C. Valerii Accincti Ad P. Francii epistolam primam responsio, in qua origo & historia inimicitiæ & hujus Jurgii verius enarratur, nullam Francio datam famosa epigrammata condendi causam demonstratur, de actione oratorum uberius agitur, ..

발행: 1696년

분량: 56페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

Naris rerum ignarm erit , quae prima sunt funda

menta literarum nostrarum uti id audi, Haec priama suiu fundamenta literarum , quae Nulli sunt bono, ni siclis, qui carmina solent condere, Graeca certe in lingua, quippe quam a parvulis discimus pronunciare .publice semper scriptam exhibemus , prout exigit hodierna Accentuum ratio, a Metrico usu abhorrentium quam maxime' Tu, Bone Vir , quam graviter in hoc Libello impegeris in Conjugationum SyntaXeos Latinae analogiam , vere primat Linguae

. Graionnatii ces fundamenti, videbimus in sequentibus. Dein quando aut ubi Ego ipse in Leges metricas peccavi, Censor Cato, qui Gnec utique Carmina, paucissimis quippe intellecta, condere non duco perae pretium,i malo mea ilia literarum interiorum

quas rides , quia ignoras studia publico judicio

CX ponere, ac usui devovere. Denique quis tandem est Eruditorum, qui leges Graecorum metricas , tanta licentia, varietate utentium, quibus, ut ait Martialis, es nihil negatum in metro , quorum certe Prosodia vix ullum nobis exhibet praeceptum non e X ceptionibus multis restrictum, Lingua neutiquam ex metro pronunciatur, Carmina rarius panguntur , qui illas ergo ita penitus habeat cogitas, ut omnia hujus generis subito Me sua decidere queat memoria P Tu ipse, mi Homo , salva fronte promittere id de caudeas Habes, fateor, --- durum os , vel potius Fugitas aut militis Gloriosissimi. Sed novi Ego Te,, coin' per saepe in Latinis fluctuantem atque ignarum qua titatis syllabarum, quando e Analogia aut Dcquci'

tissimo usu illa non constabat istic ergo, quum ex Ni

moria

32쪽

luam

aguae lenti ricastinas

liciom est

tanta

Qxia absque alumento aut subsidio rem expedire isemper nequeas, Tu nobis ita Te actabis publice de

Rissimulabis, quasi exacte quarumcunque apud Grae-80 syllabarum rationen metricam noris, nec sentis yyideri Te, ut vanissimum ostentatorem, ab omni-x V Eruditis , quorum vix quisquam Memoriae suae lydium tribuet rei tam Variae, tam Multiplicis, tam: ςςrta Ratione nixae, denique, quae tam exigui est Vsu. Et tamen, si a quoquam abs Te maxime exigi φ dqberet, qui per xx. amplius annos ui muneris

y nihil egisti, nihil curasti, nihil praestitisti publi-

ς , praeter tinnula atque inania rerum Poemata, cpἰςbeja aliquot ac lutulentas orationes. Sed vel sic qVOVis tecum pignore contendere ausim, nisi in toti-qςm versus, quot sunt Carminis Jensiani, altero tan- saepius, quam Jensium jure quodam arguis CXhi-hiturus tibi sim syllabas, quae utrum producendae an

Lorripiendae sint, nescias. Melius profecto consule- existimationi Tuae, si parcius tam magnifica verba,h ζ nugas&deliramenta garrires. Ego abistis inani in quam longissime abes e malo,, idcirco vera prO: Rri non erubesco, quae agnoscent etiam plerique ruditorum, qui Prosodicos Indices sua ex Biblio- minime velint exclusos, neque hujusmodi sper-R buntur Poeseos subsidia. V perest jam , ut hujus tandem jurgii indagemus' iginem,ide celebri meae orationis Loco agamus, 'V se irritatum ait, adactum ad illam Epigram- ' in proterviam. Nec enim negare potest a se pxum Poeticum hoc Bellum , quum constet interri' a armen illud in BD sum vel rigidum Orato- P rsum in vulgus aliquot mensibus ante, quam

illi

33쪽

illi quicquam esset repositum. Sed quid tandem negare non possit, quidve non audeat, qui vel sic contra manifestam rei gestae fidem tot Hominum conscientiam scribere tamen inverecunda mente non est veri'tus pag. . Is Me intelligit cum variis me Carminibus iacessisset , visum fuit , illi reponere aliquid ,

Epigrammate uno aut ali ero Iusicum Homine. Cum nos desisteret , provocaί c c. Quid Egon illum artas carminibus lacessivi prior, quibus ille sua reposuit 2 Ke' fellit hoc ordo& Historia Epigrammatum, prout ab ipso utique collocantur, c enarrantur. Hem , haec est Fides Hic est Auctoris de dignus Immo adeo ille decoxit pudorem omnem, perdidit penitus frontem ut se ipse arguat palam falsi , narrando falsissima, liquida veri luce, in re certa&omnibus nota Nisi quis malit credere, eum rabie furoris in praeceps da tum nescivis e quid diceret aut scriberet. Nam certo quando res piscitis ad se redit, tum sane agnoscit 3

