장음표시 사용
11쪽
autem formulam κατὰ τὴν νομον in hoc mortuo c0ronando usurpatam in Zet nonis decreto redire. Qi08 err0res, qu0s quod in eodem t0leravi vehementer me pudet, c0rrexit Κοehler Mus. Rhen. 39, 300. ωστραχεις illud, qu0d supra in lapide Pt0lemaeensi explicavi, editor
Gallus perperam pr0 genetivo nescio quo accepit, cuiu8 errorem, Sicut pleroS-que editorum, tacite correxi. admoneor autem eo Simili8 erroris, in quem nuper vir cautissimus Koeblerus abreptus est, cum n0bilem personam inter proxenos Ceorum vel potius Carthaeensium deprehendisse sibi videretur.
interseetoribus intellexit. non negaverim comico licuisse pullos Herculis ρακλειδεας vocare, nam formationem similem, λυκιδενς ἀετιθείς ἀ - δονιδεις alic ostendunt, dixitque de ea Arist0phanes Bygantius p. 111 sq. Naueh. Sed comicum, inquam, solum a pullis catulisque bestiarum ad herois pr0lem haee transferre decet. 'm&κλείδευς per idem vitium Cei dixerunt pro ' φακλείδεω, quo mox Athenienses et 'Aρισιον ανου dicunt et Ευριπίδους. est autem valde memorabile in tam vetere lapide medii enim saeculi IV est occurrere metaplasmum, qui inter Dorenses Hexapolitas tam frequens est ut exemplis asserendis supersedeam. Ionas εν et εο confudisse item notum est eX λεοκος νεογειν, quodque Apollonius Dyseolus sile pron. 82a)in Pherecydis Syrii theologia ἐριευ συνεχέστερον καὶ εra ἐμέο inveniri tradit, dupliciter scribebatur quod pr0nuntiabatur eodem Sono. itaque Καλλικράτεος an Καλλικράτεος scribatur perinde est. etiam εω iam V saeculo in εν trans-
. isse nuper docuit Erythraea inscriptio Bull. Heli. VIII 349), in qua B 6'Αρχηγέτευ scriptum est; alia ea. 275 scripta Dittenb. 370) genetivos praebet
ιρακλεος 'Aθηνογένου 'Aκεστευ ' ισιευ Ευπαγίδον Θάλεω. poterat igitur ' μακλείδεν sine vitio seribi. iam 1υς et ευ non magis tuta erant a confusione quam Athenis ον et ους, ac leguntur re vera inter theoros Thasios Ζεφυρίδεος 'ονομακλείει 'ς --γορενς Λιοσκουρίδευς alia. e quibus antiquissima fortasse ne recentiora quidem Ceo titulo sunt; diiudicari id non poterit, antequam lapides a perito homine deseripti et ad eam normam editierunt, quam hodie flagitamus: quod neque a Millero neque magis a novissimo editore factum est, quantumvis hic Milterum, virum de studiis n0stris
praeclare meritum, despiciat. Dieam nunc de nominibus aliqu0t propriis antiqui88imorum temporum, quae aut elementis aliter explicatis aut etiam contra seripturam traditam, revocanda duco. nam licet reete dixerit Buechelerus modestiores nos in extirpandis nominum pr0priorum miraculis redditos e88e per lapidum studia, tamen grammaticae rationi ego certE plus tribuo quam quadratariorum rudium silet: alia seribae senati Atheniensis diligentia, alia rusti ei oυδεν πλην Tis γράμμι&τα και ταυτα κακὰ κακως docti . legitur in saxo Theraeo IGΑ441)Medi νομος : homo Κερδωνυμος. opinor, vocabatur. in aere Selinuntio Cynuriae 37 legunt Κάριλος : quid hoc 3 hic in legend0 peccatum est: prima
enim littera minime ambiguam signi Peloponnesiaci formam refert, qualis est ex. gr. in cippo I anagrae0 169. ergo Ariριλλος iste vocabatur. nam geminandane sit an semel scribenda c0ns0na, liquida potissimum aut sibilans, sola ratio interroganda est; 49 Μελλος est non μυλος. notum nomen 2 ae
12쪽
