장음표시 사용
4쪽
Summo Studio & incredibili Diligentia expressium, emendatum ac suppletuma IOANNE ERILESTO GRABE S. T. P.
Diversis VATICANI EXEMPLARIS Lectionibuamiisque accessionibus insigniter locupletatum. SUMMA CURA EDIDIT
6쪽
Praesertim quoad hunc Tomum, traditur,
H quae in illa Psalmis prora eatant, accurate
Uae in Prolegomenis Tom. I. Cap. I. de 1 c odice Alexandrino: disserui, hoc locorcpetere non est nccesse , nccctarium tamen, vel saltem commodum videtur, quae de antiquitate ejusdem ibi g. s. statui, ad-vcrsus objectionem , ex quodam postremi hujus Tomi loco forte petendam, debite defcndere, atque etiam de librorum Metticorum hocce cmprehensorum distinctione per ibidem 6. 6. brevi rerdicta, hic prolixius exponere ac illustrare. Nimirum ex inscriptione Cantici B. Maniae Virginis, una cum alijs V. & N. Testamenti Hymnis Psalterio Davidis subnexi , in qua epitheto ipsa ornata legitur, colligeret forte quispiam, illud una cum reliquis Psalmis librisve in Co- dioe nostro non nisi post aetatem Nestorii, ac post III. Oecumenicum Concilium, quod Esu esi anno 3O. Seculi Vx - aerae Christianae habitum
S. Maria hunc titulum asseruit, demum exaratum cssc. Vcrum licet dictum Concilium titulum 9 οτικ Matri Servatoris nostri adscriptum solenni decreto contra xstorium confirmaverit, cum iamcn non prumum invenit, scd is jam ante ab antiquioribus Patribus ipsoqucChristianorum vulgo ustirpatus fuit: id quod modo ostendere, atque sic non solum Codicis exandrini, sed& dictionis ab omnibus, praete ratam Nestorianorum in Oriciate, ει- esiis rcccptae antiquitatem conii
erates Lib. VII. Hist. Eccles. cap. 32. moxque affert Eusebii vcrba Lib. III. de Vita Constantini sic inter alia de Spelunca Bethleemitica scribcniis:
Hi τόκου τὸν κυησιν μνημασι Θαυμασίοις κατε- κοσμει, παντοίως τα τin ιερον gντρον
7쪽
leguntur. Addit vero aliud quorum tamen verba alibi citavit. insigne, licci deperditum, testim & Ud quidem ex Orationenium Origenis , ita pergens καὶ 'Ω- contra Arianos , quam
eιγἐ ε δὲ ἐν τῶ πρωτου τομω των εἰς V, τριτον de Trinitate appeIlat, primam, προς 'Pωμαίους τά 'Απεςολου-ἐρμη- quae noli nisi Epistola Encyclica υων, πως Θεοτοκος λεγεται, contra Arianos cst , reliquis qua-εξη ... Deperditum inquam 3 si- tuor Tractatibus haud adnumerans quidem in istorum , quos modo testimonium allegavit in Epistola Latine habemus, Origenis Coicn- ad Monachos AEgypti Tom. V. tariorum in Epistolam ad Romanos Part. II. pag. 4. ex re & vero dicens Libro I. nil tale exstat : ut adeo B. Mariam ibi sypius appcl- tam ex hoc Socratis loco, qu1m ex Iari : scd & ὲκ στε σαρκώσεως λογουfragmento ejusdem Tomi in Phi- prolixum recitavit locum Lib. de localia cap. 23. recitato, si cum L, Fide ad Rcginas Tom. V. Part. II. tinis nostris conferatur, pateat, liti pag. 48. ubi etiam Attici ac The ste longe prolixiores fuisse Graecos phili in laudata Epistola nominat Origenis in dictam Epistolam T rum vcrba subdit, quae tamen non mos, de quibus alibi plura. Cae- ipsam vocem sonant, licet rerum ut jacturam istam quodam- rem di sene doceant. Illorum v modo resarciam , subjungo verba ro vicem supplere possunt duo alii Origenis ex Homil. I. inter divertas, a c risio ibidcm at lcgati, Antiochis qua in verba Matthaei cap. I. de Ma- & Ammon Episcopus Adrianopoleos, tre Christi ita commentatur: Mater benedictam Virginem epi-Has. Cujus ejus ς Mater Dei unigenia theto salutantcs. Basilo ac Gregoriiti, Domini re Regis omnium, pla M sive loca sive verba nusquam Cyriiatoris ct creatoris canctorum. Et mox: Ius cxhibuit, in iis saltcm quae ex-Haec virgo sancta genuit Deum, sed in- tant, Operibus ς reperitur vero Θ
tacta permansit ; Maser essecta est, sed υκου titulus in Basilia Homilia aue . de Virginitatem non amisit. Denique : humanaChristi generatione Tom. I. myus Unigeniti Dei dicitur haec Mater p. suo. C. ac Gregorij Aysseni Epi-Virgo Maria. Plura S. Patrum no- stola ad Eustathiam & Ambrosiam mina ad probandum vetustiorem Tom. LI. p. 66O. nec non in ali tItuli Deipara usum adduxit 0risius rius Gregorij , Naa an ueni scilicet.
