장음표시 사용
11쪽
scilicet, quibus universus terrarum orbis maxime debet i& quidem quoniam mihi rem paucis conficere, ut paucis philosophari Neoptolemus apud Ennium sibi necesse esseajebat an non ad Heroum nomina aeternitati consecranda Poetae conserrent satis, si Eorumdem laudam buccinatores existerent illius tubae praesidio, quae non modo gloriam jam prope senescentem ab oblivione vindicat,verum etiam praeteritorum hominum reticentia jam sepultam revocat ad memoriam Posterorum 8 Neminem vestrum reor, Auditores, hospitem adeo, ac peregrinum in Parnasso versari, ut in tam pervagato rei poeticae sermone ignoret, . Mercurio virgam ab Apolline traditam,qua,ut ait Divinus
Maro animas ille eυocat Orco Pallentes
Somnium,& fabulae. Exploratissimum vero est, ac citra sabulam id Poetarum praestare tubam, id Poetas posse: ut merito illam caduceo, hos ipsi Merciario anteponas. Nu quam magnus ille Alexander aut cuipiam caducei ope ab inseris erepto invidit, aut Mercurium, qui suos manes evocaret, optavit. Achilli invidit,cujus nomen ne idem obrueret tumulus , qui corpus contexerat, Homeri tuba perfecit:& cum in Sigaeo ad ejus tumulum astitisset,haec ab illo verba cum lacrymis expressit invidia. Faelix AEacide, cui tali contigit ore Gentibus ofendi: creυit Tua carmine Virtus. IIomerum optavit, qui sua praeclare gesta carminibus exornaret, existimans, quemadmodum unus ipse futurus suisset par tanto Poetae argumentum, Homerum unum tanto argumento parem Poetam fuisse futurum. Nostis opti-
12쪽
optime eumdem Alexandrum unius Apellis penicillo voluisse depingi: At quoniam, ut Horatius in Arte. Ut Piectura Poeses erit Multo maluisset sui animi lineamenta ab Homero duci, quam corporis abApelle.Siquidem pinxit hic,pinxisset ille; sed alterius pictura vetustate ob letior periit, alterius vigeret nitidior : tabularum quippe colores evanidi obliterantur, styli Poetici characteres diutissime perennant. Felices illi, quos bonus Poeta depinxit. Nulla nunc Apellis
extant monumenta carie vetustatis interlita,atque corrupta : Homeri vero poemata recentia magis in dies splendescunt magis, quibus nulla caries, nullus situs, nulla diuturnitas obest. Hinc profecto sapientissimi Danorum Proeeres, cum Frontoni III. Regi, suis nimirum deliciis, atque amoribus, maximo luctu, atque honorificentissime par n-tassent,decreverunt,praeter Mausolea,Pyramides,ae Sim lacra , quae infinito prope sumptu erexerant, ut Hiarnus Poeta sui aevi praestantissimus ejus laudes carmine eelebraret. Illa enim monumenta arbitrabantur tempestate, vi, ac
vetustate interitura : carmina vero, & seculorum quoddam augurium suturorum in se habere, & semina immortalitatis, augerique illum isto potissimum honore voluerunt,cui nullus honor tribui non debitus poterat,gratosque se ostendere in ejus morte cohonestanda, cui, cum omnem deberent gratiam , nullam aliam reserre jam valebant. Deinde cum maximos honores habendos Hiarno ipsi putarent, a quo Frontonis laudes praeclaris carminibus possent ad omnem Posterorum memoriam commendari egnum illi comtulerunti rati, Frontonem ipsum, eum maximς post se vel le
13쪽
I4le regnare, per quem ipse, vel post mortem, vitam sibi a spicaretur sempiternam. Ex quo profecto intelligitis,qua tum in collato ab eximioVate beneficio sit meritum, cum ex Danorum Procerum S. C. tantum illi responderit praemium.Et sane quod Hectorem,quod a neam,quod Achillem, quod Agamemnonem novimus, nonne Poetarum est munus ρ quod horum Heroum bellicae laudes post tot secula adhuc vigeant, quod omnium gentium literis, atque linguis celebrentur, nonne iidem Poetis acceptum reserant oportetZ Vixere quis audeat in controversiam revocareZ vixere , inquam, sortes ante Agamemnona multi: verum obscuri, atque ignoti sempiterna oblivione premu-tur: & illi ipsi, quos paulo ante nominavi, jacerent in tenembris , nisi Poetarum lumen accessisset: -incognita quippe
