장음표시 사용
211쪽
nis, ut docet Trident sess. 14 de eodem
0ratia 0rdinis. Gratia Matrimonii.
Unctionis Sacramento, gratia est spiritu Sancti, cujus unctio delicta, si quae sunt adhuc expianda, ac peccati reliquias abstergit, et aegroti animam allevia et confirmat, magnam in eo divinae misericordiae fiduciam excitando qua infirmus sublevatus, morbi incommoda ac labores levius seri, et tentationibus daemonis, calcaneo insidiantis, facilius resistit haec autem magna X parte fiunt per gratiam actualem. Eodem modo de ordine, cujus fine et ministerio et dispensatione congrua, probabile est dari gratiam actualem, idque exigit finis ejus et pericula emergentia,
et rectus USUS.Item in Sacramento matrimonii exigitur similis gratia ad sublevanda onera matrimonii, et educandam prolem, et ad vincendam concupiscentiam, cujus moderamen Augustinus lib. . contra Iulianum cap. 2 reducit ad gratiam operantem, quae datur tempore congruo Videtur ergo sententia ultima certa esse in
quibusdam Sacramentis, in aliis probabilis. Aniiqui autem Scholastici, ut plurimum
loquuntur de effectu gratiae sanctificantis, quae etiam ad finem cujusque Sacramenti datur. Haec autem gratia sanctificans potest dici finis gratiae actualis, quae ad ejus conservationIm ordinatur unde dici potest virtute in ea contineri hoc modo, et etiam habitualem tanquam formam priorem ad eam disponere moraliter, prout ex fine Sacramenti datur agunt ergo Doctores antiqui de illa, quae consertur statim per Sacramentum, et in ordine ad quam verificatur Sacramentum, quae est habitualis, et forma Sacramenti de praesenti et practice.
Utrum in Circumcisione eae vi ejus οι
lata fuerit gratia 'Alens 4. p. q. T. . . per totum. D. Bonav. hie 2. p. art. 2. q. 3. Richard arι. 6. q. l. Gabr. q. 4. Rubion. q. 5. Mayron. . ., Or. q. 5. Durand. q. 5. D. Thom. 3. p. q. 0. . . Suare tom. 3. p. 3. d. . est. 1. Vasque 3 p. d. 165. Vide Scot de primo princ. c. 3. in The rem. g. non potest probari.
Haec est a pars incidentalis hujus distinctionis; in qua agita 'o' stur determinat de Circumcisione,
circa quam quaeritur : Utrum in Circumcisione ex V ejus conserebatur gratia Quod non probatur.
Rom 4 Signaculum accepit Circumci Argum 1. sionis. Glo8S Peccata ibi solum dimittebantur, sed gratia ad bene perandum adjutriae non praestabatur.
Ito in Augustinus in Salm. Ut Aegum. 2.quid Deus repulisti in sinem, cilla. in Φ' quit, de Sacramentis veteris legis inim 73. tantum promittebant et signabant: haec autem dant salutem, scilicet
Sacramenta BOVae legis. Item Circumcisi non aperiebat Argum. 3.
januam, sicut vult Beda super illud
Luc. 2. Postquam consummati sunt dies
octo labenti gratiam patet janua regni quia ejus est haere S. Secundum Augustinum de Trinit. lib. 15. cap. 19. Ipsa dividit inter silio regni et
perditionis. Item, per rationem Sic aera
mentum non causat nisi quod signat Circumcisio tantum signat ablationem et non aliquid positi-Vum, qui non est ibi nisi ablatio partis a toto ergo, etc. Contra Augustinus lib. 2. de Nupt. alio
212쪽
e I. Eae quo instituta est Circumcisio in
Donat. 24. populo Dei, ad purgationem hujus peccati veteris valebat magnis et parvis, sicut Baptismus valere coepit eae quo institutus est hoc non osset nisi ibi conserretur gratin ergo, etc.
Postquam consummati sun dies octo. Idem salutiferoe curationis auaeilium Circumcisi in lege agebat, quod Baptismus
tempore gratis agere consuevit s
. a me est pars Hic Doctor tangit parot divisio tem incidentalem distinctionis. Primo dis-
Serit ex more pro trBque parte quaes
tionis secundo doce Circumcisionem delevisse peccatum tertio, an posset Deus de potentia absoluta delere peccatum originale sine in susione gratiae quarto, an etiam de potentia ordinariaci et ultimo tandem respondet ad argumenia opposita. SCHOLIUM.
