De priscae cuiusdam epiniciorum formae apud Pindarum vestigiis

11쪽

sit, vi ac solicitate Hercule quemadmodum secundo demum Conatu Actoridas Vicerat: ita in Olympico pugilatus Certamine Agosidamus Secundo demum impetu facto vicerat. Simile quid Timas archo, Timocriti filio, Aeginetae, Cui Carmen Nem. IV Scriptum est, accidorat. Is aliquot volneribus CCepti et debilitato atque attrito Corpore, summa tamen constantia perseverando vicerat Nem. IV, 30: Πεipo; uxa εα κε puvεir il λ6TO 6 sui συ- vieiς επε l perovet Ti ai ra0εiv oiκευ. HOC PSUm TimaSarchi laCtum et praeceptum vitae, quod inde redundabat, Pindarum apparet in omphalo XOrnaturum fuisse, qua in

re non ipsum TimaSarChum Suo nomine nominaturUS et Celebraturus erat, quod in uero

parum profecto decorum fui Sset, Sed sub Telamonis, Aeaci filii imagine, qui similia por- pessu erat, pulcherrime totum illum locum de aerumni ad Virtutem probandam necossariis persequi potuerat. Quam praeclare illud poeta facturus fuerit, ex archa carminis NemE IV apparet V 25-30, ubi Telamoni contra Alcyoneum expeditio victrix quidem sed multis volneribus insignita narratur. 9 Artificium Pindaro maxume diloctum apud Aegineta haud populare. Indo Pindarus in Carmine Nemeo IV cum Aegineti partim Serio, partim

iocabunduS XPOStulat. Haec igitur Telamonis fata, quorum Sub Specie Timasarchi in luctae Certamino Nemeo fata verecunde et modeSte Significarentur, Pindaru e tempore, quo ad Componendum hoc Carmen Primum e CCinxit, in omphalo VCulentiu perSequi meditatus erat. Sed hoc ipsum consilium ut mi SSum faceret, ea re Commotu est, quod tale artificium. licet per se pulcherrimum, ex mente Aeginetarum non futurum intellexit.

Ac nisi fallimur, faciles cur i illis displiciturum fuserit, dici potest. Aoginotae

senim tanta iotate et seligione Aeacida Colebant eorumque nanct mytho tanta Sanctitate circumfusos arbitrabantur, ut Sub eorum heroum imagine unius emi Uibus fata se facta vel tecte verecundoque celebrari aegro ferrent. His reputati Pindarus quae de omphalo componendo initio Constituerat, missa fecit et in carmini Nemet IV omphato v. 46 90ci 68 de Apacidarum gloria per orbem terrarum propagata generali US i Xit. VituPeraverant, opinor, nonnulli ex Aeginetis Pindari morem, quo victoria ali Cuius CCaRione oblata, nimia Scilicet granditate et sublimitate percitus ad Sorti humana leges summa intorpretandas et ad intimo pectoris humani recessus Xcutiendo se CCingerset. Tales meditationes ab Aeacidarum alaulis illi procul habenda arbitrabantur. Pindarus igitur malevolorum hominum, O sesin Suam Carpentium, Criminationes Vitan ad morem antiquitus traditum Carmini omphalum Composuit. Fecit id animo mitissimo et cum aliqua etiam hilaritato soipSum Compellans, Nem. IV, 37 uvTirεiv επιβουλici. Sed nihilo minus aliqua saltem e parte Poeta integerrimu pectori sui Sensui morem gessit; nam in Versibus cognitu dignissimis id ipsum Significavit in praesens Concedere os obtrectatoribuS; Sed divinam illam ingenii

12쪽

sui venam procedente tempore excultum iri et triumPhaturam Nem. IV, 4l: Moi d bnotavoperci l cdωκε rorsao ducis ευ id ori povος pΠ ΠεΠpt laeua τελεσε i. Hoc vaticinium eventu ita confirmatum est, ut quam id erum 8Set, PS Aeginetae clarissimo intellegeroni. Nam haud longo post cum felicisSima olim inSula ab Atheniensibus gravissimis cladibus promoretur, aurea illa Pindari PraecePta et Solatia, heroum suorum fabulis illustrata lubentissimis illi animis auribusque imbiberunt. 10. Unam esse viam arti Pindaricae pernoscendae, si nona Terpandrici partium singillatim vestigia omnia in eius carminibus

conquirantur et examinentur.