virtus parum ab despecta differt ignavia,& quidquid latet,
minime luceat necesse est . Hinc nulla res carior viris Principibus, quam carmina Poetarum: Haec enim laudum celebrationes absolvunt Kaec prospiciunt ne pereat fama factorum, aevum siquidem patiuntur: nam quae vetustas conterit ferrum, ac marmora, carminibus pretium, nitoremque conciliat. Tandem , ne prolixiori, quam par est, orationis ambitu in re tam perspicua utar , unum illud addam, quod acute, arguteque Ovidius cecinit, Deos nimirum ipsos, quos Antiquitas coluit, divinitatem suam maxime vatibus
Dii quoque carminibus bos es dicere funi:
Tantaque Majesas ore Canentis eget. Et dubitatis adhuc fateri, Nominis immortalitatem Vatiabus Herdes debere , cum illis vel divinitatem debere Deos
14쪽
senserit Ovidius 8 Ego quidem sic existimo,'omnem gloriam, commendationemque, qua summi Heroes toto terrarum orbii celebrantur . non illius tubae senitu, quam Famae tribuunt Vates , sed Poeticae tubae contentui excitari: mea aliam esse Famae vocem,quam Poetarum.
Nig iras titill/ HC Uamquam Apollinis, Musarumque amicitiam colem mea etiam multum'intersiti, non idcirco tametria, quod in hanc rem sensio, dicere praetermittam: di pro II roibus disserens. totHeroum, quos hae gestiens intueor,s .eile inibo gratiam, quod interest longe plurimu Ajo i itur, Heroibus Vates nominis'claritudinem, immortalitatemque debere. Nam, cum ipsi, qui Heroum praeclara facinora carminibus comprehendunt,ab reliquo Poetarum choro, qui passim aut ludicra, aut humilia canunt, jure stacerni soleant, inique Heroici Vates magnifica nomenclatione appellari, quis neget, eos vel ab hac splendidissima magni nominis umbra clarestere magis, atque illustrari Accedit etiam splendor rerum,ac magnitudo gestoru, quae.& ipsa ad Poeticam eloquentiam plurimum consere: nam. multum interest, de Vetisne Adventu, de Passeris, 2 Psi taci morte.deque Culice canendum habeas, an de Trojano bello, de a nere adventu in Italiam,deque Ηjero lyma ab aurcarum jugo liberata 3 quae omnia, ut magna sent, ita ingentemPoetis materiam subministrant:& ipsa argumen ii nobilitas & Poetae ingenium acuit δε numeris ipsis splendorem, majestatemque conciliat. Crescit enim c ut optime Qui
15쪽
et 6 Quintilianus eum amplitudine rerum vis ingenii , nee quisquam claram, di illustrςm orationem essicere potest, nisi qui causam parem invenit. Ingenii siquidem lumina,
ut aurum & geminae in argilla ac luto, refugiunt, ae dedisgnantur in obscura materia splendeicere. Non,opinor, Η
merum Praelia Ranarum, sed Ilias: nec Virgilium Cyris, Elna,aut Pastodita Carmina, se I AEneis illustrat: Achilles, Hector, Diomedes Homero S Maroni vero AEneas, Pallas,
