장음표시 사용
241쪽
Tunc fossa restus. NA per rapti ro uosid ib 7. Metamorph.. - statuitque aras e cellite bina Dextreiore Hecates , at tiva parte I
nas ubi vorbenis symach incinxit agresti , ut procul ege scrobibuste reduabySacra facit Habebant etiam Inferi cum scrobibus aras,
uti testatua Senec. Med 3. Vocet Hecate i sacra iacti AE adpararomantur ara , flamma jam tectis soneria Plura quides Herat evolvat citat. Gubertia de Sacras pag. m. 9 3. seq. Et hanc aram Graeci vocabant εχάων teste Francisi. Rous in Archeoc Attic tib S. cap.3I. pag. m ab L. vel μεγαρον. Notum riaque est , quod mscrobibus & effossa terra sacrificatum fuerit
242쪽
de Luctu Graecorum. 227 Alludens ad haec sacrae dixit Philostrami su
amant f sacra an cavis terrarum.
Defunctorum animis supplex sum mnita
precatus ins Ithaca bserilem vaccam mactare domitum Pollicitus, multis spynam contexere donis VII. lib. 5-e netu. ters aII. fere eadem habet ita canenS: - e ser/lems tibi Proserpina vaccam. Ita Virgilium o merum securuS,vaccam sterilarndicarinferali acro ut odon.. εωμα. MIM.n Namsicut castrati mares, i. e. ve r-Κ 6 vecesi
243쪽
veces inferis sacrificabantur, ut infoecundi rsic Proserpinasterilis vacca propter eandem infoecunditatem, quod Servius aliique interpretantur, vel ca) nigra Oviae, uti Senex iste apud Euripui Electr. etus R. ad tumulum Agamemnonis hoc factum afferit :Πυρας δ' ἐπ άυτῆς ois μελαγχνον πMP
ex versione Philip. Melanchon. pag.m. Ioao. Porro adipsum rogum ovem nigro vestere Victimam vidi.
Cui adstipulatur Serurea in Oedip. v. IXε. ita scribens: Nigro bidentes vestere ars atra boves retro trahuntur. Ex his constat in hostiis his, quae Inferis, Bellonae&c. mactabantur, nigrum colorem eminuisse, id quod ex probatis Autoribus probari poterit. Spamri an . in Severo cap aa. primum ad Besiona remplum, inquit, ductus est, deinde hostiae furvae sunt adpli ita: Tibust. lib. 3. Eug. X. Interea nigras pecudes promittite Diti. Virgil. lib. s. Eneid.
bm album - - - totidem nigrantes terga juvencoiminaque fundebat pateris animamqμevocabat μαι-
244쪽
de Luctu Graecorum. 22'Anchisa magni, manesque Acheronte remissos. Idem lib. b. e neid. - - Nigrantes terga Iuvencas Constituit De more scit. quo Diis inferorum atrae hostiae offerebantur juxta Porphyr. versus:
, Nostra terna Deis alia est mactanda sis
premis :Terna quoque at furvo terrestribus aera colore& Phios ratum qui in Heroic. 'Oι in αλοι ἐναγισματα, - επεμπον ἄρνα πιλανα. Thessali parent aba n grum gagnum miserunt. confHadri cent.F. ades. Sauberi de S cris cΗ. ιδ. pag. πιιh. ao. Franci c. Rous Archaolog. Attic. lib. F. pag. m. abs Causam cur atra vel furva animalia immolata fuerint, reddit citatus c. l. his verbist
245쪽
quia hic color apti stimus in luctu erat, seae iquia atris immolabantur Diis . cuj calculum iaddit Arnobius lib. .his verbis: Uuae nco- ,
Ioribu3 ratio i ne ut merito superiae albaS,HIIs atras conveniat nigrηriminque mactari Z
iasu peris Diis ars hominum dexteritate poliantibuου color iatus acceptus est, ac fes xhilaritate candoris at vero Diis iarib Medes quo hasitantibin inferas , color furvus est gratior, Utris ibim subiecti uco. Rationem aliam Hippocrates stippeditat in li bri. de Morbo sacro, cum ait: colore nigro itagnificari mortem θανα δες si το μελαν .f. . Tempus sacrificandianseris erat 3) hocturnium, quia Pluiam sacra noctu fiebant. Servius , quae tota nocte arderent.. Turnesus lib. ar cap. . . ait, recepti motas fuisse, ut sacra Plutoris nocta celebrarentur, advocatque Valer. BR a. cap. I. apud quena, funt haec sacra, continuo iribus noctibuΗ. Et AZoilon. g. Argonaut. apud quem lason pexacturus haec facra, non prius illae aggredi dur,. '
κλιθεν - - Versae sunt Resta misces et fundenti, Huc reserimus Statium Th baiae loquentem de hoc sacro : Noct mis
246쪽
Canum gemitim , & Senec. qui in Oedip. locum et:git ita tenebrosum, ut nocti esset si- malis , ait enim, prosilit noctem locus. Apud Ovidium tib . . Metamorph. Medea ad se
sacra ista accingit , cum homines volucres1feraws Solverat alta quies. Sed Si-Aus usius, quod sciam , signat, quae esse deberet noctis pars, videlicet post transactam medram. Ira enim Maga praecisit Scipioni: Vade age, s a medio, cumse vox humida. cur μ
Hexer it , ad fauces vicini casias Averni Duc pradicta cris duro plasamina Diti. Diximus haec sacra debere esse noctu &qua parte noctis. in Alexandr Eumenidum 1 cra nocte media apud Uchyri tu Sol ora interpretes reperimus. Lucan. l. . T. Pha sal Vidi stat Difera confectas nocte Latinas. cons Gubern de Sacris cap i, pag. m. 96. Aliam quoque suppeditamus Lectori circumstantiam eo Philostrat. lib. I. de Vita Aposton. cap. Io. ubi accusatur Apol nius, fecisse sacra necromiatica noctu desinentemen'. Hoc enim ipseindicat moram. Itaq;.