EX eis quae disputavimuS, Pauli fortaSSe Clarior fit prisci illius opinicior a generis historia. VidimuS, quanta tenacitate OVOriorem nomi Terpandrici normam poesis illius cultoros retinuerint. Nam alta haud dubie radice carminum ad hunc modum compositorum auctoritas et gratia in animi hominum egerat. Itaque Coniectura saltem SSequi licet quae in hoc genere Pindarii tradita et Stabilita invenerit. Proximum iam est ut definiamus, qua ratione Pindarus formam antiquitus propagatam variaverit et augustiorem roddiderit. Nam hoc quidem Statim vel levius rem inspicionii patet eum tanquam alterum quendam Prometheum novam animam his formis inspirasso. Quamquam enim in priscis illis formis servandis maxume pium et religiosum poeta talium rerum obserVRntissimu Se praebuit, tamen genium suum illis rogulis tanquam Compedibus vinciri et ab audaci et libero in aetherem cursu retineri nefas omnino putavit. Iam igitur ut Clare hoc perspiciatur, qua Pindaru arte disciplinae voteris observantiam cum ingenii divina libertate in harmoniam Suavissimam Conciliarit ita quaestionem nostram in Stituemus, ut omnia vetori normae veStigia in Pindari Carminibu Se offerentia Colligamus. Hoc ut ordine suo fiat, de omnium nunc nomi Terpandrici partium usu apud Pindarum dicamus

Seorsum unaquaque Per omnia Carmina eXCUSSA et examinata. Atque ut ea, quae maSume

in oculos incidunt, Primum tractemus, initium capiamus a duobus illi quasi metis, intra quas omphalus deCurrit, a casa rosa et me aca afropa, Unum autem Praemonendum St, quoniam varietatem usu Pindarici exemplis in classe discriptis domonStratur Sumus cum Pindari carmina XLIV habeamus, eorum octo ab hac quaeStione removenda et Se ponenda nobi videri nam Unum, Carmen Nem XI, in AriStagoram Tenedium, opinicium omnino non St, Sed encomtum in Virum ad prytanis munus designatum eumque honorem sibi mandatum sollemnius lautiusque celebrantem. Reliqua vero septem Ol. IV. V. XI.

XII XIV Pyth. VII; Nom. II tam tir via sunt ut artificiosior illa nomi Terpandrici

structura in ei locum non invenerit Romanent igitur carmina XXXVI, quorum nunc compositio accuratius ConSideranda St.

13쪽

ll Calatroparum septem Classe Constitui POSSe, prout magis minUSV aut seiungant aut vinciant. Prima Classi cum octo exemplis: Nem. m. Ol. IX,

Calatropae ea natura et Vi S St, ut ab archa ct omphalum carmini cursum traducat. In universum duo CalatroParim genera fingi possunt aut enim hoc sibi proponit poeta, ut archam ab Omphalo egreget atque Seiungat eum in modum, Ut Clare appareat. has clua parte in rerum generibu plane iVΘrSi Versari atque suum utramque Proprium campum habere aut illud poeta Curare poteSt, ut Conexu quidam preSSior et arctior alteri cum altera Sit Potuit enim hoc quoque pulchrum videri, Si tanquam in uno Corpore membra, archa Cum Omphalo coaleSCeret. Sed haec duo Calatroparum genera non ita sibi opposita Sunt, ut Pindari carmina quasi in duo castra hostilia discedant. Immo multi inter ambo interiecti sim gradus quihu aut lenior et mitior Seiunctio, aut larior et liberior coniunctio significatur. Quare Scium Calatroparum classes distinximus, quibus omnes illae in copulanda cum omphalo archa diVersitate Comprehendantur. Prima ClaSSi S, Cuiu suo Sunt exempla, ea est, in qua orationi Cursus in archa institutus abrumpitur. In ea e parte Sati ASper et Praefractu est transitus ab archa ad Omphalum. Poeta PS se increpat, tanquam Vehementiore instinctu impulsus egres

