장음표시 사용
221쪽
quamplurima huius generis. Priscianus haec qua hic numerauimus tatu dicit exire inivbus: Diomedes quatuor posuit partubus, artubus, arcubus, tribu-bus. Cicero portubus, ct portibus solet dicere. I. Verr. Quarum vna eis ea , qua di insista, qua duobus portubus cincta, c. Idem pro lege Man. Equia inimo in eiusmodi regione atq; prouincia, quae mari cincta, portibus distincta oec. Caesar. 3.be ciui Haec a custodib. classi loca maxim8 vacabant,ffse longis portibus committere non auderent. Nunt recetiores acubus, sicubus, quercubus, quae nusqua esse arbitror, et acibus, cibus, quercibus dixerim;
sed sicis tantum siue de arbore, siue de fiuctu sit sermo;nam ficus fici,stcuno
declinationis,utrunq; significat. De Verub.certant Gramatici, sunt enim qui veribus per i legendum censeant. apud Vergilium ubicunq; verubus pertu iteram legitur. Si vertibus estet legendum,nu quam id tacuisset Priscianus. Carisius li. I in Ela,Pars insecta secant,veribusq; trementia figunt,per l, sitera legit. Questibus,idest querelis saepe reperitur. Ver. .Geor. -- mois laid loca qusib. implet. Ia 9. stati I.Theb. senta. Hercu.Oetae Ide tamE Thyest. initio act. 2. dixit -- questub. vanis agis Ira.
Casus interrogandi singularis quintae declinationis in ei, lit
ras diuisas exit,Vt mei: apud antiquos in es, siue ri exibat.
Vnde Verg. Libra dies, somnici; pares ubi secerit horas.& Ouid. Prima fide, vocisq; ratae tentamina sumpsit. Exij si& in duplex, ij. Verg. Munera, laetitiamq; dij, -- Casus interrogandi, dandi, sextusq; multitudinis praeter Reru, rebus,dierum diebus,inustati sunt. Cicero non est ausus specierum speciebus dicere, non tamen negat posse Latin E dici. F EII apud Gelliis si s.caput i Ae triplici huius declinationis genitivo unde haec exempla sumus mutuati.Ponit etia duo Ciceronis pro P. Sestio. Equites verὸ daturos illius dies poenas, pro Sex. Roscio, Quorum nihil pernicii causa diuino consilio, sed vi ipsa, ct magnitudine rerum factum putamus. Caesar eodem c.sb. r .de Analo. Huius drict huius Iecie dicendum putat. Priscianus in illa Vergilii, Libra Ees, legit Die. At Gellius ait in libro idiographo,manuque ipsius Vergili' scripto, Dies esse. Idem Gellius ait imperitiores Munera, aetitiamque Dei legere,cum ab ipso Vergilio Dii scriptum sit: adducitque Catonis Luciiij, Pacuulf, Cn. Marti exempla, in quibus famis,pem, cis, proginis, acij, prosa mei, nam fames apud priscos quinta declinationis fuit, perniciei progeniti,acies. Progenis cert8 multouauius est,qua protentes. Vnde Quintib. I. ubi contra eos disputat, qui Analogiae pertinaciter actaerent, ec plurimo refert,inquit,nulla haec,an prsdura sint. Va quid Proe
nies genitivo singulari, quid spes plurali faciet QVasi dicat, multosatius esse O his
222쪽
his ea bus casere,quam Trogenies, aut Sptru dicere. Cicero la togiis malitia Formarum,Formis dicere qua byecierum,Speciebus. In diuiscine, inquit omma,quas Graeci πλαι vocant mostri, si qui hac Drte tractant ,species appellat:non pessime id quidem, ed inutiliter ad mutatis casus in dicendo. Nolim enim nes Latinἐ quidem dici post specieiu, speciebus dicere, o sepe bis casibus utendum est: at formis, formarum velim. uum utroque verba idem significetur,commoditatem in dicendo non arbitror fi ligendam. sYNC OPE. Obsilium serme declinationum interrogandi casus multitudinis interdum maxime a poetis imminuuntur: quam imminutione
Coelicolum, Aeneadum, Ausonidum, Troiugenum,&c.pro cc licolarum, Aeneadarum &c.