Alexandrinus in Epistola ad Acacrum orat. 33. p. 364. ac orat. FI. p. Z38. Beroensem Tom. V. Part. II. pag. 44. ubi satis acriter dccernit : Er τις ά
τοκον, im μακαριον δὲ πατερα ἡμῶν Θελ familiaris, cosnomen illud B. Vita φιλον. ιγ ἐτέρους πολύς των αγίων sint in insicrireione Cantici ejus ad κατά καρὰς ἐπιπιωπων ' τῆτο μὲν Βασί- scripserit. Atqui licet hae auctoria λειον. τουτε δὲ Γρηγόριον, αυτον δὲ rates ad probandum vetustiorem
μακαριον Αίικο,. Horum loca hie Synodo G16ina vocis usum. quidem non designavit Cyrillis; ali- ipsaque , qua Codex Alexaxisinus
8쪽
aratus sertur , aetate ac manu receptum sufficere videantur ; duos tamen adductis 1 c risio antiquiores Episcopos Alexandrinos addere placet, nimirum Alexandrum, qui in Dpistola ad Alexandrum Constantinopolia rarium non multum a fine, apud Theodoretum Lib. I. Hist. Ecclcs.
nem fecit, & Diovsium qui in Epistola contra Paulum Samosatinum post medium Seculi III. sexies hunc titulum usurpavit. Quod Epitheton adeo frequenter B. Maria adscriptum Sullanuι Apostata Christianis exprobravit hoc apud Orillum Lib.
VIII. contra Fulianum p. 262. alic-gato dicterio : Θεοτοκον δὲ ψ ῖς u
f. a. Quod Psalmorum Davidis ac reliquorum Metricorum Vereris Τetramenti, Sobi scilicet ac Salomonis librorum di itinctioncm per ς in , id eth, verius sive potius commata , in Alexandrino etiam Codice observatam attinet, de ea moebit Hierosolymitant verba citato Prole-gomenorum Tomi I. loco allegavi ; quibus & Libros Prophetarum m
joris perspicuitatis crassa per versuum cola dividere, vetus inventum S. Patrum
vocat. Et sane ipsium quoque Orngenem in Hexaptis textum LM . InterPretum ς χηρων scriptum exhibuisse , ex Gebij Histor. Eccles.
Lib. VI. cap. I 6. recte docuit missus in notatione ad istum I cum , quam lege, si placet , nec non quae Martianaeus Protegom. IV. in Divinam S. Hieron mi Bibliothe- eam de divisione Biblicorum ali rumque Librorum per cola sive versus prolixe satis atque crudite disseruit. Atque hinc natae sunt Stichometriae, veluti 'Acephori Comstantinopolitarii, cui adscribi solet. aliaque quam diligentissimus Cormieri- Iudicio de Epistola S. Barnaba inserisit; quae tamen & inter se, dca Codice Alexandrino quoad num rum των ρέχων in Metricis V. T. Libris aliquantum sunt diversae; quod Librarii partim numeros in Sticho-igetriis vitiaverint, partim in describendis sacris Scripturis minuS a curati haud eandem semper Versiu-um distinctionem obsiervaverint , sed duos saepe in unum contrax rint : cujus παροραμαὶος etiamScribam Alexandrini Codicis quandoque reum deprchcndi, idcoque quibusdam in locis Capite a. recciassendis ab co disccdcre consultum duxi. At vcro cum error iste procedente tempore ma is magisque processerit, hinc factum viἹetur, ut Codex noster longe vetustillimus numerum stichorum in Libris Metricis habeat aliquanto majorem illo , quem singulis horum assignat utraque modo dicta Stichomctria, ut potessequiori aetate composita: PDLterio tamen excepto, quod cum in MS. Alex. quinta circiter parte mutilum sit, novem inde foliis deperdititis, versuum rationes haud cxacte inire licet. Sic verbi gratia libro 'bi 1 goo. cola adscribit mce ι, I 6 . alia apud Cotelerium Stichometria ; at in nostro MS. bis mille ac centum fere versibus is distinctus
legitur. Porro in Proverbiis Salom nis II . vel I og. stichos numcravit Nicephorus , I 6ω. Microteleris Antiquarius ; ast in Codice Imo. circiter reperiuntur. Quin in librorum Metricorum minimo, Cantiaco nempe Salomonis satis magna cer- a 3 nitur
9쪽
nitur differentia : quippe Niceph.
