장음표시 사용
11쪽
T Do duobu Pindari oporum indicibus apud Suidam et in cod. Rhedigerano.Quibu au i S. Psecto Ric ritius Sane quana Veri Oritius Suidae indicem Doeckhius recentiorem iudicaverit. Pindari operum duo ad nos pervonerunt indice antiqui alter apud Suidam sor-Vatus, quem O Parte Saltem XPreSSit auctor Vitae Pindaricae versibu hexametri conscriptae in Uostermanni togr. p. 94 t Lud victi, MuS vol. 34, 36G, alter in vita codicis rati lavi sensis Rhodigerani P. 98 V, torna.). Eorum indicum ratio diversa est,
quamquam in utroque voluminum in Universum in quae Pindari carmina distribuuntur. summa ibi constat nam XVII volumina Seu libri numerantur. In Suida indico plura carminum onera di,tinguuntur nullum genu in plure libro dividitur in altero pauciora genera numerantur. Verum aliquot genera Compluribu libris Constant ut facile appareat carminum genera in Suidae indice subtilius di tincta in codicis Rhodigerant indico complura genera Secundum legem quandam Cognati Otii Sub idem nomen Coni Un Cta QSSe ConspeCtus igitur amborum indicum hic est Suidas Ipa με inquit 'βλioi ir . . . Ta0Tci 'Oλυubmoviκας ii,
Ac Poeckhius quid in Suidae indicem in quo diligentius curiosiusque genera
distinguuntur, recentiorem iudi Cat, quoniam ho recentiorum demum temPorum fuerit. lyrica Carminum forma accuratius discriminaro et quod posterioris aptatis eruditi in istis minutii multum operae posuerint. Cf. Boe kli, Praef. Chol. Pinii P. XI. Documento est Apollonius, Cui ab hoc studiorum genere Ognomen inditum S 6 ido spu*ος. tym magia. P. 295 5 S. V. ibo spu*ος 'ArrOH Viος επε ibri ευφυης V V ij iiiλiO0ii nota idni Tota: i-
Φου siciς ui υbluc, uisoλυdiori a iacim de quo loco Cf. Berialiardy, hist liti. gr. II. l 1867), p. 622 et 20. Quanta Saepe contoratio de carminum Pindari Corum genere exarSerit, lis de Pythio carmine altor ostendit, e qua enarrat Chol. Pind. P. 3l init. diεcyracyiacyrai
12쪽
D Aristophanis Dyganti Pindari operum recensione. odicis Rhodigerant indici ni rectene Doe hius Aristophanis editioni adsignet.
Iam vero antii luit, rona ordinem recenSioni alicui Pindaricomitia carminum celeberrirna proprium fuisse inde apparet, quod hic inde additi librorum uinoris distinctus a
grammaticis altera illa cui Suidae inde Praesos orat, oditio tribuenda ortasse videatur. Ari tarchum una suisse suspicatur, qui in Pindaro recensondo haudquaquam eadem atque in Homero auctori tu floruserit Leutschius in commontatione clo vitarum Pindari sontibus in Philologo XI. 9 cum Boockhi ita con Sentit ut, quod aput si Oeckhianae sententia de semporum ration Q. quae inter illo indices intercedat, idem sentiat, eum qui pauciora senera habet, vetustiorem, qui plura habes, recentiorem esse. Sed auctores indicum alios osse volt. Vetustiorem illum indicem Callimacho tribuendum osse, cuius Stilii pinacographicis optime conveniant illi librorum timori en0ritui carminum adscripti. i irentiorem indicem Aristophani convenire.
13쪽
ll9 Quaenam res indubitato documento Sit, indicem apud
Suidam Aristophane Vetu Stiorem SSe.
