis Marsilii opposit

발행: 1607년

분량: 281페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

go Ras p. CARD BELLRR. Summu Pontificem errarem moriam ment, nihilo secius talis doctrinae semina spargui, quae fidei sundamenta couessere ac labefactare possint. Quamobrem toto affectu oro atque obtestor Serenissimam Rempublicam Venetam, Vt oculos aperia anh&etiam atque etiam videant, quo illos hi Doctores perducere conentur. Hic autem locus S.Scripturae nihil pertinet ad controuersiam praesentem, quia S.Paulus nihil praecipiebat Beroensibus , sed Salia latoris aduentum a Prophetis praenuntiatum illis annuntiabat . In quem igitur effectum citatur ab illis haec scriptura,perquam Lutherani probare nituntur, non esse credendu summo Pontifici,nec Conis

rum Conciliorum decreta, iuxta sacram

Scritturam expendantur,4 examinentur Nec etiam bonavi firma est cons quentia, Beroenses laudati sunt, quod S. Pauli praedicationem examinarent numcosormis esset sacris Scripturis, ergo la dandi sunt illi qui Summi Pontificis mia data, iuxta sacrarum literarum,aliarumq; Catholicarum scripturarum doctrinam

expendunt,&examinant Quia Beroenisses necdum Christi fidem sesceperat,nee etiam certi erant S.Paulum Spiritu sancto regi,&errare non posse,ac proinde recte

72쪽

CoNT SEPT. DOCT ae msiciebant, quod Prophetarum praedicti ne quas S.Paulus citaba requireres. Hac enim ratione Deus illos ad fidem praepais rabat. Sed Christiani qui fidei lumen aeceperunt,4 certi sunt Summum Pontificem&legitima Concilia a Spiritu Sancto regi,non modo laude digni non sunt, sed reprehensonem etiam merentur, si de iulorum decretis ambigentes, ea iuxta sacri Scripturam Velint expendere Pari rati ne ille qui certus est,summum Potificem esse verum Christi Vicariu , locum illius in terris obtinere nulla meretur laudems praecepta illius examinet, meretur auistem illam, si illis absq; tali examine, qua do manifestum in illis peccatum non ceris nitur,obtempereticum haecst persecta

bedientia , quemadmodum superliud

monstratum est. . . . '

s ainto adserunt illam S. Pauli repreis

h. iusici nem, qua S. Petrum Apostolum redarguit, de qua scribit ad Galatii. Et

quod S. Petrus Apostolus rationem redis diderit4;ilalibussicii sui, cum arguerent ipsum, quod Cornelio Gentili praedicasisset.Αct.II. Et denique quod ide S.Petrus

nis. MDJ Resipodeo, loca haeccitata nihil ad rem propusitam pertinem quia L

73쪽

at, Osp. CARD BELLA fi . Paulus Apostolus S. Petrum postoIuturion idcirco arguit , quod male praecepisset, sed quod conuersationem pentium

deuitans,ne Iud os recenter ad fidem coisuersos scandaligaret, interim scandaliZabat gentiles etiam recenter ad Christum conuersos. Quando vero S. Petrus ratio

nem reddidit fidelib', cur Cornelio fidε Christi praedicasset, non id fecit ex oblugatione, sed ex bonitate ac mansuetudine sua tiim etiam ut fidei cs partim reues tionis sibi factae manifestatione , partim alijs miraculis quae in Corneli conuerissione acciderant, consolaretur. S.Gr

gorius lib.9.epist. 39. loquens de hoc Dacto,dicit S. Petrum respondere potuisse, fidelibus non decere ut oves sibi coni missae: pastorem suum reprehenderent, sed tamen facto suo mansuetudinis exemis plum toti mundo praebere maluisse. Illa porro verb'Parati semper reddere rationem prorsus extra propositum adducta sunti quia S. Petrus Apostolus non loquebatur ibi de reddenda ratione praeceptorum, sed fidei spei, quam habemus ut Chriω stiani,si bene informati sumus, ad defendendam nostram sanctam Religione Dtholicam, calumnijs infidelium. Sexto inquiunt, Summum Pontificent

errare posio in iudicij particularibus , as

74쪽

jptoinde fideles aduertere debere,num in praeceptis illius sit aliquis error. J R ispondeo , Nos non inficiari , aliquem e pendere posse,numini ceptis partic Iaribus erratum sit, vel propter malam in formationem, vel propter aliam causam smile,sed dicimus nemine ad id obligatuesse, cum melius sit obedire simpliciter. eptimo dicunt esse generalem Theois logorum regulam , eum qui se periculo pecandi exponit peccare, dicente Script

ra: Qui amat eruulam peribis in illo. Eccl es.