Vide Pag. 49. o. se priorem, contra istum rationi ineae Locum, Oeticum strinXisse telum. In eam ergo

Orationem conjicit omnem hujus Litigii culpam causam quam Vere cliquido, vel ex eo pateat, quod)ut illud probet, aut aliquam saltem ejus speciem rc Periat, i integras implet paginas , eoque facts')quum vocastat me Facetus Homo suum ad exemplum suaque verba laudas et, subjicit tandem, quasi me uti Vabsolvens, Idem dixi, quod Tu, nempe non Verbii sed Sensu. Et tamen, licet eum nullo tetigerim V descripserim Verbo, Sensu igitur idem dixerim , tisi illa, nihilominus usi simam dedi causam Crabro' huic famosa in me Epigrammata condendi Sedio' sideremus mea jam verba Dum itaque Ego Gν

34쪽

ima, ia

noscit, itionisim ergo

secto,

ne ultro

Verbis, rabroniti con

tmariis decori, non inanibus Verborum Imo ςψπiis, non pictis Agararum coloribus , non compossitis Issctarum modulationum uesiculationumve momum si malachris ornare, sed mode a Stactibus convenien- syli , locis actionisque simplicitate exponere Ἀρ-- que ipssis S exemplorum documentis demonstrare tendam. Quis heic non videt, non perspicit, simplicem plane sensum, Dratoribus usitatum , immo quis tandem putet, quicquam hic latere interiore an-gV:0 conditum ξ Scilicet, quia Eloquentiae Doctores pylgo insimulantur , quasi qui negligant argumenta pDi dera rerum , omnemque Orationis vim tul- 'ritudinem ponant in superfluo ac immodico dicen- Ornatu declaravi igitur in principio , me longe R hoc qualicunque vitio afuturum , partim irae- ipue, quia tam illustria per se sint Reginae merita cVenefacta, ut inanem Ornatum non requirant, sed clarissime pateant omnibus relata simpliciter 'partim 'tiam, quia a vero Luctu abhorrent ornamenta va- picta composita, . e. nimis affectata, adeXempium Ovidiani illius, est conveniens Lunibus ille color. g dum me rebus i is' exemplorum documentish MVnstraturum Reginae decora profiteor, eaque XPO-i ins li, vocis a risiumque Gylicit Iuc-

convenientem arbitrabar, non autem ornaturum

P.ς00trariis vitiis , inanibus plectis , compo sitis, specie. ti saepe 'blandientibus, quorum contagio di- Magistros potissimum invadere vulgo creditur, hi 'a', valde fallor, sine ulla injuriae cujus-ild fpςςi sum locutus, immo dixi revera paulo ube- δὲ ςm, quodFrancius ipse dixit concisius, his ver D a bis,

35쪽

bi. Nolite putare , me sal sei laudes assignaturum, aut fucum,uum ac lenocinium in ea adhibiturum vel quod Muretus in Funere Pii H. Eo genere ratio nis utam, quo Vsum praecipue oblectari solitum nosimus , non pigmentis ac fucis obliti, se evero aestiis.

Haec ergo quum sint ram certa clara, ut verbum non amplius requirant, quum per se , etiam me sa- cente , abunde pateant cuilibet, non desinit tamen ψιλαίαo ille clamare se hisce verbis a me notatuis, scilicet , quia indiget praetextu , quo velet famosi Epigrammatis culpam. Sed

Ninquam hodie effugiet , Seniam , quocunque

vocari ,

&arguanenta ipsius usquequaque persequar. Primum est pag. 38. Aut liquem notavit , aut Neminem Agnou o posterius, at prius illud ego vero pernego Addit, Si eminem ante oculos habuit , ineptio toto es locus se num judicio po situs. Contrarium docui

Paulo ante. Ille vero in sequentibus quum id probaro debuisset, digreditur pag. 39. o. ineptum plano&alienum sermonem de HIuru , earumque Tyis, agnoscit tandem pag. o. esse Eum non modo si num, sed Sc Malum, si scit Figurae sint nimiaefectatae. Hoc autem ipsum est, quod Ego volebam, ei scilicet etiam in Piectis Figurarum coloribus aliqui vitii , aeque ac in reliqui , inanibus nempe Cerbsi rum enociniis compositis siculationum Moi' lationumque simulachris. Quin Wipse pag.

ab se amolitur illa Vitia, quae captaverit , aut am verit nunquam. Sed audiamus jam a priori argyl mento translatum ad haec es Vitia, veta triuic μ& denuo ratiocinantem Contraho argumentim