Confitendum est Boo hi argumentationem magnam veri peciem habere. Tamen a Bergkio Poet Lyr. 3. , , rectissimo iudici impugnata est quamquam non Omnia negavit Hergkius, Sed rεpo uε εbωκε. TεpOV ' Vεvευσε v. Aristophani enim illam editionem fui Sse quae numeros librorum ad SCri Pto ostendit illi argumentis, quibus Boeckhiu rom firmavit obsecutus Borgkius Concedit. Sed alterum quod graViu e fit, longe secus se habere docuit inde apud Suid una qui Plura genera habest, ergkio iudices vetustior est Aristophanis ille index cum Paucioribu generibus reo sentior. Bergkius actho demonstrandum satis artificiosa argumentatione utitur, quae num Omnibu eruditis illa, quae volt probatura sit, dubitari PoteSt. Verum unum e illi argumentis, quod in tranS- cursu ergkius attigit tale mihi videstur ut Si SeorSum ponatur et recte ab omni parte illustretur rem plane conni Cor debeat. In AriStophani indi Ce, qui genera pauciora Cum num ris librorum adqcriptis habet carminum illa OVem genera non temere vel, ut in indice apud Suidam secundum favorem leCtorum dispoSita Sunt, sed ad normari quandam artis de qua Proctu Chrestomathia, estPh. Cr. Metr P. 243 XPosuit. Distinguuntur apud Proclum re omnino carminum uri Corum ClaSSe di Versae Prima continet carmina in deos, altera in homines, tertia in ambo Simul, deo et homines. In Prima classe Pro-Clus hae numerat: uvOV Π9OIObioV tuitiVu, bi0U9uui3OV Oβακχου, ΠOpxinuara. In alteria: ε κα latu. mviκia, IKOλiti, pηVOUς. In tertia: tu90εVεiu, bus'vi' p Opiκti. Aristophanes Pindari carmina ita disposuit, ut eiusdem Classis genera deincepSponeret ClaSse Vero Psa ita ordinaret, ut Carmina in deo Primo carmina in deos et homine secundo, carmina in homines tertio loco poneret. Unum tantum Xemplum huic legi repugnare videtur hyporchemata, qua ProClu Carminibus in deos adnumerat Aristophanes Carminibus in deo et homineS. Sed iam Supra Xpositum est, Pindarum hyporchomata a prisca Sublimitato defleXiSAe et hominum retiUS CCommodasse; Cf. Bergh, Poet Lyr D 370 extr. Hi Carminum lyri Corum ordo, quem AriStophane non XCO-gitavit sed traditum inUenit tam aptus et implo QSt, Ut mirum non Sit eum quod ex Proclo ConStat eruditorum PlaUSum tuli SSQ. Iam ero apertum videtur quid inde de indicis apud Suidam aetate sequatur, qui maiore generum Copia XCellit, Sed di Spositionis praestantia longe inferior St. Minime, pinor, Credibile videbitur, criticum aliquem, qui, quom indicis Aristophanei notitia imbutus esset, Pindari denuo edendi consilium agitaret, o admi Ssurum fui S Se ut ordinem ab Aristophane institutum disiceret et in corporis hene dispositi locum farraginem Sine certa lege ad arbitrium vel ad lectorum qualecunque de praestantia Carminum iudi Cium CompoSitam Substitueret.
14쪽
s in Duinque carminum genera a Suida Separatim allata Aristophanes sublatis
eorum nominibus cum alii Copula it inuivia posti κώ ubi lateant. Suida indes lices minu bene dis seo Si tu, Sit lia tamen re eximius fit quod carminum onera OPiΟStu enumerantur. tua quidem re de PoeSi Pindaricae varietate
Iuculentius o locemur. Editionem cillam. Cui Suidae inde adhaerobat haud paullo quam phanis antiquiorem esse et ab Atticis eruditi curatam optime Bergkiu docuit. Hac odition Chamaeleon Aristoxenus alii usi sunt quod inde clarissime cognoscitur quod a scriptoribus Aristophanis aetate votustioribus colla Pindarica adferuntur quibus in ut lase
