장음표시 사용
401쪽
o C HL EA haec totunda est inquit idem Rondeletius; si testa intorta,& magna admodum, adeo ut sit quae aquaequatuor bbras capiat . ob id eam esse puto, quam Plinius memoriae mandauit incileacio usu fulta , quod ea oleum decapularent, vel ea in vios quotidianos olevia haurice cuius figura ad id percommode quadrat, quemadmodu vasis eius, quod arytaenam vocant, veluti tostro prominentiore ad hauriendum,fundo e uo,&eapaei ad retinendum. Huiusmodi Cochleam etjam aurifices, additis ansa,& basi itavreeos e sibimant eleganti artificio, quod eam contra vetaena ab quid valete credant.
Cochlea Rondeleti j, quae erat in usu oleario.
402쪽
CV M superiori Conchylio simili sest istaec , quam Rcind elerius Cochleam depres
iam vocat, ac sic deca scribit: opeiculum Cochleae caelatae tefer i Cochlea, quam hic repraesentamus, repraestatarautem hanc) quae concaua cst, & carnem in os habet. Simillima est Cochleis terrestribus,qua: aliquando in terr cffossa repertiantur. Altera parte platia est , alteea excavata in voluminibus, quae initio parua paulatim cccscutit
ad foramen usq;. Sic ille addita hac figura: cui ego adieci aliam qu ae coia cis ic inea. Cochlea depressae species castanea
ARψgit, quibus tota huius Cochles testapet.tra nivei sum doei, cst, ita claris vi& sttiata dici possic nomen Obtinuit. Colore intus est albo, foris flavescente, valde sagili . Tui binis clauiculae in acumen non deturiunt. pars superior longius procurrit. Foeta mea valde apertum, & Iongum. Hanc tertiam cisen aut te speciem ab Aristo t. proditam falso secundum Rodelatium tradidit Bellonius. Duas enim tantum polyporum species Conchis conclusorum ponit Acistoteles,ut aluc os cndire us. Neque ullas est qui viderit in ea Concha nauei- Η illum,qui minor est,quam ut tamare. Concham secum trahat , cuius eis astructura a facili natationealiena est, ob trabsuersas rugas,cum In inatinis animatibus hoc dili gentasi,me cauerit natura, ne quadcsset, quod natationi moram, aut impedimetum affer et .Ex hoc genere vel co a. similis saltem est istaec a me adiecta.
403쪽
AE quoque Cochlea insatis insigne magnitudinem ςxcrescit, quae turbinata est,& inmedio umbilicat Vatis vatio sum colore. aliae enim nIget cant, aliae corneo sunt colore,aliae maeulost. Proxime Receduc ad Iorma Cochlearum terrestrium paruaru,quae conglomeratae laniculi cram ri-buS caulibus adhaerent, quae etiam praeter teliquarum Cochleam terre- sirium naturam umbilicatae sunt,caraeque sunt bona.Cum nac Rondet. Cochlea non paruam fimilitudinem gerunt tres istae a me adiecta. Inter umburcat naecc quoque saerit,longior, & multis anfractibus contorta,quorum tangitudo,&obliquitas in
Cavia est, quo minos umbilici exitemum petisci possit. Testa laeuis est, di quan cornea,vcἱ unguium substantiae similis.
404쪽
x Ciceronis loco, qui est libro secundo de oratoce , Rondeletios umbili cos Concharum, siue Cochlearum species esse asserat , id quod verum essieindicat etiam inquit ipsa rerum natura,qυar ti bis a turbinat is, Conchis, Cochleisque omnibus speciem diuersam exhabet earum, quae praeter sera men illud quo Cochleae saxis inhaerent, quoque corpus exerunt: alterum habent umbilico ita similem, ut nullus sit qui has viderit, qui negare possit umbilicatas merito vocari. Id foramen profundum contio utionum veluti centrum est, vel eicca quod anfractus Cochleae conuoluuiarur, veluti cicca περαόκλιαν. Hac de causa .mbilicus vocatur: nam metaphoiice umbilicus dicitur, quicquid tu aliqua remedium
mistat, est. Hic umbilicus in Cochlea quam hic exbibemus, manifestissimus est. Cochleae quam ratis caelatam Prius nuncupauimus limili est figura differt,colore,& caelaturis.Nam picta qui dem est varie, quod lineas quasdam purpurea babex, densa, ac spissa, lumine immisso va rietatem colorum iucundum repraesculans:Haec ille,cum cuius icone non parum habet si Fmilitudinis istaec a me adiecta. tis, is a Depinxit, & descripsit nobis idem Rondeletius, cui sere omnes istas figuras debemu, a dia Ma duos hosce umbilicoS abGRum in diuersicolorem,ait eruui valde exiguum. Prior mila ua νnomism rietate a natura distinctus es kihcet Digri ,rubi is,&albis tubercutis corallorum omαium des isti . colorem, & naturam rcferentibus saperi re parte latior est, mox in turbinem desinit. At , . ter umbilicus est valde exiguus creeris magnitudine liquando paulo maior, qui in spongi, reperitur,veluti granulis rubri coralliaemulis conspersos. Inter umbilicum,dcioiam quo eorPas exerit, testam incisam habet: tacdurae operculi vice sunt. - Vmbilicin Modelecti. umbilicus rari paruus.