14쪽

12 Secunda classis, ex Parte vincien archam et ni Phalum, o Parte egreganS,

S cundae classi quae qua mor Xempla Submini Strat, hoc Proprium est ut post archam quae praeludia iam laudum rictori vel patriae eiu induxerat, Poeta nunc altius sibi insurgendum esse di Cat magnam rerum ut Chorrimarum Copiam sibi in promptu osse, quae debita Carminum Praemia et merCedem Sibi OSCant. In huiu generi eXemplis lori Sque omphali, qui Calatropam equitur, ea ratio St, Ut non ad res mythicas egrodiatur, Sed PSius Victori merita et re geSta praedi Cet. In uno Solo Carmine, Sth. IN. Omphalus totu in fabuli verSatur Exempla hae Sunt. N cm. I, 8 Πολλὶ επεpavκuipo O ii ευbε βαλ V. Quae equuntur in omphalo eximium exquiSitissimumquo Chromii ologium exhibent. - Em. VI, 29 λrto icii l με sci tarda σκorro aura τυχεi l uir arto τοξου iεiς ε 30υv' iri TOUTOV Πε usu, in Volci', ut ObpO ευκλεia Sequitur in omphalo a versua Passidarum praeconium. ISM. III, 9 Iri laol θεῶ εκaT μυpiu ruur κελευθος QMελicycy', ευν axavia Tu ε pauci 'lσ0 1ioi li μετεμα operui υ aut bi κεiv. In Postremo Oxomplo Isth. IV, 26 omphalu mythicuS St. In archa Poeta hoc di Xerat, virorum Strenuorum laudibu invidendum non SSΘ; Sequitur Calatropa nam heroum quoque egregii bellatore Summae RemPer vatibu et sapientissimo cuique curae fuerunt LXV. II 26 καὶ Iop pMMV Ia00 Πολε aisTai laOIou κενbavciu. κλεOVTui ' . . . bi Upio χ9OVow μελεTuu εσocpi Grai rpo 7βαλο σεpita; εvoi. Omphalu AeaCidarum gloriam Persequitur. In hac igitur classi tantum abest, ut saltu aliquo archa ab omphalo dirempta Sit, ut calatropa vinculum potius inter ambo constituat. In Prima Classi Sperius membra vicina divisa vidimus. Secunda classis eam diiunctionem egregie mitigat se nihilo minus in hac quoque classi calatropa distinendi finitimis artibUS X Parte quadam ea re Prospicit. quod Suam in ea personam poeta rerum varietati immiSCet. Hoc ipso artificio iam serios et Continuatio membrorum seSe excipientium interrumpitur. Adparebit autem in SequentibUS, interdum, Cum re ita ferre videretur, multo etiam arctius archam Cum omphalo Pindarum CoPulaSSe.

TErita classi cum tribus exemplis ea est, in qua calatropa deorum immortalium Comprecationes Continet, quod fit in carminibus, quibus intimum animi SenSum poeta elo

15쪽

XIII

εvapsuOEui tu lavvi. - Ad eandem ClaSSem haud dubie revocandum St, Cum poeta non aliquo narrandi Vel promittendi Vocabulo OSito ea praenuntiat, quRQ in Omphalo PerSΘ-CUturu sit, Sed quom incantatione quadam optica usus Se ipsum et auditores in o loca

Pyth. II, 2 l, quo loco IXion, cuius crimen et supplicium Copiosius in Omphalo demum narrantur, iam in CalatrΟPa Pingitur ad rotam alligatu et alta Voce praeceptum illud omnibus inculcans de grati animi officio nullo tempore neglegendo Tamen hoc eXemplum classi sequenti adscribendum Videtur. Nam quartae quidem, in qua Un VOrSamur, Classi hoc proprium est, ut PSe Oeta in Calatropae formula Prodeat Suamque Personam interponat. Etenim haud dubie interest aliquid inter eas calatropas, in quibus 9 Se de se suoque negotio loquitur Oeta eaSque rursus, in quibu nulla Si PSiu poetae mentio. In illis apertisSimum est Contilauitatem membrorum graviu interrumpi, quiam in altero

16쪽

14 lι ius classis, archam et omphaluna arctiu PreSSiusque Vinciens herois vel rei nomen ab archa XCeptum omphalo praefigit habet Xompla