nune etiam Gortyne comparuit. maxime in laminis plumbeis Styrae repertis 372) quae eui usui olim inservierint nondum exploratum est, stilus scribentium peccavit, neque debebat Roehlius, qui peritissime incertas. lineas interpretatus est, in tot monstris acquiescere. 87 quod 'Εξεκράχης scriptum est, voluit Dry0ps Scriba 'Eχεκρατης, elementaque c0nfudit ut item Dry0ps Hermionensis 47. 143 Θυλλῖνος scriptus est qui v0cabatur Dυλλῖνος. cetera nomina qualia fuisse credo simpliciter enumer0. 1T 'Aντινους aut 'Aντίνοος; 84 Εἰδυ- λιων; semininum apud Callimachum est; 8b 'Eκφαντίδης; il9υμ να- δεος; Basalem litteram vasculorum pietores saepe omittunt. 174 Kjεύδημος 178Λλέων 'Ιων 181 Κορκορων; καὶ κορκορος εν λαχώνοισιν proverbium est. 182Λωιιάδης, derivatum a κωμη ut Προλάδης a πυλη, Λ κάδης 276) a νικη. 272 υσιτελης 314 Πυλαιμενης 408 3ν οκλίδης vel qu0quo m0do mutilum nomen Supplere vis. 398 Xαιρις. quod 356 est Φωκυλος latere mihi videtur etiam in ambiguis signis saxi Theraei 458. Κεφαλος saepius legitur Styrae, semel ψαλλεων 159, et Κεφαλλίς Orchomenia 296 est, Κεφαλλῆνες, qui a Cephalo Thorioi0 stirpem deducunt, semper litteram geminant. an sorte etiam apud Hesi0dum Theogon. 297 ceterisque locis a Rgaehio ibi adlatis liquidam geminabimus 3 certe Orchomenus ab Helicone propius abest quam Ganges, quo RZachius
n08 ablegat. nolo quidquam mutare, nomina enim illa hypocoristica sunt, in quibus ultima consona geminari 80let, αμμίας Tελλις 'Aγαθθω 'Aφθοννω innumeraque alia exempla sunt; usum tetigi Comm. stramni. II 8. Hesiodi autem τρικέφαλον, Arist0phanis κυνοκεφάλω excusatur metrica rati0ne, quam
exp08ui in Homericis meis p. 32b. etiam Ἀρχηγος homo Styrensis fuit s47),
regiae, ut Π0men seri, prosapiae. eo utor ut a Milesio titulo 483 Orionis Ιndigetis memoriam arceam, quae fortasse Chio conveniret. dedicant enim illa signa οἱ 'Dρίωνος παῖδες το ' χθο. quos nobilissimos suisse utrumque nomen docet, et heroici nominis ipsa forma ad Homericam orthographiam nonnihil confert: ego quidem cum 'hριωνα Mileti saec. VII scriptum invenio, in Odyssea certe 'Παρίωνα n0u restituam. contra Servile nomen recte agnitum effecit ut notum titulum Olympiae ess08sum recte intellegerem, Speroque iustae oblivioni traditum iri quae antea de eodem conieceram, quae falsissima esse ultro constitit monumenti Orma et integritate scite demonstrata. artifices qui Praxitelis Mantineensis d0naria labricati erant nomina sua ita Scripserunt IGΑ 42) ' Mo-ς ἐπουεhε: 'Αργεῖος : καργειάδας : Παγελαίδα : etdργείο. apposite monuit Hirseliseidius ὁ ετερος ut Belikeriane loquar) Atoti nomen in titulis Ponticis multo recentioribus inveniri Areh. Zeit. 1882, 117). Scytha
igitur fuit Αtotus, civitate Argiva d0natus, nec habet patrem δημοΠοίητος. Argiadas vero n0n Argivus est sed Argivi Hagelaidae, servus nimirum. quid igitur lapis nos docet γ Ηagelaidam, nobilem sculptorem, opus persciendum
c0nduxisse, permisi88e autem ministro et SerVO, quorum opera USUS erat, nominis inscribendi honorem. utinam veritatem tanto opere Graeci Italique artifices amassent: minus incerta esset tot pulcherrimorum operum orig0. nunc quod omnes secerunt unus consessus est, neg0tiumque nobis lacessivit simplicitas. ali0rum opini0nibus refellendis hic quoque Supersedeo.