. i. f Liberum, nummum, sestertium, fabrum,deum, &c.pro libero
Cladum,caedum,veprum,coelestum,agrςstum, potentum, serentum Macedum, pro cladium, caedium,Veprium, coelestium, agrestita, D potentium, furentium, Macedonum ; quae, &alia eiusdem generis non facile apud oratores reperientur. . Glabi. APPEN DI X. i. . . lf Genitivus imminutus a nominibus substantivis, as syllaba sei, iis usitatior est,quam plenus, Ut ciuitatum, quam ciuitatium. lil. i
Quidam genitivi tum pleni, tum imminuti sunt usitati, etiam se pud oratores,ut apium,& apum: serpentium, & serpentum: Quiritium, & Quiritum: optimatium,&Optimatum: locupletium,doloca plerum. I
' Currum, passim, pro curruum, passuum. s Primae declinationis nomina qus imminuutur,aut sunt patronymica, ut Aeneades, Dardanides, Auso*des aut copsta ex uerbis,ut selicola, ovigena,Graiugena:exvla crebra sunt apud Vergilita, ct assos poetas. Secudae declinationis no sola substativa imminuutur,ut sociu denariuidiuum; sed etiaadiectiua ut meum magnanimum, Iraecipu8 qus disributiva appetratur, vequinum enum,septenum,dcnum,idq; etiam apud oratores. .Ve . inuenies senum septenum,den mili.sib.' c. 3O. In nos. ro mari loligines quinum cu . bitorum is binhm. onius Marcellus de numcris, cob.ait accusatiua
223쪽
segularem poni pro genitivo plurali. Plaut. Persa. Pol deum virtutem Δ.catis, maiorum meum.Lucretiib. 6. IFlammea tempestas Siculum dominata per agros. Terent.Hecy. Prope iam remotum ab iniuria aduersariam. Varro de vita. P.m.
lib. .Hortensius supra decem millia cadam haeredi reliquit, medimnum vini mille cadum. M.T.de Oscilib. 3. An emat denaria, quod sit mille denarium. In his, in aliis huius generis putat Nonius accusativum progenitivo poni. Idem videtur Quintiliano lib. i. ea. 6. sigmficare, ubi reprcbendit quosdam analogiae nimium tenaces,aut cert8 de eorum sententia loquitur. 1idi, inquit, centu millia nummum, Fidem deum,onendant duplices soloecismos esse, quando casum mutant, O numerum.uiram est id in m&em xeni se Tinnio,cum eodem loco ex Accio hoc eaemplum ponat. Ab classe ad urbem tendunt,neque quisquam potest Fulgentium armum armatus ardorem obtui: O ex Turpisso, In Caliphonis nunc te misera liberam. Quis enim νnquam accusandὶ casu numero singulari vidit Armum aut Liberum'Fortasse inquies priscis temporibus haec etiam numero simgularisis sein usu. Sit ita funE. Cicero tamen in Oratore imminuta esse docet. Atque etiam, inquit a quibusdam sero iam emendatur antiquitas,qui haec reprehendunt: Nam Proh Lu,atque hominum fidem: orum aiunt: Ita credo,hoc illi nesciebant: an dabat hae cosuetudo licentiam e Itaque idem poeta, qui inusitatius contraxerat, Patris mei,meum factum pudet, pro meorum factorum, Tea tur exitium examen eapithpro exitiorum.Non dicit liberum,ut pleriq; loquimur,cum cupidos si herum aut In liberum loco,icimussed ut iIli volunt, eque tuum unquam in gremium extollas liberorum ex te genus. er idem Namq; Aesculapij liberorum ille alter in C, se no solum ciues antiqui amici maiorum meum,quod erat Utatu ed durius etiaconsiliumsocis,augurium,atq; extum interpretes. Id 1, pergit, Postquam prodigium horriserum portentum pauor. . qua non sand sunt in omnibus neutris usitata. ec enim dixerim tam libem
ter Atmum iudicium,es e II apud eundem. iv t pNi i NYhil ne ad te de iudicio armum accidite quam armorum. Iam vi Censoriae tabula loquuntur, brum, procum a deo dicere, non fabrorum, O procorum. Plan8 Duorum virorum iudicium, aut Trium virorum capitalium, aut Decem virorum litibus iudicandis dico nunquam,at qui dixit Accius. Video Iepulchra dua duorum corporum. Idem , Mulier una duumvirum.