Rosolvit ex auctoritatibus Circumcisionem dolevisso originale. Ita Aussust citatus, et lib. . contra Julian. e. 18. et lib. 5. . . et in id Gen. T. masculus cujus, etc. et 4 de Bapt. c. 24. 13. Civit. cap. 26. Grestor. 4.Μor. . et . habetur cap. Quod autem, de Consecr. . . Prosy. lib. de promission 1. p. cap. 14. Curian de Cardin operibus. Isidor lib. in Gen. c. 3. Besta citatus Bernara serm de Circumcis habΘtur cap. M jores, de Bast. Alens 4. p. q. T. m. T. D. Thom. 3. art. q. 61. art. 3. t q. 62. art. 6. et Omnes communiter. Quaerit Doctor an hoc potvorit steri sino gratiae infusione, et qua potentia, ordinaria, Vol absolutas
2. Hic Supponendum b) est tanquam certum, quod per Circumcisionem peccatum originale delebatur, quod patet per Ructoritatos Sanctorum. Et ad hoc est ratio congrua quia Deus nullo tempore
reliquit genus humanum Sine Pe- medio necessario ad 'lutem, maxime illos quibus ipse legem dedit, ut per ejus observantiam pertingerent ad salutem Frustra enim fuisset data talis lex, sine tali remedio ergo tempore legis Mosaios dedit aliquod tale remedium observantibus hujusmodi legem. Νon possunt autem attingere ad salutem sine doletione originalisculps', quod supponitur eae secundo ἰ' libro ergo in illa logo instituit aliquod remedium contra illam culpam istud ot non aliud Videtur esse ibi institutum tanquam tale remedium contra illam, juxta illud
Genes. 17. Masculua, cujus prinputii
Et si objiciatur quod Circumcisio sit ex Patribus, non e lege, quia data est Abrahae Circumcisi O, et hoc per multos annos, scilicet quadringenti ante legem Mosaicam datam in monte Sinai hoc non obvia quin sit remedium contra originale peccatum. Quod autem Duus voluit illud instituere ante legem Moysi, arguit quod non sit remedium praecis hujusmodi legis sed nec lex illud evacuavit,
sed confirmaVit. Sed inquirendum est c). an ex isto Supposito, Sequatur neceSSR-rio gratiam in Circumcisione On- ferri. Et quia dimissio culpae, et collatio gratiae, sive conjunctim. SiVe Separatim, non respiciunt nisi
potentiam divinam aliquid autem dicitur possibilo Deo dupliciter. Psse'
scilicet secundum potentiam abso potentia.
213쪽
statum melium inser erator mei filium.
Qui liustificatio continet. Auraretin. Tridenti Milo it n.
lutam vel ordinatam ideo primo Videndum est, an possibile sit Deo de potentia absoluta delere culpam originalem sine infusione gratiae; Secundo, an hoc sit sibi possibilo secundum potentiam ordinatam. c0MMENTARIUS.
b in supponendum est, etc. Ut hic
comprehen lanius Varia placita tam antiquorum, quam etiam modernorum circa eL
sicaciam Circumcisioni S, quam Supponit Doctor ex auctoritate Sanctorum fuisse respectu peccati originalis delendi saltem, immorari paululum oportet, ne toties ad idem digrediendum Sit. Prima ergo sententia est Magistri dist. l. in line, et glossae in cap. Ouod autem, de Consecratione, dist. . per Circumcisionem solam culpam fuisse deletam et nullam collatam gratiam. Haec sententia involvit repugnantiam ad principia fidei, eamque impugnat Octor, quia de facto non datur Status medius inter amicum et inimicum, et nunquam remittitur peccatum originale aut mortale, nisi per collationem gratiae, ut patet ex materia de justificatione, et docet Tridentinum ras. 6. cap. I. definiens justificationem continere haec duo, nempe remissionem peccati, et renovationem interioris hominis per grati3m. Equivalenter videtur damnata in Pelagianis, et contrarium definitum. Illi docebant, pressi auctoritate Scripturae et Ecclesiae, gratiam Christi consistere in Sola peccatorum remissione, ut habet Augustinus lib. de gratia Christi, cap. 38. et 39. Definitur contrarium can. 11. Tridentini et Mileuitani ejus etiam impugnatio, juxta rationem praemissam DoctoriS, ex eo quod non sit status medius in-
ter regnum et infernum post moriem, nec inter filium regni et gehennae in vita mortali. Haec, inquam, impugnatio de- sumi potest ex Augustino lib. 1. de peccatorum meritis, cap. I. 18. 20 30. et 34. ubi redarguuntur elagiani, qui locum medium et statum inter regnum coelorum et damnationem statuebant parvulis non baptigatis decedentibus ex
Secunda sententia docet in Circumcisione datam fuisse gratiam quoad effectus privati VOS, non autem OSitivoS; per privativos intelligere videtur remissionem culpae et poenae per OSitiVOS vero renovationem interioris hominis, Dei filium, et amicum constituere. Haec sic explicata
nihil disser a praecedenti, ac proinde ex jam dicti rejicitur.