Scxla Calatroparum Classis a Xempla Comprehendit, Sunt autem omnino quattuor , in quibus in Calatropa eneralis sentensia ponitur, quae et archae OnVenit et omphalo. His Calatropi lenissimus transitus officitur. Cum in Votustiore Compositionis genere membra Vicina data opera inter so segregarentur eo distinerentur, lindarica rurA

17쪽

eo pauli itim ProgreSSA St, Ut, ubi rei et carmini ConSilio ConVenire videretur, archa et Omphalu Communi Calatropae Vinculo Sati arcte Coniungerentur. Generalis igitur illa in Calatropa Sententia arChae quodammodo ClauSula est, o Phali Uer exordium Volutin carmine l. X in archa dictum erat: non sine severa disciplina et Summa in laboribus tolerandis patientia luctandi peritiam parari C SAOP Victoriam SeCUncto demum Conatu

rro Πobος, tu εi με cis ac In OC XemPl omnia lana et Clara Sunt. In Carmine Pyth. IX hanc summam sententiam poeta persequitur tempori opportuni Summam in Omnibus rebuS Vim SSo. Io praeceptum iam in archa tectius illustratum erat. Finitur archa in auctibus Telesicrati victoris, quarum magna copia sit V. 76 operui ' iεi με-Υώλαι Πολυμυ0 i. Iam Calatropa hae inseritur Verum in laudibus quoque modus tenendu est; nam omnium quarumlibet rerum Prin Ci Patum Summum tenet 6 aipος OPPortunum tempus Pyth. IX, T stulti ' V Mai poisi toti iλλε iv lj κ0 50φας Ruipo Osaoiως TraVTO εχε Ropυφ6V. Iam Sequitur in Omphalo luculentum, quo praeceptum illud firmatur, documentum fabula de Iola Seni cum EuryStheo pugna. 16 sin a Classis, in qua eis, quae in archa dipta rant, Contrarium quiddam opponitur. Ea fit iussit habet Xempla primum: Ioth. X, Isth. VI.

Sequitur X finia Calatroparum ClaSSi Cum Xempti fui IIyllc, quorum ea est ratio, ut in calatropa et in Omphalo Sub Sequente ponatur aliquid, quod rebus in arCha Postrema expositis contrarium Sit. Hoc genu longe differt ab illa Calatroparum forma. in qua archa duriuscule abrumpitur, qualia in Prima ClaSSe Collegimus. Immo in ipsa oppositione Vinculum ineAt, nam quae OPPosita sunt notissimum S invi Cem Sese POStulare. In hac igitur classe Compo Sitionis ars Subtilior St: nam dirimuntur Sane et Separantur parteScarminis finitimase, in pSa tamen Separatione coniuncti ineSt. Xempla rem Claram perspicuamque facient. Luculenti SSinaum huius claSSi specimen Si Pindari Carmen eorum,

quae habemus, antiquissimum, Pythium X. Dixerat in archa: Phriciam et filium Hippocleam

18쪽

Iam in calatropa porgit esse felicitatem quandam inconcuSSam, nunquam turbatam, in Hyperboreorum insulis, quo nemo unquam mortalium PerVenerit, uno PerSeo excepto, P u. X, 29 ausi ' υτε πεζος tib civ Upους ἐς ΥΠεppopeua utiva θαυματὰ odov. Sequitur omphalus a pronomine relativo inci Pien V. 32. 9 Oig TOT IJεpσευς bai Iaro ... In carminis Isth. VI archa poeta, leniter quidem tecteque, Sed intellegentibus haud ambigue, Spartanorum animum ingratum tetigerat, qui pro beneficio olim a Thebanis accepto gratias in summo Thebarum di Scrimine PerSolvere mi Sissent. Mitigat reprehensionis

κλυTai επε v Oai yiu fiκrlTai Ξυ sεV. Sed hae i PS egregie factorum inevitabilis oblivio quas, nisi carmina poetarum Sint immortalitati ProSpi Cientia, merita vel pulcherrima nocte invidiosa obruat incitamentum egregium esse debet ut nunc trepSiadae Thebani meritis et victoriae omni diligentia a Poeta Carmine Pro Spiciatur. HOC Sibi Volt Calatropa, I h. VI 20 κωμα ' πεi τε tibυμελε συ υμvm l a TTpεxiii tib φεμε Tu 'lI0luo uigau ruΥ-

