장음표시 사용
42쪽
εἰ uri σφεας νασαν Σάονος ἀνδρος ἀοιδαί.
Ἐκ Μοισαν ἀγαθον κλέος ερχεται ἀνθρωποισι, χρῆuατα δε ζωοντες ἀμαλδυνουσι θανοντων. αλλ' ἰσος γὰο ὁ μοχθος ἐπ' Ιονι κυματα μετρειν, οσσ' ἄνEuος χέρσονδε κατὰ γλαυκας ἀλος ωθει, η υδατι νίζειν θολερὰν διαε δέι πλίνθον.και φιλοκερd My βεβλαμμένον ἄνδρα παρελθειν χαιρέτω ο ις τοῖος ἀνήριθμος δέ οἱ ινγαργυρος αἰει δὲ πλεονων χοι μερος αυτον. αυτὰ ἐγω τιμην τε καὶ ἀνθρωπων φιλοτητα πολλῶν ηuιόνων τε καὶ ιππων προσθεν λοίμαν.οίζημαι : τινι θνατῶν κεχαρισμένος ελθω συν Μοίσαις' ιαλεπαὶ γὰρ δοὶ τελέθουσιν ἀοιδοις κουράων ἀπάνευθε Λιος μέγα βουλευοντος.
ουπω ηνας ἄγων καμ' ουρανος ουδ' ἐνιαυτους πολλοὶ κινησουσιν τι τροχον αρματος ιπποι' εσσεται Ουτος ἀνήρ. ος μευ κεχρησετ' ἀοιδου,
εν πεδίφ ιuοεντος, ὁθι ρυγος ηρίον γλου. 75qδη νυν Φοίνικες π ηελίφ υνοντι οἰκευντες Λιβυας ἄκρον σφυρον ἐρρίγασιν, ηδη βαστάζουσι Συρακοσιοι μέσα δουρα ἀχθομενοι σακέεσσι βραχίονας ιτεινοισιν ἐν δ αυτοι Ἐρων προτέροις σο χ ρώεσσι 80
ἀμ πεδίον βληχωντο, βόες δ' ἀγεληδῖν ἐς αυλιν
ἐρχόμεναι σκνιφαιον ἐπισπευδοιεν δίταν' νειοι δ' ἐκπονέοιντο ποτὶ σπορον ἀνίκα τέττιξ ποιμένας ἐνδίους πεφυλαγuένος ενδοθι δένδρων 95 ἀχεῖ εν ἀκρεuόνεσσιν ἀράχiu ὁ εἰς πΓ χρώχ ιλεπτὰ διαστησα ντο βοῆς δ' τι μηδ' voles ιη'υη ηλον ὁ γέρων κλέος φορέοιεν ἀοιδαί καὶ ποντο Σκυθικοῖο πέραν καὶ θι πλατυ τεiχος
καλλείψω ὁ Ουδ υμuς τί γὰρ χαρίτων ἀγαπητόν ἀνθρωποt ἀπάνευθεν ἀεὶ χαρίτεσσιν ἄμι' ιην.
43쪽
E Aιδ αρχώμεσθα καὶ ἐς Λία λήγετε Μοῖσαι,αθανάτων τὸν αριστον ἐπὴν δωμεν αοιδαῖς ανδρων δ α Πτολεμαιος ἐνὶ πρώτοισι λεγέσθω καὶ πυματος καὶ μέσσος ο γαρ προφερέστατος ανδρων. ὶρωες τοὶ προσθεν αφ' ημιθέων ἐγένοντο, 9έξαντες καλα εργα σοφων ἐκυρησαν Oιδων' αυταρ ἐγω Πτολεμαῖον ἐπιστάμενος καλὰ εἰπεινυμνησαιμι υμινο δε καὶ ἀθανάτων γέρας αυτων. Idαν ἐς πολυδενδρον ἀνηρ λατομος ἐλθων παπταίνει παρεοντος ἄδην, ποθεν αρξεται εργου. 10