Pindari quoquo filius alphantu gessit, cui Pater daphnophoricum carmen composuit; i. Vitam Pindari ratisi apud osterna bi Ogr. P. 98 4 ἔσχε Diovincii pavTOv. ui cti du*vrl-
ll. Euses,ovi suoυς Σκολiu Baκxiκci quae sunt apud Suidam, quibus oneribus istophanes aucto librorum numero attribuerit
15쪽
εv000viIuους ab Aristophane cum ripo Fodioli ConiunCto Censet Bergrius P. II partim Partheniis, partim Hyporchematum libri alii Sue addito Suspicatur. Mihi v0poviIuoi in quibus haud ubi saepe virdinum chori cantabant e Parte Parthenii S, tertio Potissumum libro ab Aristophane adiecti videntur e parto Paeanibu vel hymnis. κολi in vetustiore Suida inclico Aristophanes ecparte cum Encomit ConiunXerat, Cum sκα uio UOX. κ uoc vocabulo ducta PriSC sensu Convivali carmina Significaret Chamaeleon sane in
libro de Pindaro. v Tu πεpi II iv upou oncomtum a Scolio distinxit, Athen. 13, 573, F ερρα νευ
epinicium Pind. l. XIII in Xenophontem significat quoniam epinicium quoque V usui ICanitur. Reliquam scoliorum partem. - nam omnia ne Cum encomit Coniuncta Credamus, vetat liber encomiorum ingulari tantum ne dupli CatuS . Cum hyporchematum genere
ab AriStophane Coniunctam Crediderim quoniam hyporChematum severitatem Pindarus P Sepaullulum emolliverat. Βακχiκὰ apud Suidam, quae apud AriStophanem de Siderantur Boeckhius P. 556 loptiκχους esse Suspicatur et ab Aristophane in alterum Dithyramborum librum recepta Hergkiu p. 37 nomen illud apud Suidam 'lopaκxiκ fuisse conicit atque id genu non dithyrambis sed Prosodiorum libro altero comprehensum volt. Sed in hac Bergki Sententia repugnantia quaedam inest. Nam 'lOβακxo Cantione Sunt hominum iam actinodum madentium et perstrepentium, Vel talium Saltem PerSona SUStinentium: Pro CluS ChreSt. P. 246 estph. ibεro 'loβακχος v OpTai Rui Usiai Alouυσου. βεβαΠTiouευος Πολλ cppUtiruari. Hae Prosodiis ut nomen PSum ostendit, non Conveniunt. Mihi tollu-κxoi omnino a Pindari poesi alieni videntur Baκxiκ quae Sunt apud Suidam carmina in pompi Bacchicis Cantata videntur, qualis illa est, quam Pausania 2, 7, 5 Sicyone quotannis agi tradit Taura et uitiλματα uti καθ' κuor Tov TO VυKT ες To iOVUMOV K OUκuλOUuεVO KOsun Tnpio κ0uiζουσiv. Talia vero Carmina admodum Verisimile est Aristophan in Pro Sodiorum libro altero attribuisSe.l2 Symmetriam, qua inter ambo indice interCedat. Pondere Pro utriuSque integritato. Suidam Servato dramatum tragicorum titulo optime se litteris merui SSe.
PoStrem iam quaeritur, - unde exorta Si et quo nun redit quiaeSti no Stra .dptiuara paΥiκ apud Suidam uinam oneri attribuerit Aristophanes Boeckhiu in hy-Porchematum libro altero ea latere opinatur Bergkius altero dithyramborum libro Comprehendi Censet. De a re ut certius iudicium fieri poSSit, iam retro oculi paulli Spervertendi sunt et recordandum undo alteri illi et tertius etiam libri, qui in Compluribus indicis Aristophane titulis comparent, orti sint Aristophani negotium facile uno On-SPeCtu OmPrehendi Poterit Aristophanes cum vetustior inde quinque tituli aucti OreSSet ad hos recipiendos quinque libros addidit his numeri signatos dithyramborum II.
