Sacra superioris æui analecta, in quibus variorum ad Venceslaum Lincum epistolæ, plures, quam septuaginta, Mart. Lutheri sermo in I.Jo. V. comm. IU. eiusdem ad Bernardum, e Iudaismo conuersum, epistola. M. Albertus Meno Verpoortennius, ex tabulis msp

121쪽

νν ad Veneri Lincumphetis, qui speciosum cultum abrogarecbntendebant excelsorum, vitulorum,

lucorum, da muste v sse ubir die auide,

mrlitetar. Mundus enim vult decipi, non argui Vult reformare nos, non converti a tenebris Mammonae ad lucem veri. Sed fatis. Rogo propter CHriastum, rescribe, quid tibi suggerat Spiritus, quid tuum sit hic videre , quid tui ogganniant. Brevi dilucidiora resipo debo, praesertim qui placeat haec doctriana contra Menus Mecaenati nostro, Dno. Sebast. Honoldo, & reliquis huius farinae. Sed rogabimus , ut Dominus IES Us nos conservet in firma fide in Chris stum, & laeta patientiam finem usque, iΑmen i lPro me orabis indesinenter. Nos semper in excubiis sumus; Ignor 'mus, quid cruentus Mars mali machin .tur. Cestiunt undique belligerari os res veritatis, omnia dira nobis minantur.

Sed qui in coelis est . subsannabit eos. Ameni Editus est nuper liber ab isto sanatico Spiritu, Sebastiano 'irans hoe

122쪽

liber stinguiden stirca. Quaesitus sum

a quodam optimate, ut judicium ferrem de hoc stupendo libro: respondere nihil 'certi potui, quia librum non vidi, nec audivi excussim esse. Sed arbitror, esse rein liquis suis libris similem, i. e. omnino sacri verbi ministerio vocali contrarium. At quia ignoro, quaeso, si incidisses in huiusmodi spineta sua, narra, quid tibi viis, detur de eo. Bene vale&saluta reliquos Symmystas, imprimis M. Vitum, veterem amicum &solidum. Si quidnbui e prelis prodiisset, sic quaeso seuar. Expensas restituet Sebast. Honold. Do. Invoea

XXII. Casp. Aquilae. Argumentum.

De statu amisarum, imprimis D. Hanaui,

quaeriti animosque rantra terrores imm manentium periculorum munitos cupite in Seb. Manlii ααραδοξα cessuram em

ercet, es de v. ab Ossandra dissem

123쪽

N Vper sumina exsipectatione tuas de siderabam literasv sed sorte ob ingentia tua negotia scribere tam celeriter non licuit. Quare nunc te obsecro, ut huic nostro adolescenti, redeunti epatria, abundantius literas dare velis, & id, quod hactenus neglectum, ubertim resarcire. Habebis enim interim satis prolixum tempus, quo nostris votis, praesertim do hae immani hellua, Usura, satisfacere' queas. Te enim veneror, & ex animo colo , ut nimirum electum quoddam pietatis vas, equo non immerito res illari cupio. Caeterum quia Dominus Sebata Honoldi domi quoque tunc non erat, re

or Augustae fuisse. Rogo, si quid literarum ad me dare vellet, exigere ab eo ponsis, eo quod nunc tam certum & opportuis num nactus sit nuntiism ue si nolit, tuum tamen conatum laudabo. Libens profecto scire vellem, quidnam egregius i noster herus, Io. Monold ageret. Noste autem, quod te quoque amore non m ' dico prosequitur: quare facile subindicare potes, quonam in loco res suae sitae. De corporis adversa valetudine ipse rer- novi, γ