36쪽

erburrime a i tamentatum i

s docui

probare an plano do so-

argil tutes ait pag. r. Aut de vitiis Orationum loqueris aut de virtutibus. De Vi iis , dixerim Ego. Nam de Virtutibus Α'qui, dicere simpliciter, Te nolle iis uti, id veroi Oret manifeste ineptum. Et tamen nec hoc ita simpli-ς'tζrdictum quenquam notaret. Si de Vitiis , pergit, nihil agis , dum te malos Scriptores non imitaturum di- Meuim incii est , Sioni Oratoris. Se i, Ut pag. Q ait , periuri hoc es, ac si diceres , Latine , non Vrbare, loqui Te velle. Vide, mi Lector, quam stoli haec, frivola sit argumentatio, praeterquam quod muli ad rem faciat. Vide quam subito etiam oblivio- ius evaserit hic Homo, etiam Sui ipsius, quod maxi- Ium est mirum , oblitus , quem caeteroqui cogitatu te noctesque, quem somniat, ostentat, loquitur, miratur, laudat denique semper. Quid enim an, quando ipse Se olas Ia es nona flavaturum RegiVae Promittit, fucum se nnuum aut enocinium in ea arihibiturum , non itidem, ac Ego se malos, immolesti-rnos, bcriptores non imitaturum dicita annon4 Hoc, multo magis Officium est Boni Oratoris, ut ea non diat, ut algas laudes non narret 8 Quid ergo in Tis est inepti immo vero an absurdum aut alienum ut Orator in prooemio praejudicium, seu talem

Φxu alicujus suspicionem, qua sui ordinis Homines

figo premuntur, Auditoribus suis studeat eximere P vcor Zenorit , en jecur Cratetis rata vero necdum monstratum est, quod ante Crat, κυνο αλιον. est q*em omnino habuisse ante oculos , non Neminem. ore dicam, nusquam reperio ejus propositionis ul-Vm firmamentum documentumve Totus ine Ver-

s Ostendat, H locutum, seu de Vitiis, V Virtutibus sis locutus atqui, i Ineptus es hic D 3 locis,

37쪽

Iocus, tunc utique Neminem hab iante oculos, ut ipsum paulo ante audivimus assirmantem. Cerno equidem pag. 8. 9. dici Verba ishaec non posse me pectare , nisi sim ineptus S nuuius cerebri Homo , sed respicere alium quempiam. At nusquam video ulla id

argumenti specie aut ratione probatum , quare Alium quempiam omnino respiciant , non Neminem , nisi quod ille Orator quasi ex oraculo id pronunciet ines' tum, sed quod refutavimus paulo ante. Aeque Logicum est, quod jam ex Hoc nusquam probato , se temere posito, assumpto, dein concludit' Si sequem , auit Alium quempiam , nota si Gue notasti iste enim praeter Me esse potest Alius nemo pag 48. Et , is autem Alius Egosum , pag. 4. Nam quo tandem illud argumento infertur An quia mihi Proximus est aut Collega, in meo Auditorio superior Neutiquam : nam in diversa habitamus Civitate , cita diversos etiam habemus Auditores. An quia iisdem ipse verbis forsan aliquando fuit usus,& sic quadam suorum verborum repetitione notari vi' detur meque hoc, opinor, dicet, neque verum est.

Quid ergo aliud comminiscari quid habes, Lector, quod mihi suggeras mihi invenis nihil excogitato potes t dicam igitur Ego , quod res est quod ille prae modestia scilicet , diserte assirmare noluit, sed nobis intelligendum tamen&agnoscendum dedit

Nempe qui Oratorem notat , Osat necessario Fraa

cium, illum Perse Ium S GUt matum , immo Uni cum, Oratorem. Nec enim ii qui piam est, praelox hunc Heliasi astrum, in quo reperiantur, aut conspi ciantur suavia illa Verbortim lenocinii, quae Valeri.'Accinctus maligne Inania dixit aut pulchri Figurar Vt

38쪽

la id

a mus ores.

Iitare quod luit,ledit.

terlerius

colores quos ille perperam Pictos vocavit, aut de- ique Decora Gesiculationum Modulationumque si u- chra. quae ille omnium pessime Composita appeli vit Uius est Hein si aster, qui Arte valet oratoria, &nomine secunda fruitur fama , per ora hominum volitat, invidia ab.aliis patitur, quum omnes Alii leo Exe1 glut i capere deberent. Reliqui Graevius, . Onovius , de quicquid est Oratorum, certe in Bel-gyca volitant leves sicut umbrae, vel jacent in obscu- Oratorum nomine indigni. Ne putes me jocari,fςvera ita sentit ille Parvulus Hein si aster. Vide hoc ipso in Libello pag. 8 ut et Alios Suum unice ad emptam vocet Lepidus Homo Vis exemplum, ait, HVv ipsam Meam rationem Funebrem vide. Sed novi Professsorem Clarissimum, cui ipse nihil dissimulans dixit a dudum , Nullum esse inter Eloquentiae Professis res nominatim recensitos , qui sit Orator: praeter Ipsum tamen, τὸν Καλον, εο ξιν in quin ullus unquam fuit Orator magis catus. Qtii nihil noxius , quam ad modum Rhemmii Palaemonis , qui secum natas S morituras actabat literas , sic illum Passim interituram secum artem Oratoriam quasi dole- Hem qualis ergo ille Artifex periturus Bata, cum quo omne hoc simul peribit artificium: --- - quem po quam Fata tulerunt,

