Adversaria. Notae et emendationes in poetas graecos

251쪽

SUPPLICES. 227

v. 69. Ad Martiandi notam. Vide alchenaer ad Hippolyt. 866.

v. O. Ad Marklandi notam Hanc observationem laudat alchenaerius ad Euripid. Hippolyt. 66O. v. 4. Marklandus in notis, Apud Sophoclem Antig. 324 ubi nunc legitur, et δαὶ ρυθμίως την μην

lochus Plutarchi T. II. p. 33. . et κακiον.

252쪽

22S IN AEURIPIDIS V. IO9. ύντευθεν Ald. Marklandus in notis, redarguendus est inglus, qui Hecub. 565 edidit Τεμνει

margine, Errorem ingi notarat Dawesius iso Crit. P. I 7. In rest. 597. ex arklandi emendatione edidit

ε ίβαλουσα νυν MOX Markl. Quod miror in Viro Summo, et re acutissimo , quem ideo ita emendantem Euripidis Philocteten, ed. Barn. p. 5O1. Καί τοι πολυγνὸν προ αρόν ' λωφησε μοι Νωoς Vulgo πόλY ηδη, pro πολυ γε δη, Si Sit Euripidis quod negat Cl. Heauius in Fragm. Eurip. p. 181. Dorvillio ad Chariton. p. 355. qui eadem Chorda oberravit p. 363. ubi D. Lucam Poetarum ordinibus

adscribere Corantiar.

ad Euripid Phoeniss. 1682.

253쪽

mendabat Maria mim -Aργείων. Vulgatum recte defendit Brunckius ad Eschyl. Theb. 74. v. 36 MarHandus corrigit Phoen. IO. δυναί aupro δυναυ- αν. Recte δυναί ci probantes Brutichio ad 2Eschyl. Prometh. 764 Vid. Porson ad Phoen. 18.)

VV. 142 3.

ΑΔ. Ἐλθοντε φυγάδε νυκτος ελ εμα, πυλας - ΘΗ. Τίς καὶ τις, erare δυο γὰρ ξαυ- ἄμα. Citat Dawesius, misc. Crit. P. O. ad confirmandam suam de numero duali doctrinam. V. 49. O o iciπου, τινι τροπι Θήβας λιπων; Excidit παῖς Conse Alcaeum Athenaei X. p. 43O. D. XI. p. 48I A. In rest. 1152. παῖ omittit Hari. In Μenandro Grol. p. 329. Clerie. p. 64. παίδων omittit Trine. παῖς m. in Hec. 1123. S. Par. quem voco G. et I 2I9. osq. 3. Excidit etiam ό παῖς post στη μες in Dromone Athenaei IX. p. 4O9. F. παίδων Diodor Siculo IV. 33.

άπεστράφης quoque TyrWhittus apud Musgrav. Exercitat Eurip. p. 133. usgravio probante in loc. Mor MarHandu' μ υτ ο ρ δίως, ut Aristoph. V p. 32.Voυτος αδίως ibi legendum docuit Da esius iso Crit. P. 233. meliu exemplum suppeditat ejusdem sabulis

Cicero de Senectui. 23. ius corpus a me crematum

254쪽

23O EURIPIDIS est, quod confra decuit ab illo meum. Inscript apud Pierium ad Virgil. Ecl. II. 1. a patre moest Accepit tumulos, quoi dare debuerat. Diotim Epigr. 286. Brunc L p. 252.

δεδορκευαι vide insea v. 19O Qui sequuntur quatuor versus tam absurdi sunt, ut non nisi litura sint emendandi. V . Tyrwhitt. apud usgrav. p. 133. Probante Ilusgravio in loc.