3. Ergo quilibet obligatus est examinarenum in praecepto superioris peccatum sit, alioqui exponit se periculo peccandi,&consequenter peccat a clam resiponsum est cum S. Bernardo, Eum qui superiori simpliciter obtemperat,nullo se peccandi periculo exponere quia discernere, sitnis peccatum an non, ad superiorem spectat, non ad subditum i atq; idcirco illud peccatum ignoranter admissum , in illo pec .catu non est,sed in superiore PQuando

vero iteru obiiciunt, ignorantiam no e

cusare nisi fuerit inuincibilis inuinciabilis dicino potest, quando quisno facit quicquid scitvi potest,ad inquirenda veritatem ac proinde numquemq; debero examinare praeceptu,Vt securus esse possit

se quicquid scit potest egisse,ad perno

75쪽

s 'Es p. 4 R D. BELLAE.cendam Veritatem. 3 Respondeo, sub . ditum non esse obligatum ut sciat aut scure laboret, num in praecepto Superioris si peccatum , uti saepius iam dictum est, sed crederedebere licui SS. Patrum supra citatorum testimonia volunt, iustum de bonum esse quicquid Superior imperat; nec est ibi ignorantia quae culpam habea quando quis non stit, nec ut sciat enitiis tur,quae scire non est obligatus.fQuUdo rursum opponunt,praesum hendum quidem esse Superiorem semper bene imperare, quoad bonam illam opinionem quae habeatur de ipso, sed id prγsupponendum non esse quoad executioanem pricepti. espondeo in hac mat ria non habere locum distinctionem itulam,depraeseppositione boni, quoad bonam de aliquo opinionem , non autem

quoad illius quod imperauerit, executio nem;quia cum perfectus obediens cum mni synceritate credere debeat praecep tum Superioris esse bonum ksanetiim,iblud debet credere non minus quoad hoc ut bonam de suo superiore opinionem habeat,quam ut priceptum illius exequa. tu . Haec distinctio autem locum habet quado in dubio est, num mihi quis nocere velit, tum enim male de illo iudicare non debeo, sed nihilomines cauere mihi

quasi

76쪽

quaerat.

Octauomquiunt. Summus Pontifex .est homo, quamobrem peccare potest &falli 'ph Qece res reuocant mand

ta praedecessorum siuorum. In Decretaliabus editandidunt se paratos esse sententias suas reuocare, si aemonstratum fuerit,

iniustas esse. Cuant ad huius confirma tionem cap. ad Apostolicae de sentent rure iudic. in .J Respondeo haec vera esse, nec inde probari subditum obligatum essepraece um sui superioris exammare, quae fuerat proposisto quam probare de

buerant.

Nono mi Quamuis sit communis sententia quod in rebus dubiis, subditus si totusuperioris iudicio permittere debeat, nihilominus id intelligendum est, quando subditus post diligentem praec

pii examinationem, Veritatem reperire non potuit, non autem quando praeceptii nec secum expendere, nec examinare,

luit sicuti tenebatur. JRespondeo subditum non esse obligatum ad effingeda sibi dubia, sed posse, uti iam ph dictum est , sine ullo examine obedire sed quando ei dubietas occurrit, quod forsitan in praecepto cotincatur pe catum, putat se deveritate per fiam in-

77쪽

uestigationem posse certiorem fieri; uncasu credimus etiam nos, ipsum eniti debere, ut id certius cognoscat, at si exilii-mat,seVeritatem reperire non posse, po testis dcho deponere illam dubietatem, superiori suo simpliciter obtemperare. Haec est communis sententiari Augusti ni, S.Thomae, di Sacrorum Canonum Νυ luestro citatorum 4 verbo obedientis,

.. - . . .

