Oratio funebris Caroli Olivierij I.V.D. Perusini habita in templo D. Dominici Augustae Perusiae 9. kalendas Septembris 1699. ... F. Aloysio de Barutel, et Eril ..

5쪽

CAROLI OLIVE RH

I. s. D.

PERUSINI

Habita tu Templo

D DOMINICI

AUGUSTAE PERVSIAE

EI OTHOMAE

DE ROCABERI I

vALENTIAR TARRACONENSIS ARCHIEPISCOPO

Et Summo in Hispaniis Fidei Quesitori, Olim Praedicatorum ordinis Generali Moderatori Solemnes darentur Exequiae.

Eiusd Ord. Supremae S. Inquisitionis Hispaniarum Quali atota PERUS AE apud Costantinum M. C. IC.

7쪽

REVERENDISSIME PATER

Arentalia nos augusto in bo Templo rite dedimus Dominica tantieme Familiae olim

Parenti optimo, a sis ad coenotaphium lacrymis triste obsequium testati. Vidimus inter fraus cupresso Damissimam Perusinae a lassis OLEAM, Patrie scilicet loquentiae lumen sane non postremum inter faces funereas prodire , quod aligantes prae luctu omnium oculos frenatis, dum emortualem pumpam charissimi capitis triumpho absolleret. Cum laudibus exceptam Laudationem, Auctore invito extortam, dum emulgamus. tibι praefrtim nuncupati m volumus , qui sanguinis in minutum affinitate Defunctum proxime contingebas quod ne ille, semiteret, alibi, quam apud Uirum vestigiν suis maxime inhaerentem, libentius conquiescere amaret. πιbus ac Actrina ipsum absequutus , muneribui quoque os sequeris aliquando augurarer, si pateretur Modestia tua quae te honores mereri docet non optare. Ua deterrentes, is Testimonium M praefantissimae illius mirtuti additum inerre audebam et malui tamen mulnerare Modestiam tuam, quam privata mea officia pol priam demerarι. Vale Perusiae. V. Idus Septembris MDCIGHumιssimus, ae Obsequenti mus Seretur

8쪽

I unquam moerorem, de gaudium , insueto foedere consociatos , animis nostris una insidere contingat, tunc prosecto id accidit, cum mortalium funera contemplamur N. Neque improborum tantummodo , verum etiam proborum hominum interitus contrarios hosce in nobisai sectiis excitat, lacrimasque confundit cum risu hoc tamen discrimine inter eos intercedente, quod eodem ex fonte, quo in viri optimi occasu dolor nolle emaniat, in morte

pessimi capitis laetitiam derivamus quod in illo nobis exultandi materiaminebet, in hac invitat ad fletum . Dolemus quidem insimul'gaudemus , si impius fato cesserit dolemus quod nobilissima Divinitatis imago , scelerum labe deturpata

aeternis addicatur tormentis , perpetuoque igni devota insernis Tortoribus demandetur gaudemus , qu0d deletus sit ex albo viventium, qui viventium nacem interturbabat, mi humanis gere desierit, qui nihil numani gerebat praeter licentiam e candi' nostra proinde non dolemus, sed eius mala; non eius hono, sed nostro gaudemus Angimur pariter, clareamur , iustus intereat angimur, quod e vita migraverit, qui vitae O strae solamen erat, quique ope, consilio , vilitate , sanctitate plurimum pollens, non potuit sine magno cipublicae detrimento non ne maiori Necessariorum incommodo, non sine maxima Omnium perturbatione occumbere laetamur vero, qud post cursum metam attigerit, post labores praemium obtinuerit, post bella riumphos agat, quod vastum denique, ac procellosum Mundi huius pelagum transuectus, in portu stat tranquillissimi Beatitatis gratulamur itaque eius felicitati nostra damna deploramus . Quamobrem, quo tristitiae, quo voluptatis sensu Ioannis Thomae de is Roccaberi, Dominicanae Familia decoris pra stantis imi cui nunc

iusta persolvimus, prosequi obitum debeatntis, quisque videta,

9쪽

vos praecipue videtis, eius amplissimi ordinis . . , qui me indisertum Oratorem, omnique eloquentia vi destitutum , huc advocastis, ut in hac funebri pompa, vestrae moestitiae consors, vestrique particeps gaudi , tanti Viri virtutes, ac merita mixtis ossicijs celebrarem. Quandoquidem vestri non parere mandatis piaculium mihi esset, sinatis, oro, ut in priori orationis meae parte vestra refricem vulnera, vobisque primum, mox universu Christianae Reipublicae nonnulla ob ijciam irritamenta doloris , de non paucis, ijsque solidissimis laetitiae argumentis, mutata facie, in posteriori