vamuis patuis Buccinis figora similis sit haec Cochlea , quam Eeh;n horam ob aspetitate nominauit idem RO dei ivb: DOS quoque hic potius quam inter Bucci,nas, eius leonem proponertu . Tota enim tuberculis,si aculeis conspersa est. si iri vero,succo, substanxia,a paruo bucci notandiscit. Rondeletius hane leonem piopolait: nos duas adimum . ,
405쪽
V M adeo stres a se natura inpurbi aror & Cochlearum varietate, ut omnes nominib. exptimere edissiciis sit,quod etia veteres no sectrusi, alioqui rerum indagatores seduli dein nox ossius inueniendis iseudio resue Rondelatius tamen disiunctio i gratia bam; ut alN abalijs intern scantur, nomina posui , 'us praeseritin figuram exprimant, vi in ea secit, qui ite a nobis proponitur Ψολο δ' idq; vocatura figura cylindro pioxima. Pyramidem etiam refeci. Pyrraecido turbinata est punctiS'varijs notata Masta neu, magnitudine, acerassitis pugni , Finvis R. elatius pollicis crassitudinem vix su perne velit. Ccallicit etiam est auero loco pista, urbine acuto. cochlea Cylindroides altera. Cochlea leuis turbine obtuse.
AE C postrema Coch ea , quam Iaroem turbine obtuso Rondeleta voeauἰt, lita admodumaest .aren in turbinem oblongiusculum desinens,sed obrusim. Ope . culo tegitur. T est crassiore suam caeterae, carnem minus dura, Requentis is cito Leerium inta in capitis, dem teste. b
406쪽
CHIN V Lmaeeis, auctore Suida, nomen est vasis ex aere, aut opere II. glino, inquod tabulae ad iudicium pertinentes testimonia, vel testium is dicta coni jciebantur, alias coniecta signabantur: eius mentio fit apud Demosthenem, Aristotelem, & Acistophanem. Chytrae, idest ollae genus Echinus est Polluci, pariter, & lebes minoκμαγειρικόν, - λοπ α c, Hesy chio, & Vatino. Dimν βουλκεν, lebetem interpretatur Echymologus. Apud Horatium interpretes Ecbinum aiunt esse vas aeneum, in quo calices lauantur.quod etiam tri silla vocetur. Hadrianus Turnebus mauult legere ilichila, ut eo, inquit in epigrammate, quod Maroni adscribitur; & Virgilius. Trichira umbrosis stigi- arunaini Maddueens etiam locum apud Columellam. Sub tri Hamanantem serpit ad undam: alij .i- peream ampullam, alijscorteam explicant. Ego inquit i Hadrianus Turnebus, vas a uua rium rotundum lagenae simile, aut ampullae crediderim, ut guttum vinatium, ut Varro docet: patera autem ad labandum utebantur, & incerdum post libationem ad bibendum. Hoc mihi in mentem veniebat; quod de hoc loco dicerem', quem Echino spinosiorem,& aculeatum m sis esse, & ipse sentio, & intelligo multis videri: sed nee illud omitta Por phyrionem perspicue legere Echino, cum explicet propter Echinum astat vilis aut tus, qui, & Echinum vult hic vitream esse ampullam, & aquarium vas existimasse videt utraqua enim limpidam nitido vitro perlibenter infundimus: nomen habere videtur a rotunditate Echini se in ' tam coniueoris. dinin ciuitatis meminit Strabo. Supra Phata umetiam, ut idem iaΘit, amariora urbium XV. stadia L. imminet. Inde porro nauiganti
stadiae. Echinus iacumbit. Plinius Acarnaniae oppidum esse scribit. Echinon Urbs est taciat, ad Pegaseum sinum. ErinoS apud Galenum berbae species est, quam sic etiam vocat Dioscorides sed in codicibus vetustis non Erinos, sed Echinos legitur. QueishLmidest pacticulae quaedam,ceu nucamenta,quae ex ramis earum dependent Echini vocantur ab Hesychio; cui etiara H inni Lactus vocatur Echinus; & castaneis sui simi se elimi; eo enim modo, quo Echini marini aculeis armati sunt. Herbae quoque apud Hippo. cratem fit mentio Echio idictae, c ait Massatius, Idem Echinum oleae genus interpretatu cx aquam ex Polluce, Hesychici etiam est