I a Urbes Pallas, atque Ese relinquet Apolla. 0ndum credis Lector 8 En tibi ex ipso igitur Fran-20probata, quae dixi, d ejus oratioΠibus pag. 2S . ivbaec ipsa nuperrime , si non in Latinis Graecis, facile aliquis Grammati a , vel 'us quis- D mgraeter Francium illa tam levia doceret in hoc

certe

39쪽

certe oratorio sudio progrediendi erepta vobisgroge- modi G intercepta juit occassio eandem nunc rursus obuiam manente scit eo Amstelaedami a frote, quod hunt , arripite. Nec GTIS, nec illam Habebitis Semper aeuare hoc agit , S tanto majore indu'stria in id incumbit sudium , quod non facile tibi

invenietis. Quid videturi jam credis, jam vides, jam sentis erutam rationem veram, certe aliam in illis XI paginis aut toto Libro nullam reper1es quarc iste tius quispiam sit omnino Francius , seu quare, quando generatim de Oratore nunc agitur, non Alius

intelligi debeat aut possit, quam ille Unicus Ora' tor , quem haud centesimam quis partem laudet praeut ille se meritum censet, ut laudetur. Ego vero fatebor enim lubens nunquam putaram Hominem tam ridicule stultum , ut bona fide hisce argumen

iis se mea in Oratione asseveraret notatum, &Gene ratibus his Locutionibus , quibus Oratorem quem piam respici contendit S necessario designari continuo clamaret, immo ut a Menimia Verborum Lenocinia Sc Figuraram colores sibi tribui existimaret. Habet utique e pro Auctore Carminis in P. Lombar' dum Atqui istic Barbara H Lombardica Latinita Ortvini Gratii Eloquentia , furtidi Verborum Sorde homini diciuntur. Quomodo haec cohaerent cus Verborum Lenociniis , quae utique ab illa Larbarie s atiana Eloquentia absunt quam longissime , contraria currunt extrema in audi, Pulchello Heinsiaster si jurejurando Me tibi purgare possim et jurare vel Jovem Lapidem velim, nunquam me tu/βOrationes , tuum Latinae Linguae stylum accusas ullius verborum lenocinii, aut ullius superflui vel im

40쪽

pdici splendoris fornatus, qui vel in Figurisac Coi tabus, vel in Verbis MLocutionibus consistat. Nun Si tam id cogitavi , nunquam censui , nunquam di- x Semper e contrario existimavi, Orationes tuas, RQ ad phrasin esse immane quantum impuras cy'yb ras, quod ad figuras ac pondera rerum, Prorsus J Junas , steriles, humiles, quod ad seriemin ordi-ηςm argumentorum, plane inconditas mindigestas. :ςmper miratus sum, Te, qui Poeticum tibi soli vin- ις spiritum, tamen in rationibus tam humi repe-vicunquam exsurgere, aut quicquam sani coloris Ruenire dcedere Te, qui Linguam in loquentiam pyQfiteris Latinam , stylum tamen Oratorium tot Rrbarismisi Soloecismis , tam impuro sermone

minime Latinis locutionibus, passim foedare. Haec vidi , haec sensi , haec ultimis etiam annis Palam di Ri. Et tu tamen eo solo , quod inanibus verborum

vociniis , pictis figurarum coloribus non usurum me dixi, Te continuo, necessario, istis quoque rebus' i si Albi uni propriis , designari juctast invalide

indeptum Hominem, stolide Gloriosum ls edideram Te ex solis Gesiculationum o D-ψquumque mulachris ducturum argumenta, quae li- aeque fuissent invalida,in neutiquam probatura, i i ut quenquam alium , tam generali locutione no- Vm, tamen speciem habui si ent aliquam, quoniam δ' Artem non tantum tibi item soli stulte arrogas, de Uriam gloriaris, sed irae caeteris reveraeXCrccS, 'φ , commendas maxime, quasi in ea totiuS Grae, e salus is sita. iam laudat est use,ci l/bi Barbaras , an Batavas habet aures, cquod ani diccbat Nero , nescit adire

at qui asper

SEARCH

MENU NAVIGATION