dicturus

Farum potissime rerum privationem maxime acerbam accide re , quae nobi apprime charae fuerunt, quasque singulari prosecuti fuimus benevolentia, ire nemo potest inlicias. Quid vero internos charius, quid amabilius, quid nostro studio, obsequio, veneratione dignius, quam Patere Huic primos, post Superos, hon res habere, huius incolumitati totas corporis, animique vires intendere, hunc prae caeteri in corde, in oculis ferre, divina etiam silente lege ipsa nos docuit natura. Quapropter impium ac pro periirannicum esset , iustissimis doloris, ac lacrimarum ossicij paternos fraudare cineres , suamque orbitatem, inconcusso animo, siccisque oculis, sustinere. Quis ergb vestrum a suspirijs a gemitu temperare valeat, in amariisim tam chari Patris iactura , e. ligiosissimi Filii Parentem enim vestrum non iniuria appellave riin, qui novem annorum curriculo , supremum vestri ordinis tenuit fastigium Patrem igitur amisistis Patrem heu qualem lHaec eius laudum summa esse posset , ubd in eo nihil fuerit non laudabile. Nam si Natalia respiciamus , quis illo sortitus est splendidiora Z Non defuerunt ei sericae fasciae , cunaeque auro intextae, quales decerent ex prirnaria Hispaniarum nobilitate , titulis non , adventi iij insignita, clarissimum germena non defuerunt vetustissimae Maioruin imagines, qua toga, qua sago illustrium, domestico quoru in exemplo ad ardua queque capessenda fortiter provocaretur. Et sane intra carceres non diu stetit animus ad res praeclar gerendas a natura factus, sed avitae gloriae stimulis acriter incitatus, ab ineunte adolesccntia , militiae nomine dato, armisque pro Catholico

10쪽

Rege susceptis, bellicis sepe sudoribus gravis, sepe hostili languine decore sordidus , in ipsa versari voluit mortis palustra, ut sibi famae immortalitatem compararet. Et, o quam insignes triumphos a tanto milite expetaabat Iberiari quam ingens sibi nomen martiali ex pulvere strenuus Bellator augurabatur quando praesem timimus eius menti divini luminis radius illuxit, eumque prophana militia ad sacram illico avocavit En Thomas, caelesti obsecundans afflatui, serro cxarmatus , loricam Iulli fir, galeam Salutis induit, militarem chlamydem, foedo adlauc Hostium cruore eonspersam, candidissimis Dominici laneis commutat de qui nu, per instruciis ad bellum copijs imperare didicerat , se , suamque voluntatem alieno subdit arbitrio . O dignum Dominico duce mi. litem Thoniam, in hoc ei dissimilem , quod ille, in celebri ad ver. sus Albigenses expeditione , publico bono consulens , a Claustris transivit ad castri, tu ad tergeminum humani generis hostem obruendum ad Coenobium ex acie commigrastici Quantum vero scientiarum disciplinarum omnium comprehensione, quantum pietate , caeterisque praestantissimis animi dotibus novus Coenobita praestiterit, facilius est mente suspicere, quam verba explicare . Id maxime admirabilem eius in omni virtutum genere ab lationem di statam facit, quod in generalibus sui ordinis Comitijs anno abhinc ferme trigesimo generalis eiusdem ordinis oderator, una nimi omnium suffragio, unanimi acclamatione fuerit renunciatus. Et cuius ordinis, Deus immortalis Ordinis profecto illius, qui sanguinis nobilitate illustrissimus , sanctimonia celeberrimus, eximius dotarina Apostolico munere insignis, Fidei propugnatione conspicuus, Insulis , Purpuris , ac Pontificijs iaris ornatissimus Coelo charus, Inferis formidabilis, omnem Mundi partem vel inhospitam, vel barbaram, inclyti sui nominis fama implet remotissimas quasque terrarum plagas, latebrasque tenebricosas lucis suae splendoribus illustrat , ubique demum locorin veneratione

excipitur, amore colitur, laudibus cumulatur. An non igitur oportuit, ad tam praeclari ordinis principatum gerendum inter Sapientiores Sapientulimum, inter Meliores Optimum eligi Minus a men mirare Thomam ad summum illud religiose dignitatis cul