uilis m/ων, id est, mali Punici genus. Est 'terea 'Echinus pars ventris tuminantiom, ου - ἔκ-AMi ino δὴ καλ- ν δ εμα, isse iis Muι--as. Fho 'or in Thetiscis. Mholiastes isω interpretatur' - ολkn-χυν ίη ο- λυχ ii os mauultlegete Moy p sa suosque Germanos hanc veneris patiem moltiplex vocare, ac proprie de Boue dici subiungit. Est postremo Echinus animal quadro pes teri, stre apud A. istotelem. Themisus vetere S secutus Erinaceum comaeriit , aqo tili nomen graecum retinuit, Plinium, ut Zoographus puxati securus, qui Echinum vocat, sed nunquid nomen hoc aba obtineat adhuc significat alatius, vhi de Binino tertinui nempe Elinaceo Dco fauento agemus, inter quadrupes explicabimur.
C HINV M eum Echineide pisciculo recentiores nonulli admodum iste Ηt pie confundunt. EchinuS nanque cun careat branch js,piscis proprie non est dicendus. Graecis dicitur ἐχμος ἄπο τῶ εροπῆαὐτονούφαν- των σαρκῶν ὐσῶν: vel per antiphrasin, Κανο σου - έ A Oacta δια τα4 α κάνθαs, ὀ i j ὀ ἄκρα τμος quod ener i acuris non possitz mmmae id nomen tum te restri, tum aquutiis est.. Latini veteres, trix Ericium,de Elinaceum deterrestri dicunt, de Marino vix unquam, te raecum nomen seruant. Echinum non esse Elinaceum marionm adueris Albertum Amperite adnotauit Niphus : sed esse veluti . castaneum castaneae cardum, plenum rubro humore, alibi etiam Echinum marinum, uulgo Cardum carduum potius marinum appellars scribit: Italis vocatur Riccio, vel Riv-- de mare, ino, ici iocino; vel ut voca uic Scopa Grammarixus 1 Incino de made, ain
macteola, & genus Caneronem facit inepte Albei tu, ut inquit Zqqgraphai hvitiis,disoloecos auctores locutus. Liguribus Ziuain dicitur. Hispanis Erigo delamar. Echini
407쪽
; a nostiis , inquit Rondeletius Vrsio recitantur corrupto ea Erinaceis, vo bulo, ab alijς stagnes de inar,quod veluti castanex ecbinato calyce ςonte i sint, aΜasilien fidus Vesin, , SDuleuis quisiaxedii s,mam si dulcet non sint , hed sal si, subam ct maiores quique edendo non sunt Rascasses ab ijsd n appellantur i sos nostri Migraoes vocacit, quia cum detriti acesci deciderint, put mi ibus Malorum Puhicorum similes sipi Quidam Oceani accola: Herisson de mer arasitum . . Misis in uri voc.ri audio. Germa
CHI N V M ex Testaceolum genere esse , contra Roadeletium ex Ari in stotele supra demoustrauimus, qui eos locorum ratione potissimum dis-R-latcςhoauit. Seribit enim Ecbino alios tussici cicca Toronem , qui uan- De nul-dio sunt, spinia,&-ouse, g ivi ma productiore, quam c*- -- . . inani ij esse paru N, nscsig tam, sed molliorem: nigra autem 3 illa quae carnisi loco φει dixerat ori applicata, plura a se se disiuncta, de
aiseramen exteridi coeuntia. Et Eratostheo ς , ut auctor est Strabo in Insulis ante Ev- .phratem mirae magnit viniis c 'cros, de Ecbrio. inuςniri ait: quorum alij pileis mitistes msnt i alij id est, bipa cotylas c pi Et in mari Indico Purpuras,&Buccina
tanta esse tradit Aeb Ros, v facile c09gium c piant de Echinorum testas similiter, A semia, inquit, in Circa Da0iam, No ' cista uegiam, Se alibi Echinum reperici aurbor est L. Papbu ,qui rutunditate figurae, p aes H- ,m, um aculeis demptis, α magnitudine matum m risum refer. . ideoque Meapsela Germa- ais is nis nuncupari, quod malum marinum , ut inquit ille, son l. Idem ad summum instar ma ,-gni mali in Oeeaao Balthico inueniri refert ex a9ritu, ducum, puniceisere coloria de spi-oulis ademptis maculosum, pullum elua usum esse , sed pro Ornameto in do b suspedi. ,-- Forte & coloribus differusau,nam Nicotaus Perottui. Vidi, inquit, de s pe piscatus sum instem hune bcbinuae impcoprie vocat piscem; ctenim sanguine caret, itemque branchijs, . 