Ι Α 370 vetusta ac rudis inscriptio est in saxo rudi Olympico. Eleam originem et litteratura et φίλωσις non flagitat quidem sed suadet ut credamus.
13쪽
Βυβον etεχερει χερὶ υπερ κεφαλὼμ υπερεβάλετο ὁ Dόλα. ultima elementa non' plane certa sunt, nec litigo de n0mine, modo e0ncedatur patris nomen ibi fuisse. p0rro simplici8Simum est et rei maxime c0nveniens medium genus verbi. nam supra caput suum Bybo eum lapidem iaculatus est cui vere in i gentis lacinoris memoriam incidit. deesse videtur obieetum, quod aut τονδε aut aptius με esse debebat. non deest: nam κεφαλάμ μὶ υπερεβάλετο legendum esse assimilatio litterae nasalis manifesto docet. reStat λερει, ubi τατεραι aut adeo ταταραι ut inter Eleos expectamus, quamquam pr0 huius linguae inconstantia δεερος facile toleramus. terminationem certo non p088um explicare, nam quid hic sibi velit locativus, quales apud Dorenses multarum regionum multos πεῖ ἄλλει εκατέρει διπλεῖ, hunc etiam apud L0cros, et adverbiorum loco πανda μει πανομιλεὶ ἀμαχεί sescenta alia novimus, non audeo desnire. sed neque sola neque maxima hae cruce nos Vexat Eleus Sermo.
In carminibus tractandis Roelilius sane infeliciter versatus est; mitto Supplementa pleraque; quam non calleat horum poetarum consuetudinem,
vide hos versus Erythraeae mulieris 495 . . . ι etύει σῆρια ἐπεθηκε θανονm Φανοκριτη παιδὶ χαριζομενη. adnotat Phan0eritam sere voluisse τόδε σῆμ' ἐπεθηκε θανόνειν ωανοκρίχη N. χ. quid magis perspicuum
quam mulieri parum doctae tale exemplum ante ocul0s suisse Καλιμάχορτήδε σῆμα πατηρ ἐπεθηκε θανόν Κάλλων τηλυγέτω παιδὶ χαριζύμενος. 384 non tolerat hexametrum pede brevi0rem . dabo exemplum quod Κaibellus praetervidit: stilo scriptum est in vasculo Attico saeculi sexti, quod in Cypro insula inventum editum est ἀρχ. περ. II πίν. 9 6, litteris laesis quidem sed minime ambiguis hερμαῖός με ευρε κειμελιον ἄλον. quod pronuntiandum est ηυρεγ κ. ut perscriberetur n0n erat necesse. Haliartium heroum 149 et vere et ingeniose restituit Roetilius Αἰγι θ)θota τυ δ' ει πρῶσίo ω)παροδωτα. sed quod viatoris et mortui coll0quium commentus est, aetatem horum lusuum nihil curavit. loquitur monumentum, se esse Calliae Aegisthi
f., valeant praetereunte8. uterque genetivus a Boeotorum Serm0ne abhorret,
