장음표시 사용
671쪽
Ab EROTIANO LAUDATORUM. 2ώ. IV. cap. XXXVI. se γ
Empiricus. praefat. de vocibus Hippocratis ordine scribens Alpnabetico μακρόσπιρν ε Φα-νη. ibid. Unus ejus liber sed
απυ. Ita enimis legendum pro πολυχιτ λ. Hecataeus. v. Heraclides Tarentinus. V. Θ -
len. T. s. p. 46 .edit.Basil.Scripta Hippocratis passim allegat Erotianus , sed de diistione ejus atque vocum quibus usus est interpretibus, & exscriptis quae genuina ejus sunt,
Homeri versius, Iliad. v. 2yo. & 38M praefat. Hippocrates ἀν - Ομ υκὰ -
COuS. praefat. ejus libri III.contra Cydiam Herophileum. ibid. Menander Comicus v. φλεγμ
672쪽
Philemon s Comicus, δε μυρρι--
- Empiricus Bacchii aequalis contra quem scripsit. praefat. Rus libri sex de vocibux Hi pocratis. ibid
Philocrates Samius U. κονυκε in Philonides Siculus Via εξερ δοια
Plato I. de Rep. V. βλακέυειν.
., ε'λεγεια V. Strato Erassistrateus. v
Tarentinus, vide supra , Hera- . elides. Telemachus Grammaticus. V. λε-
Thersis, vide supra Epitherses.
Grammaticus, Hippocratis Vinces primus interpretatus.Pra-Zeno Heroplaileus. v. Zeuxis εν τω τ ε ξWγηLeων τουτου
ν βιβλω. Hippocratis de locis in homine,) Ioidia
673쪽
De VOC HIPPOCR. SCRIPTORES. IV. c. p. XXXVI. , 79
VII. Quam multi ante Erotianum in explicandis Hippocratis vo- cibus versati fuerint, docet ille in praefatione his verbis, quae paulo emendatiora ouam sunt in edicis, cum versione mea adscripsi.
rentinum , ωm Bacchium tres: , - Γλή- ρο ου GlauciakEmpiricus uis se
praeterea Cous libros XX. in hocgeneare elaboravit, postquam tria Polumi
m Galenus praefatione ad istossas Hippocratis refert, Aristarctium Grammatis cum Bacciuo si cibo. γκ των sive loca sci ipto.um suppiditast:
674쪽
- al. A eβ-m di cles . t e Aristopeas ac Ar1st iοδοι,- ρι- πῶς ΑνIγον - blatus Rhodii, ac post universos es m M. Antigonus&Didymus. VIII. Ab Herophiis quoque glossas Hippocratis scriptas Galenus auctor est: Diosioridem vero iuniorenni glossographum sn) Alexandrinum quem a Dioscoride φακα distinguit, pluribus libris Hirpocratis λε ν explicare professiam, ne tertiam quidem ejus partem ex rosuisse, I plurima attulisse vulgaria & ex Nigro, Pamphilo, Di zcoride Anazarbeo, antiquioribusque Crateua, Theophrasto, Hera clide Tarentino & aliis pluribus exscripsisse. Ipse quidem Galen in sua glossarum Hippocratis σμγ- M profitetur se expositurum ου -
Μώτης, - με ενεγκων Ἀ- τὰ - - , μι πωές σερον, η νον υ Μάξας. Ab hoc Galeni diversum MS. glossarium in Hippocratem evolvit Cangius. Etiam sub lalis Herodoti nomine Charterius ad Erotiani calcem Lexicon parvum vocum Hippocratis stibjecit Tomo 2. ed. Op. Hippocratis & Galeni p. i o. secutus Hieronymum Mercurialem, qui illud suo Hippocrati adjunxerat: Henricus Stepli nus vero una cum Erotiani & Galeni glossariis pag. io s-io'. vulgaverat hoc titulo: Λεξικον των Fiρρδοτε ν λεξεων, quod nescio , an Verisimiliter Maus lacus pag. 389. disis de Criticis habebat pro particula operis Apollonii Grammatici, culus εξήγησιιν Ηροδοτου γλωμων laudat auctor Etymologici MS. in σὰις ς & κωφος. Ex recentiorum m numentis praesenti loco laudanda eit Anutii FroUti oeconomia Hippocratis sive Lexicon Hippocrateum Francos. IF 88. Genev. I 66 L. Lol.
quem librum Reinesius Epist. ad Nesteros p. Studiosis Medicinae Hippocratis utilissimum & in omnibus Bibliothecis Medicis spectaris dum appellati Iobannis item Conradi Dieterita latreum Hippocrat
675쪽
IATRICA. . Lib. IV. op. XXX L icum, sive Lexicon Graecum ex vocabulas rehorismorum Hippocratis concinnatum , spisso volumine in g. Gieis, i 6s6. & Ulmae 1663.