Prosodiorum II partheniorum II et III hyporchematum II Titulorum, qui sunt inpud
16쪽
, in quattuor hunc in modum distributo Supra invenimuS: a puncpopiκ Partheniorum libro II ευθpovior uoui Partheniorum . III et Paeanibus; σκολiu Encomtis et Huporchomatum l. II: ciκxiκ Probodiorum l. II. Relinquitur in Suidae indice titulus paucit vrsico usu item apud Aristophanem in dithyramborum genere liber alter Ouid igitur apertius, quam hos duos titulos nomine di VerSOS SSe re eosdem Adiectivum paranti connationem cum sacris Bacchi Ci et dithyrambi luCulenter ostendit. Iam si quaeramus. quid hac nostra disputatione effectum sit. Satis, opinor, tuto dici poterit titulum Pindaricum qui est apud Suidam, pauisT VopuIiκui nullo modo pro corrupto vol spurio haberi Mida index qui ex optimo sonte, fortasS maeleonfis Hem, duro rario , Numptu erit, neque neclegentiam SaPit, neque Coram Sionem, sed studium ostendit lyricae poesis diligentissimum. Accedit quod PS iam illa Symmetria quae inter Aristophani
indicem et v iustiorem. Cuiu SponSor St SuidaS, intercedit, pausim v pusi και titulum tusetur. Itaque vehementer Ptandum est, ut tandem aliquando Suidas pro tali timonio apud eruditos apulare desinat. I3 Dramata tragica nomen in re identur, quom argumentum quod proprium eis fuerit, inveniri non possit. Duo dithyramborum genera, Vernum et hibernum. Posteaquam igitur ex magno illo litterarum antiquarum naufragio ptiuarci pa siκα feliciter servata Sunt, magnopere Cavondum est, ne novo mPetu rur u nobi eripiantur. Nam immin t oi etiamnun aliquod periculum. Etenim fides eorum hac re maxume laborat primum quod Per totum litterarum antiquarum orbem nulla eorum carminum definitio extat. deinde quod qualia omnino fuerint explicari vi Posse Videtur. Itaque Primo adsPectu inane nomen Sine re lucrati videmur. Atque diligentis simu hercle et benevolus talium quaestionum iudex in list. lit t. r. II. T 'P. l0 X tr. hoc maxume obstare Iyricae tragoediae dicit, quod nullum profecto argu montum. quod proprium ei et peculiare sit, indicari possit. Sed si quae supra exposita sunt recte reputemus, fortasSe iam sunt nonnulla quae ad verum inveniendum propiti nos adducant. Primum igitur aliqua iam cl finitio e continetur, quod tramata tragica et maXum COς-
nata sunt dithyrambis, quod ex Aristophanis indico apparet, o a dithyrambis rursus diversa quod Suidae illo indico in quo ambo diiuncta uni prohatur. Laque dramata
tragica neque meri sunt dithyrambi. neque nulli. Habemus initur, idque confit nilum P primo certe A. Pectu nomen mi re. Iam vero commodissime in hac qua0stione accidit, ut e contrario carminum oneri cuius, iam semoria nil ni, pervenerit, luod quale sit optim novimus, sed cuius nomen ignor muri ut Qua in certo momine ita σε videamur uni inim ad io propagata carmina r. ir. neque is nillilli. i. quae dithyramborum plerumque nomino PPellantur illa. it
tamen ipsa re diversa ii dithyrambis uni in nomen quoque peculiare illi poscere videntur.
17쪽
Notum est dithyrambum rem Bacchicam et Bacchicis sacris propriam vetustissimis iam temporibus a Bacchi fatis canendis ad heroum fata deflexisse. Huius rei Rus cum semel admissus esset, o latissime patuit et alta in dithyrambo radices egit. Nam prisco
tempore cum duo essent dithyramborum genera. Hrnum genu et ibornum is mos fuit. ut dithyrambi in vernis Bacchi sacri cantati, a fabulis heroi Cis immune maneroni. orna enim sacra hilaria sunt in is Bacchi ortus et adVentu Colobrantur neque loCu est lugu
bribus horoum fatis: Plato argumenta indicat Legg. III p. 700 cu λλο εἰbος Δiovυσου
Contra in hibernis Bacchi sacris dei fata lugubria et passiones Celebrabantur. In
eorum aCrorum Cantibus VetuSt tempore heroum fabuli locu conceSSUS St, quae Oetarum favore Ximie Xcultae Sunt. De hoc vernorum et hibernorum dithyramborum
discrimine Cons. optimo disputantes auricium chmiae , iatriba in dithyrambum Horol. 1845 p. 2li Dis nium a Pliad. p. 62l. ,25 iniis Melium in Pauly RealenCyclop. S. V.