τί πρωτον καταλέξω ἐπεὶ πάρα μυρία εἰπεῖν, οισι θεοὶ τὸν ἄριστον ἐτίμησαν βασιλήων. Ἐκ πατέρων οἷος μεν ην τελέσαι μέγα εργον Λαγείδας Ιτολεμαῖος, τε φρεσὶν ἐγκατάθοιτο βουλάν. ἄν ου ἄλλος ἀνηρ ιος τε νοησαι. 15 τῆνον καὶ μακάρεσσι πατὴρ μοτιμον θηκεν ἀθανάτοις, καί οἱ χρυσεος θρονος ἐν Λιος ικωδέδμqται παρα δ' αυτὸν Αλέξανδρος φίλα εἰδως εδριάει, Πέρσηὶσι βαρυς 'εδ αἰολομίτρας. ἀντία δ' Ηρακληος εδρα κενταυροφονοι 20ιδρυται στερεοι τετυγμένα ἐξ ἀδάμαντος ενθα συν ἄλλοισιν θαλίας εχ ει υρανίδΓσι,
οττι σφεων Κρονίδης μελέων ἐξείλετο γῆρας,
αθανατοι δε καλευνται εοὶ νέποδες γεγαωτες. 25
ἄuφω γαρ προγονος σφιν ὁ καρτε0ος Ηρακλείδας, ἀμpoτεροι δ' ἀριθμευνται ἐς ἔσχατον Ηρακλῆα.τι καὶ ἐπεὶ δαίτηθεν ibi κεκορημένος iδη νέκταρος ευοδμοιο φίλας ἐς δωμ' ἀλοχοιο,
τι με τόξον δωκεν πωλένιον τε φαρέτρην, τι δε σιδάρειον σκυταλον κεχαραγμιένον ζοις.
οι δ' εἰς ἀμβρόσιον θάλαμον λευκοσφυρου 'φας
οπλα καὶ αἱ τὰν ἄγουσι γενειήταν Aia ς υιον. οἱ δ' ἐν πινυταῖσι περικλειτὰ Βερενίκα επρεπε θηλυτέρης, φελος μέγα γειναμένοισι.τα μεν Κυπρον χοισα Λιωνας ποτνια κουρα
κολπον ἐς ευωδη αδινὰς ἐσεμάξατο χεῖρας. τω ουπω τινὰ φαντὶ ἁδειν τόσον ἀνδρι γυναικῶν, οσσον περ Πτολεμαιος ην ἐφίλησεν ἄκοιτιν. η μὰν ἀντεφιλειτο πολυ πλέον δέ κε παισί θαρσησας σφετέροισιν ἐπιτρέποι οἶκον ἀπαντα, ὁπποτε κεν φιλέων βαίνη λέχος ἐς φιλεουσης. ἀστοργου δε γυναικὸς ἐπ' ἀλλοτρίφ νοος αἰεί,
ρηίδιοι δε γονα , τέκνα ὁ Ο ποτεοικοτα πατρί. κάλλει ἀριστευουσα θεάων ποτν' Ἀφροδίτα, σοὶ τηνα μεμέλητο σέθεν δ' ενεκεν Βερενίκα ευειδης 'Aχωοντα πολυστονον υ ἐπέρασεν,
ἀλλά μιν ἁρπάξασα, πάροιθ' ἐπὶ νῆα κατελθεῖν
κυανε - καὶ στυγνὼν ἀεὶ πορθμῆα καμοντων, ἐς ναὸν κατέθηκας, ὰς δ' ἀπεδάσσαο τιμάς.πασιν δ' ξπιος ηδε βροτοῖς μαλακους μεν ερωτας προσπνείει, κουφα δε διδοι ποθέοντι μερίμνας. 'Αργεία κυάνοφρυ, συ λαοφονον ιομηδεα
μισγομένα Τυδῆι τέκες, Καλυδωνιον ἄνδρα, ἀλλὰ Θέτις βαθυκολπος ἀκοντιστὰν Ἀχιληα Αἰακίδι Πηλῆι, σε αἰχμητα Πτολεμαιε, αιχμητα Πτολεμαίω ἀρίζηλος Βερενίκα.