IX. Uνορι-τίας των ψαρμακών teste Galeno in glossis v.
scripserant olim com plures, Τι , --
υσάορ -Ξενοκροωνς υμ αοσκουροδες ο Α λιξαν λευς. Huic juniori Diosiorιδ fortassis tribuenda est ii istoria plantarum ordine Alphabetico & Alphabetum Empiricum, ovat utraque ad calcem Dioscor, dis Anazarbei cum versione & scholiis edidit Ianus Antonius Sara- .cenus. In Pauli libro VII. Cap. I. virtutes medicamentorum& apud Aetium tetrabibl. I. lib. I. simplicia pharmaca ex plantis, ib. terarum ordine referuntur. Literarum quoque ordine decurrit, at- que adeo Lexici parvi instar est, de quo dictum libro quinto, nis Se hι Syntagma de alimentorum facultate. Paxami quidem οψωκο--Suidae memorata, diu est quod interciderunt. Omitto glossas Nicolai Abrepsi, qui seculo decimo tertio scripsit, &Nicomedis Iairosophistae Lexicon aliaque Lexica & glossaria Medica ac Bolanica incertorum auctorum in variis obvia Bibliothecis,&Labbeo, Cangio, Lambecio memorata atque inspecta. Quyd vero in indice autorum, quos allegat ad Solinum Salmasius, memoratur Osiridis Lexicon Chemicum, error est, nam Salmasius ex Anonymi paGO Le-. xicΟ -σοποιιας κατα quod MS. est etiam in Bibliotheca Vindobonensi, ut testatur Lambecius Fib. VI. pag. igo. proseri tantum haec Verba : οσιος λι μολιβδν Θῶον, quibus denotarur , plumbum de sulphur Chemicae artis scriptoribus quandoque venire Osiridis nomine. Idem Lexicon Chemicum , quod propemodum integrum locis suis insertum video glossario graeco Cangit, servo & ipse manuscriptum una cum scriptoribus Chemicis Graecis, quorum Ap graphum benevole mecum communicavit illustris vir Paulus Vindin-gius. De illis fusius disserendi locus infra libro sexto dabitur , nunc . tantum verbo monere juvat in Matthaei quoque Silvantici Mantuani Lexico sive pandectis, qui circa A. C. i 297. scripsit, ut ipse testatur vocabulo brues, praeter latinas, Λrabicas aliasque exoticas, multae etiam Graecae vin es iatricae, sed sere semper inemendatissime scriptae Iatinis literis, Alphabetico Ordine referri & explicari. Harpocrati nis Alexandrini Lexicon in editum, ςυσικῶν δυνάριεων allegat idem Salmasius, legunturque Harpocrationis illius nonnulla in Κyranidibus, de quibus dixi Lib. I. cap. 9.