17. Classis septimae fria exempla postrema Nem VII f h. II. Gravisimas

longo inter calatropam et archam diSSensioni exemplum Carmen est Isth. II. Eodem pertinet Carmini Ol. I Calatropa. In archa memoraverat Oeta famam volgarem atque haud satis dignam de Pelope a patre Tantalo in deorum immortalium opulis in frusta dissecto. Hanc fabulam vehementer improbandam censet. Iam in calatropa dicit in locum fabulae indignae meliorem e nunc et magi decoram Substituturum. Ol. I. I xcipi . . . t cmφεpois Tilao Kat Iri Tov lain yaro riITO ibi μεva To πολ-λ6κυς' l . . . creti ' ubpi poμευ olico usa pi ui aOV V uλci μεivi iti uirici. - Simillima

eius, quam modo traCtaVimuS, Calatropa Si in Carmine Nem se VII. In extrema archa dictum erat: Homines sere SapienteS, quali Sit Thoarion, non falsam gloriam fucatumque nitorem eXpetere; OS SemPer Ommuni hominum orti memore QSSe quae tam

opulenti Ssimos, quam egente ad mortem rapiat V. 9 cpvε0 ΠεVix sed τε avtiro πεpa lici μα εovrai. Iam Sequitur Calatropa Verum dulci re Homeru interdum in carminibus, gratis mendaciis plenissimis falsa fucataque merita laudibu OXtulit, eram virtutem obscuravit Ulixis haud dubie aerumnas laboresque Vero auguStiore maioresquo finxit;

'Oμripov. In omphalo sequitur narratio de iniuSti Ssima Graecorum in armorum iudicio Sententia. - Eadem est calatropae natura et ratio in Carmine ISthmio II. In archa indarus saeculi mores incusat omnia i Vitii et opibu regi; ne uSam quidem, quae olim dilectis hominibus nulla argenti spe in Servierit, Un sine merCO de dona Sua Porrigere. Nimis profecto nunc Verum Ss Aristoclemi dictum: prs aura, psiluar' vh p. Sequitur Calatropa Verum. Thrasybule, tu, qua e Prudentia, adPrime maru AES, me non SSe in

19쪽

XVII

Poetarum Omptorum Conductorumve numero, qui Vilibet Venales sint. Ego claram notamque Per GraeCiam Victoriam Cano, QStram illam, quam in Sthm equi Xenocrates adeptus est, BG. I, 2 cycli Tu ου σοφος, υκ clivu)τ' εibus il l 70laici irretroi 7 viκαv, lτα Eεvoi purε IIo 7εibu viritisai . . . Omphalu XQnocrati R ThraSybuli Patris Vi Ctoria persequitur. Poeta igitur in Calatropa longe Se Seorsum Sentire ab ei S, quae in archa rettulerit, profitetur eaque PS re transitum ad Omphalum sibi firmat. Hi igitur, qua distinximus septem Classibus arietas omni Calatroparum in Pindari carminibus Continetur. Atque unum sati Clare X a Sylloga elucet Calatropa vi et natura sua apud Pindarum maXum inter Se diversa esSe Oi enim interiecti archa modo ab omphalo praefracto diiungitur, modo reSSiu arctiuSquo Cum e Copulatur Sed inter haec duo Contraria Complure gradu ConStituti a Poeta sunt, quibus genera mitiora, magi minuSV Uel in Seiungendo vel in vinciendo efficacia, Continentur. Nam non usquequaquo extrema et Vehementiora poetae PlaCUerunt, Sed interdum etiam aurea medio Critate delectatus est.

l8 acam rosas apud Pindarum magis Separandi quandam, quam vinciendi vim et naturam aboro. Id ipsum quihus indiciis constet.