Tertia sententia est, datam fuisse gratiam virtute Circumcisionis quae suffice bententia re ad remissionem mulpae, non tamen quantum ad vim et efficaciam superandae concupiscentiae, et merendi vitam aeternam Citatur Thomac in disp. l. D. Thom. quo ι . . art. 5. quoestiunculara et vide 'n'ytur Bonaventurae quoest ultima dicentis, non suffeci Sse eamdem gratiam ad prosectum. Quam Sententiam uterque de Alensis. sumpsit ex lens 4. pars quinSt. 4. m.
I. arι. M. ubi distinguit gratiam sanctificantem in gratia, quae sit principium operandi meritum. Hanc Sententiam impugna Suareg
iisput 10. ecl. i. primo, quia omnis Impugna- gratia, quae constituit filium, et gratum, Rr quantum est ex se est sufficiens ad meritum secundo, quia talis gratia semperhabst adjunctam charitatem, ergo sufficiens ad Superandam concupiscentiam, quia amor Dei est ex se sortior omnibus, 1. Ioan . . Omnis u in e mane non peccat, etc. Qui natus es eae Deo, peccatum non facit, etc. Dj0jtigod by
214쪽
Necessitas gratissactualiS. Responsio ad objecta.
D. ThomSed haec impugnatio est inefficax et salsa, quia gratia sanctificans, Si, ut Supponit impugnatio, sit diversa forma acharitate, non est principium operandi, adjuncta etiam charitate habituali, nisi adsit gratia actualis est inefficax alias
gratia excitan et adjuvan non exigeretur in homine justificat ad superandum somitem, et vincendas tentationes, quod est contra canones fidei. Potuit ergo circumcisio conferre gratiam sanctificantem, et nullum auxilium gratiae actualis ad superandam concupiscentiam, et Sic interpretari potest haec sententia. Ex quo patet ad rationes in oppositum, dari scilicet per gratiam sanctificantem sufficiens principium meriti, quantum ad dignitatem et statum perSonae, et quantum ad habitum, non autem quantum ad adjutoria necessaria ex si te operis ad excitandam voluntatem, et adjuvandam. uuarta sententia est, in Circumcisione, aut aliis veteris legis Sacramentis nullam gratiam suisse collatam, Sed totam gratiam correspondere fidei et meritis. Hanc docet Bellarminus lib. 2. de Sueramentis cap. 13. e sequentibiis, Alanus, et multi alii, ut defendant distinctionem inter Sacramenta novae et veteris legis, quam in hoc statuit Tridentinum et Florentinum, ut illa causant gratiam quam significant: haec autem significarint tantum, et non causarint, sub qua distinctione comprehendi volunt Circumcisionem, et citatur
Hanc sententiam limitant aliqui, ut vera sit in adultis, non autem in parvulis; sed hanc limitationem non omne admittunt, quia auctoritates, quibus sulcitur haec opinio, comprehendit tam adultos quam parvulos, et negant vel generaliter per Sacramenta Veteri legis, vel etiam in specie datum fuisse milum fructum gratiae per Circumcisionem. Quantum autem ad modum causandi Demodo
gratiam per CircumclSionem, an ex opere grotiam
operato, an ex opere perantis, Variant Cireumcisi-
etiam Doctores Distinguit Paludanus u. ''
plicem modum causandi gratiam ex opere operaio Primus est per efficientiam phy- Sicam, et sic causant Sacramenta novae legis gratiam. Secundu per modum conditionis, et sic causat Circumcisio. D. Thomas 3 pari quoest 62. art. 6 ad 3. et in . dist. 1. quaest. 2. art. . et tur Solus quoest. 1. art. 4. et alii, negant dedisse gratiam ex Opere operato. Sententia Doctoris est. datam fuisse M. gratiam per CircumclSIonem, et etiam ex octoris.