redduntque Pindari potius quam H0meri usum: sed id libenter disdimus nec pr0laeto miramur. Aegisthi n0men redit 153 Λεσχρόνθας γλ θωJ Λιοντ ε, ubi nescio cur Roelilius haesitaverit. veteris Thessalici carminis lectionem omnino instaurandam esse apparuit, eX quo Lollingit s0llertia c0nfirmatum est et a dextra nihil periisse et litteras σχοιχηδὼν esse incisas; vide quam ille dedit imaginem Mitteil. VII 221. cum igitur de ultimo versu supplendo dubitatio nulla sit, quot cuiusque versus in capite perierint litterae, colligi potest. itaque lego
14쪽
πολλα sive λυγρα mavis) supplere neglexit; ἀνωρως ab Atheniensium ti kωρος abhorret, Sed Ιonum ἄνωροc ne Herodoti quidem codices penitus oblitterarunt; idem in Gortyni0rum XII tabulis est. quippe Iones et Cretenses
heta abiecerunt, nec multum aliter secisse Thessalos probabile. versu tertio vocativus Λιοκλέα tantum non integer Superest, τεός autem aut scriba dedit, cum poeta Homericum σος p08ui 88et, quippe qui vel recens ιυν admitteret, aut per eam correptionem excuSatur, quam in Praxillae versu notavit Hephaestio 22. exitum versus coniectura restitui, qua ne Lollingius quidem de fide sua detrahi queretur: γ in mutavi. Attico τηλου respondet; πlegitimum, cum Sappho πηλοι habeat. αἰαῖ exempli gratia addidi, cum sententia nihil omnino requirat. dicit enim poeta, monumentum erexit Diocli Echenai8 mater, cum praematuram m0rtem vir sortis ille obisset, frater autem eius sad quem cura p0tius pertinebat) non adesset. utrum morienti fratri an sepeliendo defuerit iste, non dicitur, ac possis suspicari, non nihil alteri filio suscensuisse Esthenaidem. quae verSuum pedes numerare Seiebat, σπονδεια ζοντα compo8uit non peiorem quam Ap0llo 'ώρκαδίην μ' αἰ εῖς, μέγα ἱ αδεεῖς os τοι δωσον, decepti et deus et mulier Homericis quae videbantur exemplis δημοχ - ἐῶ δῖαν. at pentametrum caesura carentem, nisi fallor, sine exemplo admisit. πινλῶ, Sive πηλου mavis, ad linguarum affinitatem n0n levis momenti est. consimile nuper didicimus, πεῖσαι placuisse Cypriis et Thessalis, cum Iones et Dorenses τεῖσαι dicerent. idem igitur secisse Lesbios expectamus. desunt aut me fugiunt exempla in ipsis eorum monumentis: tamen rem aliunde confirmare licet. cum Achilles Methymnam obsideret,
regia virgo Lepetymni mons est Lesbi Lepetymnus) et Methymnae filia, amore hostis perdita patriam prodidit, sed poenas statim dedit proditionis lapidibus ab Argivis obruta. altera haec Tarpeia Πεισιδικη vocabatur: at hercle δίκην Ουκ επεισεν ἀλλ' δεεισεν. tabulam narrat carmen incerti poetae apud Parthenium erol. 21. multo tamen antiquiore tempore Aeolenses hanc quoque tabulam una cum Achille in oram Troicam transtulerant, narraveratque de Pedaso eandem Hesiodo teste usus Demetrius Scepsius. cf. Sehol.
