Carmina marmoribus Arundelianis fortasse perenniora : in promotione ad sacram purpuram eminentissimi & reuerendissimi principis, Philippi Thomae Houuardi, ex Norfolciae ducibus, & comitibus Arundeliae &c. S.R.E. cardinalis

5쪽

CARMINA

MARMORIBUS ARVNDELIANIS

FORTASSE' PERENNIORA:

In promotione ad Sacram Purpuram Eminentissimi& Reuerendissimi Principis, PHILIPPI THOMAS HOVVARDI , ex Norficia Ducibus,& Comitibus Aramdesia &c. S. R. E. Cardinalis , decantata

IACOBO ALBANO GHIBBESIO,

M. D. ONON. ct P. L. CAM

7쪽

HENRICO HO ARDO,

MAGNO ANGLIAE MARESCALLO, MOR FOLGI AE, AC ARVNDELIAE DO M V ICOLUMINI. ENSIS iani octatius hoc ineunte anno nouo procedit, EXCELLENTISSIME PRINCEPSν ex quo Philippus Thomas , summa vir sapientia, ac virtute piaedituS, frater tuus , quamuiS peregre abesset, nihilque tum fortasse minus pro illa sui, in tanta claritate vel meritorum vel prosapiae,moderatione animi cogitaret,ad Romanam Purpuram , Diuis hominibusque approbantibus, est feliciter euocatus.Vel inde colligere licet,

8쪽

qui fuerit generum sensus, atq; ordinum omnium, de optimi Pontificis delectu in eo creando,quae Ἀ-titia, qtiae gratulatio , ctim ad conspectum eiusdem Romam adducti tam valde populus effusus & concurrens perpetuis praetextisque vijs acclamarit. Nec mirum, meo quidem iudicio ut in re minime quotidiana , & nunc primiim a seculo visa . Vt profecto , si non aliud , hoc solum argumento est potuisset anni Secularis , quem celebrabamus; dedi sis etq; ansam praeconi opportunam inuitandi more solenni ad spectaculum , quod nec vidisset quisVVam , nec viso us esset, Anglum inter Conscriptos Patres eminere Cardinalem. Non quin ea natio conchyliatos Proceres anteactis aetatibuS eduXerit quamplurimos , Romanae Sed is,si alibi usquam, praeclara lumina ,& firmissima praesidia, sed quod splendorem illum foeda postremo labeS - .

Verum quo provehor P extra chorum nescio quomodo saltaui derepente ad refricadum priscum V Ulnus, quod te nihil attinet , ctim proposuissem unice delectationem tuam . In gradum igitur redeat oratio. De Vaticano Germani tui triumpho menS erat hac duntaxat locorum intercapedine certiorem te facere, scriptumque versu libellum ea super roqualemcunque nostrum, veteris obseruantis pignus in te meae,dedicare.

Non deerunt, scio, qui prima statim eius fronte commoti, perfricti oris dicent auctorem,& contra

me di

iania dignum tanto feret hic promissor hiatu, incoditissime bellico plusquam barritu clamitabili.

9쪽

D EDrCA TIO. Carmina ut iste sua cum pyramidibus, metis, obeliscis, Aegyptiorum Regum fastus & potentiae gloriosis monumentis, Contendere audeat hisque deinde Arundelianis, hoc est, flori & medullar omnium, per totum Orbem quantovis pretio conquisitis, aequiparare Z Apagete cum Thra ne. Bona Verba,quaeso, Catones, nimis indicta causa rigiducensorij. Neq; enim subibit tanturia vobis de nobilissimae gentis magnificentia dicere, ut non ego digitum intendens ad fontes plus multo commonstrem,& praeconijs semper altioribus extollam. Adite mihi primum antiquitatis commentarios Ιo: Sel- deni nostratis,pereruditi scriptoris,quos abs re ipSaJfarmora Vocauit Arundeliana: cum notitia unde loci apposita: nam titulus libri completur hoc modo: Sim, Saxa Graece incisis, ex Venerandis prisiae Orientis gloriae ruderibus tran uecta in Angliam, ausi

picis; ct impensis omae ctc. Arundeliae hoc amplius habetote, Italiam pene cunctam selectissimis signis, ac tabulis cuiuscunque materiae, dummodo elegantis artificij, per emissarios eiusdem,talium rerum curiosi amatoris, peritos homines,Orbatam & spoliatam,accessisse in cumulum . Nacti me sunt prolixum concesserem voluntati

suae, magisq; additium amplitudini familiae vestrae,

ut clientem tuum, PRAESTANTISSIME HEROS ,

quam facile putassent, Aristarchi. Num propterea cecidimus causa Z nunquidnam confecere, quo minus opera poetarum laminis & metallis pictorum , & fictorum aestimentur perenniora Θ At istuc promittere carminibus me volunt mei . Causam non dico

10쪽

6 DEDICATIO. dico, quin insolentissimus habear, homo semilatinus si tantum mihi sumpsi, aut somnians Unquam arrogaui. Restricte locutus addidi Fortasse cum exceptione, secundum legis formulam in re ancipiti,

nec satis explorata.

Vtinam illud Exegi Ouidianum, aut cum Horatio alterum illud

egi monumentum aere perennius γ&, quod praecipue controuersiam inter nos facit, atq; ut Opinor, dirimit, Regaliquoi tu Dramidum altius, praefigere absolute, meoque quodam iure ostentare fidenter licuisset; nae ego iactantior Anco Rege, rex mihi visus ipse, ansatis ulnis incederem, sublimi argumento HOUUardinae laudiS, sic tanquam Homerus Achilleae, par vates diuinittis excitatuS. Quod potui solum, ampullacea verba, & splendidissima quaeque nomina Summi Pontificis , Alte- xij Purpurati, Hovi ardorum non unius, basilicae Vaticanae, Quirinalis palatij, Magnae Britanniae, ad commendandum nostrum munusculum usurpaui;ad haec in propria persona, Musis meae si Deo placet superbiam commiscui, Oxoniensem, & Caesaream, eo ut dignior censerer buccinator; illius exemplo pictoris non valde boni,qui cum Helenam pingens vultum eius deformasset, auro, & gemmis ornauit peplum; visi non pulchram,certe diuitem obtruderet.Sed iamMyndia porta vellicat aurem,ne sit amplior oppidulo, quod ingredimur. Nolo te, OPTI. ME MAECENAS atq; HVMANISSIME,futili defensione mei priuatim facti m0rari diutius,atque adeo in