Dissertatio juridica de jure accrescendi inter verbis conjunctos quam Divino favente Numine praeside ... Henrico Coccejo, ... publice defendere conabitur Johann. Eng. van Gelder, Geldrus, auct. & resp. Ad diem 13. Mart. horis locisque solitis ante &

11쪽

Dicimus itaque porro, ius accrescendi tum inter verbis conjunctos locum hahere, cum praeter eos alii quoque in eandem rem conjuncti sint horum enim accessio facit, ut in illis quoque realis aliqua coniunctio esse incipiat Patebit res exemplo Si Testator dicat Primo fecundo fundum aquis partibus do lego culibet duntaxat semissem in fundo dedit, habe-hit alium militem Primus, alium Secundus ita de fit, ut, cum alius atque alius sit utriusque semis, in nulla parte fundi vel semissis re coniuncti videantur Ast si testator pergat eum fundum Tertio quoque legare hoc modo. Primo

i secundo fundum do lego Eundemfundum

mertio do lego hic tertius in concursu semissem fundi auferet quo accidit, ut, cum unuStantum semis sum sit, in eum reliqui duo necessario coniuncti videantur i cum enim illis, scit primo secundo semisshm singulis dederit, non autem nisi unus, deducto tertii semisse, remaneat, in blum ambos conjunctos esse neccsse est: adeo, ut, licet duo illi, pum in secundus, ne quidem essent

12쪽

essent verbis conjuncti, tamen sus accrescendi, tanquam inter re conjunctos obtineret. Th. XI. Quam praeter allatam rationem haec explicatio evidentibus legum textibus stabiliatur, vidcamus. Patet ea primum ex L. I. pr. J deleg I. ubi initio haec species proponitur Matio fundi partem dimidiam do lego, Suo partem dimidiam do lego. Haec dispositio, ii

laesset certuna est, non re inter hos jus accrescendi, cum nec verbis nec re conjuncti sint.

Sed addit testator Eundem jundum ditio doleto hac adjectione iam fit, ut priores duo reconjuncti esse, iure accrescendi uti incipiant: adeo ut S bdellatente pars ejus non modo Titio, re conjuncto, sed Maevio, cui nullo modo conjunctus videbatur, accrescat. Sex ratio decisionis eadem, quam diXimus in . L. MI. ita subjicitur qua cum separatim es partes fundi s totur en causam decisionis, quod

ad octum sit legatum totius fundi legatus si,

necesse est, ut pars crvae cessat, cuique accre- sicat. Qv9dii ergo Maevius raelus, cum nec

re nec

13쪽

. re nec verbi conjuncti essent, in eundem semissem consuricti propter adiectionem tertii videntur, quanto magis, si verbis conjuncti fuissent, testator ita dixisset Maeso se SVO fundum quis partibus do lego. Eundem fundum itio do lego Maevius riesus pro re quoque coniuncti propter I iiii legatum habendi essent. Th. XII. Idem quoque luculenter apparet e L. I a 3 Lucius Titius ex parte j. de V S ubi

primus ex semilIe, secundus ex eadem paste, qua Primus, Tertus ex semisse, diversis Orationibus, haeredes scripti sunt, ait Cius, Δίι-

tari posse, an tres semis es facti sint; sed id

ea ratione negat . quia uertius vir Uoque ex semisse hares scriptus est, quo deducto reliqui

duo ad eundem se millem, qui solus superest, pariter Uocati videntur: ita enim inquit sedeo, quod Tertim quo me ex parte dimidia scriptus est, vero similius est, in cundem semi sem itios coactos, re conjunctim haeredes scriptos esse. Si igitur Tertius adjectus non futilet, cli-

14쪽

qui duo non suissent conjunctim stripti haeredes, sed in alio atque alio semisse. . XIII.

His igitur demonstratis quaeritur Anqui verbis coniuncti sint, potiores sint re O junctis i id quaeritur in L. D. f. de leg. 3. quae proinde quaestio emper supponit, praeter verbis conjunctos, alium quoque re conjunctum esse. Et decidit Paulus in . . se conjumetum verbis quoque potiorem esse, cujus prininde textus adeo involuti difficilis sententia obvia jam ierspicua esu dicendumque quod

re verbis coniuncti omnino coeteri praeferantur, re conjunctis autem etiam verbis conjuncti quod& convenit L. Os J. de har inst.

Ut autem verbis tantum conjuncti, cum Onjunctis res verbis contendant, vix accidere poterit: cum enim duo tantum verbis conjunctissent, his reliqui omnes re saltem conjuncti

15쪽

legatum est, non conjunctione, sed alia longe ratione nititur: nam posthumo tum legatum semper incertum conditionale est, quia n, scitur, an 'vot nascituri sint, adeoque si nulli posthum nascantur, nulli Titio in re legata adjecti videntur, quia siti,conditione demum nativitatis adjecti sunt, quae deficit. Et si igitur Titi, posthumo virilis portio legetur, nullo

tamen posthumo nato totum habebit, qua tum

hoc quasi virilis ipsius portio est ut enim si duo nascantur, portio virilis Titii triens est, si unus semis, ita si nullus solidum. Th. V. Non magis resistit L. cf. de har inst

ubi verbis conjuncti non censentur coniuncti, etsi tertii conjunctio adjecta fuerit. Nam Tertius non fuit ibi in totum vel in certum semissem coim junctus, sed omnes sine partibus scripti, quo casu constat partes haeredum aeqvales icit trientes esse. f. 6. I. de hae r instit. L. 9. F. Ia L. IO.f.eod.

Voluisse sat est.