Viet. Z 35, Scepsium Gaedii p. 34, Η0merica mea 411. nec Thessalici πιῶσαι nullum in fabulis vestigium. Pherecydes Ixionis patrem Πεισίωνα appellavit
theea Apollodori IJ, 3; recurritque h0c nomen in eadem stirpe Saepiu8. quod inter Nelei quidem gentiles ut alia similia e Pisistrato Homerico progerminavit, sed eum illis heroibus qui aeternas scelerum poenas luunt coniunctum a poena utique repetendum e8t. inter lapides Thessali 0s primum lectum est Phalannae in copioso sed nimis mutilato decreto de area sacra Plutonis et Proserpinae aedificiis privatis occupanda Mitteit. VIII 107), a Fichio docte et sagaciter tractato, quem ne b0c quidem fugit. quamquam sortasse praestant quae ego supplenda e0nieceram inde a. v. 26 no μα
15쪽
legitur in his T - οἱ πλείονες Ουν Πολιταν - ἐν τα etοὐ moilao oς καὶ τοῖς Φερσεποὶ νας χ οε ρα τα δείριε νε ἐπ' Ἀσκλ απιον καὶ θείμενε ἐπὶ χο υραν - - non potest n0n adverbium e8Se quod regionem indicet, componendum fortaSSe cum Mugε, δετρο, praepoSitione p0StpoSita G, quamquam haec omnia pariter mirifica sunt; ultima syllaba in δείμενε eadem est atque in τονε. ἀππεισάτου ut teneam efficit potiSSimum Sacra lex quarto saeculo pulcherrime scripta, E f. ἀρχ. 1884, 224 νομος' αῖ κε τυν μαστον κις c&iιο σαετα ι κοι νὼ χ ρJεματα ε χJον καὶ tu εJ-ἀΠΠε ῖσα ι χοῖ ς . . . . quanto magis Graeca haec videntur quam illa plu8 centum annis recentiora. nimirum Iasonis Pheraei aetate penestae Serviebant, quorum inculta lingua eversis demum genuinorum Thessal0rum rebus acta publica occupavit. De tamen plane barbari hi fuisse videantur, eleganti88imum adScribo epigramma,
a Lollingio linguae Thessalicae sospitatore editum Mitteil. VIII 23
ων γεμ α A ucs ιμ αχJω δέξο καὶ Et κραgida. numeri, verb0rum lectio c0ll0cati0que, brachyl0gia in u8u pronominis sermo enim υσον διο ει diceret) ipso Callimacho digna, d0ridem puram temperat patronymicum Thessalicum. Democratis filii sub D080ne aut Philippo fuerint. Sermo Graecorum quas vices subierit tribus illis saeculis quae inter Aristotelem et Dionysium Hali earnassensem interiacent, quorum copioSus Sed unus testis extat Polybius, e titulis demum et e parte papyris poterit enucleari, sicuti eisdem orthographiam debemus paene totam . atque laudabile opus quod de syntaxi Graeca e0ndi nuper Schangit consilio coeptum est, non attinget propositum, nisi ad lapides potissimum cura admovebitur, nee quae obstinata diligentia exempla coacervet nihil pr0bantia, nec quae, ut diei placeat ineptiis, per centesimas subducat frequentiae rationes, ut scilicet patessat quibus legibus sors et casus se obstrinxerint, sed cura iudicio et multo lapidum usu bene temperata. Sed quid 2 nonne iam Franciscus Κrebsius die priapositi sadverbien in der sputeren historistaen GFaeeitutuon adhii 1885) in calde libelli se titulis Graecis studium impendisse proclamavit γ lect0res, meum hoc commentari0lum horridum lectu esse scio, nec sine' taedio quodam scribitur. pigetque Siccitatis me scholasticae. cave praetereamus ridendi occasionem sanctitatemque Simplicitatis, quae per proseindi8- simae ignorantiae abyssum secura ambulat, agedum admiremur. die inschris en bieten eine relehe ausbeute 4n praepositionaten ausdruehen, besonders aber die jungeren insehristen sind wahre fun ruben hiervon und sind vor allem reichan stehenden wendunsten, die mit ενεκα stebildet sind. quae ea sunt quae eX