habet thichos, uno per errorem Librarii omissis, ac in nostra idcirco Editione minoribus literis expresso. Capitulorum , quae Vulgo dicumtur, distinctionem in Scripturis M tricis, saltem Salomonis, nullam ει- signat Codex noster. Equidem ex eo, quod cuiuslibet 'almi printlpium vel titulum minio exaraverit Librarius , colligeret forte quispiam, in reliquis etiam Libris, ubistichi rubro colore scripti apparent , novum incipere Caput; iudrem aliter se habere, ex accurata illorum omnium recensione suis
locis facienda patebit. Atqui haec in genere de Litiis Metricis, prout in MS. Atex. exhibentur, dies sufficiant.
3. Ps mos Davidis in specie quod attinet, hisice varia in Codice nostro praefixa cxtant : & primo quidem S. Athanasi Epistola ad Marcellinum, qua ir signem Psalterii excellentiam , atque singuloriim Psalmorum variis in casibus usium demonstravit. Atqui hanc ipse S.
Athanasius ἐν β.cλω τῆς ἐρ- μηνείας τῶν Ψαλεμοῦν , Interpretationi
Psalmorum praeposvit, ut a S odo M- caena II. Tom. VII. Concit. Labbei col. 34 . memoriae proditum est.
Ait sive vera sive lalsia sit traditio ista, ipsius tamen S. Patris aevo vel paulo post Librariis solemne fui sic, ut laudatam Epistolam iesi Psalm
Din libro veluti εγαγωγην aut Pr dromum praemitterent, Alexandrini Codicis exemplum ostendit. Caeterum licet in pluribus S. Auanam Editionibus , ac in postrema Cel herrimi Monifaticoni, omnium Optima Tom. I. Pan. II. p. 982. v que I 3. iste ad Marcellinum libculus Graece ac Latine sit excusus 3 eum tamen ex antiquissimis ac S. Patri fere coaevis Hembranis nostris haud parum correctiorem ac leniorem, ut conferenti patebit,ic denuo edere placuit, absque Latina tamen versione. Quamvis enim hanc quoque praelo fere paratam haberem , mutato tamen consilio eam omittendam censui,
quod antcdictae literae intellectu perfaciles sint, vel tales iis saltem futurae, qui sequentem in hoc Tomo Graecum S. Scripturae textum sine interpretatione intelligere P tuerint. Sectiones, in quas Epistolam dispescuit Librarius noster, licet incommodas saepe, hic tamen observare placuit ; nisi ubi perperam prorsus in medio commatis vel periodi sitim factae, vel ubi aliter textum dividere necesse fuit de quibus Lectorem in ora paginae inferiori sem pcr monui: ac ibidem etiam Sphalmata Scribae vel anom lias Scripturae annotavi ; cxcepto eo, quod frequenter ac perpetuo
stre Occurrit, nempe τεσσερα ςος
pro Sine longiori igitur praefatione jam laudatam S. AEthanasii Epistoliam ex Codice Alex. accurate descriptam sisto:
10쪽
α a m MS. mendose. b Mora H H Lia, πιε AIM. 'perperam. e Haec vox in MS. deest, erasa forte; siquidem hoc loco duo versus recentiori atramento rasis linias superin. ducto scripti extant. d C., -πίαν MS. e In MS. nova Sectio incipit minus rem. Τ πανων i scilicet mci ex Editt. addere necesse videtur. Et sane post vocem αὐτ3 in Als. vacuum spatium est relictum. g Δι inmis. --. h vis is mendosu HS.