fiebant sacra hac noctu , circa noctem. me--Γέ diam
247쪽
diam & desinente mense. cons Ch santh. Solar. in Pentateuch. mortuor. ubi plura. g. s. Vi is tempore sacrificandi, progredimur ad modum mactationis victimarum harum. Inter percutiendum itaque in caelitum sacrificiis collum victimae, si minor esse t victima, refringebatur ; si major a Po- parum altero, qui in terram procumbebat, caput ejus elevabatur. In inferorum vero sacris supprimebant caput hostiae, ut teriam intueretur. cons. Sauberi. cap. i'. de Sacrifpag. m. οδ. Verum hic notandum, quod non semper percusso hostiae fuerit vi ctimariorum & poparum , sed interdum magnorum Principum. Firmamus hoc ex Ithenaeo. qui seb. 1 . ita scri bit: 'A αμεμνον παρ' Θυμβαειλὲυς: Agamemnou Rex apud Homerum Ficrificat: & postea idem notat ex
Tras mede filio Asorii, qui pro patre jam
sene neque valente id muneris pnestare, ipse securim arripit, & κ βουν bovem ferit. Apud Philostrat. lib. b. de Vita Apollon. c.ID Domitianus Imperator sacrificabat. Sed te sacra nocturna Iason quoque perfecit apud Aposton.3. Argonaut. De instrumento quod culter erat videndus dela Cerda Commen.
248쪽
' de Luctu Graecorum. 2 g. in VirgiL Georg. lib. s.fol. m. ε . & lib. s. e Eneid fol. - . ubi pilara de forma ejus. cons. Gubert. de Sacras cap s. pag.m Zo. 9. 6. Qui igitur attente PVctas Graecos legerit Sophoclem , Euripidem , Homerum aliosque, is inveniet sex praecipuas res contineri nomine inferiarum videlicet. Aquam. Mec Lac, Vinum, Sanguinem, Comas. De aqua nihil dicam, quia jam Kirchmannm in libro de Funeribus Romanorum pluribus egit; De aliis placitum loqui distinctius. Il- lultris est locus Euripid qui habetur in Oreste, ubi Helena ita ad Eo tram verba facir:
Accipe inferias has in manibus , κομάρ P
Pergensi ad sepulcrum Clytaemne a Demitte ibi mel cum lacte mistum, ω πι- ira spumam Et stans insummo tumulo dices ista, Helena soror donat te bis inferiis.
249쪽
San uinem Quem hic omisit. habo.
Ἀ νεκροῖς Θελίηρια κωτα . id est :i iii, Cui sid est fratri Oresti) ha Inferias paro ,poculumque
Ut in terra dorsum effundam Fontes sanguinis)m montanis vitulis, Bacchi vineam libationem Et varum labores apum Hac sunt, qua mortuos placant Et in Pioad de eadem re loquens: Aiμα γνώangsinem terra donabit, Seneca in Oedip Sanguinem libat focis, Ratio huius moris duplex. Prima x Augustin . de C. D. quia sanguinem amare Daemones cre duntur; altera Interpretis Statii, nam sanguis proprie videtur esse possessio animae, Unde & exsaogues dicimus. mortuo*.. Addi
250쪽
de Luc3u Graecorum. 23smus de sanguine effuso in scrobem , quod
hujus effusione mortuorum animas evocare
voluerint. Cur autem Lac in inferiis suerit additum Porphyrius in antro Nymph. hanc rationem reddit : Coerum, inquit,'-cundum Pythagoram auimaesunt in turba i lasomniorum, quam inter lacteum circulum congrega)i asserat: cui id nomen ab anima- με, quae in generationem delapse Iacte nutriuntur: hanc ob causam istos, qui ani-min evocant ac mu pum ini libationibus adhibere. Eic & capillorum mentionem facit Sophocles. Comas autem esse vere inferias, satis indicat Euripid. Phoenus nam illas vocat ἀπαρχ ς, Itaque nescio, cur multi comas excludant ab inferiis. Aulim amrmare, nihil frequentius ab uno Euripide ivduci inter inferias. Clarissima quoque sunt verba Heliodori lib. b. τας χροὰς,-α-
rim vessebat crines. Et lib. 7- sχοας in σων εμαυπς.πλογάμων ' Do in inferivi capistos mei capitis. Haec testimonia Xirchinannum aliosque revincunt. Propriὰ Inferiae erant, quae igne absumebantur. Inde Sophocles in Electr. Inferias absolute