thesauris illis pr0mpsit 2 viginti septem ἔνεκα, duo ἐπὶ a Dittenbergero restituta stertium ab illo ad C ΙΑ III 903 adlatum 0misit), pauca et qui illi thesauri sunt 3 CIG III adsert, a Dittenbergero editum. re vera CIA IIIa
solum adiit, reliqua omnia per elegantem praeteriti0nis figuram quam attuli sibi ignota esse dissimulans. 90stremo hanc margaritam, ex indice credo alterius voluminis Dittenbergeriani, pr0fert: nota mis des yebrauehes von
16쪽
ecclesiasticis litteris παρεξ frequens esse scit quicumque laborat seire); auf- fallio ist dass hier der aecent aus der letaten silbe stehi, Ul. jedoch παρεξ
in der altepischen sprache. vox faustibus haeret. Ad seria redeamus. Donne operae pretium est Eumenis et Attali ΙΙ Pergamenorum epistulas Pessinunte circa medium saeculum II lapidi incisas etiam in orth0graphicis syntacti eis rhet0ricis examinare, postquam Do-masceW8kius recensionem earum absolvit Archaeo t. epigr. Mitu. Oestr. 1884,9b)3 Cratetis et Aristaretii aequales scribunt di νη δυνηγῆς πράσσqς, semel ἐνῆ Attalus, Eumenes εν ν idem semel perperam πραςικοπῆισαι. Sed α et ω longas tota suo numquam privant. Attalus plebeia plura admittit, υνοφία,εσχοο ν, Πεπραχοτας, υλίοι, persecti S plusquamperfectisque ultra modum Atticum delectatur; regnat genetivus absolutus tam late, ut Eumenes audeat
ἱερου tot χωριον οντος ληπιεον εσιι πάντως. voeabul0rum usus in multis corruptus, pro Simplici οροῖν Vel ευρισκειν ; περὶ etῶν κατὰ to ν ἀδελφύν σου γεγραμμενων, ubi κατά insolenter positum est, ne bis περί m0lestum seret, υπεραγοντως πολλοί sortasse adhuc sine exemplo. tamen elegantiae
cuidem studuisse Attalum et rotundi m0nstrant Verborum circuitu8, et elidendarum vocalium brevium cura, et maxime qu0d ἄνευ 'κείνων bis dixit, hiatus vitandi gratia, quem in ἐανιων tamen serre maluit quam admittere. contra C l6 ἐπισιραφήσεσθ' ἐκεινους seripsit item propter hiatum: nam επιστραφήοεσθε κείνους non dedisset Domaseewskius, si ea quae Blassius nuper de αι et ε exposuit respexisset. neque debebat Frankelio sponsore vitium ετηθι ae, aut Hartelio Sp0nsore sol0ecismum iaκὼς γὰρ υτι ου μὴ δυν γῆς, aut ipse datismum παρακαλεῖσθαι erudito regi inputare. quibus emendatis nescio an ultimam epistulam restituere liceat, haud perspicuam, cum Attalus quid vellet occulendum duxerit, timens ne epistula interciperetur. Venerat e superi0ribus regi0nibus' legatus ad Attalum eum litteris et ad regem et ad Attin Matris sacerdotem, amicitiam oblaturus, legatio ut mitteretur r0gaturus, d0na polliciturus. quem Attalus ad Attin mittit, certioremque hunc facit, quid faciendum sit. epistulam illorum se solvisse iterumque 80lito sibi more obsignavisse, cum legati monuissent, Attin fortasse solvereneseire ligati0nem artificio nescio quo tabellis circumdatam. hodie diceres clavim claustro convenientem regi suisse, defuisse sacerdoti. porro iubetur Attis legati0nem quam illi requisiverant mittere, legatum eorum arceSSere, interr0gare, mittere cum eo qui d0na accipiant pr0mis8a ingrata fortasse, Sed quae recusare imprudens esset), et qu0 animo isti h0mines re vera Sint, certius explorent. hanc epistulam deseribo, significatis tantum meis supplementis: etti δε γράμματα λυσας καὶ σημηνάμενος πάλιν ἀπεσχαλκά σοὐ εἰ novi