Absolutis is quae de Cata tropae apud inclarum S dicenda erant, nunCalteram illam, qua omplantia terminatur, quaSi metam Consideremus I fucumsessam, qua Carmini CurSUA, mutato argumenti genere, ad phragidona traducitur. In prisco epiniciorum genere, ad Terpandri regulas temperato, ea haud dubie Poetis singulari quaedam cura fuit, ut parte finitimae lare altera ab alter Secernerctntur. HOC PSum ut ASSequerentur, nihil quidquam efficacius excogitari potuit, quam hoc artificium, ut post rerum in Omphalo narratarum Copiam, antequam a novom aliarum rerum ordinem tranSiretur, poeta Suae Vel personae vel amicitia vel officii sui aliquam memoriam interponoret. Hac mentione inserta Θmini, o Vom nun eXordium ConteXi, Ob SCurum Ss poterat. Iam Si in universum e arti genere, qua Pindarus metacalatropam tractavit se excoluit, iudicium ferendum sit, ita dicendum erit in metaCata tropa eum magi S, quam in Calatropa Qteri epiniciorum normae adlaaeSiSSe in permagna enim metaCata troparum arte hoc Propositum Sequitur, ut finitima Carmini membra metacalatropi S tanquam gromaticorum in finium regundorum arte diStinctis minimoque dubii limitibus, distineantur. X triginta enim ex

carminibus decem tantum sunt Ol. VII; T; Ol. VIII 54 Pyth. IV, 263 Pyth. V 10l: Pyth. XII, 22 Nem. III, 65 Nona V, 40 Nem X, 49 Isth. III 55; Sth. VII, 59, quorum

metacalatropa nullam ipsius Poeta mentionem habet. Verum quamVi Confitendum Sit, metacalatropa Pindaricas longo plurimas egregandi magis, quam inciendi et copulandi vim haberes, tamen magna in eo ipso Separandi studio est earum inter Se cliversitas. Nam quae in omphalo EXPOSuerat poeta, aut praefractius asperiusquo aut lentu mitiuSque abrumpi et in novom quasi 4lupum Meduci poterant. Itaque in metacalatroparum quoque UI

20쪽

XVIII

arto aliquot classe distinguamu neceSSe est. His classibus, licet maxume inter Se diversae Sint hoc unum tamen Commune St, quod SemPer Poeta Pro Carminis uniuscuiusque consilio habitu, stilo in univerSum metacalatropam sive duriorem sive loniorem eligit. 19. Prima claSSis, metaCalatropa o abrumpenteS continenS, Novcm exempla Praebet.

Eorum quinque duriuscula sunt fora. X. A m. IV, Pyth. XI, XV f. XIII.

Iam Secundum eorum nun graduum ordinem metacalatroparum ClaSSe recen-SeamuS. Prima ClaSSi S, quae IOPEm Xempla Praebet, ea est natura, ut Oota Omphali

narrationem abrumpendam Sibi esse dicat aut eam ob caussam, quod fabelli mythicis, a robus victoris amici paullo remotioribus, finis tandem imponendus Sit, aut quod laudi CO- pia et ubertaS, qua in Omphalo Cumulata sit in victorem eiusque patriam, licet Per Se ipsa iustissima Sit tamen invidiam livoremque parere possit. Egressioni mythicae frenoSimponi poset his locis. post narratam Persei fabulam, V. 1 rra Ix IOV, Tax b dyκυpα cpεi Tov 0ovi l arpi pa0ε, oipabo clλκα ΠεTφας - Nem. IV oSt fabulam de Pelei nuptiis eadem navigationi in extremam quandam oram orbi terrarum Vagatae imago redit, Nem. IV, 9 Cabεipua et 7rpo To pov υ reparov. urtorpεπε l UTi Eup MΠαVΠOT χέpIou cvτε vaος. - Pyth. XI post narrationem in omphalo de ClytaemneStrae Scelere et Supplicio de ea ab OreSta Sumpto eum in modum pergit poeta, tanquam fabulam haud auspicat a se exorSam cito abrumpere utiquo melius sit, I si XI, 38 aT'

rumpente metacalatropa Crebriores AS in Omphalis mythici torminandis quam in Omphali Victoris perSOnam SpectantibuS. Postremo quattuor Sunt in hac classe exempla, in quibu narrationi in omphalo finem iamiam imponondum poeta dicit, ne in invidiam hominum inCurrat Saepe Protam gloriam omni laude palam enuntiata pulchrior in esse. Sth. I omphalus non in fabulis mythicis, Sed in victoriis Herodoti Thebani celebrandis altius Paullulum, quam rehu hu-