Quid verum sit intelligosed alias ita loquor,ut cocessum en,τt hoc vel Probdeum dic vel pro deorum:alias vinecesse est,cum Triumuirum, non τὰ G
224쪽
ANomala, siue Inaequalia vocantur, quae aut numero, aut genere,' aut declinatione,aut casu, aut aliquo alio attributo deficiunt.
Quida singulari numero latu declinatu Vt nemo, tum,& pler que eoru, quae metimur, aut psideramus,Vt triticu, oleu, auru, ferru. Quaedam plurali solum, ut Cani canorum, Penates penatiam, C stra, Calenda .
Quaedam singulari numero sunt masculina,plurali neutra, ut sibilus, sibila: balteus, baltea. Quaeda singulari feminina, plurali neutra, ut Carbasus, Carbase. Quaedam singulari neutra, plurali masculina,vt Argos, Argi, A
Vas vasis singulari numero est tertiae declinationis: plurali secundata ut uasa,vasorum, Vasis.
Iugerum iugeri contra numero singulari secundi est ordinis, pii rati tertij, iugera iugerum, iugeribus. Interdum &iugeris genitivo singulari, & iugere ablativo legitur.
QuIdam non declinantur in casus, ut Rugi,nihili,podo, quod numerum plurale tantu habet, cu libra significatrite quatuor, quinq; &caetera, usque ad centum,quae aptota, siue monoptota appellantur.' Quaedam vocati uocarent, cuiusmodi sunt interrogatiua,ut quis, qualis.Relativa, ut Qui,quae, quod. Negativa Vt nemo, nullus.Parti-tiua pleraque,ut quidam, Vllus, alius. Pronomina etiam, praeter Tu, meus, noster, nostras, ferme vocandi casu destituuntur. Quaedam nominandi, interrogandi, & accusandi casum tantiam , habent Uantundem, tantidem. Quae taem nominatiuum,&Vocativum,Vt Iupiter, ex pes. Quaedam obliquos tantum, Vt Iouis, Iovi, Iouem, Ioue. . Quaedam tres solam obliquos,opis, opem,ab ope, Quaedam duos, ut repetundarum ab his repetundis. . di QuIdam unum ut inficias, sponte, natu.
225쪽
vomam de Analogia,qua proportione pleriqς, Varro sapi ,aefere similitudin8 appellat, Anomalia, qua ide Varro di militudine vocat,a siramaticis saepe mentio sit, non ab re fuerit paucade utraq; dicere. Anal g. est milia similis declinatio. Animalia en inaequalitas declinationsi. consuetudinesequens:illa praeceptis nititur, Me
suetudine ista attributorulaccidetium spartiis orationis c6ensum, casuumque simile exitu anxii requirit,haec nihil minus curat. Dica apertius, Me Doctus o Eruditus sunt analcga,sive analogica,et,ut loquamur Latinὰ ci Varrone. milia,aut cu Euintiliano,paria,va exeut in us syllabases casus,utruque numera habent, ivsed sunt generis eiusde figurae,eiusde species, eius ε ae
clinationis, ex utroq; deducutur coparativa, superlatiua, adverbia eiusde exitus Docte, Erudite.Lupus, lepus prima specie similia iustur,sunt.η. postione, qualitate. Dura, flecte mero paria; declinatione tamἴdissimilia, Oderiuatione quia a lupo fit lupa lepus no fit lapa. Itegenere, quia lepus e - csnu en,lupus masculinu. nalogia deprehedimus genus, ct declinatione, vis interro cris sit ne Funis masculinu an femininu: Restodebis esse masculinus Panis ei simile sit mascidinu. Itta rogeris, Dicedu ne sit casu ablativo Vedii le,an uectigalseres odebis Vectigali ut animali, ei simile eR. Si quis f-