qu PS 4 art. 1. Durandus et omnes Do Pro uo. ctores nostrae Scholae in . disι 1. idem tenuit Alensis supra, et Paludanus citatus. Probatur primo, quia Tircumcisiosuit instituta ut remedium peccati originalis, ergo ex divina institutione habuit efficaciam ad illud delendum. sed quod sui efficax ad delendum peccatum, suit
efficax ad ponendam gratiam, et OnSequenter ex Opere perato.
Primum antecedens probatur ex Cypri Cypri n. an de cardinalibus Christi operibus, cap. de Circumcisione ; expressa S Augustini multis in locis lib. . contra Iulianum cap. 18 lib. . cap. 9. lib. 2. de gratia et peccat originali, c. 30 et 32. lib. 2. de nuptiis et concupiscentia cap. 11 et G. lib. 4 de Baptismo, cap. 24. lib. 2. contra litteras Petiliani, cap. I. lib. 15. de Civit. cap. 6. lib. 16. cap. 24. et lib. de Poen medicina cap. 5. auctor Hypognostici lib. d. circa medium, quibus in yἔπιε -- locis aequiparat Circumcisionem Baptismo,
ut erant remedia peccati, et ex necessitate utriusque probant veritatem peccati
originalis. inde lib. A. de Baptismo,
215쪽
eap. 24. Cur, inquit, princeptum est Abra hoe ut pomulos circumcideret, nisi quia ipsum Sacramentum per seipsum multum
Augustinum secuti sunt posteriore Patres, Gregorius . Moralium, cap. 2. et 3 et habetur cap. Οιο autem, de Consecrat dist. 4. Prosper in epistola quinest 84 apud Ambrosium, et lib. de promissionibus Dei 1 pari cap. 14. Isidorus tib in Genes. c. 13. Beda lib. 2. in Lucam cap. et homil de Circumcisione, Bernardus serm. . de Circumcisione, serm. . de Assumptione Uirginis, et universi Scholastici cum Magisιro dist. 1. Innocentius III cap. Majores, de Baptis mο, aequiparans illa verba Ioan. 3. Vis quia renatus fuerit eae aqua et Spiritu sanc- ιο, etc. cum illi Genesis 17. Masculus cim jus praeputii caro, etc. quantum ad necessitatem utriusque perinde interpretatur. Hinc aliqui putant priorem sententiam absolute prolatam non solum esse salsam, sed etiam temerariam; sed supersedendo
ta Patrum auctoritate. OnSequentia autem est manifesta, alia non esset Circumcisio remedium silicax. Subsumptum
patet ex principiis idei praemissis, quia originale non dimittitur de facto, nisi per
gratiam consequentiam autem negat Bellarminus, et varie torquent hinc inde discipuli S. Thomae. Contra Bellarminum sufficienter probata est ex antecedente. Respondent autem quidam, Circumcisi-
Responsio Onem causaSSe gratiam e opere operan iis, non autem X Opere operato, quia
non causa physice gratiam Haec ratio Superius reiecta est, quoad suppositum de efficacia physica SMcramentorum novae legis praeterea illud causa ex opere ope- imis, quod non correspondet meritis, aut
bono motui operantis; sed talis tuit effectus circumcisionis in parvulis ergo, etc.
Dices correspondere fidei parentum con Responsio.
ira, pactum initum est cum Abraham a J iii '' tione Circumcisionis, ut patet Genesis 17. deinde necessitas Circumcisionis ostenditur ibidem, et non fidei poenam comminatur Deus omissioni Circumcisionis, non autem fidei ergo efficacia data est ipsi Circumcisioni, non fidei neque responsio quadrat Augustino, aut aliis Patribus, qui inieἡ,. de Circumcisione loquuntur per modum
remedii sensibilis. Secundo, vel fides haberet illum ossectum ut meritum de condigno, vel de congruo non ut meritum de condigno, quia id solum convenit operibus Mediatoris, ut valeant aliis de condigno non ut meri Emeaciatum de congruo, quia parentes p0SSuntes parsntum. se in peccato, et fides etiam ipsorum viliari, tamen non suspendebatur effectus Circumcisionis, qui sui insallibilis. Meritum
autem de congruo non inseri essectum insallibiliter, nisi habeat adjunctam specialem Dei promissionem; de hac promissione nihil habetur in Scriptura, nisi quando
fides operatur per charitatem, et haec promissi est respectu ipsius operantis quoad justitiam propriam, non autem Ut
impetrarρ alteri insallibiliter justitiam,
quia soli Christo reservatum est, ut audiretur pro nobis pro sua reverentia, et in-tallibiliter.
