De vero usu & fero abusu medicamentorum chymicorum commentatio Laurentii Hofmani ... Cum indice rerum ad finem addito

1쪽

Ex Bibliotheca majori Coll. Rom. Societ. Iesu

4쪽

N De vero usu & fero abusu sti

MEDICAMENTO

Commentatio pl

6쪽

REVERENDISSIMO, ILLUSTRIS

simo atque Celsissimo Principi ac Domino, Domino

PostulatoArchiepiscopo Magdeburi

gensi, Primati Germaniae, Marchioni Brandeburgico, Duci Borussiae, &c.

Domino suo clementissimo; nec non

TOTI MAGNIFICO ET AMPLIS simoines ta Reipublica Hallensis, Patria

charissimae SENATu ISALUTEM, SUBIECTIONEM

ET REVERENTIAM.

Ivinus Plato,

e scope reverendissime, Prin-

R-y ceps illustrissime, Domine

' clementissime, VOSq Conis& Senatores amplis simi , multitudinem Medicorum male

ac et

7쪽

constitutam arguere rempublicam, sapienter pronunciavit. Id autem de veris genuinisque si accipiamus medicis, patriam nostram hoc tempore optime constitutam , jure merito dixerimus. Amisit enim ista silperiori anno medicos terno Snumero, qui perfectus, mysticus & fatalis vulgo creditur. At vero non solum ii erant numerus, sed simul aetate grandiores, autoritate auctiores, doctrinaque & experientia consummatiores. Eosce ut & consimiles multos cumclam non ulterius nostra in gremio foveat suo Respublica , utique secundo in platonem ea florentissima venit in digitanda. Si vero de morionibus medicastris , ut & cacochymicis id accipiamus, pessime constitutam hanc rem publicam , secundum Platonem pronunciabimus. Medicastri enim triginta cum

duobus r ij scilicet Gigantum fraterculi hic Medicinam factitarunt, lue pesti'

fera apud nos grassante. Reticebo cater-

8쪽

l DEDICA T O R I A. vas anicularum , sagarum , Veneficarum,

quae& ipse non minus, ex pacto forsan cum stygio Plutone inito, morbos eradi care satagunt. Quoties quaeso, Reverendissime&clementissime Princeps, tuque sanctissima Se

natorum corona : quotieS, inquam, inge

nuarum artium , linguarum & scientiarum studia per hosce furiosos ana baptistas cita eos appello intercepta , abjecta, pedibus proculcata, & ad orcum damnata 3 quot quaesolaonestissimorum Civium ab hisce Machi avellistis aestimabitis misere circumventos, nefarie proditos, scele

stissime spoliatos 3 quot, obsecro, Christi

nomen profitentium ab hisce Neronianis in toxicatos,enervatos,enecatos quot denique donaria, tabulae pictae,Vasa caelata per hosce Catilinarios rapta sunt, quot liberorum orbati parentibus, quot parentes charissimis liberis 3 quot morientium per illorum violenta & incauta medicamina

9쪽

EPISTOLA

ad desperationem redacti 3 quid enim isto rum medicastrorum in acie pestifera pham macevticus gladius agebat 3 cujus latus ille mucro petebat Θ quicquid sane isti homines famosi&facinorS si parant, arant, aedificant, omnia vel avaritiae vel in perniciem bonorum parant. Iis pro pudore, pro abstinentia, pro virtute, audacia, avaritia, sitis humani sanguinis vigent. Memorare possem in specie, quae insatiabilis avaritia, quae immanis dc formidolosa crudelitas eosdem ceperit, ni res ea longius me ab incepto traheret, vel etiam, ni illorum furores tam clari essent, Solis, cῖm sudum est, quam radi esse flent.

Ac me quidem, quod ab istorum malis sic quid gravius dicam moribus dissentiam , nihil minus, quam honoris cupido aut spes vi isto riae atque invidia jam vexat,d. sed a m or pa tri ae m e sti m v l a t. Hoc q u i ppe

in casu a patria republica, monente Hippocrate, cogitationes non procul haben

di mihi

10쪽

DEDICATORI A.

di mihi fuit consiliu . Cum enim post gloriam nominis divini, omnes totius vitae nostrae actiones ac consilia, in patriae proximique honorem ac utilitatem sint diri genda, mearum quoque partium esse duxi, patriam dulcissimam pro ratione mei si non)talenti, tamen drachmae vel etiam oboli,re&consilio juvare. Nequaquam enim penitus haec mussitanda nostratium medicastrorum & cacochymicorum injuria, nequaquam permittendae caedes ulterius : Patria de his praemonenda, instruenda,quieta reddenda : poscit hoc pietauposcit veritas &sinceritas, haudquaquam nobis medicis, quod dici solet, utramvis inaurem dormiendum. Tu ergo princeps laudatissime,qui pro subditis,quos habes,tuis, vigilas non tan

tum de die, sed & quando

Antipodum cernit prandia, mundi oculas audi gemitus eorundem, tangat te tan dem miseratio. Grassantur in hanc rem

Cicero I. Vat.