Merentius, Turnus aeternitatem famae, immortalitate, que donavit: quae cum posita sit in oculis, atque ore lege tium , necesse est ut ipsa argumenti magnitudo: ad legendum invitet . Praeclara quippe Heroum exempla cupit animus noscere, negligit nugas. Quare levia hujusmodi, ae ludicra poemata aut nunquam, aut perquam raro, nec sine fastido, leguntur. Heroica verb audiuntur, leguntur, edi-Muntur, di inhaerescunt penitus in mentibus. Scimus Arcesilam Ueci Homeri studiosum fuisse, ut semper ante somnGaliquid Homericum legeret, mane Verd cum surgeret, discere solitum, se ad Amasium pergere. Scimus Magnum iulum Alexandrum tot praeliorum curis distractum totam Homeri Iliada,& magnam Odysseae partem perdidicisse:&nemo unus nostrum est,qui divinae aeneidos particulam aliquam memoria non teneat.Culicem quis legit unquam' quis in promptu habeat Cyrim 8 Athenienses legem tulerunt, ut quinto quoque anno in Panathenaeis Homeri cammina publice canerentur:ita enim cogitabant,leges praecia
pere quidem quid faciendum , fugiendumque sit, sed non
docere: At Poetas qui. vitam hominum imitantes, res sortiter, praeclareque gestas copiose exponerent, easque pro-
16쪽
pemodum constituerent ante oculos,longe aptiores esse ad persuadendum: Quem morem secuti Lacedaemonii, i P0eticis studiis caeteroqui maxime abhorrentes , decre verunt , ut , quoties acie conflieturus esset exercitus, convocarentur milites in regium tabernaculum , ib, que Tyrtaei carminibus ad spernendam pro patria vitam vehementissime incitarentur. Quid putandum Z tantineafummis Heroibus,ab sapientissimis Rebusp. fierent Vates, si levia tantum canerent, ac Vulgariat Tyrtaeum, puto, Lacedaemonii ,Ennium Romani,Rudium illum hominem. CVitate donassent, atque in sepulchro Scipionum constituissent, si selium, ac murium pugnam, aut quid huic sim, te, ae geminum decantassent. Ita profecto. Quasi vero ipse Ennius hoc non animadverterit, maximos nimirum honores habitos sibi, habendosque semper majores inposterum, quod Romanorum Heroum gesta suis celebrasset carminis bus; quare hanc veluti mercedem gloriae flagitans ab iis quorum patres affecerat gloria,cecinit. Aspicite, ὀ Civesinenis Ennii imaginis firmantes. . . Hic vestri panxit maxima facta ducum. Hinc suam defleri mortem nolebat prudentissimus Vates: neque enim premi humo, sed tolli, non mortuum se arbitrabatur,sed viVum per omnium ora volitare. Nemo me lacrymis decoret, nec funera eta Faxit. Cur Z volito visus per ora virum. Quam ergo gloriae diuturnitatem , aeternitatemque famae
divino veluti afflatus spiritu sibi Ennius praesagiebat,qubdRomanorum Ducum maxima facta panxisset, quis neget, magno esse argumento,illam ipsam nominis claritudinem, C uuam
17쪽
quam confidenter spera it, & confidentius sibi pollieentui Vates, Heroibus omnin5 debere ρ optavit, fateor, Homerum Alexander , ut summus Vatum sua bella deseriberet. bt quant5 vehementius optavit Orpheus Alexandrum, ut summus Imperatorum suae citharae argumentum extitis. see Pugnabat in Asia Alexander Plutarchum appellet mos a cum Orphei Signum cupressinum apud Libethram ςopioso sudore diffluere nunciatum est. Quo prodigio,quid liud nobis indicarum arbitremur,quam inclytiHerois aeri, vehementi quadam animi incitatione exarsisse quodammodo Simularum illud,ac voluisse testari multum quide i buris,ae sudoris suscepturu libenter Orpheum fuisse, si viveret, ut eaneret Alexandru.Proseinci si cu Sygaeo Libethram amieum Musis sontem, cum Alexandri lacrymis ex Ho- muri desiderio, cupressini hujus Orphei sudore ex ejusdem Alexandri desiderio componas,nescio quid majus in meam mirari licet. Λtque hic tandem finem dicendi facio. nam mihi causa peroranda non est, cum jam illam ex omniam vultu mihi,immo verb Heroibus adjudicata sensari L
Secatas Partes Petri cognomenta Crudelis Regis Casellae adversus Henricum fratrem, interfecto Rege ab Henrico, in Britannia ponte sua Exul ec est. Femandi erga Petrum Fides commendatur . Π o DE.