Sic mi Hand legitur Σπαρτὴ μεν ἡ μή.ωμὴ quoque Tyrwhittus apud usgraV. P. 133. Conferens Androm. 445. 724. V. 189 τονδ ποστῆναι πονον In nota Marklandi post conferfus' addit Porsonus, Sed ibi vulgatam praefert usgravius, quam citat etiam . A. uretus Var Leet IV. . Mox versum Helena 568 restituit Marklandus eae Aristoph. h moph. 14. 'Eλληνὶς εἶ τις, ἡ ιχωρία, η nota Porsonus, ita edidit usgravius. v. OO Eι μὴ γὰρ ἡ τοo, Ῥυ a ἡμεν εν ς άει. De phrasi εἶναι υ ς άει, vide Ualchenaer ad Euripid. Phoeniss. 1349. adde Hecub. 7O6. diverso sensu 1214.)Sophocl. Philoct. 1242.

Ρiersonus, arklandus, usgravius. quod dudum legit Stanteius ad Eschyl. Theb. 6O5. et ante eum Lambinus admorat Carm ΙΙΙ. 2. 29.

255쪽

SUPPLICES. 23 I

Antiphanes Athenaei XI. p. 47I. C., lege φυλάσσουσcum Stobaeo. V. 248. - μὴ o in Tragicis Semper est monosyllabon V arhland Fere, non semper inquit Brunckius ad Euripid. Orest. 598. v. 259. Sic et Heraclid. 227. A ' αντομαί σε, κάκατα στεφων χεροῖν male legitur Καταστεφω.' Markl. Sed ibi vulgatum defendit usgravius. vv. 267. . os versus laudans os Scaliger ad Tibullum p. 158. d. I 582. memoriae vitio Andromachae tribuit. V. 285. γουνασιν de hac forma vide arkland ad Euripid. Iph. Aul. 1221. ph. Taur. 36. adde Hec. 75 2 839. Alcest. 968. Androm. 29 86 I.

- φερε εις κνον signiscat, tendit, spectat, fert ad cunctationem, id est, cunctari me facit.' Marhi. Ei-emplis a Marklando allatis subjicit Porsontis, Ed Col. 142O. Scholiast ad Eschyl. Prometh. IO65. Procop. apud Suid. V. πιεικως. o. Antiochen Excerpt. Valesii P. 834. V. 296. Αἰσχρον ἔλεξας, χρη τύ ἐπικρυπτειν φίλοις.

Usitatius φίλους quod et maluit Barnesius, et remittit ad Schol Hecub. 57O qui post citatum Sophocli Dcum,

256쪽

v. 33O. Ἐτ υτον ἀλλὰ βληματ ευ κυβοις βαλεῖν ΙΠεποιθ . H. Stephanum Thes. I. p. 666. confutavit Pet. Wesselingius ad Herodot. III. 35.

Pronomen furcillis ejicito. Vide Phoeniss. 54. Alc. 165. Androm. 414. Erecth apud Lycurg. P. 221. a Valchenaerio emendatum ad Phoen. 1022. quam correctionem pro sua venditavit Brunckius ad Aristoph. Ran. 405. V. 363. Καλλιστον ψαυον Thucyd. ΙΙ. 43. Dionysius Hal. Art. Rhet. II p. 236. v. 364. Marklandus emendat 'A , μὴ θελωori proci μιν θελωσιν in Sophocl. Ed Tyr. 289. Ita dudum Ηeathius apud Burionum quoquem Stephan.

Vulgo ουδεν ἄν λάβοι Ουδ υ- in loco Sophocliso', μὴ θελωσιν edidit Brutichius Alexis apud Athen. III. P. 1O7. E. α ν θελη τις μανθάνειν. Vulgo, ἄν θελη. v. 37 I. Usus est Ios Scaliger in Catuli p. 79. d.

2Eschyli locum Sept. C. Theb. 89. γ

257쪽

SUPPLICES. 233

συ ει se l. Probante Valchenaerio Diatrib. XXIII. P. 257.

τοo ουκετ εστ σου. arhland Tyr hiit. usgrav. ob μετεστι σοι oup in Suid. ΙΙΙ. p. 212 inquit Ilusgravius potuit magis confra mentem auctoris. v. 436. Cita Marklandus Med. 61. D μωρος, εἱχρὴ δεσποτα ελεῖν τοδε non δε roταις, ut vulgo legifurat Interpolatore, qui, cisit ultimam accusativi pluralis in prima declinatione simplicium, longam SSe.' δεσπο-- edidit usgravius ex SS. Paris. d. Florent et Brutichius, qui nihil tamen de diversitate lectionis notat.