Tragoedia P. 204 l. lic o quam late vagatus sit documento est locu Plutarchi de Nonocratis Locri carminibus. Ea carmina ab eruditis nonnulli non paeanes, sed dithyrambivocabantur Propter am9lam horoicarum fabularum qua Poeta inmiSCuerat, Copiam Plut . de muS. I 0 Πεpi DEεvoκpiro ... tiu pisilia Tεircii, i Iaicivvi Troin Tri TεΥOVευ hsevit καὶ Tu 9 ΠΟ- Ρεσε vorpti sucirci pro hoc vocabulo ollam annus p. 94 psiuarci Conicit εχOUIS Voto in Til γε TOvεvui pastu a rou dio cit ivas i0υ96uβους καλεiV UTOυ ας Ποθεσεὶς.l4 Dithyrambi hiberni heroica argumenta adsumunt sine necessaria Bacchi mentione. Luculentum eius rei exemplum Simonidis est Memnon . Nunc Paullo accuratius luculenta quaedam uita generi dithyramborum, quibus heroum fata argumentum Praebuere, exempla perluStranda Qt Xaminanda sunt. Cla
gnoscit ad Aeneid. l. 489 Tithonus, rasor Laom onus, raptus ab Aurora lium suum e-
18쪽
' enitum, inlectus ovo vitis aureae Priamo ad Troiae misi uuxiliis foui conkressus cum Achille iurare fusi
In hac marrandi forma aperte ad Bacchum Memnonis fata revocari Schmidi ius
p. 32 censet, Non immerito sone es e mcchus omnoni morum struxisse , i pomis
Hunc in modum Schmi diiu ubique per librum Suum X imi doctrina tonuissima illa fila uere studet, qui titi argumenta heroica cum Bacchi fabulis Coniuncta morint. Sed tali diligenti qui id viri ruditissimi pace diXerim, seu omnino non est: nam id quod luculentius demonstrabitur, totum hoc Bacchi Corum Carmin una genus oriens Sicyonii consulto et re iligenter Perpen Sa a BaCChi fati et morte nimis sane uilubritius. ad heri, una tr nuo dimicantium fata traduXerunt qua des Q locus praestantissimus si apud Herodotum A. 67. Eum Sane locum mirifica Plane et minimo probabili raticino Schmidtius. Diatr. p. 85 q. Praeeunte secreto, Agl. . il lin. . , quem praeiudicatae do morio a ei opinionis tenacitas decepit, XPlicuit et in suam artem trahere studuit. Simonides iditur in Memnon dithyrambo Memnoni re gesta et mortem ita Persociatuqost, ut aut nullam aut levem tantum in tranSCurS RaCchi mentionem faceret. l Simonides quod tragoediam scripsisse dicitur, de Memnone intellegendum. Tr. ι-goediae nomen magi magisque haesit in carminibus argumenti horoici. Sed cum hac de Simonidis Memnone quaestione alia quoquo res cognitu dignissima coniuncta est, quae toti ut PoeSis seneri lucis aliquid adferre 3 3s Sit quamque minum e silentio prasetori re decet. Simonidos igitur teste Suida taxo ius vel rei oc iam scri
Paris A puItybia AC singularem tusentur scholia quoque in Aristoph. d. Hi kk ' -- lini. 829 ad V p. 4Il. Godost Hormannus Opusc. VII. l Simonidem unam tragoediam eamque non lyricam, sed Atticarum tragoediarum more aena destinatam Con in ui Rrtiitratur ii CP nunquam in scaenam an productam ess probabile Sit Ouidni
senim tali poeta, tam versatili ingenio Praeditu . tragoediam quo tu scripserit Verumr Otiu . Pinor longe Schucidi iuus, Simonidis fragili p. 52, praeeunte mcciuio, Stant hausti ait se l. l l lil voL I, 362, de ipso Simonidis Memnone cogitavit qui lico a Stro bone dithyrambus PPolletur, non irinus bene trago dia vocari potuerit. Schnoide in una ui iure ita statuisse, inde adparet quod voces pinnini T OIIO et x0poi puri κο haud dubie de carminibus lyricis o iam ompor usurpantur, quo de tragoedia, qualis quidem sui Attica, cum apparatu dialogorum i t histrionum, ne cogitari
19쪽