124쪽

novi, ipsum bonum Virum podagra vexari. Quare tantum id quaero, quo animo nunc sit erga verae pietatis negotium. Audio enim plerosque nimis fluctuare & , animo incerto vagari, a ct rumorem bellicum sere animum despondere. Moliora quippe de Io. Honoldo spero, quandoquidem persuasum habet, neque Tartareas portas quid posse adversus nostrum fundamentum , quo aedificati DEI gratia: per sacrum Evangelium sumus. Quid bullas, Caesaris minas, Turcarum & Papae incursiones sic formidamus, cum vvit iste noster, dux N , deberet esse pavor noster Is sortiter ero nobis pugnaturus est, modo eonflantes perduraremus sub ejus vexillo in sanctimonia &pietate. Sed merito requiritur poena digna ob foedam ingratitudinem Germanorum ,& nostram oscitantiam. Incidi nuper in mo. b Sebast. Franckr

. Nam ex enniunctione, quae putabati, Cresai xit eum Galliarum Rege periculum caussae Eanthlicorum imminere credebatur. h a Hii de similibus inter Theologos de seb. Fran kio quaestionibus tum factum est, ut in Conia

125쪽

o DEUM immortalem, quam versatile ingenium t Irascor, quod tam pene ni- ,hil honoris secro vocali ministerio verbi attribuit, quasi omnino sit theca, vel co rex, vel arcula quaedam, cum reor similiter esse potentiam DEI, modo cor serio id inserat, quod sacrum verbum perso- mintulerit. Deinceps nimis suaviter applaudit nostro libero arbitrio, cui quandam ωργειαν tribuit, etiam in salutis nostrae campo. Tu quid de istius hominis stilo & animo sentias, rogo, si vacat, revela. Aliud audi. Superioribus diebus,

sincero quidem animo, vestrum Osiandrum admonui de hac vocula, cur praeci se in tota scriptura af ereret non aliter posse interpretari, quam beneficen-- ' tia ira, gratiam, et ibat Ouiasty cum

Lev. io. & Prov. 3 . item as. Iob. 3o. 'ldrrnon potest aliter transferri, quam perditionem, egestatem seu ignominiam i quae quidem non cohaerent eum publico suo

scripto, i in libello dirit Slut sciant eu . ubi non sine injuria nostrum pium Pa-

trem,

io, communi sententia libris bomius nota inureretur. Sehend. lib. III.P.

126쪽

mriorum Epistolae ror rem, venerandum D. Lutherum, sugillat in eo , quod ipse Osiander tonitruat: Lev. ro. 'rari Utistes un redit iurdiu,

ssimi de re. reliqua tu lege. c) Te judicem &censorem hic sta

tuo de hac nostra controversia. Sentio ex suis scriptis ad me datis, Osiandrum non parum esse commotum. Scribit enim, se nondum poenitere suae senter tiae. Si commodum arbitraris, ut rursus ei respondeam & confutem validis argumentis eius opinionem,subindica,quaeso,& instructior prodibo in aciem , quandoquidem ipse iussit. Sed vale bene. a. post iudica Is

e Apparent, hae eaussa, pariter ut In aliis, signa elatioris in Osiandro animi, qui saepius aciem a mentis ei obnubilavit, ne satis videret verum. Ipsain tamen Osiandri sententiam hae in parte noci improbat Gemnitiis P. III. LL. CC. de . Coniugio. c. III. .

Amititiae constantiam pollicetur.

127쪽

Non tulimus aegro animo b ) discese

ium vestrum occultum. Sciebamus enim, quali fato vigeremini. Noli proinde de nostra amicitia dubitarer perseveramus in ea, & ipsam omni ossiciorum genere alere & confirmare conabimur. Spero illi Christophoro consultum essct Per meam commendationem. Stulga diae et Sept

h Miactum post eonventum Hagendensem, eni, fine pfiua interfuit, fle ex Theologia Norimber gensibus, va prohabile est, Uneus. Nam & . . raucar viri inbergieci, de Norimhersa a deisi Itane Theologi: at Forsterus in epistola sq. Amg- dorma item ep. 3a Lineum in vormatiensie uum . praesentem fuissa gonfirmat , ubi Coepsum Hagenoae negotium denuo in malu- . hos fuit, iisdem deputariω