676쪽
LEXICA PHILOSOPHICA Lib. IV. Cap. XVL
X. Α Medicis deveniendum ad Philosophos, qui cum & ipsi vinclabula si1bi peculiaria habeant, ac pro diversis disciplinis & sectis diaversa, non defuerunt qui & illa ungularibus Lexicis interpretaremtur. Laertius de Platone lib. c. ονοροισι δε κεχρρο
τη μῆ-- τοῖς τὸν προορμιτρια , ad quem locum apprime huc faciunt ouae annotat Menagius. Scripserat junior Lexicon breve ad Gentianum ordine Alphabetico mει τῶν Πλατωn λιξεων, memoratum Photio in Bibl. Cod CLI. Laudat idem Photius Cod. CLIV. seqq. Boethi συναγωγῆν λέξεων ηπλατωνι Mad Melantum, itidem ordine litterarum compositam & longe prae-ilantiorem utilioremque opusculo Timaei. Tum ejusdem Boethi -τ ad Athenagoram. Allegatur Boe
quoque Argivus Platonicus Philosophus, Caesaris convictor, praeter amplissimos in Platonem commentarios , verborum Platonicorum libros duos conscripsit: Auctor Suidas. Clearchus Solensis,
gavit teste Athenaeo: Dionysius Halicarnasseus Musicus eodem Subda teste scripsit libros quinque πει τ . ν τν Πλαπων πολιτεια - λώρημένων. Theodori Solensis librum de Mathematice dictis in Platone citat plutarchus libello de animae procreatione & libello de oraculorum defectu. Philippus Mendatus omnia loca Mathemati quae in operibus Platonis praeceptoris sui observaverat, singularia excerpsiu& exposuit.Theon Smyrnaeus etiam peculiari opere traetavit quaeMathematica ad lectionem Platonis utilia sint,verum & hoc & quae jam e
Menagio commemoravi alia quaedam Lexicis a numerare nolim, uti
nec Metrophanis Sophistae-F -- - ων Πλλων qui liber a Suida laudatus Rhetorici argumenti fuit potius quam Grammatici: nec quae Galenus scripserat de iis quae in Timaeo Platonis dicta sunt
aut suae Plutarchus de variis Platonis locis commentatus fuit. At similiter laxicon vocum Aristotelicariam a doctissimo viro Petro Peruo exspectare jussiit Menagius, quod Nicasio licet etiam memoratur . in Epistola de Petiti vita & scriptis, tamen nondum vidit lucem. Est interim in manibus Lexicon eruditi viri&digni vita longiore D. MAν sini Egelii posthumum Philosontium , quo vocabulorum homonymorum praecipue ex Aristotele significationes diligenter explicaritur. Hamb. I 689. in . Omitto latine editam Ph. Baptisa Bernar ini Pa
677쪽
Et RHETORICA. Lib. IV. Cap. XXXVI.
tricii Veneti seminarium sive Lexicon triplex atque indices in philosephiam Platonicam, Peripateticam, Stoicam Venet. Is gr. sol atque inde Lugduni, Genevae &c. Phuemonis Grammatici Lexico γοιὼ MS. ex Bibliotheca Coibertina usus est Cangius. XI. Rhetorica Lexica non modo ad intelligendos oratores sed& ad ornatum dictionis Graecae & coetam comparandam iaciunt cuiusmodi Phrynichi ηαωσκευου de suibus dixi supra c. Philonis taxicon Rhetoricum ex Etymologico Magno in μια laudant uiri docti, nisi ibi legendum ουτως-- M pro ἐνπροκον. δε- simi Gagaei Lexicon Dω. Suidae memoratur, nec minus ΤώHkestini sophistae Mγ- ονομ ατων ex Demosthene, Thuodide, Isaeo, IBcrate&Thrasymacho & aliis Rhetoribus. Eudemi Rnetoris Lexicon Rhetoricum ab eodem Suida diligenter tritum extat adhuc MS. in variis Bibliothecis, ut Vindobonensi, Parisiensi, Medi ea , laudaturque a Io. Pricaeo notis ad Novi Testamenti libros ut in x. Timoth. III,3.M. a Cangio in glossario Graeco aliisquC. P famia Lexicon alis lagat ad Homero Eustathius, cui ε Photio Cod. Iso, addere licet Iistiani illius, ut suspicor, cur Phrynichus librum quartum suae eκευῆς inscripsit) Λεξικον τ M. δε - τ σι- ςοιχ ν,ouod non dubitat praeferre Lexicis Rhetoricis Diodori & Phιostrin, Tyrii.
Diodori illius puta , quem Suidas Valerii Pollionis Alaxandrini fi.
