Johannis Francisci Ripensis Elegiarum liber primus

71쪽

E UI G R A M. LIB.

MENE RIN D ME AEcanonici Ripensis. Hic ego S trinisi parua con stringor in umelluc luce nigra continulatus hamo. Quam toties pedibus Acms, totiesque revilis insistens ictor gre, libus uel tuis. Ja cubant nonμlo,supera sed mens colit arces praestitit id iobis nil 'sola fides. Pectore qua colui summum smul ore Tonantem Altera cum nobis niti uperstes eruit. Haec cum scripta uides nostro praefixa sepulcro Postremae fortis te meminis e decet. viii, num mortiis bet tur funera, forte Moneses cunctos testa lista manent.

I dare diuitias Croeso sit in ptia summa Veli mos cra; si Altiplicarescitis. Quem mea stulta precor faciet dementia finemineo mea num uati carmina mitto tibi.

72쪽

QUERELA DE OBD

T IOHANNIS GD HII. SI cm Mars diomi sindoctos utch peritos Vita proh Ruas Ace necare olan nae strate duris egitur a Hunc quod uites luce carere uelissonem simul animo fuerunt semper more octae tres charites, Pieride' novem. Tu duodue cui primo uiridis sub ore iuuenta Huncem miserum tua sub uexiluim is Exitio ut dirimi pers queretur opis Armipotens nostrae Deus. Nil inlini Phic magnorum glor 'egli corpora ues ualido robore firmauesenti tist horrisoni tonnenti conterit i mentum crudele dabu,nequis, quisqM Tormenti primus diceris, e luber. D chius haud dura iacuis et morte necatus Qui prim insigni robore currus erat, si non igne globos docuit fles mittere, tantum

Roboris egregi, si uulgilbet honos.

73쪽

ΕpIGRAMMATON LIB.

cribere nieis. His per mala carmina. E. ipse nihil scribens, ut meliora facis.

AD NICOLAVM

Riptusis Praesct . ΡIt e trahens uicta iuris docti me nomen Ingens o putri lauas de s vri.

Aeterni quamuis tua cura uolumina iuris seruat, quae summa sedulitate legis. Vt placidae semper cuncitos in pace gubemes V sii confirmes publica iura simul Vnde datur longos suismum tibi nomen in annos Unde queas fera posteritate coli. attamen his fessus curis quandos, amoenae Pauxillum tribuas temporis oro mecri tibi uenturis mesim firmatus ab annis Forte caram meritis munera digna tuis.

74쪽

V tr istam iubeo cum tecti ubire Camoenum

Tunc pauetier taciti figitaludoris habet. Non mirum, durae timet ut de singula limae fiunt ingeni laude minora illi, Isse cum cultum docta testudine carmen Quod post fruminos exhilarare Deos. Sive ferenda dabis curtis pede uerba soluto siue uelis certis nectere uerba modis. Hic uiget ingenium docti Sulmonis alumni, illic ingenium sed Ciceronis habes. Quae tamen at nostro maneat frivina libella, Me tibi incerus scribere M lit amor.

INFERIAE AD MA

TRIS TUM VLVM.

um priu=s ad miserae lacomabus busti parentis Als dabam querulo tristia uerba sono. Anxia follicito ducens fustiria corde,

75쪽

Tristibi: illa meis tunc est commotu querelis Adiecit dictis testa verba meis. sinate, lysii in lacomis o des rogo,uitae Muturum nostrae fata benigna statum Dulcia pro lacomis tribuer i gaudia moestis Trhtibus a curis ocia lata tuli. Est infusa hi somnus mors facta quietus N im mensi cerae tempora pacis agit. Muneris hoc Christi est, cuisum con a per Um fertur ueris gratia uera pip. Auribus haec cupidis hausi dum uerba, recesit, Auribus o nimium uox bene grata meis.

AD IACOBUM SE

VAE R I WV M. Lle tuus, primos non ultimas inter amicos Quod mitti digi is pauca notata uis, causa Pit ueteris sincerus candor amoris: carmina scripsit umor, carmina milit mori

Odiaci te signa fere iam Phoebus obivito bino in se strinu prima tuae .

a Interra

76쪽

IOHAN FRAN cIsci laterea de te tot mera digna recepi Munera uix uerbis enumeranda meis. cretica quot uirides uindemia porrigit uuas Praestitissim per te tot benefactu mihi. Qualia nunc igitur positis tibi munera reddis Anne cupis meritis munera digna tuis si mihi diuitia croci Rhamnus praesteto uti uel habet cra)fiuiuitis arca potens. Non tamen ex aequo tibi reddam, era quid, ecum fortuna mihi munera pauca dedit Reuere uelle quidem fert mens C prompta uoluntas, Hac sis contentus, ut is amice, precor.