Id secerunt eo titulo freti, quod carminum lyri Corum apud os genus quoddam antiquitus sextitit tragoediae' nomine nuncupatum. Id ero genu ubi tandem terrarum latere Potest ni i in illis carminibus quibus a choris Diony Siaci tragicis heroum fortiter et strenue advorsus fortunae tota dimicantium sata canebantur Apparet igitur in Simonidi di-t lavrambum Memnonem tragoediae appollationem optimo iure cadere Simonide num Plures tragoedias an hanc solam Memnonem' scripAerit, propter lectionis in cortam donidi iudicari nequit. 16. De Praxillae Achillo Roctono dicatur, eas tantummodo fabulas heroica in dithyrambo admissa esRo, quibus cum Bacchi fabulis necessitudo interCederet. Verum ne omnis arxumontatio no tra uno Simonidi Momnone niti videatur, aliorum quoque Poetarum nun dithyrambi Perlustrandi sunt, quorum se fabulis heroi Ci argumentum petitum est. Praxillae dithyrambum. Cui Axiλλευς titulus fuit Hephaestio memorat Enchirid. d. ostphal. Lis. 866 p. 11, 6 rapti Ipasi λλn v bi0υptiuiloic, bH ε spa*O-uε 1 Axiλλευ γ 'Aλλὰ εο o ποτε Duo ευ GTh0εσσi επεi0ov. M. Schmidtius in Diatriba p. 212, quod in dithyrambo fatis Achillis locus concessus sit, ea re niti arbitratur, quod Achilli cineres in auro illo cratero conditi fuerint, quem Bacchus olim Thetidi Thetis filio donavisset qua de re Stesichorus quoque narraverat Schol. Iliad. ψ, 2 lOVUGOC, ...
tam Achillis mortem quam sepulturam potius a PraXilla narratam SSO Sed lico haec speciosissimo et Rubtilissime excogitata sint, tamen non adduCor. ut credam eis solis heroicarum fabularum argumentis acti tum ad dithyrambo patui SSe,
quibus aliqua cum Bacchi ipsiu robus gestis ot fabulis necessitudo intercederet. Schmidiii Super hi rebus luXuriante sane Paullulum coniecturas fovero redarguit Evaldus Scherbeii elegantissimo lihello scholastico de Dithyramborum Graecorum argumenti LiegnitZ,l862 pag. XVI. Mihi Schmi diius vituporandus non vi lotur: nam licet tu opinionem Θi PS quidem Probem tamen recte fecit, quod Xperimentum illud, quod neceSSario ab eruditorum aliquo Subeundum fuit Strenuo et egregiis doctrinae copiis munitu peregit. Praxilla igitur Achillem eiusdem Carminum genoris Xemplum fuisse arbitror, Cui Simonidis Memnonem adscribendum VidimuS, quod cognatum quidem Cum dithyrambis, Sed minime idem atque illi esset. Hoc quoque exemplo apprium. Opinor, fit, quo tandem tituluS, se quo supra di Sputavimus pauciT v pari κῶ in Suidae indice Pectet Eum Aristophanes Bygantius dithyrambis adiunxit. Volustior ille Pindaricae poesi existimator qui Suida indicem fecit, a dithyrambis separavit. Itaque huius generi Carmina 3
20쪽
neque meri dithyrambi Sunt neque nulli. Plane idem Cadit in ea, quae modo Consideravimus carmina quorum argumentum heroi Cum St, Sed forma, apparatus habitu quo publice canuntur Bacchi religionem Sapiunt.
l Do Melanippidis Danaidibus '. me Cleomenis Meleagro . Do Timotheo Milesio Euripidis amico iuvenili. Sed pergendum nunc est in eorum Carminum reliquii perlustrandis. Melanippides quoquo ius haud dubio qui Sub Perdicca II rege floruit diarpi sui Παp Πεpbiκκα rub
Timotheus rurSu an nonnullis pro elegantissimi in Euripidem epitaphii auctor habitus uod in viti Euripidis in codice Ambrosiano v est mann mirer. p. 35 traditum est, is uod alii rursus fuerunt, qui Thucydidi historico tribueronti Timotheum igitur illi
Suida notissimum est qui haei, habet: τελευDase . . . pax puc dc mov