sisse inadit in Πωλίων. Ait etiam Photius, se evolviue, quibus nula auctorum nomina praefixa mere, Lexicon ara Ἀροῦς sive puxi ac simplicis se onis, alterum σε ινες sive styli gravis, & tertium denique Oως λγγου are κου, sive dictionis civilis, quali Rhetores Attici uti conleverunt, Cod. I 6. seq-XII. His ut videtur pridem deperditis, certe in lucem publicam non protractis,exstat & omnium in manibus versatur Valeris HAM POCRATIONIS - των live Lexicon, Rhetoribus po- timium Atticis intelligendis destinatum, unde in quibusdam editionibus λεξικον των δεκα, inscribitur. Sed ab auetore nullam alium titulum, quam λεξεις, praefixum contendit Iohannes Meursius VI. et Attic. Lecti cujus sententiae etiam in sua editione suffraga tus est clarisiimus vir lacobus Gronovius, nam & Suidas diserte vocat των μοι verba enim , quae ibi sequuntur,
συναγωγα , aliud opus floridorum indicant, fallunturque qui illa ad
678쪽
Lexicon nostrum referunt cum Iohanne Schesero , libro de stylo latino, pag. lsi. Harpocrationis LeXicon primus graece edidit Aidus,
Venet. I so 3. fol. una cum Ulpiani Rhetoris commentariis in Demosthenem. Deinde minus emendate iterum ibidem I say. fol. Nam quae ex eadem ossicina Anno fol. una cum Isocrate excusa sunt, non integrum Harpocrationem exhibent, sed tantummodo εκλο- των Σπαρ-λεςεων, quam videre est in aliis etiam Isocratis editionibus, ut Basileenu, I 8. & Henria ei Stephani Anno Is 93. fol. Ab eo tempore Harpocrationem recem sere atque edere Voluit God redus Iungermannus, ut ex ejus ad molis-
gangum Seberum literis didici, tum Iohannes Meursius, quem Mauseiacus scriptis ad eum literis ab hoc consilio revocavit. Literat illae iii praefatione editionis Gronovianae obviae sunt, sed vidi etiam Maus. iaci epistolas ad Andream Scholium, quibus eum etiam atque etiam precatur, ut Meursium quovis modo an illo conam dimoveat, quod tamen Scholius neutiquam fecit, sed quemadmodum ad maturandum opus initio, ita deinde post Maussa ci Harpocrationem jam vul-rtum, ad novam editionem primum co) hinc ad animadversionesuas separatim edendas semel iterumque ipsum hortatus est. Meursio tamen satis fuit deinde in Atticarum lectionum libris VI. Anno 16i7. editis, aliisque sivis scriptis hinc inde loca quaedam Harpincrationis tangere obiter , ex cujus epistola Valerio Flacco Lamperii Anardi praemula video etiam Alardo in mentem venisse de Harpocratione recensendo , cujus notas posthumas praefat. Graecia in nuce
pronii stas neseio an valde dignas Iuce apud filium hactenus delituisselcribit Johannes Mollerus V. C. in Homonymoscopia, p. 3o8. IB misi quoque de Fineri ad Stephanum Byzantinum testatur, se in Harpocratione illustrando operam posuisse. Pridem ante hos Diedericus Gibuetius Anno Is 9 . poit absolutam Etymologici Magni editionem stripsit ad Theodorum Canterum in epistolis clarorum virorum a
Gabbema editis p. 7 io. Seorsim deinde successurum tomum alterum an quo libri is dialectιs , Attici Lexιcographi , Harpocration , si Deus institutum
prosperaverit. Sed alter ille tomus nunquamprodiit. Phitini vero
679쪽
rnm Es Lib. IV. Cap. XXXVI. . fgς
Deobi Maussaei sp Morelliano codice usi, & Vaticano, atque Aldinaeditione, cui varias testiones ε Vaticano codice Pithoeus adscripierat, praeclaram Harpocrationis editionem constat lucem vidisse Parisiis, Anno l6i4. 4. in qua negari nequit, multa loca emendata feliciter q illustrata eruditii me. Addita etiam quam accuratissimam Meursim vocat VL a. Attici Lest Dissertatio, in qua de arte Critica, Lexicis veteram varii generis & de Harpocrationibus diversis docte disputat. Anno post, A I sis. 3.Tolosae una cum Plutarcho de fluviis edidit Maus secus appendicem ad notas suas in Harpocrationem , inscripsitque Salmasio, paucis constantem paginis, a, ad Latinam versionem quare noluerit adjungere, deciarat his verbis, quae Blanca dus quidem in sua editione omisit: Hersionem adhibere noluimns, ne stana mente praeditu Merarum ut decet scientibus Laebrio essemus re contem ἀ i , ad instar quorundam e tristo interpretum , qui Postulem cae Suidam sabos id genus autores interpretandos susceperunt. Forte non minus difficultas rei in causa est , quae homines sanos absterret, ut non libenter susciniant, quod luculenter satis atque ex voto effecte se vident vix pM : nam bonam de perspicuam versionem Suidae, V. g. ac Pollucis tum etiam Harpocrationis vel contemnendam esse vel imutilem nemo sinus dixerit. . Sed facilia transsene, in dissicilibus haerere vel ex fulgore dare fumum, aut in plerisque omnibus cespitare hoc est, quod viri maximi merito in ejusmodi libris contemnendum esse duxerunt, praecipue cogitantes de Graecae linguae reconditis opiis bus agi, quas latina lingua omnes nec novit, nec exprimere pro dignitate valet. Traditur a Nicolao Antonio, Harpocrationem ver disse latine Vincentius Mariserus Valentinus, praefectus cum viveret
Bibliothecae Regiae Escurialensis , flammis nondum consumtae: sed illa ipsius interpretatio non magis lucem adspexit, quam tot aliae quibus Eustathianos in Homerum & Dionysium commentarios limq; Scholiastas Graecorum poetarum latine de Graecis reddiderat. Nico. Dus itaque Blancardus Primus fuit, qui Harpocrationem cum versio ne sua latina evulgavit Lugd. Batav. 4. editionemque hanc suam ornatissimam reddidit non modo utilissimis indicibus , sed de
notis Mausit in qualibet statim pagina suo loco substratis, de ex T
O Qbiit Maussaeus Parisis, Anno Iseo. di cum Graece doctissimis sitisset, exmo bo ita perdiderat illius linguae uium atque memoriam , ut nec iacias quisiadem illius nosset aut legere posset.