a De estera Ronnulla habet, sed panea, Meleh. Adamus, Augustano senatui a Luthero 33s. aommendatus,eeclesiae ministest fuit vaque alannum s 9. quo a Senatu propter diasidium cum Cellario dimissua, variis in loeis & instau-νandis Melesiis, de linguae sanctae doeendaeae peram addixit, anius rei testes Ratishona, diistio Hennebergiea, & vitemberga sunt. Ex his literis patet, eum Augusta digressum hoe, stempore Tubingae Disie, postea Norimbergam, eoneessit, unde Ratabo m evocatus est.

128쪽

Liseum ad Collaquium mymatiense missam egregie excitat escos*mst.

Clarissimo Sacrae Theologiae Doctori de militi Christi probatissimo Vincelao Linco , Domino & majori suo pluru

mum colendαmod tibi nunc. serioribus occupato

negotiis, sci ibo, Doctor egregie,m usidergate, utpar est, iacit amor, quO. 3 dantea propter eximiam & pietatem tuam& eruditionem, ita nunc quoque ob hane

tuam b militiam, quam pro CHristi

ecclesia sustines. te amplector atque ex osculor. Etsi vereor, ne veteratorius ille Spiritus pro sua calliditate non ausit conis gredi, quod ad verbum DEI de verbi potentiam & virtutem contremiscat ac f giat : tamen, ut est imus ingenium, a mis rem expedire & Evangelion CHristi. Qxtinguere conabitur. Quare conserta- .

Ita laborea nomInae, quos in InstIluto tum. Pontificiis eolloquio ae eonfiliis de summa reiae lesiastica Untur tum exantiaturus strat.

129쪽

tetur cor tuum. Habemus, qui pro nobis pugnet, Dominum Zebaoth; & is si in pro nobis, squod equidem haudqua

quam dubito) quis contra nos Et esto dei Vt astu nos superent, & vi ac tyranniis de nos opprimant, quid tum postea Ri- .entes, quod neque mors , neque Vita, neque angeli, neque principatus, neque potestates, neque instantia, neque futura, ineque altitudo, neque profunditas, neque, alia creatura nos a dilectione DEI, quae in C Iristo IEsu Domino nostro est, nos seiungere queati Macte igitur virtute ac magnanimitate esto. & nos Spiritu precum vobis non deerimus. Hoc volui eam ob causam ad te perscribere, Doctor eximie, vi&nos vestri curam & rationem, habere cognoscatis. Et licet ipsi in praelium non simus ad missi, tamen quia sarcinarum relictarum curam & custodiam gerimus, ac suspiriis nostris vos pugnantes adiuvamus, aequale praedae gaudium de caesia hostibus sumus reportaturi. Bene viam Tubingaea. Ianuarii Anno N4 .

130쪽

Brgumentum.

De Comitiorum Ratubonensium sata non resera.

Doctissimo & Humanissimo Vbro, Vincilao Linco, Doctori &Evangelii& omnis humanit iis, Fratri in CHristo.

PAx in CHristo dervatore nostro l Quum apud Consulem Bremensem pranderemus, tuae literae, a) mi Vinci-lae, sunt Λmsterdamo perlatae, in quibus& me salvere jubebas. Ago pro salute gratias, Quid igitur hic agatur vis scire t Hodie Caesar de caussa religionis acturus fertur. Quid spei promittant initia, si non ex aliis cognoris, a me tibi fortasina Llterae stil. ad Io. TIeniannum , a patria Α- flerdamum dictum , Bremensium Pastoram . llum in Comitiis eum consule urbis p alantem, a Lineo scriptae. Acriter annis,1equemihuai hic Amsterdamug eontra Hardenhergium prae sententia μtheride 4. Coena FI.liuin vi .