1 quae quidemin definitione Pisci,ab Arist ele 'prolata, includuntur in scopulis quibusdam malis nostii aqua contectis apud Anti; reliquias, S iuxta Baias purpureo colore, ac C viridi mixto: usque adeo grata oculis ea varietatς, ut si colores durarent, nulla esset cum gemmis comparatio:sed mar oo pisce colores rabςscunt. Haec ile:Haberi deniq;de fluuia-rules Ecbinos tradidit Hermolaus, S: Massarius ex Paulo Aegineta. Iam vero alij esui sunt, alij veto non item. Disserunt & motu apud eundem, nam agilius nouentur, qui edulessunt. Theophrastum ἐθῶν tres species facere, ςr jamqς ceo magnitudine, & crassitudin Visistri, ne praestantem ολο : οι dici Varinus laribit. Verum Theopbrdstus non Echini , sed , ἡψω, ut bene notaιLaographui, id est, iunci tres spςςte4 secit, quarum tersia maior ho- GL . s. iosehenos ,ολοχαινος dicitur, Acistoteles,dc ζου eo Axbςnaeu. Ecbinorum genu. quodd/m hi R. ρlari. β--οι nominant, velut scribitur epi mi Ole isti graeci. BryItψm, quam vocem abjggnus e ii
Echini quidam mattat, quos Aristotele, βρ- Iino βροσσοι s legit Loographiny vocat Seduae vocabula, inquit, corrupta vi entur ab Ata ποι,sic ςnim nominat Aristoteles Echinos, qtaedendo non sunt, de quibus etiam Mich ψὶ Epbςsius quaerit, quomodo i, Li. is par. D quit Aristoteles,Echinos calidiorς4,qui ςxim admotum agfliores sunt pleno excremen- anim. tis odiq; cibis ineptos esse Mixit Oam sicalidiores sunt plius eo concoquere,& excredi metorum mnushabere par ax,0ec esse inem cibo , an dicendum calidos qui do se, sed voraces, S ' copia ingestorum ,quae caror natium eorum sincere nou γῆς auctuditatem in eis fieri te Echinometeas quoque inter Echicios adnumerari patet: etenimrathone Echino-- magnitudinis duntaxat differunx. Aristoteles inquietanius, dicit Echinometras c*tero. irae ab Echimagnitudine calyeis supelacς Echinometras Plinius spiois longissimis calycilius mi nisua vis nimis descripsit squod quidem ipsum mihi vero similius videtur, cum ab aculeis nomeo seram. omnes Echini traxe int, tectiuῖ oominantur Echinometrae, qui aculeorum proceritate praestantiquam ob magustudinem Myci . Ex hoc genere maximi, ut vidimus, minimis
aeoleissuat a M. Massilienses vocam Rastatas . Huiuscemodi vidi, qui quoquom sua palmos idirigeres , piusquam duorum sone palmorum crassitudine gabum ςtiam
inspexi calym exiguo, οὐ aculais digiti longitudinem erantidiis, lopsi xudine
408쪽
actit eorum praestantes. Haec ille. Nos vero cum Rose deletio, & Bellonio potius Aristote. x
M. vi de lisseatentiam secuti Echi nometras ab Echinis calyc duota Xat,non autem aculeis d: fiet. -tistas. re asseueramus. Echinus marIs inquit AristoteleS omotum maxime a natura munitu,
L .aa. est quippe qui testa undiq; inis frequentibus circumuallata caelctur aquam rem peculia rem hac in genere testato tortiri diximus. quod quidem hoc diu' cbo expressit Mattiali: I iuer alites aestud ne Hetasarema
να Echinum, inquit Albertus ex Plinio, habere carnςs rubentes , sicut minium .ctim tamen Echinia carnem omnino neget Aristoteles. Non omnibus, inquit Plinius , id ni vitreus mirem potuit his forte Albe, tus legere,ut adnotat quoq; ZOOg aptius: color, circa Topo. Rebis i eis nem eastdidi nascutitur Sec. Tribuit pariter partes quόsdam Echino Aibertus, & hunc se. ω, est Π quentes scriptores, quas Echeaeιdi conuenti e conspicuum est. Bcllonius Ech: nos at os edules facit, alio vero nequaquam. Eo levi inqu: , maiores quidcm aculeo habent ; cras mori sitie autem minores sunt, vixquegrandis gallinae ouum magnitudine excedunt. Diuet fata hiseolorum varietas,& mutatio mulcrplex. alij enim omnino nigri, alij albi, quidam vi