Eodem modo emendat Ioan Taylorus Toupio Probante apud Toupium in Suid Cur. oviss. p. 2. III. P. II 7. d. nov. ubi id Porson in Append. IV. p. 503.)V. 456. εξηκοντισα. Vide Ioan Burion ad Sophocl. Antigon. 1098.

259쪽

SUPPLICES. 2351675. διωλεσαν pro μωλεσαν metrum postulat in senario apud Dion Cass. citato a Galal ero Advers. Misceli. Posthum. . p. 528. D. v. O4 H νυν φρονεῖν μεινον ξαυχει Διος. Pessime pronomen φροθεῖν Q a. h infercit arklandus, eadem iterum chorda oberrans ad ostri Iph. Aul. 475. v. 51I 'Eξαρκεσας ην εἰς τιμωρουμιενος. Personas recte quoque distinxit Tyrwhittus apud us- graV. P. 34 'EDρκεόας ἰν τιμιωρουμιενος. ut JPh. aul. 1427. αρκεῖ μάχας τιθεῖσα, ex vera et eleganti Hardionis emendatione. rest. 1625. ἀρκεσω δ' εγω λεγων. V. 13. σῖγ, ' Αδραστ, εχ στομα De PhraSi σῖγεχειν et ori εχειν στομια Vide Valehenaer ad Euripid.

V. 17. Καὶ πρωτα μεν σε προὶ τα προ αμιε ομαι.

Similia vide apud Valchenaer ad Euripid. Hippolyt.

99 I. V. 52O. enander Κεκρυ p. I. r. ine. 54. Cicero de ossic. I. 26. Iustin. XXIII. 3. Eurip. ut Videtur, Plut II. p. 481. B. V. 25. ἀνδροκμνῆτας. mrklandi exemplis addit Porsonus Esch. Eumenid 248.

Heraclid. 748. Eriph Athen. IV. p. 134. C. Theoph. ib. p. 165. . menand Stobaei p. 09 ubi lege ἄρ

εστιν.

260쪽

236 IN I EURIPIDIS το φως Soph. Stob. Gr. p. 5O9. εἰς γ φως Alexis Athenaei XI. p. 463. E. τὰ situ pro τὰ σωμ) oup. in Suid. ΙΙ. . . conferens Sophocl. Ed Col. 1525. Osrελθεῖν idem ex Stobaei Tit. 122 et ita edidit us- gravius Toupium sequitur alchenaerius Diatrib. Eurip.

in Suid. II. P. 6.

τῆς γνω ακὶς conjicit Marklandus, oujus notam subjicit Porsonus, observare poterat Vir doctus Benileium γνωμη Pro γλωσση emendasse in enandri fragmento apud Stob. 36. v. 61. Ου γάρ ποπι ει Ελληνας Ἀξοισθησεται. περιοισθήσεται Diphilus vel Sosippus apud Athenaeum IV. p. 133. F. GDισθώσεται Eneas actio C. 23. P. 1684. o σθήθεσθαι Pausanias Laeonte. 17. p. 251. 4O5. Fac.)v. 569 Κάμιου νυν ἀντακουσον, εἱ βούλει, πάλιν. Lege νυν enclitice, ut citat Valchenaerius ad Euripid. Phoeniss. 165 1 ubi loca Tragicorum, in quibus verbum ἀντακουειν Comparet, diligenter collegit.

Laudat Mur landi notum alchenaerius ad Euripid. Hippolyt. 785. citans praeterea Gaiaher ad Antonin IV. 24. Bergier ad Aristoph. Ran. 233.

Abundare videtur στε, ut perso e ante Infinitivum. Hippol. 327. Κυπρις γόρ ἔθελ' στε γίγνεσθαι τ .' Mar L ac nota usus est Valchenaerius . . adde