terrea ex te qrat, Cuius sineris sit ignis unis,dices masculini, igniculus. n. O. funiculus inde deducta Getat esse masculina. nauis uero, ct febris diues esse foeminina,na nauicula ebricula foeminina si t. Itaq; analogra incerta certis probat. V tame fallax,ct captiosum argum tusaepe. mdecipit. . tulti tu Grsci, tu Latini de Analo. Anomalia scripserui, quoru ali' ista, alii hane summa vi defenderuLQui anomalia,ssissimilitudines tuetur,c suetu επι iunt donari,neq; vlla esse obstruatione miliusculi cu dicimus lupus lupi olepus,leporisfortitudosortitudinis:s unedo,unerariis:custis cupidis: et puppis genitivo puppis:habet. n. hac in obliquis diuersos exitus,quatiis positione. ' sint milia. Ide in uerbis doc&,na amo amavi alio laui mico micin iuuo iuui, do dedi cu prima sunt coiugationis,praeteritis tame vehementer dissentiunt:
Sic doceo docui,uideo uidi, suadeo suasi lugeo luxi fleo frui. Et merba Gο ita uaria habet stirita pingo pinxi,pugo pupugi, spargos MULVnde cui Asha .c. 6.ait Analogiam non esse legE loquerised obseruationem: adeo ut ipsam - Analogiam nulla res alia fecerit,quam consuetudo.Contra,qui at digia tu&tur,multa congerint smilia, xt analogia anomaliae anteponoda ebe doceant. Varro li. 8.de lingua Latina ad Ciceronἶ, qui liber no n extat, docet nulla esse
obseruatione similium in omnibu , pen/ uerbis cosuetudine d inari Unit. Lege Gelzij li. 2.c. 21 .de Analogia ct Anomalia. Idε tamὸ Varro sex libros de analogia scripsi,quau nunc tres tantu fi laceri mutili extant, in qui
226쪽
bus,qus contra analogia, quae item contra anomalia dicerenturiscripsiit, sua isententia exposuit ac docuit, que esset declinatio volutaria,qlis naturalis, qsnam esset analogia fundamἱtu. definiuit quae essent similia,quae Dissimilia,tres analogiae definitiones attribuit,ὰ quo prima mutuatus es Gellius, qua D paulo ante usi sumus. Sed de analogia hactenus. Gramatici multa anomala cogerat,quae sine ulla iactura praetemitti possunt, maxim/ cu multa cotra eoru praecepta apud idoneos autores legatur. Itaq; putauimus anomaloru generavno,aut altero posito exempla attingenda. Aptota hoc est, sine casib. mono-ptota,iden, quae unum tantum babent casum.Dicuntur aptata, quia,ut Di
medes inquit,a prima sui positione non cadunt. Monoptota uero, quia casus nominandi non disssert a cyteris,nam dicimus homo stus,hominis siugi hoministus, hominem si hὸ homo siugi,ab homine stuI.ἱμs Donatus vocat apto- tu dest,ut ipse definit a. Edit.qus neq; per casus ineq; per numeros declinantur . eade ipsa Probus appellat monoptota.Diomedes vero monoptata uocat,
quae,ut ide ait,per ablatiuu tantummodo enuciatur θote.Trifcai. s .ait aptota,esse propri8,qus nominatiuu tantu habent, qui pleruq; ct vocatinus inu nitur,ut Iupiter, non accipitur etiam pro obliquis,no.n. Iupiter pro genu, uo,aut alijs obliquis accipitur. Monoptota uero esse,qus pro omni casu una, demi terminatione funguntur,qualia sunt nomina literaru , ct numerorum at
quatuorvsq; ad centum,in qu ib.sunt casus no uocis,sed significationis. ibidε ait,antiquos aptota pro monoptotis, ct cotra monoptota pro aptoris posuisse. Ide diptota uocat nomina quae duos diuersos casus tantu habE ut fors, D reuriptota, qus tres casus diuersos habet,quassa sunt neutra secunds declinationis numeri singularis:tetraptata,qus quatuor diuersos habet casus,ut puer pueri, puero, pueru;pentaptata qus quinq; habent diuersos casus ut Ungilius Virgili ,Virgilio,Virgilium,Virgili:Hexaptota, qus sex habent diuersos, ut
