장음표시 사용
231쪽
toribus publicis, in impoenitentia finali mortuis. Quos ad casus posteriores elucidandos, haec subiuncta decernimus :Qui sibi mortem intulerint, censebuntur ex deliberaia impietate nefarium illud facinus perpetrasse, et sepultura ecclesiastica indigni, nisi certo et authentico medicorum testimonio, piorum et proborum communi opinione, et alias ex specialibus personae et facti adjunctis constet mortem ex amentia et mentis alienatione, tanquam unica causa, sine ullo liberi arbitrii influxu, suisse productam. Inter publicos peccatores sepultura ecclesiastica privandos comprehenduntur Ρresbyteri qui, Gallicarum turbarum infausto tempore, constitutioni Cleria civili auctoritate promulgatae et schismati adhae Serunt , aut Sacrilegas nuptias Contrahere praesumpserunt , aut post redditam Ecclesiae pacem, Sace dotalis munii prorsus obliti, laicaliter ci omissis Religionis publicis officiis vixerunt, nisi cum Deo et Ecclesia in extremis saltem reconciliati, reparato convenienter scandalo, obierint. Item iis recusanda est sepultura ecclesiastica Catholicis, tanquam peccatoribus publicis, qui, transacta tota vitii, seu postremis vitae annis peractis siue Fidei prosessione qualicumque, in ultimo morbo Sacerdotis ministerium et Sacramenta scandalose Coram circumstantibus, detrectavere; atque illis qui, civilibus contractis nuptiis , in eo peccati statu ViXerunt publice , nec ante mortem , coram selectis tes
232쪽
- 44 tibus agnita et defleta culpa, gratiam reconciliationis Magitaverunt. In quibus tamen inicidii et impoenitentiae finalis casibus hic definitis, aut aliis praeterea superVenieulibus , si quid dubii remaneat et per tempus liceat, consulendus erit Episcopus. SYNOD. DI CRs. 1835.
233쪽
PAULUS EOncius AMA DUPONT DES LOGES, Miseratione Divina et sanctas Sedis Apostolicae gratia, Episcopus Metensis, ΠΝIVERSO DIOE SIS NOSTRAE CLERO,
SALUTEM ET BENEDICTIONEM IN DOMINO.
Statutorum Synodalium executionem promovere et simul utiliori sancti Μinisterii exercitio favere Vo . lentes, decernimus quae Sequuntur:
Venerabilibus Fratribus nostris, Ecclesiae nostrae Cathedralis Canonicis titularibus, Canonicisque honorariis in Dioecesi residentibus, Archipresbyteris et Definitoribus facultatem impertimur a peccatis Nobis
reservatis absolvendi, Vota Nobis reservata commutandi, atque in jus conjugale restituendi. IIo Archidiaconis, in cursu Visitationum suarum, et Visitatoribus concedimus, ut subditos sibi Sace dotes, prima Vice, non Vero relapsos, a censuris a
jure, Nobis reservatis, absolvant in utroque soro, data delinquentibus gravi et salutari admonitione. III. Archidiaconis, Visitatoribus, Archipresbyteris, intr sui territorii limites, et Definitoribus pro sua
234쪽
Ecclesia, facultatem largimur faciendi reservatam Nobis benedictionem linteaminum, Ornamentorum, vasorumque Sacrorum, Calice excepto. Ρoterunt eam sacultatem, pro casu particulari , delegare Archidiaconi et Visitatores. IV. Archidiaconis liceat Districtus sui Sacerdotibus communicare, ad annum, facultatem absolvendi a peccatis Nobis reservatis; idem valeant Archipresbyteri, in suo territorio, pro quatuor temporis Ρaschalis hebdomadibus, et, Festorum Annualium occasione, ad quindecim dies. Ea tamen communi catio nulla sit, nisi scriptis detur. Viva voce dari potest facultas absolvendi, pro casu particulari tantum.
Archipresbyteris concedimus facultatem, ad casus tantum particulares, subdelegandi potestatem restitueridi in jus conjugale. VI. Vacante Archipresbyteri titulo, Definitor vicem
implebit Archipresbyteri, et iisdem gaudebit ju
VII. Casuum et censurarum reservationem , ut in Staiulis Synodalibus determinatur, diligenter attende
235쪽
47 dam et observandam praecipimus. A positis limitibus , Nos in concessis supra facultatibus non recessimus, et in delegandis iisdem recedere nemini permittimus. Omnes memoratae facultates manent ad nostrum arbitrium revocabiles, prout Dioecesanae administrationi opportunum esse duxerimus.
Datum Μetis, in Ρalatio nostro Episcopali, sub signo manuali sigilloque nostris et Secretarii generalis Episcopatus nostri subscriptione, die as mensis Aprialis , anno I 846.4- PAULUS, Episc. MetenSiS.
237쪽
CIRCA MATRIMONIA MIXTA. IAconus-FRANciscus BESSON, Miseratione Divina, et sanctae Sedis Apostolicae gratia, Episcopus
Metensis, Venerabilibus Dioecesis nostrae. Archipresbyteris, necnon Desinitoribus, Parochis, et Ecclesiarum quarumcumque Bectoribus,
INTER multiplices Pastoralis Officii curas, ea Nos potissimum sollicitos tenet, ut a Patribus promulgatae leges ad servandam Catholicae fidei integritatem, tuendumque Ecclesiae decorem, in hac nostra Dioecesi, nulla unquam violatione labefactentur. Hujusmodi autem sunt innumeri prope Cariones quibus, ab apostolicis temporibus ad nostram usque aetatem, prohibita semper fuit Catholicorum cum haereticis communicatio in rebus divinis, cautumque imprimis , ne cum iisdem sacro sese nuptiarum scedere consociarenti ac demum, si quando toleranda so-rent talia connubia, provisum, ut ab his removeretur quidquid amittendae fidei seu temerandae periculo Christi fideles exponeret.