44쪽
Ζηνός που τόδε σῆμα. ασι Κρονίωνι μελοντι αἰδοιο βασιληες ο δ' ξοχος, ον κε φιλήσΓγεινόμενον τὰ πρωτα πολυς δε ι ολβος οπαδεῖ, 75 πολλα δὲ κρατε ει γαίας, πολλα δε θαλάσσας. μυρίαι ἄπειροί τε καὶ θνεα μυρία φωτων λήιον ἀλδήσκουσιν φελλόμενον ιο ομβρF' ἀλλ' υτις τόσα φυει, ὁσα χθαμαλὰ Αἴγυπτος, Νεῖλος ἀναβλυζων διερὰν τε βώλακα θρυπτει, 80ουδε τις ἄστεα τόσσα βροτων χει εργα δαεντων. τρεῖς μεν οι πολίων κατοντάδες ἐνδεδμηνται, τρεῖς δ αρα λιάδες τρισσαις ἐπὶ μυριάδεσσι, δοιαι δὲ τριάδες, μετὰ o σφισιν ἐννεάδες τρεῖς 'των πάντων Πτολεμαιος ἀγήνωρ ἐμβασιλευει. 85και μην Φοινίκας ἀποτεμνεται Αρραβίας τε καὶ Συρίας Λιβυας τε κελαινων τ' Αἰθιοπήων. Παμφυλοισι τε πῶσι καὶ αἰχμηταῖς Κιλίκεσσι
καὶ νάσοις Κυκλάδεσσιν ἐπεί οἱ νῆες ἄρισται πόντον επιπλώοντι, θώ, ασσα δὲ πῆσα καὶ αἰακαὶ ποταμοὶ κελάδοντες ἀνάσσονται Πτολεμαίω. πολλοι Τ ππῆες, πολλοὶ δε μιν ἀσπιδιῶται χαλκῶ μαρμαίροντι σεσαγμενοι ἀμφαγερονται. ολβί με πάντας κε καταβρίθοι βασιλῆας τόσσον ἐπ'Ἀμαρ καστον ἐς ἀφνεον ερχεται ικον πάντοθε. λαοι δ' εργα περιστελλουσιν κηλοι.
O γάρ τις δηίων πολυκήτεα Νεῖλον περβάς πεζῖς ἐν ἀλλοτρίαισι βοὰν ἐστάσατο κωμαις, Ουδε τις αἰγιαλόνδε θοὰς ἐξάλατο ναός θωρηχθεὶς ἐπὶ βουσὶν ἀνάρσιος Αἰγυπτίρσι τοιος ἀνηρ πλατεεσσιν ἐνίδρυται πεδίοισι ξανθοκόμας ΙΠτολεμαιος, ἐπιστάμενος δόρυ πάλλειν.ω ἐπίπαγχυ μελε πατρωια πάντα φυλάσσειν οἱ ἀγω)ι βασιλῆι, τὰ δε κτεατίζεται αυτός. ου μιὰν ἀχρειός γε δόμω νι πίονι χρυσός μυρμάκων ἄτε πλουτος ἀεὶ κεχυται μογεοντων
ἀλλὰ πολυν με εχοντι θεων ἐρικυδεες ικοι, αἰεν ἀπαρχομενοι συν ἄλλοισιν γεράεσσι, πολλὰν δ' φθίμοισι δεδωρηται βασιλευσι, πολλον δε πτολίεσσι, πολυν δ' ἀγαιθοισιν έταίροις. Oυδε ιωνυσου τις ἀνηρ ιερους κατ' ἀγωνας ῖκετ' ἐπιστάμενος λιγυραν ἀναμελψαι ἀοιδάν, ω ο δωτίναν ἀντάξιον ωπασε τεχνας. -υσάων δ' υποφηται ἀείδοντι Πτολεμαιον ἀντ' ευεργεσιης. τι δε κάλLον ἀνδρι κεν ιηολβίι η κλεος ἐσθλὸν ἐν ἀνθρωποισιν ἀρεσθαι τουτο καὶ Ἀτρειδαισι μενει' τὰ δε μυρία τῆνα,
45쪽
Μουνος δε προτερων τε καὶ ων τι θερμὰ κονία στειβομεν καθυπερθε ποδω εκμάσσεται ἴχνη, ματρὶ φίλα καὶ πατρι θυωδεας ισατο ναους' εν δ αυτους χρυs co περικαλλεας ηδ ελεφαντι id ρυται πάντεσσιν επιχθονίοισιν αρωγους. πολλὰ δε πιανύεντα βοων γε μηρία καίει μησι περιπλομενοισιν ρευθομενων επὶ βωμων, αυτος τ' ἰφπίμα τ' ἄλοχος, ας ουτις αρείων νυμφίον εν μεγάροισι γυνὰ περιβάλλετ' ἀγοστεμ, ε θυμου στεργοισα κασίγνητόν τε πόσιν τε.cod καὶ ἀθανάτων ἱερος γάμος ξετελεσθη, ου τεκετο κρείουσα Ῥεα βασιληας ολυμπου
εν δὲ λεχος στόρνυσιν ἰαυειν Ζηνὶ καὶ 'Hρρχειρας φοιβήσασα μυροις τι παρθενος ρις. Xαιρε, ἄναξ Πτολεμαιε σεθεν δ' ἐγι ισα καὶ ἄλλων μνάσομαι ημιθεων, δοκέω δ' πο ου ἀποβλητον φθέγξομμι ἐσσομένοις ἀρετήν γε με ε Λιος αἰτευ.