habet .int ibidem ueterum te Ilimoniis idem probat. Primam formam casua te appellat Probus mariam, Diomedes unicam, vel simplice; secundam ille
Tinariam hic Sipolitam teritiam uterq; ternariam equartam Quaternaria: quintum Quinariam; sextam Senariam. Varro. I. de AnalogVocat nominat
priss forme qus unum solum habent casum:tertis,qus tres. quaris,qus q ruor:quinis, qus qrinque: sexis, qβs sex. Idem li. 2. casutim exitus appellat guras. Dicunt, inquit, ipsi alia nomina quod quinque habent figuras, qui que habere casus, c. Sed neqMe in primo, neque secundo mem nit seconosorms:nulla enim sunt apud Latinos nomina huius fornas, nisi fortd sint ano mala,ut Repetundarum, repetundis, fors, a fortἐ: uc enim duas tantum habet figuras, siue casus diu Gos siue diuersos exitus termina tionesq; c hv. 2 am quod Probus, O Diomedes aiunt, nomina singularia quaris declina tionis, ut Cornu, genu bulas essesorms, quod ritima nominatiui, accusatia
227쪽
ru, ct vocativi corripiatur,texitiai ver ὁ , dativi, ct ablativi producetur: non videtur satis use ad constituendam formam binariam: ctim eadem sit I
gura,idem L eaitκε omnium casuum. Itaque potius ad primam formam Mepertinent, um unum tantum habeant casum, ut more Varronis loquar, hocen unam figuram,terminationemq; Omnib. casibus communem An qua sentε-tia est Nonius Marcillas DE M UTAT declinatione: ubi Gela monoptoton appellat. Priscianus etiam ii. . Cornu, ct id genus caetera monoptota vocat.Sitne v breve nominandi,accusandi. atque vocandi casu, poIlea viderimus. pud priscos vasum vasit secundi ordinis fuit, νnde νasa uasorum. Cato apud Gellium ii. I 3.c. 1 2.2 eque mihi aedificatio, neqae Nasum, nequNestimentum ullum est in manu pretiosum. Plau. Truc. Aut aliquod Tasum argenteum. UMela.li. 3 .c. 1 .Plus iugeris spatio sublimis. TibuIli. a. Vt multo innumeram iugere pascat ouem. Varro li. I .de Re rus. c. i o .iugeris ablativo dixit pro iugerib. on omnia partitiua vocandi casu carent, cur enim Omnis vocativo priuetur j Aliquis etiain illo Verg. . Exoriare aliquis nostris ex ossibus vltor, non video cur vocaritius no sit item in illa Ciceronis, O nox ista,quae tenebras attulistic vocatiuρ dictu videtur.Qui,inquit Probus,declinat,hic Iupitem huius Iouis,potest et hic Phoebus huius pollinis: haec Minerua,huius Talludis declinare. Iouis apud priscos,ut Prisci. 6. testimonijs eorum cosirmat, etiam nominatiuo casu dicebatur. Spontis diait Cola lis. c. q. Uenim; afvat, cor altera suae spontis. Ceysi. I. c. l . Sanus homo qui O bcης valet, suae ontis est,nullis obligare se legibus debet. 2 nti. I .ca. 6.m minit anomalorum, cum illud,inquit etiam accida ut quaeram pluralita non dicantur, quaeda contra singulari numero, quaedam casibus careant, quadam a primis latim positionibus tota mutentur, ut Iupitcr. 29od Nerbis etiam accidit, ut Fero tuli:cuius praeteritum perfectum , O vllirius non inuenitur. Vec plurimum reser nulla hae,an praedurami. a quid progenies,ge
mtiuo singulari, quid spes plurali faciet
Lege Gellium lib. 19.c. 8. γ bimul Ua dicuntur de anomalis ex libris de Analogia C. Caesaris.