238쪽
Olim itaque, secundum tenorem Can. 14 cu menici Chalcedonensis Concilii, mixta istiusmodi conjugia non permittebantur, nisi promitteret se ad omthodoxam Fidem persona orthodoxm copularida transferre. Quae si promissio identidem absuerit, intercedere saltem debuit gravis quaedam ac plerumque publica causa, et Hon exigua spes affulgere haereticos facilius in Ecclesiae gremium reducendi; quod abunde comprobant contracta matrimonia inter seminas e Francorum Regia stirpe et artanos Ρrincipes, exindeque subsecuta Gothicae illius gentis, quae magnam Hispanici agri partem occupaverat, ad Catholicam Fidem con erSio. Tam venerabili ipsa sua antiquitate Disciplinae ex intimis addicti praecordiis Gallicant Ρraesules, unanimi consensu institerunt semper, cum de postulanda Ecclesiae dispensatione ageretur, ut excluso, prius a parte Catholica periculo naufragandi circa fidem , haec eadem Onus susciperet in se haereticam partem, aptioribus quas prudens serVidaque caritas sugger rot mediis, ad Catholicam doctrinam revocandii pars deinde heterodoxa, coram iuVOcato in testem supremo Numine, comparti assecuraret justam libertatem adimplendi omnia Religionis officia, seque item obstringeret ad procurandum ut Catholica Fides in utriusque sexus liberis ex eo matrimonio nascituris servaretur. Sanctas has canonicasque regulas , si sorte
jurisjurandi circumstantiam excipiamus, confirmavit saepius Apostolica Sedes, iterumque, anno proxime
239쪽
elapso, sancivit SS. D. N. Gregorius ΡΡ. XVI, datis ad Episcopos Regni Bavariae litteris, quae t cipiunt : Summo jugiter. Nec jam relinquitur ambigendi locus, quin subreptilia soret dispensatio in qua
non apponerentur expositae modo conditiones.
Ρari unanimitate intellexerunt iidem Ρraesules, ut attestatur eorum agendi ratio in Generalibus Comi itis anni 167o, non sine Ecclesiae dedecore mixtis iis connubiis erogari posse sacerdotalem benedictionem: Esset equidem abusus haudquaquam tolerandus, Catholicum Sacerdotem, in facie Ecclesiae, hujus sacrosanctae Μatris nomine, in haereticum proferre verba Consecratoria, aut ei benedictionem impertiri. Ρrovide igitur et ipsa Sedes Apostolica determinavit, ut qui ad celebranda Catholicorum Μatrimonia a Patrihus traditi fuerunt ritus, in Catholicorum cum haereticis conjugiis minime perficerentur. Et Nos, maximi EXistimantes momenii, 4 commisso Nobis Dominico grege tanti sacrilegii qualemcumque occasionem repellere, omnibus Sacerdotibus ad celebranda matrimonia iure aut delegatione deputatis inhibemus, sub Poena suspensionis ipso facto incurrendae, et Nobis reSerVatae, ne ritus caeremoniasve ullas, qualiter iunostro Μetensi Rituali pro Catholicorum matrimoniis describuntur, adhibeant, quando continget eos matrimonio inter unam partem Catholicam et alteram haereticam assistere. Verum, post enumeratas conditiones Omutuo ne- 1
240쪽
cessarias ut per Ecelesiae dispensationem licita evadant mixta matrimonia , firmatumque nostra censura essentiale aliud hujus sanctae disciplinae punctum , quod apud nos periclitabatur, altera, et ea gravis urgensque remanet finienda controversia, ac statuen, dum Nobis est, utrum, spectatis praesentium temporum adjunctis, novisque inde subortis ambagibus, contrahentium mutuus consensus a Ρarocho Cathο-licae partis recipi debeat ante sores Ecclesiae aut in sacristia, absque religiosi alicujus ritus admixtione. Aptissima pridem erat ea severior forma, ad aVertendos efficacius Catholicos ab ejusmodi sunestis nuptiis, et selici legum concordia in omnium vergebat aedificationem. Sed a quo tempore actus, quem Viret mulier, secundum Ρrincipis instituta ad contra hendum habiles, coram Magistratu eXercent, CuriCtR sortitur matrimonii civilia jura, hanc eamdem clan destinis ansam praebere conjugiis lugenda nimium experientia didicimus. Ex quibus semel attentatis, quanta deinde scaturiunt mala i Quamdiu et enim, propter haereticae partis ineluctabilem resistentiam , consensus non reno Vabitur coram proprio Sacerdote, et duobus saltem testibus, arcenda erit persona Catholica ab Ecclesiae sanctissimis sacramentis, quamcumque demum praetendat obligationem in civili conjunctione remanendi i interea necessariis destituta
auxiliis, parvipendet, ut plurimum, coetera Catholicae Religionis officia, jugiterque imminenti a fide discedendi periculo fiet obnoxia.