Κ ποκ' αρα Σπάρτα ξανθότριχι παρ Μενελάιοπαρθενικαὶ θάλλοντα Cμαις άκινθον χοισαι πρόσθε νεογραπτω θαλάμω χορον ἐστάσαντο, δώδεκα ταὶ πρῶται πυλιος, μέγα χρῆμα Λακαιναν, ἁνίκα Τυνδαρίδα κατεκλαξατο τὰν ἀγαπατάνμναστευσας Ἐλέναν ὁ νεωτερος υτρέος υἱῶν.
1015 20ἄειδον δ' αρα πασα ες ε μέλος εγκροτέοισαι ποσσί περιπλέκτοις υπο δ' ἰαχε δῶμ' μεναίω 'Oh ταν et πρωιζε κατέδραθες, ω φίλε γαμβρέ, χ ρα τις εσσὶ λίαν βαρυγωνατος η ρα φίλυπνος η ρα πολυν τιν' πινες. τ' εἰς ευνὰν κατεβάλλευς ευδειν μὰν σπευδοντα καθ' ἄρα αυτον χρην τυ, παιδα δ εαν συν παισὶ φιλοστόργρο παρα ματρι
παίσδειν ἐς βαθυν ορθρον, ἐπεὶ καὶ νας καὶ ἐς ἀῶκης τος ξ τεος, Μενέλα τε ἁ νυος ἄδε. ολβιε γάμβρ ἀγαθός τις ἐπέπταρεν ἐρχομένω τοι ἐς Σπάρταν ἄπερ ἄλλοι ἀριστέες, ως ἀνυσαιο.μῶνος ἐν miιθέοις Κρονίδαν ία πενθερον ξεῖς. Ζανός τοι θυγάτηρ πο τὰν μίαν ἱκετο χλαῖναν, οια Ἀχα ιιάδων γαῖαν πατεῖ ουδεμί' αλλα μέγα κά τι τέκοιτ' εἰ ματέρι τίκτοι μοιον. ἄμμες δ' αἱ πασαι συνομάλικες, αἷς δρόμος ωυτός χρισαμεναι ἀνδριστι παρ' υρώταο λοετροῖς, τετράκις ξηκοντα κοραι, θῆλυς νεολαία, τα ουδ' ἄν τις ἄμωμος, ἐπεί χ' Ἐλένα παρισωθη. ἀιος ἀντέλλοισα καλον διέφανε πρόσωπον, ποτνια νυξ τε λευκον εα χειμῶνος ἀνέντος '
ωδε καὶ ἁ χρυσέα Ελένα διαφαίνετ' ἐν ἁμῖν. πιείρα μέγα λαον ἀνέδραμε κόσμος αρουρα et κάπι κυπάρισσος et αρματι Θεσσαλὰς Ἀπος ωδε καὶ ἁ οδόχρως 'Eλένα Λακεδαίμονι κόσμος.