ἀναγγελουνόν' ἡρμῖν ἐπιμε λέστερον. in lapide C integra omnia servata praeter
17쪽
primum versum, ubi εν, quod Sententiam pervertit, e Domaseewskii supplemento eximendum eSt: εἰ ερρωσαι, ευ-αν ως ἐγώ βουλομαι; et ultimos sic fere seribend08 εκρινον ουν εἰς μεν την ἀεὶ πέμπειν τους συνεχως
αναγγελουν τας τὰ διπιτ α ωριενα, αντους δε παρασκευάζεσθα ι ὴμῶς ἐπιριελῶς, ως εἰ δεοι βοηθήσJονχας εανχο ῖς. Aegre me contineo, tanta dicendi de lapidibus tamque varia est materia, sed subsistendum tandem. ecce adseruntur XII tabulae Gortyniae editae et enarratae a Buechetero et Zitelmanno: parum gratum esset, si stipem ad
amplissimum hunc, quo opes noStrae pr0Ximo anno auctae Sunt, thesaurum conferre nollem. II 16-κα τὰν ελεν γεραν επιπερεται οἷπεν ἀκευοντος καδεστῶ, δέκα σταχερανς κατα ασεῖ, αἰ ἀποπονίοι μιαῖος. praeclare Bueehelerus
ἀκουοντος adgnovit, sed quantum editores in explicanda hac lege se torserint, Zitet mannus p. 107 Ostendit. intellegunt enim επιφερεσθαι οἷ νήν, siquis ad stuprum sibi deferendam curaverit mulierem liberam, dum audit counatus. neque quid ille audiat, neque cur puer0 liber0 lex non pr08piciat, planum e8t, poena, decima pars eius, quae Stupro per vim illato fixa est, iusto min0r est. mihi επιπηρῆται, επιπειραχαι, intellegendum Videtur. decem nummis, multaturis a quo mulierem liberam inhonestis compellationibus lacessitam esse c0gnatus audiverit. c0gnati testim0nium requiritur, ut et ab huius ultione privata defendatur reus, et ne Phaedris et Sthela eboeis aut adeo ancillis quaevis calumnia permittatur. pueri non p088unt e0mmemorari inter Cretenses, quibus
εραστῆ honestum e8t. πειραν et Πειρασθαι promiscue usurpantur v. c. a Thucydide, et in hac re signifie .nda Solemnia sunt. unam ac parvam
vocem rectius me intellexisse Spero, d ' pluribus dubito; quae si proferrem, vituperandi cupiditate vix dicerer abripi, sed κροκτλεγμον saeile quispiam mihi exprobraret. nam profitendum mihi est, Summo praec0nio virtutem duum virum Bonnensium mihi videri dignam, qui coniunxerint vires ut exemplo suo docerent, parum esset Singul0rum h0minum, immo singularum diseiplinarum opera: qui bis dederint, cum cito. darent; aliorum invidiae placet ineumbere thesauris: qui editionem talem dederint, qualis tantae gravitatis titulo Graeco nulli, inter latin0s rebus gestis D. Augusti obtigit. utinam exemplum quod ipsa transcribendi interpungendi vertendi ratione Biae helerus proposuit inventurum sit mult08 qui imitentur, qui superet ne
futurus Sit, non Vereor. profecto Si comparamuS quantis quot h0minum quot nationum quot saeculorum laboribus opus fuerit, ut Ancyranum monumentum recuperaretur, est quod in his Gortyniorum legibus nobis gratulemur. nec Terra mater, cum Viderit pignora sua tam Sedulis manibus excipi quales Ernesti Fabricii fuerunt, nutricesque invenire ipsa Pandroso magis religiosas atque prudenteS, nova miracula visceribus suis emittere cessabit, et in dies magis magisque inc0rrupta rerum Graeearum cogniti0 instaurabitur.