H A Uc propositio non eget pua consideratione latia cum nos accurate dorcuerimus ilamim fecerimus, non essςbbligatum Christianum ad Summi Ponis tificis p rceptum examinandum, etiam- non affirmet illud iustum esses multo minus

78쪽

CONTIs Et T. Doc Tost. ες myntis tenebitur id facere, quando idem Summus Pontifex adiicit se illud diligenter examinasse,atque illud iustum esse asi firmat. Rationes autem quas adserunt asuersarij, quod nimirum Summus Pontiis sex sicut errare potest in praecipiendo, ita falli possit in iudicando, non militant contra nos, qui non innitimur huic fundamento , quod Summus Pontifex illud iustum esse asserat, parum enim ad rem pertinet , num illud affirmet, aut non

affirmet,

PROPOSITIO

natronem ammaduertit per se id neum non eoe adprenosicendum,an prineeptum istud legibus diuinis conformὸ sit, num ab executione i ius eanduis Iuni oriri unt , obligatus est in eo, βω- adhibere homines eruditos

bonae eonscientia, aereuerentiam de tam adfanctam Sedem Apostolicam te iantes. RESPONSIO.HAEc propositio videtur nobis con. a uaria

79쪽

Es v. QARD BELLAR traiia iis, quae paulo ante a septem Doctoissibus dicta sunt: Nam si hac propositione determinare Volunt, eum qui ambigat,nuin praecepto superioris peccatum contraneatur, an non,ab alijs consilium exquir re,atq; illorum iudicio stare debere, dubium non est,cotrariam esse his quae pa Jo anth dicta sunt. Ibi enim dixerunt, se nolle communi opinioni repugnare,

quae vula ut in rebus dubijs lambiguis unusquisq; superioris sui iudicio se committat quomodo igitur nunc statuunt,ut

postposito superiore, consiliarioru iudicio quilibet se subijciat Laut quae hoc ratio suadet, ut in rebus ambiguis quis o temperet illi, qui non est illius superior, Mnon pareat illi, quem DEvs illi voluit esse superiorem,& cui seuect praecipit, Vt obediaturi

Rationes autem quas ad probandum adducunt, cur nimirum is qui per semetipsum praecepti aequitatem determinare non potest, aliorum doctiorum iudicio stare debeat,nullius momenti sunt quia

rationes isthin illis tantummodo casibus vim habent, qui non dependent ab ob dientia, sed a propria voluntate , exempli

cause,si decreuerim con*ractum aliquem inire, ambigam autem an Simoniacus aut

iurarius sit, nec possim o meipso defi-

80쪽

M'. EPY. D oem ni re,teneor consiliti m a doctissilitior tae conscientiae viris exquirere,atque ill rum iudicio stare. De hoc casu loquuntur S.Gregor. Nauarrus,qui citantur ab eis,

quemadmodum videri potest, si libri&loca citata consulantur. Sed in his quae ab obedientia dependent, iustum non est ut alterius potius iudicio paream quam sit- perioris mei. Idem respondeo ad authoritatem Getibnisa septem Doctoribus

adductum squi dicit in materia consura rum, eum qui dubitat, num excomunkatione aut irregularitatem incurrer posis itare iudicio Theologi alicui aut Caanon istae. Quia intellimrus est ibi de censura praecish, non de praecepto, cui formian annexa est censura ut exempli gratiar Senator aliquis Venetus nunquam fortε consensit, aut votum dedit alicui decreto praeiudiciali Ecclesiti&nihilominus quia uniuersum Senatum in Monitorio Ap

stolico excommunicatum esse videt, ambigit num excommunicationem incurr Fit aut pro excommunicato haberi de

beat,necne in hoc casia, credo ipsiim ponse iudicio alicuius Theologi, quem verὸ doctum & pium esse nouerit, stare sed si

quaerat, num Summo Pontitat expressὸ iubenti ut interdictum seruetur, obedire teneatur, etiamsi dubium sit, num illius

SEARCH

MENU NAVIGATION