ουτε τις ἐκ ταλάρω πανίσδεται εργα τοιαυτα, ουτ' ἐνὶ δαιδαλέω πυκινωτερον ἄτριον στφκερκίδι συμπλέξασα μακρῶν ταμ. ἐκ κελεοντων ο μὰν ουδε λυραν τις ἐπίσταται, δε κροτῆσαι 2530
46쪽
ΤΙΙΕOCRITI 'Αρτεμιν αείδοισα καὶ ε υρυστερνον Ἀπάναν, ως Ελενα, τὰς πάντες επ' μμασιν μεροι ἐντί.cae καλά. ω χαρδεσσα κορα, τυ μὲν οἰάέτις tori, ἄμιες δ' ἐς δρομον ηρι καὶ ἐς λειμώνια φυλλαέρψευμες στεφάνως δρεψευμεναι ἁδυ πνεοντας, πολλὰ τεους, Ελένα, μεμναμέναι so γαλαθηναίαρνες γειναμένας ιος μαστὸν ποθέοισαι. πρῶτα τοι στέφανον sori χαμαι αυξομένοιο πλέξασαι σκιερὰν καταθησομεν ε πλατάνιστον πρῶται δ' αργυρέας ε ολπιδος γρον ἄλειφαρ λαζυμεναι σταξευμες πο σκιερὰν πλατάνιστον γράμματα δ' εν φλοι γεγρά φεται, so παριών τις ἀννείμη, Λωριστί 'σέβευ μ Ελένας φυτον ἐμμί.'' χαίροις, Δ νυμφα χαίροις, ευπένθερε γαμβρέ. Λατα μεν δοίη, Λατώ κουροτροφος υμμινευτεκνίαν Ευπρις δέ, θεὰ Ευπρις σον ερασθαι ἀλλάλων, εὐς δέ, Κρονίδας Ζευς ἄφθιτον ολβον, ως ξ ευπατριδῆν εἰς ευπατρίδας πάLν εν I. ευδετ ες ἀλλάλων στέρνον φιλοτατα πνέοντες καὶ ποθον, γρέσθαι δε προ ἀω μηπιλάθησθε. νευμεθα κἄμμες ε ορθρον, πεί κα πρῆτος ἀοιδος ε ευνῶς κελαδηση ἀνασχων υτριχα δειράν. Yμην ω Ἐμέναιε, γάμω ἐπὶ τ 'δε χαρείης.'
ν κλέπταν ποτ' Ἐρωτα κακα κέντασε μέλισσα
κηρίον ἐκ σίμβλων συλευμενον, ἄκρα δὲ χειρωνὁάκτυλα πάνθ' υπένυξεν. δ' ἄλγεε καὶ χέρ' ἐφυσηκα τὰν γῆν πάταξε καὶ ἀλατο τα δ' 'Λφροδίτα
δειξεν τὰν δυναν καὶ μέμφετο, ττι γε τυτθον θηρίον ἐντὶ μέλισσα καὶ ἁλίκα τραυματα ποιεῖ.χἁ μάτηρ γελάσασα ira: ου ισος εσσὶ μελίσσαις ος τυτθος μεν ενὶς, τὰ δὲ τραυματα ἁλίκα ποιεῖς.'
Κυνίκα μ' ἐγέλαξε =έλοντά μιν αδ φιλασαι, καί μ' ἐπικερτομέοισα τάδ' εννεπεν Ἀρρ' ἀπ' ἐμειο. βουκολος ων ἐθέλεις με κυσαι, τάλαν , ου μεμαθηκα ἀγροίκως φιλέειν, ἀλλ' ἀστικὰ χείλεα θλίβειν. λη τυγε μευ κυσσἴς το καλον στόμα μηδ' εν νείροις. οἱ βλέπεις, ὁπποῖα λαλεῖς, ως ἄγρια παίσδεις, ως τρυφερον καλέεις, ως κωτίλα ρήματα φράσδεις' ως μαλακc το γένειον εχεις, ως ἁδέα χαιταν. χείλεά τοι νοσέοντι, χέρες δέ τοι εἰσι μέλαιναι, καὶ κακον ἐξοσδεις. ἀπ' ἐμευ φυγε, μη με μολυνδὶς.' τοιάδε μυθίζοισα τρὶς εἰς Oν πτυσε κολπον καί μ' ἀπ τῆς κεφαλῆς ποτὶ τω ποδε συνεχὲς εἶδε χείλεσι μυχθίζοισα καὶ μμασι λοξὰ βλέποισα, καὶ πολυ τα μορφα θηλυνετο καί τι σεσαρός καὶ σοβαρόν μ' ἐγέλαξεν. ἐμοὶ δ' ἄφαρ ζεσεν αἷμα, καὶ χρόα φοινίχθην υπὸ τωλγεος ως ρόδον εὐσα. χἁ με εβα με ποῖσα φέρω δ' υποκαρδιο οργάν. Oττι με τὸν χαριεντα κακα μωριησαθ' εταίρα. ποιμένες, ἐπατέ μοι τὼ κρήγυον ου καλος ἐμμί; αρα τις ξαπίνας με θεὸς βροτον ἄλλον τευξε καὶ γὰρ ἐμοὶ ὁ παροιθεν ἐπάνθεεν ἁδυ τι κάλλος ἐὰν de Wilamowitet: τὰν XXJ, i νοτεοντι auppe