680쪽
ssc HARpOCRATIONIs Lib. IV. Cap. XXXVI.
lofana appendice emendatis auctisque , tum subjunctis ad voluminis calcem eruditissimis, postlimis licet animadversionibus summi viri, Henries Vulsi, quibus x Harpocrationem & Mausiaci notas differtationemque ejus Criticam , qua emendat qua illustrat. Hae Valesii notae ex Bibliotheca Guillelmi Prousteau Antecetaris Aurelianensis prodierant anno ante separatim, curante V. C. Jacobo Grouoνio Lugd.
Batav. I682. 4. Novam quoque Graecam comis a versione eamque emendatissimam Harpocrationis editionem eidem doetissimo viro debemus , qui usus est variis lectionibus, quas frater ejus ex Ninentino codice excerpserat, tum recenti c ce, quem in notis pag. 68.elegantem & fidum appellat , testaturque inscrteta habuisse recentio. re manu haec verba η βις --Αρμο- ῆΑΘηνο-. φλου-AGPuit praeterea editionem Aldinam Anni Is 27. notatam manu
Xylindri, Fabri , Sylburgii , Marquatai Belieri , Danielis Hein sit,
& Iani Ruigeriit , quam a Guillelmo Goesio V. C. praedicat se nactum esse: tinique aliud ejusdem editionis exemplum , quod Hein- si fuit , & qui haec verba adscripsit: Praeter ea , quae hic praestisi, ipse; Ebro issifris Maligeri maesta supplepi , cui Reverendas Theodortis Reeta e coindis in I alia I . quaedam a se descripta miniserarat. Prodiit haec Gr
novit editio Lugd. Bat. I 696. 4. quam dicavit illustri viro , cognato suo magno de Neddeinops , & in fine adjunxit Henrici Stephani diatribam de nonnullis vocabulis & loquendi seneribus ab
Harpocratione & Suida apud Isocratem observatis , petitam ex editione Isocratis , quam a Stephano curatam dixi , Anno is 3. fol. In praefatione & notis bonus Blancardus, quem passim Frisicum interpretem appellat , misere accipitur , & veluti capital admisisset, laceratur mirum in modum , quod fecit quae potuit , & conatus est sine cujusquam injuria bene mereri de bono publico , quod aliquando non melioris lectionis in mentem ipsi venit MM. codicibus destituto, quod in versione nonnunquam dormitavit, quod ordine m vocum libris cilius in evolvendi causa immutavit , quod virorum doctorum o
ser 0 Verissimum sine est, quod observat vir doctus, Harpocrationem uii Moiianum
, quoque di alios veteres non accurate observasse in Vocibus ordinem literarum. quae primam cuiusque vocabuli literam insequuntur : cum Vero Lexica ad hoe scripta sint, ut promte res,ondeant consulentibus , uestio , an valde repreheniadendi sint ii , qui monitas de suo consilio lectoribus commodiorem illa redigunt in ordinem , atque ita veterum scriptorum desectus emendant, quos ipsis, qui iis admirantur, ut non possint ferre meliora. Qua receuua fuit , illis inte