AD M. IOHANNEM

GEORGIUM VIBE GH V M.

Nobile cum re onas docta festa in carmen

Et eris argutae plectra sonora brae. Tunc uideor et si raptus super aethera coelicemere sublimem caemcaninaede Iouenti in trahis de quondam De binas traxit Arion Per summas Pelagi dum ueheretur aquas. Quid conor tantus iuuenili carmine laudes

Diceres quot dotes nobile pectis habest

77쪽

IN TUM VLVM D.

IOHANNIS SEVERI NI I PAE N MI S.

ΗΑ βcribusta uidens laconibu effude uiator

Spargere largifuo te decet imbre geras. Hoc iacet in tumulo de uncta tempora lucu Pro dolor,Aomiportio magna chori.

agi unam christis argebat dogma Victu

Pene Liscuom quae iacet acta polo.

Hi fili insigni fidis cum laude minister

sparsit aeterni femina uera Dei. 1 uigil excubias egit ne turba malorum imbelles christi dilaceraret oves. Nobis hunc merito nos ergo dolemus ademptum Tum cito Anebres quem rapuere Deae. Siccine mors o mors celeri pede fata reposcissSic Lachesis frangens stamina firma raptis miseram mortale genus,quo uanius est,il: Semper ad interitum turba parata fumum.

AD IOHANNEM SE/

Iram si seu tibi quod mea carmina mitto, Iob es, uri, portio rura chori.

Eis ipsi

78쪽

IOHAN FRAN cIs cIIpse canu blando crisi dudcia cumina pinonne Phoebaea carmina digna heb. In uirides obia dicis me ligna re irre,

In mare ceruleam mittere filii aquam. Ie dure grainineo uiridantia gramina campo Auricomo, dices, poma uel Alain . Iure tuo quamuis haec dicas, attamen istis Si leuibus rebus iungere magna decet,

Ponimus Ioluco Phoebo sua plectra brum, Arcadico dubrem plectra sonora Deo. Momonio tribum: sua bellica itineri orti Og gio tribuum pinguia inusta Deo. Vt propri s semper sacrantur numina rebus, Sic sacrata tibi carmina nostra uolo.

c OBI ORTENBEcHIL Amtua sollicitis Iacob perempta periclis In tumulis gelidis molliter ossa cubant.

Vidimum atq; quorus tempora plena milis. Mollia dum pronae duxisti tempora uitae Non dubia christam uoci pro bus eras.

Fuinc etiam patrias senior reuocatus ad onis

79쪽

pQ GR A LIB. Hic quoque o strema, iam iam moriturus in horiccbfistum constiti pectore Crire uocas.

AD REDERI CVM

UVAE A M. Vm non tali soni moueat concordia cantris Et testudineae fila sonora hebs. Huic rigidium cingit circum praecordia rara Et quicquid ferro durius este potest cram In varios igitur, quid mira vi, pectora ben aes Nostra trabis, clarium te juriente brum. Non Alices durae stant, nec Marpesia cautes

Ardua nec fibris marmoric uiscis. Scite uoce iuuat dulces coture figuris

Tungere ficu digitis consona plectra tuis. Artibus his cuncto, uperas Frederice magistros: Musicus es digiti musicus ore Amul

Ossicit frui ira quid finem quaeris amori Pinnicum, spmper , sine carere putas

80쪽

IOHAN FRAN cI scrDi Fcile est, inquis,ueteres ut ponere mores: Ponere sic durum est quae placuere diu

confiteor ueteres alit C confirmat umores con uetudo pares nectit amicitias.

Se mereunt durae quos de uetudine flammae Absq; minus tipulis urere flamma pol L. Tuisse incensas nunc consuetudine flammas

Auges, amplexire, oscula, ut ante, capis. Hinc amor, hei tacitis te uexat, ut ante, uencius:

Sic ibi uel morbus quilibet esse poteit

Q in ergo amplixus gratos e basia linque In tectic minus hic iuris habebit umori

N qu firma ualet custodia diceris an non

consilia euentu iusta habuisse tuo. En tua quae struata filii custodibus aute Filia,nunc tu id pignora uentris habet. His quare merito scisis gerit acra cribris Et merito pluuias in mare portat aquas, Quisquis formosae custos inuita puella Ad castam cogit membra pudicitiam. Adde quod illicitum cupimus constantius ultro duinis nobis inlinera stercta iacent.

Iuppiter