47쪽
THEOCRITIως κισσὸς ποτὶ πρεμνον, ἐμαν δ' ἐπυκαζεν πήναν, χαῖται Τ is σέDνα περὶ κροτάφοισι κέχυντο, καὶ λευκον το μέτωπον ἐπ' ὀφρυσι λάμπε μελαίναις ομματα μοι γλαυκῆς χαροπωτερα πολλον Ἀθάνας, καὶ στόμα μευ πακτὰς γλυκερώτερον, ἐκ στομάτων δέερρεέ μοι φωνὰ γλυκερωτέρα χὶ μέλι κηρω.αδἰ δέ μοι τ μελισμα, καὶ ην συριγγι μελίσδω, κην αυλ λαλέω κη, δώνακι κῆν πλαγιαυλω. καὶ πῆσαι καλον με κατ' ἄρεα φαντὶ γυναῖκες, καὶ πῆσαί- φιλευντι τὰ ὁ ἀστικά μ' ου ἐφίλασεν, ἀλλ τι βουκολος ἐμμί παρέδραu κου ποτακουει 'χω καλὸς Λιόνυσος ἐν ἄγκεσι πορτιν ἐλαυνει. ου εγνω δ οτι Κυπρις ἐπ' ἀνέρι μήνατο βουτα καὶ Φρυγίοις ἐνόμευσεν ἐν ίρεσιν ου του Ἀδωνιν ἐν δρυμοισι φίλασε καὶ ἐν δρυμοισιν κλαυσεν Ἐνδυμίων δε τίς ην ου βουκολος ο γε Σελάνα βουκολέοντα φίλασεν ἀπ' υλυμπω δε μολοισα Λάτμιον ἀν νάπος ῆλθε και εἰς μὰ παιδι κάθευδε. καὶ τυ, νέα κλαίεις τὸν βουκολον. Ῥυχι δε καὶ τυ.ω Κρονίδα, διὰ παιδα βοηνομον ορνις ἐπλάγχθης Εὐνίκα δε μονον τὸν βουκολον ου ἐφίλασεν, ἁ Κυβέλας κρέσσων και Κυπριδος ηδε Σελάνας. μηκέτι μηδ' so υπρι, ὁ ἁδέα μήτε καν ἄστυ μήτ' ἐν ρει φιλέοις uso να δ' ἀνὰ νυκτα καθευδο ς.
υ πενία, Λιοφαντε. μα τὰς τέχνας ἐγείρει αυτ τῶ μόχθοιο διδάσκαλος ουδε γὰρ ευδειν ἀνδράσιν ἐργατίναισι κακαὶ παρέχοντι ἐριμναι. καν λίγον νυκτος τις ἐπιβρίσσνὶ σι τὸν πνον αἰφνίdιον θορυβευσιν ἐφιστάμεναι μελεδῶναι. ἰχθυος ἀγρευτηρες ομῶς δυο κειντο γέροντες, στρωσάμενοι βρυον αυον πὰ πλεκται καλυβαισι. κεκλιμένοι κοίτρο se φυλλίνί' ἐγγυθι δ' αυτοῖν κεῖτο τὰ τῆς θηρας ἀθλήματα, τοὶ καλαθίσκοι. τοι κάλαμοι, τἄγκιστρα τὰ φυκιοεντα δέλητα, ορμιαὶ κυρτοι τε καὶ ἐκ σχοίνων λαβυρινθοι, uήρινθοι κωπα τε γέρων τ' ἐπ' ἐρείσμασι λέμβος νέρθεν τῆς κεφαλῆς φοριεῖς βραχυς ει ματα, πῖλοι. ουτος τοῖς ἁλιευσιν ὁ πῶς πορος ουτος ὁ πλουτος. αυλις ' ουχὶ ουραν εἶτ, ου κυνα πάντα περισσά.
πάνν ἐδοκε τηνοις ἁ γὰρ πενία σφας ἐτήρει. ουδεὶς δ' ἐν μέσσφ γείτων πέλεν - δε παρ αυτάνθDβομένα καλυβαν τρυφερον προσέναχε θάλασσα. κου πω τὰν ἐσατον δρομον ἄνυε αρuα Σελάνας. του δ' kDεῖς ῆγειρε φίλος πονος ἐκ βλεφάρων δέ
υπνον ἀπωσάμιενοι σφετέραις φρεσὶν ηρεθον αυδάν.
