De usu particulae prin qualis apud oratores Atticos fuerit [microform]; dissertatio inauguralis philologica

1쪽

IS par of the Foundallon os estern Civili ration reservation Project '

NATIONAL ENDOWMENT FOR THE HUMANITIES

Re productions la noti made ithout permission rom

Columbi Universit Librar V

2쪽

inoulo in Volus violationis in Copyriunt lais.

3쪽

ROSTOCH

5쪽

BEST COPYAVAILABI E

6쪽

nt id

Conti meter

2.22.0

7쪽

DE USU PARTICULAE

QUALIS APUD RATORES ATTICOS FUERIT.

AD SUMMOS IN PHILOSOPIII Ilo Ν0RES

RITE CAPESSENDOS

SCRIPSIT

MDCCCLXXVII.

9쪽

Legunt grana malicarii lii, qua Scriptores graeci secuti Sint quill 1 cognitio accurata comparari non posSit, nisi antea diligentissime exploratum Sit, Uil)USnam e Se Obstrinxerint singuli Singulis lociS lianc iam quo magis intellectum est praeceptorum a grammaticis Veteribus prolatorum alia non lirorsus Sufficere, alia etiam salsa Sse, juro viri docti ingressi sunt. Accedit, quod refutantur Sententiae eorum, qui dicunt, linguam graecam ei longum illud temporis spatium, quo in usu fuisset, Semper in eodemtatu remansisse. Quam Ol rem quum Stimmo rebus

ammaticis id ore emolumento Sibi persilasissent, Viricti, quae de usu articulae roti observaverant, in lucem protulerunt. Primus Foerster in)- do usu huius particulae disseruit, qualis apud Homerum Iesiodum Ionicos scrip toros fuerit. tticorum usus, postquam Elin Si eius ' praeclaro de coniunctivi cum rosi particulia coniuncti ratione meritus eSt, in qua QStionem vocatu est a Prausio, ' qui de usu

tragico et Aristophaneo egit. Itaque mihi propositum est eadem qua illi ratione inquirere, qualis usus particulae roti apud oratore Atticos fuerit, ita ut non praetermittatur, quantum cum legibus ab Homero Herodoto Tragicis

observati congruant, Uantum diScrepent. Omnes pii usum partielliae roti pertracta Vel Unt, priusquam ad ipSam reni QSe conVerterent, ut et originem

redderent chiriorem et Significationem, operam dederillit.

10쪽

pialle eam Spernati sulit, tuo iam loci xstulit ubi is

Nunc id agendum erit, ut ii modo ne iii in sit, it oti ad Vin bio conitinctionis nailli' in iuditui et intelligati itis. Prilialis odos i dus J Iermanniis i qua iii quam minuSsuli utor de hac ru disputavit molius Richtori pallicitia in sui , it tuae Saepissimo aliud Iommmm ad propini tum adverbium praecedens 'es 'i'etur, correlationis vi ex adverbio comim et lotimi esse factum loci iit Quae suilloni sententia

e maxime fulcitiir, quod etiam alias particulas ut διως, οτρα, or correlationi Vicili coniunctionem abiisse Scimus. Attamen discrimen est am notio particularum, quibus altera ad alteram refertur Sententia, quoniam olim demonstrativa fuit, et Si quodammodo restringitur, minime tamen id, quod in ro/ν articula occurrit, correlatione ipsa in diversam parten mutatur. adverbium enim rosi indicat, acti0nem Verbi, Hocum coniungitur, priorem esse altera, qtlacum OmparatUr coniunctio rosi introducit actionem 'quae Ρ0Sterior Strillam altera, quae est enuntiationis primariae. Mu0d quidem tum demum fieri potuit, quum Sententia anteceden negationem recepisset Quae quum ita Sint, D Arti illam ποιν Sententia antecedente negativa correlationis Via conuinctioni naturam induisse cenSeo; qua re id, quod Curtiu gr. r. g. 635, 11 diXit ri ἐν exorcist at Ver-kiirgunides ultener Vork0mmenden roti prius, quamgu betrachion Ionge abesse a veritate milii et Suasum est. Quum lingua structuras multiplice Variasque a Scriptoribus classicis adhibitas, quibus quae ratio sit inter Sententiam pri nutriam et Secundariam, SubtiliSSime exprimatur,n0n uia ut ita dicam impetu, Sed paulatim rocreaverit, quaenam Veterrima Sit e usu perfecto ac perpolit , colligi non potest, Sed Iomeri carmina m0numenta linguae graecae veterrima respiciamus neceSSe St. Quum octoginta exempla sint, ubi infinitivus, Se ubi coniunctiVus, unum, ubi ol tativus XStat, Structuram articulae roti cum infinitivo coniunctae b)nge usitatissimam ob eamque causam 48Seiani facile intelligimus oc ne qui miretur, qu id iis, quo nihil niSi actio mera, id est ad aliam rem Iloli relata, Significatur, usurpari Solet. Optime de in re Langius disseruit nichi bl0sς das Verbum uiuitum, li l T auch da nomen Substantivum vi adiectivum),ja Ir in bestinim te a Sussoriny oder aucti in d-

' L. Lange, de h0mer. Gebraueli de Partice M. Leii Ziza 872, pag. 215. ' Infinitivum esse casum substantivi alicuius abstracti scimus

omnes.