228쪽
Implicium leges serme coniunctii sequunmn. Hinc pauca excipia memori quae mente repones.
Vt lego,perlust, V verborum copulatione, aut verbum, O praepositio
manent intcgra, ut concurro, adiungo: aut utrunque corrumpitur,ut colligo,allidoxaut praepositio manet integra corrupto Nerbo, vi excido,deprimo: aut contra verbu manetintegrum, corrupta prspositione, ut co ludo,compono. Qua de agit Diomedesti. I. Donatus.
- 2. Editione. Triscian. lib. 8. illi bipartitam alant esse uerbi Huram ,sunt enim uerba aut mplicia, aut composita: hic addit D composita uerba, quae nimirum ex uerbis iam compositis rursus componuntur, ut repercutio .subinvideo. Cicero in Oratore, Quintilianus lib. i.cap. 7. Gellius lib. 2.cap. r7.nonnulla etiam de hac compositione scripserant. Prim3 quanta maaima potero breuitate dicam de uorbis, quae in compotiione corrumpuntur , deinde de ipsis praepostumibus.
composita ex uerbis damno bal lacto mendo, patro, sacro,tracto arcco, carpo allo arcto,gradic'pario, patio partio scando,sturgo, ut conrimηο, anhelo, delicto, commendo, impetro Oc. pauca admodi m retinent, a, ut e halo, ex partio fit impartio,o impertio, d tracto pertram,retracto,sed haec, o alia id genus,usu discenda sunt. iacin I, quae fiunt ex verbis.. cimico,ut lataico,ct inimicor, aris. maneo adluctis praepositionibus S, D, Prae, Pro; taceo, placeo, habeo, lateo, fateor, et ex Latio verbo prisco copo sta, ut allicio,elisio, iacio acto, sapio,rapio, capio,cado, ago frango, tango, pango,eano, satio, statuo. Excipe ccmplacco,perplaceo, perago, circhmagosa raso,dcgo, cogo,repango, o cinposita ea Facios extiti bis ccmponantur, ut tepefacio, calefacio. Min
229쪽
A, in V, quae ex verbis Q atio, alto,ealcoscalpo,ut excutio,insulto inculco insculpo, ct unum ex capio,occupo,as, si Gramaticis babenda eu fides, na occipio a capio siti occupo uidetur potius ex uerbo obsoleto cupo copositum. Diomed. u. I .docet scalpo, nosculpo dicendu esse,gemma scalpta non sculpta,adiecta tame praepositione insculpo, insculpta gemmam dicendum esse. Phocas tamen, scalpo, ct sculpo posuit inter verba, quoru praeterita exeunt in V. Prisc.EI O.tum scalptum, tum sculptum a praeteritisscalps, ct sculpsi posuit.
E,in I, qua ex verbis Teneo, sedeo. IO,lego,is,emo, nemo, specio verbo prisco, H aspicio. Excipe relego, perlego, coemo. V, in E breue mutant. Deiero, peiero, a iuro. Desuro apud Plautum aliquoties reperitum: periWano solum apud eundem, sed etiam apud Horatium a. Semsau. 3 . - quare Si quid vis satis est,periurassurripis, aufers Undique. oe apud Ovid. periuratos Deos: caetera simper u,simplicis retinent, vi adiuro, coni ro . V nullae diphthongi etiam in vocales migrant. E in I longum mutant. s Qua fiunt ex verbis csdrilaedo, qu o,ut concido, allido, exquiro. V n O,qus ex vobo. I Plaudo,ut explodo,coplododbpplodo. Excipe applaudo. Plati apud priscos pro plaudo dicebatur, vide Diomedem lib. i. AV, in V, qua ex claudo, vis Excludo,concludo: vel sunt a cludo, nam utroque modo dicit π . AV, in F, longum unum mutat compositum ex verbo audio, Obedio. s composita,qua mutant,a,mi, siue Linsupino habent e, ut iacio reiicis reiectum Dargo conspergo conspersum. Excipiuntur Gosyllaba finita, quae,a, simplicis seruant, ut ago, frango, tango, ut enim dicimus actum, sic ea iv exactum:xtfractum ita essractum.. si etiam retinent composita ex cado,ut recasum, incasum. Composita tamen ea habeo, libabent in supino,ut exhibitum :ex salio, oestatuo,u,ut insultum, costitutum. Sapio, ct eius composita non ridentur habere supina. Haec praeceptio bis tribus versiculis continetur, Simplicis, , retinent tum Go ita supini, Tum cado.qua giguit;reliquis, S contulit usus.