ψεχ δοντ' ω φίλε πάντες. σοι τὰς νυκτας φασκον τῶ θέρεος ιμινυθειν. τε τἄματα μακρὰ φέρουσιν.
48쪽
Ἀσφαλέων μεucpri O καλον θέρος ου γαρ ὁ καιρος αυτομάτως παρεβα τον ον δρομον, ἀλλὰ τον πνον φροντὶς κοπτοισα μακραν τὰν νυκτα ποέει τοι.
αρ' μαθες κρινε ιν ποκ' ἐνυπνια χρηστὰ γὰρ εἶδον. ου σε θέλω τωμῶ φαντάσματος ημεν ἄμοιρον.
ως και τὰν αγραν, Τωνειρατα πάντα μεριζευ. εἰ γὰρ εἰκάξω κατὰ τον νοον ουτος αριστος ἐστὶν νειροκριτας διδάσκαλος εστ παρ' o νους. αλλως a σχολά εστι τι γὰρ ποιεῖν αν εχοι τις κείμενος ἐν φυλλοις ποτὶ κυματι μηδε καθευδων, ἀλλ' ονος ἐν ράμνω τ τε λυχνιον ἐν πρυτανείω
τον κάλαuo δ' π τω κινήuατος ἀγκυλον χον Tob χερε τεινο αενος περικλώμενος ευρον ἀγῶνα. πως μεν λω μέγαν ἰχθυν ἀφαυροτέροισι σιδάροις ει θ' υπομιμνάσκων τω τρωματος ηρέμα νυξα καὶ νυξας ἐχάλαξα καὶ ου φευγοντος τεινα. ηνυσα δ' so τc ἄεθλον ἀνείλκυσα χρύσεον ἰχθυν, πάντα τῶ χρυσω πεπυκασμενον εἶχε δε δειμα, μήτι Ποσειδάωνι πέλοι πεφιλαμένος ἰχθυς, et τάχα τῆς γλαυκῆς κειμήλιον 'Aμφιτρίτας. ηρεμα δ' αυτ et ἐγων ε τωγκίστρω ἀπέλυσα,μη ποτὶ τω στόματος τἀγκίστρια χρυσον χοιεν. καὶ τον μεν πιστευσασα καλά γε τον ήπήρατον, Tωμοσα δ' υκέτι λοιπον περ πελάγους πόδα θεῖναι,
ἀλλὰ μενειν ἐπὶ γῆς καὶ τω χρυσ0 βασιλευσειν.ταυτά με κἀξήγειρε τυ ὁ δε ξένε λοιπον ερειδε
49쪽
νέouεν Λήδας τε καὶ αἰγιοχου Λιος υἱω, Κάστορα καὶ φοβερον Πολυδευκε πυξ ἐρεθιζειν χειρας ἐπιζευξαντα μέσας βαρέεσσιν μασιν. υμνέομεν καὶ δὶς καὶ τὸ τριτον αρσενα τέκνα κουρης Θεστιάδος Λακεδαιμονίους δυ' ἀδελφους, ἀνθρωπων σωτῆρας ἐπι ξυρου ἐδη ἐοντων,
νηων θ' - δυνοντα καὶ ουρανου ἐξανιοντα ἄστρα βιαζομεναι χαλεποις εγκυρσαν ἀηταις. οῖ δέ σφεων κατὰ πρυμναν ἀειραντες μέγα κυuαχὶ καὶ ἐκ πρωρηθεν η οππη θυμος κάστου ἐς κοίλην ερριψαν ἀνέρρηξαν δ' ἄρα τοίχους αuφοτέρους κρέμαται δε συν ιστίφ αρμενα πάνταεικὴ ἀποκλασθέντα πολυς δ' ἐξ υρανο ομβρος νυκτος ἐφερπουσης παταγεῖ ὁ ευρει θάλασσα, κοπτο uένη πνοιαῖς τε καὶ ἀρρήκτοισι χαλάζαις. ἀλλ' εμπης μεις γε καὶ ἐκ βυθου ελκε τε ηας
αἶψα δ ἀποληγουσ' ἄνεuοι λιπαρη δε γαληνηὶ ἀ πέλαγος νεφέλαι δε διέδραμον ἄλλυθις ἄλλαι ἐκ δ ἄρκτοί τ' ἐφάνησαν νων τ' ἀνὰ μέσσον ἀμαυρή