trei, alij tussi, aut flaui,alij gemmarum nitore conspiciuntur: quidam sunt cyanei abj put- ppura splendent , subinde citcumagentibus se igniculis micantibus ad aculeos scincillae mo '. do. sic ille. Echinorum geneta a me obsecuara post memorabo, cum prius Rota deletij, &4. de hi M. Bedociij descriptiones attulero. Ptimum Echini genus inquit Ron delatius quod cibo
an M. idoaeum est, i a quo oua multa, Se magna sunt, esculentaquc non solum in maioribus, sed etiam in minoribus : statim enim parui ouis pla reperiuntur ;& maxime plectilunijs die. oamusE. busquetepidis redduatur pleniores.Ab ouosum multitudine, & magni rudine ouarium hunc chim Echinum appellat Hermolaus. Forma eius ita rotundita zem conglobata est, dempta vaais dictos. Parte parum competessa, in qua OS est rotundum quinque dentibus incu, u:s intus cauis, &Bs ripiis. in idem punctum coeuntibus munitum: ij quinque maxillis internis connexi sunt, quae ab orma. ore intuscreeta,ex acuto io latum tendentes, & ambienti calyci no a concinuar: tam micabili,stupendoq; artificio suae consteuciae, &cae: atae, ur nihiluc in toto macὶ eleg .ntius, Be-ZMnu . elatiique iucundias.Quinque igitat sunt ossicula minora, tent i membrana ait: gata, id totuossi M. est, quod comparat A. istoc .ω λαμ πιῆM, μή εχοντι να κύκλο δερμα, idest laternae, quae Lib. .. is pellucida aliqua pellιcula, siue membrana circundata non in . I te dente S interna carun-hipiati,im. cula quaedam est, quar linguae vice est, mox iungitur gula, quae Lia inicitinum desinit, lo cinis, in gum pet testam stellatim dispositum , eius tenuibus fibris suspentum , tandem m paruum tiastisa it foramea terminatur, quod foramen ad egetenda excrementa destinatum est, exaduersos M. oris situm,ita ut os in tectam versum sit, excrementi foramea supra habeatur. patrus enim ex imo petitur, υnde fit, ut os ad partum sit versum:excrementum vel 5 superius parte pro
Ex eme na testae concineatur Excremetata votonda sunt exiguarum pillulatum inuar. Quabsinteis
Oua. simorum, talis ovorum ordo est. nam inter nigrum id, quod carnis vice est, & intestinum oua flava cernuntur, quae sola eduntur cruda, orique grata sunt, etiamsi salsa, &subamata sint.Sunt quidem omnibus Echinis oua, inquit Aristoteles , sed nonnullis exigua, nec cibo, , apta nisi in noc Echino. Et alibi: omnia testacea vere, & autumno ea , quae ova appel-' 'Α'μ ' lani,habeat:Echini vero edules, his quidem temporibus ovorum copia abundant, sed &Ρ- ounni alio tempore habent, nec unquam 1, careat,ac maxime pleniluni, diebusque tepiti dis restituuntur,reddunturq; plemores, praeterquam illi,quos Pyrraeus fert Euripus: nam '' illi hybeiciis mensibus meliores sunt,papui quidem,sed pleni ovorum. Testa tota intrinsecus foraminibus paruis plena est, per quae mouendi faciastatem nerui aculeis suppeditant:extrinsecus ita exigua tubercula eriguntur aculeorum cotylem excipientia, vinculo, Fimembranula scilicet obligata, ut in orbem moueri possint. Talis rad j cum bra chio arti. culati Aculeorum igitur caput cauam esit, crassius & in acutum illi deficiunt. His in gyrum mouerue. Hoc est admirandum Dei ope. Max. in hoc auimante opificium, quod ut elatius perspiceretu. , superiore loco Echinum intcgrum, inferiore directum in partes duas, depingendum cacauimus, ut quantum pictu a placa assequi pictor potuit, internae huiuς
. Echini partes inteIligi possent. Hactenus de primo genere Rondeletrus. Habet item Echini iconem spoliatum suis semis, eundemq; spina praeditum, nec non Eehinum lapideum.