CValis, procel las temnere pertinax, . Ia Pagnat pr otervis obvia fluctibus, Nim-
18쪽
Sustinet Oceani ruinas OI . I. 2L 'ciis NM . . IAut Adrianae litore Dorido .T Aut propter oram Carpathii sinus,'ris irrem τί se Immota spernit saevientem eri ODura Silex Aquilonis iram et tinni.bnu II latii AHispana Virtus cedere neseia in thnti I in Luctatur imperterrita, di impetus, in riiruq ANisusque fortunae ruentis in m is ei: Di II Excipit, haud facilis domari iam: lux: ia ciet ciSeu Mars minaci praelia suscitet ra n I iri Cruentus hasta , sive per oppida 'i i, RImpune debacchata ovantes uri In is sinu coadu TFalce metat Libitina turmas. L p -s zzniaci
Invicta testor pectora Castrii, Vultusque Fernandi indociles metu dictitill APallere: fraterno cadentem Hie Dominum aspiciens sub ictudini a Zuzia Servavit Umbris, & Cineri fidem, &- rati m. Ex cImmota bellis robor jactitans, Minasque, clademque dolosas linei l . ulrba Indomiti superavit Artes i m ara: nilla Victoris. Illum non Populi suror, a J UNon Regis atrox ultus, di effero re
Fortuna dimovit tumultu, Docta suos iterare lusus.
Fertur, Britannos dum petit, di lare Exul paternos deserit, ineulis Sprevisse gnatorum, & pudicae Conjugis, indecoremque luctum. . t
19쪽
Iter per undas. I, comitem Fides , l. Se junget extorri, fugaces i Ni si
Nec metuet sociare gressus Quocumque tendas: jam Thamesis Tibi Assurget undarum agmine ditior, Arcesque Londini superbo .r il l ' IExcipient profugum triumpho Illude fatis. hic patriam quoque Sortiris exul: nec deerit Tagus, Nec Regis Hispani renidens Aula Caledoniis in oris. .. ., o Thebana posthac ne mihi Tydeum Fortuna jactet, qui fidei memor, Dextraeque praecessit cruentam Exulis heu Polynicis urnam. Ρt L N. Regi superstes Castriadae suo yirtus at omnes contudit impetus Fati, reluctantemque vinci Gestiit opposuisse dextram Letho. sed exul splendidus extera
Tellure tandem si cecidit, pyrae 'Hunc Fama victorem perenni u .niali ii 'i Perstit ovans celebrare plausu.
20쪽
a i RODERI Cus CARDINALIs DE CASTROHrctivi opus Hispalensis, Philippi II. Hispaniarum
Regis in Britannica Expeditione Comes, Collegii r . Montisfortis Soc.Jesu Fundator. Hos in Eminentissimi Principis Pietas commendatur. i
ΙΝsula Castriadum desit ne Romula fastis,
Hesperiae decus addita laudi, ra e Τua purpureo Virtus, Roderice, Senatu, Et latia dignata curuli est. ia ζ Namque licet posses, Proavorum exempla sequutus, Victrices decerpere palmas, iri Dum te sanguineis Rhenus jam decolor undis
Aut Padus exundans bello: melioribus actus Auguriis, Te Pacis ad Artes Finxisti, lauro gaudens praeponere Oloam. Ipsa suis, dum luminis auras Alpiceres,Pietas nastentem excepit in ulnis, I Et molli cunabula pompa Composuit, blandis immulgens ubera labris. Hinc magno Tibi Numine pectus Faecundum tumet, hinc Erebo vis apta domando: Hinc sacra dum classe Britannos Oceano inve tus peteret Rex Austrius, alti T