1 με αρα προφυγουσα πέτρας ις 1 ξυνιουσας υργα καὶ νιφοεντος ταρτηρον στόu IIOντου. Βέβρυκας ισαφίκανε θεων φίλα τέκνα φέρουσα. ἔνθα μιης πολλοι κατὰ κλίμακος ἀuφοτέρων ἐζ τοιχων ἄνδρες ἔβαινον γησονίης ἀπο νηος. εκβάντες δ' ἐπὶ θινα βαθυν καὶ πήνεμον ἀκτήνευνάς τ' ἐστορνυντο πυρειά τε χερσιν ἐνωμων. Κάστωρ δ' αἰολοπωλος O τ' οἰνωπες Ιολυθευκης ἄμφω ἐρημάζεσκον αποπλαγχθέντες ταίρων, παντοιην ἐν ρει θηευμενοι ἄγριον λην. ευρον δ' ἀέναον κρήνην υπὸ λισσάδι πέτρηὶ υδατι πεπληθυιαν ἀκηράτω αἱ δ' πένερθεν λάλλαι κρυστάλλι ηδ' ἀργυρα ινδάλλοντο ἐκ βυθου υκ ηλα δὲ πεφυκεσαν ἀγχόθι πευκαι λευκαί τε πλάτανοί τε καὶ ἀκροκομοι κυπάρισσοι, ἄνθεά τ' ευωδη, λασίαις φίλα εργα μελίσσαις,οσο εαρος λήγοντος ἐπιβρυει ἀν λειμωνας. ενθα ὁ Ἀνηρ πέροπλος ἐνήμενος ἐνδιάασκε, δεινῖς ἰδεῖν, σκληρηὶ σι τεθλασμένος Ουατα πυγμαῖς' στηθεα δ' ἐσφαίρωτο πελωρια καὶ πλατυ νωτον σαρκὶ σιδηρείη σφυρηλατος , κολοσσός. ἐν δε μυες στερεοῖσι βραχίοσιν ἄκρον π ωμον
50쪽
αγριος ει προς παντα παλίγκοτος, ii περοπτης
ἐλθοις καὶ ξενίων κε τυχων πάλιν οἱκαδ' ἱκάνοις.
γνωσεαι, ει σε δίχρος νειμενα χείλεα τερσει.
εις εν χειρα, αειρον ἐναντίος ανδρὶ καταστας.
πυγuαχος, et καὶ ποσσὶ θενων σκελος, ομματα ὁ ορθα;
πῖ διατεινάμενος σφετέρης λὶ φειδεο τέχνης.
ἐμιος κεκλήσεαι, α κε κρατήσω.
ειτ' ουν ορνιθεσσιν ἐο κοτες ἐτε λέουσι γιν μεθ' ου αλλω κε μαχεσοαιμεσθ' ἐπ αέθλs. η ρ υμυκος καὶ κοχλον λων μυκησατο κοίλην. in δε θοως συνάγερθεν π σκιερας πλατανιστους κοχλου φυσηθέντος ἀεὶ Βέβρυκες κομοωντες. ως 3 αυτως ῆρωας ἰων ἐκαλέσσατο πάντας Μαγνησσης ἀπο νηος πειροχος ἐν α Κάστωρ. o δ' ἐπεὶ Ουν σπείραισιν ἐκαρτυναντο βοειαις χεῖρας καὶ περι γυῖα μακρους ει λιξαν ἱμάντας. ἐς μέσσον συναγον. φονον ἀλληλοισι πνέοντες. ενθα πολυς σφισι μοχθος ἐπειγομένοισιν ἐτυχθη, οππότερος κατὰ νωτοι λάβοι φάος ηελιοιο ἰδρείρ μέγαν ἄνδρα παρήλυθες so Πολυδεχ'κες, βάλλετο δ' ἀκτίνεσσιν ἄπαν 'Aμυκοι προσωπον. αυταρ γ' ἐν θυμω κεχολωμένος το πρόσσω. χεροὶ τιτυσκόμενος. του δ' ἄκρον τυ η ε γένειον I et δαρίδης ἐπιόντος ορίνθη δε πλέον η πρίν,