- Secundi,&teit j generis Echinorum eodem authore breuiter Aristoteles meminit his L .erbis: δὲ δυο οένη vo, τῶν ιασαπύγων ut Athenaeus citat libro 3. UM σρ των κ abi ies λουμέNAE 3---,γi ον η ό. λω e λαγέοι, ελ απάνιοι. Secundum, ac tertium Echinotum
410쪽
inquis Rondelerius , neq; ex ullo alio auctore vete. Ere noxas aliquas colligere possis, quibus hos Echi nos ab alijs differre intelligas. Sed cum Echinum,
quem hic exhibemus, pelagium, & inuentu rarissimum esse certo sciam, qui 3b Echi .iometi ae, Echi inioua ij,Echini Parui, noti a veteribus traditis faci edistinsuatur, non dubitaui pro Spatago, vel B.isso proponere. Huc isitur Ecbinus, siue Spatagus, vel Spatangus utroque enim modo legitur siue Bristus, minus rotundu , quam superjor, a colu;s figura novalde recedens, aculeis paruis,& raris septus,altera parte, in qua scilicet os est, magis planus, quam superior. os octibus caret: vcium maxilla inserior L periore prominentior est, ad baur,endum aquam, tenamque accommodata: his enim, & luto versei
tur. Ia interiore testa nulla talis spectatur tablica; pqualem in Echino ovatio descripsimus: sed est intostinum conuolutum, aqua, di a rena plenum, neque oua,neque nigrum illud continet, quod carnis loco est.Haec ille exhibita praecedente icone,cui non absimilem adiecimuS. Quartum Ecbinorum genus, inquit idem Ron deletius Echinometram numerat Atistoteles, quasi matrem, aut matricem dicas Echinorum, inquit Gaza, quanquam sciendum est,in hoc genere marem a Remma non distingui: neq; enim ex semine; vel ex ouo generantur,sed sponte oriuntur, ut Ostracoderma. Echi nometras ab aliis omnibus magnitudine distinguit At istoteles . tu αi ΕΘομῆτρω καλά γαι
non ad corpus, seu calycem, ve, iam ad spinas resere Plinius, quum scribit: Ex his Echinometiar appellantur, quorum spinae longissimae, calyces m. mmi. GCuius sententiam Gillius A istoteli sententior praefect his verbis. Aristoteles dicit Echinometras c. teros magnitudine calycis superare. Plinius Echi.
nometras spinis longassim;s, Sc calycibus minimis descripsit:quod ipsum mihi vero similius vi.
detur,cum ab aculeis nomen omnes Echim traxerint , rectius nominantur Echinometrae, qui
aculeorum proceritate praestant, quam ob magnitudinem calycis.Ego vero a corpore siue calycis potaus,quam aculeorum proceritate Eebis nometras dici existimo,cur enim Echinoru matrem ,vel matrieem ab aculeis longis nominab. seat veteres, citra sit aliud quintum scilicet ge- Η nus paruo calyce spinis longis duri';Phoc qui
dem genus pro Echinometra usurpasse videtur Plinius ,& eum secini contra Aristot. mentem,
cum perspicue utrumque genus separet. Quare Aristotelemhla sequendum censeo , ex quo sua transcripsit Plinius. Aristot. igitur Echi. nometram hic exhibeo,qus magnitudine reliquis pcaestar,adeo ut ambabus manibus qua . quaversam extensis eapi vix possit: aculeisqueest mediocribus.Inremae patres ouarijs Echinis similes lane, demptis ovis iniue fiaua illa parte eduli, qua: exiguacst,&plane exucca. Haec de Echinometra ille,qui de quintum genus exhibet, & describit,ut modo, cum prius quae de Echinometra tradit Bellonius , transcripserimus, Zoographus hanc Echini super. fietem pinxit,mihi Echinometrae videtur,cam qua icone quadrat aliquo pacto haec mihi a
Iosepho Casinoaa Belgχ horti Pisani praesecto, orbis Echinati nomine missa. Ecbinometra Rondeletin.