Tertio, fides parentum non fuit effica s.
cior in lege scripta quam in lege Evange. et '
lica in qua est persectior e magis X dii. plicita et persectius innititur peribus Christi exhibitis, quam rides priorum, quae innitebatur exhibendis, neque suitiam explicita sed nunc non habet illum essectum insallibilem respectu peccati in parvulis, quibus nequit applicari in casu Baptismus, ergo neque tunc habuit. Major patet, quia non minus in lege Emtaei, nova tribuitur salus fidei, et justificatio, ei' h. .. quam in lege antiqua, ut patet passim X
216쪽
Apostolo ad Romanos, ad Galatas, ad HebraeOS, et ex vangelio unde distinguit ipse ubique legalia, legem, et remedia ejus contra fidem, quae Sicut justificavit Abrahamum, sic etiam per ipsum valet in lege nova. Praeterea in lege nova non sui derogatum efficaciae operum, quam habebant inveteri lege ex promissione Dei, ut patet de charitate et poenitentia persecta, quae eamdem vim justificandi retinent in legenoVa, quam habuerunt in Veteri ergo
Quarto, patet ratione Doctoris, quia lex vetus ordinavit sufficienter ad salutem; ergo habuit remedium peccati originalis: in lege autem non fuit aliud quam CircumciSio, ergo, etc. Consequentia probatur, quia nequit existen in peccato originali esse ordinatus ad salutem, quia inscriptus est in civitate diaboli, quamdiu obnoxius est tali peccato hinc filius Dei
Venit redempturus a peccato originali primario, ergo lex, quae non habet remedium peccati originalis, non sufficienter ordinat ad salutem Subsumptum patet excommuni interpretatione Ecclesia'. quia
nihil aliud in lege habuit illam efficaciam
praeter Circumcisionem ergo si in Circumcisione non remittebatur, neque in lege remitti potuit. Confirmatur, per Circumcisionem incorporabatur insans Synagogae seu eclesiae ergo delebatur etiam peccatum H US. Dices, deletum fuisse virtute fidei quae applicabatur per CircumciSionem, contra, fides non erat efficax sine Circumcisione; ergo Circumcisio ex institutione divina exigebatur ad deletionem originalis. Dices requiri ut conditionem Contra, quod directe cadit sub praecepto, et comminatione divinae poenae, per se intendebatur; talis erat Circumcisio, ut patet Genesis 17. ubi Circumcisio statuitur ut iactum
Hoc est pactum meum, etc. Circumcidetur eae vobis omne masculinum, etc. Infans octo dierum circumcidetur in vobis, etc. Masculus cujus prceputii caro circumcisa
non fuerit, delebitur anima illa de popul sus, quia pactum meum irritum fecit. Quae comminatio comprehendit in tantes; unde Septuaginta addunt cujus praeputii caro octavo die circumcisa non fuerit Genesis l. Isaac circumcisus sui : Et circumcidit eum die octavo, sicut princepit Dominus. Idem confirmavit lex Leuitiei 12. Quomodo autem insans octo dierum pactum irritum saceret, nisi ratione peccati originalis, a quo per Circumcisionem liberabatur. Unde Augustinus lib. . contra Iulianum cap. 18. Responde, inquit, si potes cur ipse Isaac, nisi Baptismatis Christi sion circumcisus octavo die fuisset, periisse anima ejus de populo suo
e lica si potes, cur tanta poena plecteretur, nisi ab hoc tanto Sacramento liberaretur, etc. quod in locis jam citatis saepius repetit. Unde audiendi non sunt, qui lianc Omminationem extendunt solum ad adultos, ut patet ex lectione Septuaginta retenta in editione Sixtina, qua utitur Augustinus locis citatis, Ambrosius epist. II. Origenes lib. 2. in epist ad Romano ca