Hinc h . beo, alio, Hatuos auferre memento:
hos se volit explicabit praeceptor, poII qtiam de praeteritis, O susti
230쪽
Ex praepo sonibus quaeda interdum partem sui amittunt, η, nsequente vocali,siteram,η,abiicitivi coemo cohaereo coopto,cogo,in quorum polircmoetu a,verbi simplicis extritu est,ago,vel potius, o, ,a,inio,longu coaluertit. Quida ex recentinibus hic prspositione, Cum,esse putat ηιn Con, literam,m i cum vocali praecedente fuisse extritam Verum lib. I. ea. 7. Con esse docet, non Clim. Frequeηter autem,inquit, praepositiones quoque copulatioma cor
st praepositis Conse Ignaui, EreptῖIdem cap. 6. Inhaerent tamen quida molestissma diligentiae peruerstate,ut Audaciter potius dicant, quam Audacter,sicet omnes oratores aliud sequantuar:ct emicauit,non emicuit, O c nitre,non chirci' on dixit Quintilianus,ut rudes, mire sed conire. Lege Ge Eum lib. 2. cap. II. b,in Amitto, b, amisit, ut ex Quintiliano modo uicini. Ob,in Omitto, Operio, eandem amisit. Ad, d, in Aperio, in verbis qreorum prima est,s sitera,ut aspiro,ascendo aBo. cuidam tamen maxime antiquarii malunt a piro,adnoscribere. ans, duas ritimas literas ferὸ abiicit, si ue bis adiungatur,quorum prima en d vel,hisin, ut trado, traiicio, trano, leniatur O trasduco,transiectus apud idoneos autores obs, in a Porto b, abjcit, it Priscilib. 2.docet. Quaedam literam aliquam asciscunt euphonte causa ,sic Pro , Res luente uocali cintercipiunt,ut prodeo, prodigo,redamo redeo, redimo, redo
- Quarunda ultimae cosonates fiunt miles primis verborum, quibus adhorenuic Ad,mutat cin Gia,Ln,p, si,ut accipio, vicio, aggredior, alludo, annumero,appono, arrodo, victo,attingo.Ob, in b,e fg, Rut obbibo, occurri fundo, ogganio,oppono.Sub b,m c,si m, p, r, ut succuro, sincis,frigero, summitto, suppetosurripio. Im ct Consequentibusl, n, Gin easdem migranti ut illudo,inritor irrideo,colligo,comem, corripio. Interdum tamen maximὰ apud antiquarios reperiuntur integrae propositiones, ut adfero, adsideo, atabio adcresco,conrado, conloquor,inlicio.Subsequonte, m,fσἐ manet integra, ut submitto,submoueo,submergo: quidam tamen malunt summitto scribere. In uerbo Agnosco d abiscitur,oe in cognosco, n: vide Diomede lib. I .nam veteres gnoscognoui dicebant. Idem sentit Priscianus lib. a. , inquit, quando N,principali syllaba ante se assumit seri natus,gnatus rotus otur, atqlieinde ignotus:noscognosco in iniouι Idem tamen lib. r. ait, mutari in si, ut ignosco,iinauus, ignotus, ignarus,ignominia,cognosco,cognitus. Sed sententia incertus subluvit,Potes tamen in quibusdam eortim etiam nr concisionem adempta ivvideri, quia in simplicibus quoq; poten inuexuri per adiectionem gini gnatus gnarus.Quida ex recentioribu uerbo putat ragnoscosectum. Fortasse videar tibi nimium grammaticus : audi de eadem re